ค ว า ม รั ก ดี ๆ อ ยู่ ร อ บ ตั ว เ ร า
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
10 พฤศจิกายน 2553
 
All Blogs
 
ชีวิตเหมือนสายน้ำ ?

ผมปล่อยบ้านหลังนี้ทิ้งไว้วะนานเลย ไม่ได้กลับมาดู

วันนี้คงได้ทีปัดฝุ่นกันหน่อยแล้ว ขอบคุณทุก คอมเม้นท์นะครับ

ที่ยังวนมาดูมาเยี่ยมกันบ้าง เจ้าของบ้านนิสัยไม่ค่อยดีครับทิ้งบ้าน

หลายคนรอบตัวผมนี้จากไปแบบไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัวกันเยอะมาก

จะบอกว่าร่วงเป็นดอกเห็ดก็ว่าได้ (ตกลงดอกเห็ดนี่มันร่วงได้ด้วยเหรอ)

หลายครั้งที่มานั่งมองหน้าจอแล้วรอว่าจะเขียนอะไร

หลายครั้งที่เปิดหน้าจอขึ้นมาแล้วคิดเสมอว่าจะมีใครเขียนแทนเรารึเปล่า

หลายครั้งที่เขียนแล้วเครื่องแฮ้งค์ จะเขียนใหม่ก็ลืมไปหมดแล้ว

บางครั้งตั้งใจเขียนใหม่ก็ไม่ได้เหมือนเดิม สรุปลบทิ้งไป

แล้วก็ไม่ได้เขียนตามเคย แต่ทุกครั้งและเสมอๆ

คือเวลาผมเปิดหน้า Blog ทุกทีจะเลื่อนอ่านคอมเม้นท์ทุกครั้ง

ใครหลายคนที่คอมเม้นท์ในบล๊อกผม คุณรู้ตัวรึเปล่าครับว่าคุณเป็นอีกกำลังใจให้ผมก้าวไปได้เสมอ

