Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2556
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728 
 
14 กุมภาพันธ์ 2556
 
All Blogs
 

❤❤ ผู้ชายในอดีตของฉัน ❤❤

ผู้ชายในอดีตของฉัน

วันนี้อากาศเย็นทำให้ฉันไม่อยากลุกจากที่นอนเลย...แต่กลิ่นหอมบางอย่างทำให้ฉันต้องลืมตาตื่นขึ้นมาและย่องไปดูกับสิ่งที่ส่งกลิ่นหอมทำให้ฉันตื่น

บักสีดาแดงสุกเต็มขันอยู่ข้างที่นอนของอีพ่อ...ฉันแอบยิ้มคนเดียวและดีใจที่มีอีพ่อแก่ที่น่ารักน่าสงสารลงไปเก็บบักสีดาแดงมาใว้ให้ฉันก่อนที่ฉันจะตื่นและก่อนที่ชาวบ้านบ้านใกล้เคียงจะลุกมาเก็บไปหมดก่อน



บ้านของฉันเป็นบ้านหลังเล็กๆที่มุงด้วยหญ้าแฝกและทำฝาบ้านด้วยต้นอ้อทุบและนำมาสานเป็นลวดลายสวยงามพอกันแดดกันฝนได้บ้างมีต้นมะพร้าวหนึ่งต้นมีต้นบักสีดาแดงหนึ่งต้นสวยงามมากและต้นบักสีดาแดงออกลูกออกผลให้เก็บกินมาตลอดตั้งแต่ฉันจำความได้



ครอบครัวของเรามี 3 คน  คือมีอียายและอีพ่อและตัวฉันเอง


อียายคือ ยาย ของฉันแม่ของแม่ฉัน
อีพ่อคือตาของฉันคือพ่อของแม่ฉัน


ฉันจะเรียกอียาย  มาตลอดจนฉันเริ่มโตอยู่ป.2-3  มีคนล้อว่าทำใมเรียกยาย  เป็นอียาย  ฉันอายเลยพยายามเรียกยายแต่ฉันไม่มีความสุขเลยเพราะฉันชอบเรียกอียายมากกว่า



อีพ่อ  คือตาแต่ฉันเรียกอีพ่อคงเป็นเพราะฉันไม่มีพ่อฉันเลยเรียกตาว่าอีพ่อ  อีพ่อของฉันจะเป็ฯคนใจดีมากไม่ด่าไม่ตีพูดคำดีๆกับฉันฉันรักอีพ่อมาก



ส่วนอียายก็น่ารักแต่อียายจะขี้บ่นอียายชอบเล่าเรื่องในอดีตให้ฉันฟังเรื่องครอบครัวของอียายเรื่องครอบครัวของอีพ่อฉันชอบชวนบักน้อยเพื่อนข้างบ้านมานอนฟังอียายเล่านิทานอียายเล่านิทานเก่งมากหลายเรื่องเราจะฟังกันซ้ำซากๆแต่ไม่รู้สึกเบื่อเลยหลายปีมาแล้วบักบ้อยได้ตายจากไปบักน้อยอายุอ่อนกว่าฉันหนึ่งปี



หลายๆครั้งอีพ่อไปรับจ้างตัดปออีพ่อจะชอบจับตั๊กแตนมาให้ฉันเพราะอีพ่อรู็ว่าฉันชอบกินตั๊กแตนคั่ว
อีพ่อชอบไปแทงเอี่ยนกับเพื่อนบ้านโดยการให้เหล็กแหลมแทงลงไปที่ดินโคลนที่รู้ว่าจะมีเอี่ยนและตอนเย็นๆอีพ่อจะนำเอี่ยนมาต้มส้มใบมะขามอ่อนต้มทั้งตัวอร่อยมากเอี่ยนจะไม่ตัวใหญ่อร่อยมากเพราะเอี่ยนเหล่านี้อยู๋ตามแหล่งหนองน้ำจากธรรมชาติมันจะไม่เหม็นคาว



หน้าสงกรานต์อีพ่อของฉันจะมีชื่อเสียงมากในหมู่บ้านเรื่องเล่นโจกหลุม  อีพ่อจะโยนโจกหลุมแม่นมากคนเขาจะลือกันไปทั่วหมู่บ้านตายอยโจกหลุม



บางครั้งอีพ่อจะพาฉันเข้าในเมืองไปเยี่ยมแม่ของฉันที่จังหวัดอุดรธานี  ฉันดีใจที่จะได้ไปเยี่ยมแม่แต่ฉันไม่ชอบนั่งรถเมล์เพราะฉันชอบเมารถอย่างรุนแรงและฉันจะบอกอีพ่อว่าเราเดินไปไม่ได้หรืออีพ่อก็บอกมันใกลมากเดินไปไม่ได้และอีพ่อจะซื้อนมเย็นสีชมพูที่เขาเอาใส่ถุงมาขายอีพ่อจะเอากรอกใส่ขวดไว้เผื่อยามหิวน้ำจะได้นำออกมาดื่ม



พอฉันอายุราวๆ10ขวบอีพ่อล้มป่วยลงด้วยโรคปอดแต่ไม่ใช่วัณโรคนะจะเป็นโรคบอดแต่ไม่รู้ว่าปอดอะไรวันที่อีพ่อจะเสียอีพ่อถ่ายออกมาและอียายบอกให้ฉันมาดูว่าอีพ่อถ่ายเสร็จหรือยังนอนถ่ายลงป่องหรือช่องกระดานที่ทำไว้สำหรับคนป่วยไม่ต้องลุก



