ไซม่อน น้องหมาซ่าส์สุด ๆ
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
16 กันยายน 2550
 
All Blogs
 

แก้วหน้าม้า (A horse-faced woman)

นิทานเรื่องนี้ นำมาจากหนังสือ นิทานพื้นบ้านชวนอ่านของไทย Fascinating Folktales of Thailand
(นิทาน 2 ภาษา อังกฤษ-ไทย)
โดย ดร. ธนพล จาดใจดี

Once upon a time there was a city named Mithila. It was ruled by a king named Phuwadon Mongkolraj. The king had a wife named Queen Nantha. The royal couple had a son named Prince Pinthong. The city was prosperous and peaceful.

In the city, there was a family whose daughter was born with a face similar to that of a horse. Prior to her birth, her mother dreamt that a heavenly being gave her a jewel. So she named her daughter as Manee or Kaeo Nama meaning a jewel horse-faced woman. The word Manee or Kaeo means a jewel while the word Naamaa means horse-face, but we can call her Kaeo for short. Though Kaeo had a strange appearance, she was an intelligent woman and possessed a miraculous power of predicting correct weather conditions. So she could tell the farmers to cultivate their crops in accordance with weather conditions. Her knowledge not noly brought prosperity to her family but also to the community as a whole.

One day Prince Pinthong flew his favorite kite into the sky which later got loose and fell in front of Kaeo. She saw the kite with its distinct appearance, so she decided to keep it as her own. But in just a moment, the servants of the prince arrived and asked for the kite from her. Kaeo refused to give it to them and insisted only she would return the kite to its owner. When the prince arrived on the scene and heard what Kaew said, he got upset and thought that the woman talked evasively. The prince took a strong dislike to her when he saw her strange face, but he wanted her to return the kite so he pretended to be nice to her.

The prince promised her a handsome reward in exchange for his favorite kite, but Kaeo refused to accept anything. She demanded the prince marry her and take her to his palace. Without giving it serious thought, the prince agreed to her demand just for the sake of getting back the kite. After getting his kite, the prince disappeared without keeping his promise with her. Kaeo waited for the prince for several days but there was no sign of him. So she asked her parents to seek an audience with the king and enpuire of him about the promise that his son had given to her.

At first the couple hesitated and told their daughter to know her place but Kaeo fell sick as she refused to eat. Her parents feared Kaeo would fast to death, so they went to inform the king who suddenly became angry on hearing the story. However, the queen was very kind to them and promised to ask her son about his irresponsible promise. After being informed of the whole story by her son, the queen instructed the prince to keep his promise and thus sent her maids to welcome Kaeo to the palace. But Kaeo rufused to come because she wanted to sit on a golden litter used by the royal family. After her demand was met, Kaeo came to live in the palace where she did not find happiness as imagined because the prince never proposed marriage to her.

One day King Phuwadon called Kaeo to meet him and set the condition that if she could bring Mount Meru (the abode of the gods of Hinduism) to decorate the royal garden, only then he would arrange a marriage ceremony for her and Prince Pinthong. However, if she could not do so, she would face the death penalty. Over set forth a long journey in search of Mount Meru. Although she travelled through several forests occupied by fierce animals, Kaeo never saw any sign of it. Exhausted by the difficult journey, Kaeo collapsed and lost consciouness.

After regaining consciousness, she met a hermit who felt sympathy for her as she was too innocent to know a trick had been played on her. The hermit decided to help her and with the help of his magical power, Kaeo was now able to remove her horse-face and appear as a beautiful woman at anytime. The hermit also gave her a book which could be transformed into either a flying boat or a snake and a stick which could be transformed into a sacred knife. The hermit then told her to bring just only a small stone from Mount Meru and placed it in the royal garden. That was enough since the king did not mention the entire mount. After placing a small stone in the royal garden, Kaeo informed the king who just kept quiet. Upon learning the truth, the queen then arranged a marriage ceremony as promised with Kaeo much to the dissatisfaction of the king and the prince.

Sometime later the king thought of another plan to get rid of Kaeo. He sent a message to King Phrommathat of Romwithee City asking for the hand of his daughter named Princess Tasmalee for Prince Pinthong. King Phrommathat agreed and set the date for the auspicious occasion. When Prince Pinthong was about to leave the city by boat, Kaeo came to express her displeasure with him and blamed him for his unfaithfulness to her. The prince was very angry and demanded Kaeo to have a baby for him, she would be put to death. Kaeo her self did not know how she could bear a baby for him without copulation. Though she felt helpless Kaeo had strong determination to retaliate against the prince.