หลายครั้งที่เหนือ หลายๆครั้งที่ท้อ กับสุขภาพ ผมมีปัญหาที่หนักพอสมควร

กับเรื่องสุขภาพ ยอมรับครับว่าแรกๆอยู่กับมันแทบไม่ได้ แต่พอนานๆไป

ก็คงต้องเริ่มปรับตัว แต่ก็ไม่วายที่จะมีอะไรมาบั่นทอน กำลังใจและ

ความรู้สึกของเรา เพราะเพื่อนคนไข้ๆหลายคนที่เคยคุยกัน

เคยแซวกันที่โรงพยาบาล ว่าใครจะไปก่อนกัน เริ่มลดจำนวนลงเรื่อยๆ

น่าใจหายเหมือนกันครับ แต่ผมก็คิดเสมอว่า ถ้าชีวิตเราเหมือนสายน้ำ

อย่างที่ใครหลายๆคนเปรียบตัวเอง ผมคงเลือกที่จะเป็นสายน้ำที่ไหลไป

เรื่อยๆ ไม่เร่งรีบ ไม่ลึกจนค้นไม่เจอ แต่ใครหลายๆคนที่มักจะจมอยู่กับ

ความทุกข์ มักจะปล่อยให้ตัวเองเป็นน้ำที่ถูกกักไว้ ไม่ยอมไหลต่อไป

และเมื่อมีฝนเทลงมา สายน้ำสายนั้นที่มีเขื่อนปิดกั้นไว้ ไม่ยอมไหลไปไหน

มีแต่น้ำมาเติมลงไปเรื่อยๆ แต่ไม่สามารถปล่อยน้ำระบายออกไป

ไม่นาน น้ำมันก็จะเน่าเสียและใช้การไม่ได้ ไร้ประโยชน์ เน่าเสีย

จนใครๆหลายคนมองอย่างไร้ค่า แต่ผิดกับสายน้ำที่ไหลไปเรื่อยๆไม่มีเขื่อน

ปิดกั้น ใครเห็น ใครอยู่ใกล้ๆ ก็สบายใจ อยากที่ลงไปอาศัยสายน้ำเป็นที่

ผ่อนคลายความร้อน ผมว่ามันก็เหมือนคนนะครับ เก็บเอามาคิด

เก็บทุกเรื่องมาใส่ใจ ใส่หัวเต็มไปหมด มันก็เหมือนสายน้ำที่ไม่ยอมไหลไป

ไหน รอวันที่จะเน่าเหม็น ความคิดของเราก็จะซ้ำๆ ที่เจ็บปวดก็จะเจ็วและ

แค้นอยู่คนเดียว หน้าตาเครียดอยู่ตลอดเวลา ใครเห็นก็ไม่อยากเข้าใกล้

ไม่อยากคุยไม่อยากสนใจ แต่ถ้าเราปล่อยให้มันเป็นไปตามแบบของมัน

รู้จักปล่อยวาง รู้จักที่จะไหลตามสายน้ำ ไม่เอามาคิดว่ามีแต่เราที่ทุกข์

มองเห็นทุกข์ของเราได้ รู้สึกได้ว่าเราทุกข์ แต่อย่าจมอยู่กับมันให้เหมือน

สายน้ำที่ถูกกักไว้ ทุกข์เพื่อให้รู้ว่า โลกนี้มีทั้งทุกข์และสุข ทุกข์เพื่อให้รู้ว่า

วันที่มันมีความสุขควรจะรักษา และพยายามให้มันเกิดขึ้นบ่อยๆ

ไม่ใช่สุขจนลืมทุกข์ ทุกข์มีได้ไว้สอนใจตัวเอง เพราะไม่ว่าจะร่ำรวยมาจาก

ไหน สูงศักดิ์แค่ไหน ทุกคนมีทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น รวยมากก็หนี้สินมาก

ผมบอกตัวเองแบบนี้เสมอ เพราะร่ำรวย คนที่มาความช่วยเหลือก็มาก

หนี้สินเพื่อต่อยอดทางการค้าก็มากตามไปด้วย คนเราเมื่อจากโลกนี้ไปแล้ว

แค่เหรียญที่เค้าใส่ปาก แบงค์ที่ใส่กระเป๋ายังเอาไปไม่ได้เลย

ผมชอบที่มองที่โล่งกว้างๆ ไกล นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ แต่อย่างหนึ่งที่ผม

ไม่เคยทำคือนั่งคิดถึงความทุกข์ และไม่เคยคิดว่าวันไหนจะถึงวันของเรา

ผมอยากฟังคนที่ผมรักพูดคุยมากกว่าที่ผมจะคุย

เพราะผมอยากจดจำน้ำเสียง เสียงหัวเราะ ไว้ในความรู้สึกมากกว่า

ผมไม่อยากให้ใครมาร้องไห้ ต่อหน้าผมอีก ผมไม่ชอบให้ใครมามองหน้า

ผมแบบเงียบไม่พูดอะไรเลย ผมเสียดายเวลาที่เราคุยโทรศัพท์

เราเงียบมากกว่าคุยกัน (มันไม่ได้โทรฟรีนะ) เพราะเมื่อวันที่เราไม่มี

โอกาศได้คุยกันอีกแล้ว เราเสียดายเวลาที่เราไม่สามารถเอากลับคืนมา

ได้ เพราะฉะนั้นคนที่อยู่รอบข้างผม ผมบอกเสมอว่าผมไม่ชอบเลยแบบนี้

อย่าทำ! เพราะชีวิตคุณมันเริ่มนับถอยหลังตั้งแต่คุณเกิด

ขึ้นอยู่กับใครจะเดินเร็วเดินช้า แต่ยังไงทุกคนก็ต้องหมดเวลาเหมือนกัน

ทุกคนอันนี้ไม่มีใครหนีพ้น ยกเว้น หนัง ละคร การ์ตูน (เพราะเพื่อนผมมันชอบเอามาอ้าง)

ทำทุกวันให้มันมีค่าเมื่อวันที่เราต้องจากคนที่เรารัก

เราจะรู้ว่าทุกวันเราทำเต็มที่แล้วไม่ต้องบอกว่าดีเหมือนใคร

แต่ทุกอย่างที่เราคิดว่าดี แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้ว อย่าหวังให้คนอื่นมาบอก

