Bloggang.com : Willkommen : วันที่ไม่เคยลืม

วันที่ไม่เคยลืม

วันที่ดีใจและเสียใจช่างมาพร้อมกัน (( ตอน 1 ))
ลูกเกิดมากับความพร้อม..............และการวางแผนของพ่อแม่........เรามีความสุขมากกับการที่จะมีลูก........เพราะเราพร้อมแล้วที่จะมีเขา........เราได้วางแผนไว้ทุกอย่างว่าจะมีลูกตอนใหน.......และแม่ก็ทำได้จริงๆ

การตั้งครรภ์ของแม่เป็นไปอย่างราบรื่น.........แม่ไม่เคยคิดอะไรเลย........และการไปตรวจกับหมอทุกครั้งก็ไม่มีอะไรผิดปรกติ.........จากการวัดดูตัวและน้ำหนักของลูก.........ตอนที่อยู่ในท้องแม่ลูกตัวใหญ่และแข็งแรงมาก.....

กำหนดคลอดของลูกคือวันที่........19.มิถุนายน.........หมอนัดให้แม่ไปตรวจวันที่..18....ตอนเช้าถ้าแม่ไม่มีอาการอะไร.........แม่ก็ได้เดินทางไปหาหมอเพื่อตรวจดูว่าลูกใกล้จะคลอดหรือยัง.......พอไปถึงหมอก็ตรวจดูร่างกายของลูกและแม่ว่าแข็งแรงดีใหม........และน้ำหนักเท่าไหร่....

แม่และลูกร่างกายแข็งแรงดีมาก........แต่ลูกตัวโตมากเลย......และลูกได้ดื่มน้ำคร่ำเกือบจะหมด........หมอเลยบอกว่าปล่อยไว้ไม่ได้อีกแล้ว..........เขาต้องออกมาในวันพรุ่งนี้นะเพราะเด็กตัวโตมาก.......และน้ำคร่ำน้อยอาจจะคลอดยาก.......

แม่ตกลงจะให้ลูกออกมาตามที่หมอบอกเพื่อความปลอดภัย.........และแม่ต้องการคลอดลูกออกมากับธรรมชาติ.......ไม่ต้องผ่า......หมอเลยบอกว่าไม่ต้องกลัวเราได้คลอดธรรมชาติแน่.......แม้จะไม่มีอาการจะคลอด....หมอบอกว่ามียาเหน็บและทำให้ปากมดลูกออ่นและเปิด.......ก็จะได้คลอดตามธรรมชาติ....

หมอให้ยามาหนึ่งเม็ดบอกว่าให้สอดเข้าไปในช่องคลอดให้ลึกที่สุดก่อนเข้านอน....และถ้ามีน้ำคร่ำใหลออกมาตอนใหนให้เดินทางมา..รพ...ทันทีเลย.....แม่ก็ได้ทำตามหมอบอก.......ในตอนเย็นของวันนั้นคือวันที่..18.มิถุนายนก่อนเข้านอน...

พอตอนเช้าของวันที่..19...ราวๆหกโมงเช้า......แม่ลุกจากที่นอนมาแล้วมีน้ำคร่ำใหลออกมาจากช่องคลอดราวๆหนึ่งช้อนโต๊ะ.......แต่ไม่มีอาการปวดท้องแต่อย่างใด........แม่เลยโทรบอกหมอว่าจะเดินทางไป...รพ..แล้วนะเพราะน้ำใหลแล้ว.......แล้วแม่ก็เดินทางไปกับพ่อที่....รพ....ซึ่งอยู่ในหมู่บ้านที่เราพักอาศัยอยู่ใช้เวลาในการเดินทาง..5..นาทีโดยรถยนตร์...

พอไปถึงหมอได้ตรวจดูว่าปากมดลูกออ่นมากแล้วแต่เปิดน้อยมากเลย.......แต่ก็ต้องอยู่..รพ....เตรียมตัวทุกอย่างเช่นสวนอุจาระ.......เตรียมตัวไว้ตอนคลอดจะได้ไม่เลอะเทอะ.........โอยมันเป็นอะไรที่สุดๆเลย....เพราะเราเริ่มมีอาการเจ็บท้องคลอดด้วย..........และโดนสวนเข้าไปเอาสิ่งปฏิกูลออกมาอีก........เลยไม่รู้ว่าปวดท้องอะไรกันแน่เพราะมันปวดทั้งสองอย่างพร้อมกันเลย....

เริ่มมีอาการเจ็บท้องจะคลอดตอน..08.00.......ปากมดลูกเปิดช้ามากเลย......ปวดแบบสุดๆเลยคิดว่าเราคงไม่รอดแล้วล่ะ........พอใกล้ๆจะบ่ายสองโมงปากมกลูกเริ่มเปิดมากขึ้นเกือบจะคลอดได้แล้วแต่ยังไม่มีอาการอยากเบ่งคลอด.......แต่หมอได้บอกว่ารอไม่ได้แล้ว.......เพราะเด็กหัวใจเต้นช้าลงผิดปรกติ......ต้องรีบให้เขาออกมาภายในห้านาทีนี้แล้ว...

ทั้งหมอและนางผดุงครรภ์ได้เตรียมเครื่องดูดไว้เรียบร้อยแล้ว.......เลยจัดการกรีด........แล้วใช้เครื่องดูด......ทั้งดึงทั้งกด.......แบบสุดๆเลยล่ะ....

แล้วลูกก็ได้ออกมาดูโลกในเวลา.....14.00..น.ของวันที่..19..มิถุนายน 1997....ด้วยน้ำหนัก....4070...กรัม......52....เซนติเมตร...ด้วยร่างกายที่แข็งแรงอ้วนจ้ำม้ำเหมือนเด็กญี่ปุ่นมากเลยตอนคลอด......ทั้งแม่และป๋าปี้.......ร้องให้เมื่อเห็นหน้าลูกเพราะดีใจและปลื้มใจ..

แล้วหมอก็ให้ป๋าปี้ตัดสายสะดือของลูกแล้วให้ป๋าปี้อุ้มลูกไปอาบน้ำด้วยตัวเขาเองเลยล่ะ.........เป็นที่น่ายินดีมากที่หมอให้สามีทำได้ทุกอย่างด้วยตัวเขาเอง.......ไม่มีข้อห้ามอะไรเลย..

Create Date : 18 มิถุนายน 2549

Last Update : 30 มิถุนายน 2549 0:59:42 น.

0 comments

Counter : Pageviews.

Add to