ฉันมาดูและบอกอียายว่าอีพ่อถ่ายออกมาเสร็จแล้วอียายบอกให้ฉันเช็ดก้นให้อีพ่อและฉันก็ทำตามวัยเด้ก10ขวบ


อีพ่อเริ่มเหนื่อยท่าจะไม่รอดขยับปากบอกอียายว่าอยากเจอญาติที่อีพ่อสนิทที่เป็นผู้ชายบางคนให้ฉันไปเรียกญาติคนนี้มาให้ที  ฉันก็ไปเรียกราวๆ15นาทีเพราะบ้านไม่ใกลกัน



พอฉันหลับมาเห็นอียายร้องให้และอีพ่อมีผ้าขาวม้าปิดคลุมใว้ฉันปล่อยโฮเสียใจอย่างบอกไม่ถูกแค่เวลา15นาทีอีพ่อก็ไม่รอฉันกลับมาอีพ่อผู้น่าสงสารไปอย่างสงบไม่ทะรนทุรายบยฟูกเก่าๆที่ใช้นอนมาหลายปีจนแบน


เพื่อนข้างบ้านไปตามแม่ของฉันตั้งแต่ตอนบ่ายตั้งแต่รู้ว่าอีพ่อจะไม่รอดป่านนี้ยังไม่มาและกลับมาถึงตอนดึกๆแม่มากับน้องชายวัย7-8 เดือนที่มีกับสามีใหม่



หลังจากอีพ่อตายฉันตื่นขึ้นมาไม่ได้กลิ่นหอมของบักสีดาอีกแล้ว



อีพ่อคือผู้ชายคนแรกที่ฉันมีและรักฉันเลี้ยงดูฉันมาจนโตฉันชอบอ่านหนังสือให้อีพ่อกับอียายฟัง เพราะอียายตาบอดมองไม่เห็นและอ่านหนังสือไม่ออกอีพ่อก็อ่านหนังสือไม่ออกฉันเลยอ่านหนังสือให้ทั้งสองฟังมาตลอดฉันเป็นคนเรียนหนังสือเก่งซึ่งไม่เคยมีใครสอนการบ้านฉันเลยฉันเรียนเองทั้งนั้น



วันพรุ่งนี้จะถึงวันแห่งความรักของฝรั่งแต่ฉันจะไม่เห่อเหมือนฝรั่งบางประเทศแต่ฉันอยากบอกกับสวรรค์บนฟ้าว่้าถ้าชาติหน้ามีจริงฉันขอเกิดมาเป็นลูกของอีพ่อกับอียายตลอดไป


จากหลานที่อยากเป็นลูก





 

Create Date : 14 กุมภาพันธ์ 2556
4 comments
Last Update : 14 กุมภาพันธ์ 2556 4:27:00 น.
Counter : 3638 Pageviews.

 

อ่านแล้วเศร้าค่ะ ตอนนี้เกือบทุกคนโหยหาอดีตที่เราเคยมีความสุข อยากกลับไปใช้เวลาแบบเดิมๆ กับผู้คนที่เรารัก แต่เรามาไกลเกินไป และทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปมาก ผู้คนที่เรารักค่อยๆ หายไปจากชีวิตของเราทีละคนๆ อีกอย่างหน้าที่ภาระทำให้เราไม่ค่อยมีโอกาสได้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดบ่อยนัก แต่ก็ไม่เคยลืมว่าเรามาจากไหน จริงมั๊ยคะ -:)

 

โดย: กลีบกาสะลอง 14 กุมภาพันธ์ 2556 10:45:07 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณ__ กลีบกาสะลอง
ค่ะเศร้าแอบร้องให้ไปเขียนไปนานแล้วไม่ได้นึกถึงอีพ่อแต่วันนี้เกิดความรู็สึกโหยหาอดีตเพราะตอนนี้เรามีความสุขมีพร้อมทุกๆอย่างเลยโหยหาอดีตที่ผ่านไปและจะไม่กลับมาอีก
คนต่างแดนอย่างเรากลับไทยทีเวลาจะกลับเมืองนอกกอดแม่กอดยายและนึกทันทีว่านี่คือกอดครั้งสุดท้ายเราอาจจะไม่ได้เห็นกันอีกและมันก็เป็นจริงกอดยายเป็นครั้งสุดท้ายและไม่ได้กอดอีกเลยจากไปแล้วค่ะทั้งสองท่าน

 

โดย: willkommen (Willkommen ) 14 กุมภาพันธ์ 2556 21:03:14 น.  

 

เศร้า ค่ะ อ่านแล้ว อิน คิดภาพตาม ได้ชัดเจน อดีต ภูมิลำเนา ที่มาคล้าย ๆกัน

 

โดย: ฟ้าลัดดา 15 กุมภาพันธ์ 2556 3:20:08 น.  

 

ขออนุญาตมาร่วมแสดงความรู้สึกเศร้าด้วยนะคะ ดิฉันเองก็แย่ คุณพ่อจากไปนานมากไม่เคยดูแลท่านเท่าที่ควรมาเดี๋ยวนี้ได้แต่คิดถึงจับใจ

 

โดย: เปลี่ยนนามแฝงเป็น หมุยจุ๋ย 14 พฤษภาคม 2558 9:33:05 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Willkommen
Location :
ขอนแก่น

Switzerland

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]





free counters
Friends' blogs
[Add Willkommen's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.