ว่าคุณคือคนดี ถ้าตัวคุณเองยังไล่ถามคนอื่นว่าคุณดีพอมั้ย

ผมตอบได้เลยว่า "ยัง" เพราะตัวเองยังไม่รู้ตัวเองเลยให้คนอื่นมาตัดสิน

ก้มมองตัวเองว่าดีแล้ว พอใจแล้วในทุกการกระทำ หากผิดพลาดแก้ไข

อย่าแก้ตัว คนที่แก้ตัวไม่ใช่หนทางของปัญญา จะมีคน 2 แบบเท่านั้น

ที่แก้ตัว 1.นักโทษ 2. คนที่บอกเสมอว่าตัวเองไม่ผิด

แล้วคุณละถ้าพรุ่งนี้จะต้องจากไป วันนี้คุณทำเต็มที่แล้วหรือยัง?

P.s ดีใจที่มีคุณให้คิดถึงเสมอ ถึงไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวันแต่ผมรู้ว่าผมรักใครแค่นี้ก็พอแล้วครับ










Create Date : 10 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2553 19:26:56 น. 16 comments
Counter : 881 Pageviews.

 
วันนี้บทความนายช่างเศร้าจังนะคะ
มีพูดถึงความเจ็บป่วยด้วย
ไม่ว่าจะยังไง
ขอให้หายเร็วๆ
และขอให้กลิ่นไอความรักที่ลอยอยู่ในบ้านนี้...จงคงอยู่ตลอดไป..เหมือนทุกครั้งที่ขวัญเข้ามาค่ะ

มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:32:35 น.  

 
ความรักดีๆ ก็ทำให้คนเราพบสิ่งดีๆ ในชีวิตนะคะ
บางทีความสุขก็ไม่ต้องไปหาที่ไหนไกล
แค่มีคนที่เรารักและรักเราอยู่ใกล้ๆ เคียงข้างกันไป
เท่านี้ชีวิตเราจะยังต้องการอะไรอีก

พี่ก๋าถึงเคยบอกขวัญว่า
"ชีวิตเป็นของเรา และของคนที่เรารักด้วย"
ขวัญจดจำจนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:57:02 น.  

 
ขอให้สุขภาพแข็งแรงจ้ะน้องวิน
จัดบ้านเข้าที่เข้าทางแล้ว แต่ยังไม่ได้จัดสวนเลย ช่วงนี้คนใกล้ตัวเร่งทำงานส่งลูกค้าค่ะ
ที่โคราชหนาวแล้ว


โดย: redclick วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:19:23 น.  

 
สวัสดีครับน้องวิน

อากาศแปลกๆเน๊าะ
เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวร้อนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:32:45 น.  

 
มาช่วยกวาดบ้านค่ะ


โดย: เชิญจุติ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:53:50 น.  

 
สวัสดีตอนดึกๆครับ ช่วงนี้ออกต่างจังหวัด ไม่ได้มีเวลาเข้ามาทักทายเลยครับ สบายดีนะครับ


โดย: raknakubkondee วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:23:40:26 น.  

 
แวะเข้ามาเยี่ยมค่ะ
วัน เวลา และ วารี ไม่ยินดีจะคอยใคร
ทุกคนมีเวลา 24 ชม ใน 1 วันเหมือนกันหมด
ขึ้นอยู่กับใครจะใช้เวลาอย่างคุ้มค่า ที่เกิดมาในชาตินี้ค่ะ


โดย: กิ่งไม้ไทย วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 เวลา:1:37:12 น.  

 
ขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ ถึงจะหายไปนานยังไงก็จะเข้ามาเฝ้าบ้านให้อยู่แล้วจร้า ไม่ต้่องห่วงนะคะ

ดูแลตัวเองและรักษาสุขภาพด้วยนะคะ อากาศตอนนี้ก็ดีนะ นอนสบาย พักเยอะๆแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเองจ้ะ



โดย: ภายใต้ วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:03:24 น.  

 
อิอิ ขอบคุณครับ


ที่แวะำไปทักทายย กัน


โดย: boyalonejang วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:55:32 น.  

 


สวัสดีค่ะน้องวิน


โดย: redclick วันที่: 19 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:30:23 น.  

 


โดย: ภายใต้ วันที่: 19 พฤศจิกายน 2553 เวลา:14:01:35 น.  

 
คุณวินค่ะ

ใครก็ตามที่ทิ้งคอมเม้นต์ไว้ ใช่ค่ะ คุณคืออีกกำลังใจหนึ่งที่มีให้กัน

รินเช่นกัน

อ่านเม้นแล้วร้องไห้ก็มี

รินกลับมาแล้วล่ะ

กลับมาแล้วจริง ๆ จะไม่หนีไปไหน

ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจ ที่มีให้

คราวนี้ ริน ขอเป็นกำลังใจให้คุณวิน

เอาชนะ ต่อทุกปัญหา
ให้คุณวิน เข้มแข็ง
เราผ่านได้ไม่ยากเลย

ถ้ากำลังใจดี ใช่ค่ะ ใช่เลย

อยากให้รู้ไว้นะคะว่า

ที่นี่มีกำลังใจพร้อมให้คุณเสมอและตลอดไป


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 22 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:04:18 น.  

 
กำลังใจที่มีให้

ก็ยังคงมีให้คุณวิน และคุณหนิง

ตลอดและสม่ำเสมอ



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:06:05 น.  

 
ทักทายยามบ่ายค่ะ


โดย: ภายใต้ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2553 เวลา:14:42:10 น.  

 
มายามดึก ๆ พร้อมด้วยหอบกำลังใจมาให้คุณวิน อีกเช่นเคยค่ะ

ขอให้สุขภาพดีขึ้นเรื่อยๆ นะคะ

เราสามารถเอาชนะมันได้ค่ะ

เข้มแข็งนะคะ


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 25 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:54:42 น.  

 



ภรรยา 4 คน

ชายคนหนึ่งมีภรรยาอยู่ 4 คน

ภรรยาคนที่ 1 เขารักที่สุด ไปไหนมาไหนด้วยกันตามใจตลอดอยาก
ได้อะไรเขาหาให้ทุกอย่าง
ภรรยาคนที่ 2 เขารักมาก เขาจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อภรรยาคนนี้
และจะไปหาภรรยาคนนี้เสมอ
ภรรยาคนที่ 3 เขารักรองลงมา ดูแลเอาใจใส่พอควร แวะไปหาบ้าง
เป็นครั้งคราว
ภรรยาคนที่ 4 เขาไม่เคยสนใจ ไม่เคยดูแลเอาใจใส่ ไม่เคยไปหา
ไม่คิดถึงเลยด้วยซ้ำ

ต่อมาชายคนนี้ไปกระทำความผิดร้ายแรงและถูกจับต้องถูก
ประหารชีวิต ก่อนที่จะถูกประหารเขาขอร้องว่า เขาขอกลับบ้านเพื่อ
ไปร่ำลาภรรยาสุดที่รักซักครั้ง ผู้คุมเห็นใจจึงอนุญาต เมื่อกลับมาถึง
บ้าน เขารีบตรงไปหาภรรยาคนที่ 1เล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ให้ฟังและ
ถามภรรยาคนที่ 1 ว่า "ถ้าเขาต้องตาย ภรรยาคนที่ 1 จะทำอย่าง
ไร?"

ภรรยาคนที่ 1 ตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า "ถ้าเธอตาย เราก็
จบกัน" คำตอบที่ได้รับเหมือนสายฟ้าที่ผ่าเปรี้ยง!! ลงมาที่เขาอย่าง
จัง เขารู้สึกเจ็บปวดและเสียใจเป็นอย่างยิ่ง นึกเสียดายว่าเขาไม่ควร
ทุ่มเทให้ภรรยาคนนี้เลย

จากนั้นเขาก็ไปหาภรรยาคนที่ 2 ด้วยอาการเศร้าโศกเล่าเรื่อง
ราวต่าง ๆ ให้ฟังและถามคำถามเดิมกับภรรยาคนที่ 2 ว่า "ถ้าเขาตาย
ภรรยาคนที่ 2 จะทำอย่างไร?"

ภรรยาคนที่ 2 ตอบอย่างหน้าตาเฉยว่า "ถ้าเธอตาย ฉันจะมี
ใหม่" เหมือนสายฟ้าผ่าลงมาซ้ำที่เขาอย่างจัง เขารู้สึกเสียใจมาก
และเสียดายว่าที่ผ่านมาเขาไม่ควรทุ่มเทให้ภรรยาคนนี้เช่นกัน

เขาเดินคอตกมาหาภรรยาคนที่ 3 เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟัง
และถามภรรยาคนที่ 3 ว่า "ถ้าเขาต้องตาย ภรรยาคนที่ 3 จะทำ
อย่างไร?"

ภรรยาคนที่ 3 ตอบว่า "ถ้าเธอตาย ฉันจะไปส่ง" ทำให้เขา
คลายความเศร้าโศกขึ้นมาได้บ้าง อย่างน้อยก็ยังมีภรรยาที่จริงใจ
กับเขา

ก่อนกลับไปรับโทษ เขานึกขึ้นมาได้ว่ามีภรรยาอีกคน ซึ่งไม่
เคยไปหาเลยจึงไปหาภรรยาคนที่ 4 และถามว่า "ถ้าเขาต้องตาย
ภรรยาคนที่ 4 จะทำอย่างไร?"

ภรรยาคนที่ 4 ตอบว่า "ถ้าเธอตาย ฉันจะตามไปด้วย" แทน
ที่เขาจะดีใจกลับนึกเสียใจหนักขึ้นไปอีก เพราะมันสายเกินไปเสียแล้ว
ช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ เขาไม่เคยเห็นค่าของภรรยาคนนี้ แต่ภรรยาคน
นี้ไม่คิดที่จะทิ้งเขา จะติดตามเขาไปอยู่ด้วย แล้วชายคนนี้ก็กลับไป
รับโทษประหารและเมื่อเขาตาย ภรรยาคนที่ 4 ก็ตายตามไปด้วย...

เราทุกคนก็มีภรรยา 4 คนนี้ มีคำถามว่า ภรรยาทั้ง 4 คนเป็น
ใคร? ทีนี้เรามาดูกันว่า ภรรยาคนที่ 1,2,3 และ 4 เป็นใครกันบ้าง

ภรรยาคนที่ 1 คือ ร่างกายของคนเรา
เพราะเวลาเรามีชีวิตอยู่เราจะบำรุงบำเรอด้วยสิ่งของทุกอย่าง
อยากได้อะไรก็หาให้แต่พอเราตายมันกลับไม่ไปกับเรา เมื่อเราตาย
ร่างกายมันก็มีค่าเท่ากับท่อนไม้ท่อนหนึ่งเท่านั้น

ภรรยาคนที่ 2 คือ ทรัพย์สมบัติ
เพราะเวลาเรามีชีวิตอยู่เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา แต่
พอเราตายมันกลับไม่ไปกับเรา แต่ไปเป็นของคนอื่น

ภรรยาคนที่ 3 คือ พ่อแม่ ลูกเมีย/สามี ญาติพี่น้อง
เพราะพอเราตายเขาจะทำศพให้เรา ทำบุญไปให้แปลว่า
เขาแค่ไปส่งเราเท่านั้น

ภรรยาคนที่ 4 คือ บุญกับบาป
เมื่อเราตายไปเราไม่สามารถเอาอะไรไปด้วยได้ มีเพียงแค่บุญ
กับบาปเท่านั้นที่จะตามเราไป

เห็นไหม! ว่า "เงิน" ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับชีวิต อย่าลืม
ว่ายังมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่าเงินอีกเยอะ... มีแต่บาปกับบุญเท่านั้นแหล่ะที่จะติดตัวเราไปตลอดชีวิต

เก็บมาฝากจร้า


โดย: ภายใต้ วันที่: 26 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:11:46 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

wingang
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Life is always the default.
Facebook
Friends' blogs
[Add wingang's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.