To counter the challenge of the prince, she left the city and travelled to Romwithee City by her flying boat. After removing her horse-faced mask, Kaeo sought shelter with and old couple near the river outside the city. One day while taking a bath in the river, Prince Pinthong met her and was infatuated by her beauty. While his new wife was sleeping, the prince sneaked out of the palace and dressed as a villager flirted with Kaeo who was ready to be his wife as she wanted to have a baby with him. The couple lived together until Kaeo became pregnant. Before taking leave, the prince gave her a ring and returned to Mithila City without taking Princess Tasmalee with him.

After giving birth to a baby boy, Kaeo tied the ring around his arm and sent the baby to live with the hermit who had helped her. The hermit meditated and knew that Prince Pinthong was in danger as he was surrounded by a giant army led by the giant king named Phalaraj. The hermit then transformed Kaeo into a man and told her to rescue the prince at once. Kaeo managed to kill the giant king and seized his city. The queen of the dead giant king then gave her two beautiful daughters named Sroisuwan and Chansuda to Prince Pinthong. The prince refused to accept the offer as he was not the one who won the battle. So the two princesses should be given to Kaeo who agrred without hesitation.

Kaeo then told Prince Pinthong to stay in the giant city for sometime while she took the giant daughters to the cottage of the hermit and then told them the whole story. After telling the two princesses whom she was, Kaeo took the two princesses to meet Prince Pinthong and gave both of them to be his wives. Kaeo then returned to the cottage of the hermit to meet her son.

After staying in the giant city for sometime, Prince Pinthong took his two wives to his own city and, to his amazement, he was confronted by Kaeo who then presented him with his own son. At first, he did not believe her, but the ring around the boy's arm convinced him to accept the boy as his own son. The prince then gave the boy a name of Prince Pinkaeo.

Sometime later Princess Tasmalee thought about Prince Pingthong so she came to meet him. However, she became frustrated after seeing the prince showing his love for Sroisuwan and Chansuda much more than for her. She decided to return to her city with great disappointment and anger.

Meanwhile, there was a giant king named Prakaimart who ruled the city of Prakaichak. He had a wife named Queen Amporn. The giant king had been a good friend of Phalaraj who was killed by Kaeo. One day he thought of Phalaraj and he went to see him. Upon discovering the death of his dear friend, he decided to take revenge on Prince Pinthong. The giant king led his army to attack Mithila City where no one dared to fight with him except Kaeo. Sroisuwan and Chansuda told Prince Pinthong to ask for help from Kaeo, but the prince did not believe in Kaeo's ability. The two princesses thus decided to tell the whole story to the prince.

Upon learning the truth, the prince was very happy and wanted a reconciliation with Kaeo who was adamant not to help unless the king and queen came to adk her. After being requested by the royal couple, Kaeo transformed herself into a man and went to kill the giant king easily. Since that day, the prince loved Kaeo much more than in the past. Kaeo became pregnant again and another giant king named Prakaikot who was a good friend of Prakaimart came to attack the city as an act of revenge for his dead friend. During the war, Kaeo gave birth to three baby girls named Chemchan, Hiranrat and Prapatsorn respectivedly.

The City of Mithila became peaceful until the three princesses reached their teens and another event took place. While the three teenage princesses were relaxing in the royal garden, a hasadeelink bird (a mythological bird having a mouth similar to that of an elephant's trunk) mistook them as its prey, so it held the three princesses in its mouth and flew away. Before being swallowed by the big bird, a hermit living nearby came to rescue them and had great sympathy for the three girls so he taught them magical arts.

At that time there was a city named Romachak which was ruled by Tao Tosamitra. The king had three teenage sons whose names were Tinnakorn, Sornnarin and Sinnara respectively. One day while the three princes travelled on the sea, their boat was sunk by a heavey storm. Fortunately, they were rescued by a kind Naga who then gave them a poison that could be used to protect themselves in the face of danger. The princes then paid their respects to the Naga for its kindness and continued their journey through the forest.

Meanwhile, after teaching magical arts to the three princesses, the hermit decided to find suitable husbands for them. He made an announcement that anyone who could defeat any princess in the fight would get the hand of that princess. No competitors which included human and non-human could defeat the princesses. The three princes heard of the competition, so they took part in the event. As it turned out, the three princes were on a par with the three princesses. Since there was no winner and no loser in a fight, the hermit thought that they were soul mates. He told them to choose the partner of their choice and arranged a marriged a marriage ceremony for them.

At the same time, Princess Tasmalee gave birth to a baby boy named Prince Pinsinchai. The young prince was sent to study the magical arts with a teacher in his city. After her son grew up, Princess Tasmalee thought of Prince Pinthong, so she asked the magician to use his magic spell to make the prince became infatuated with her so much so that he could no longer live in peace. The prince the stole the flying boat, the sacred knife and the horsed-faced mask from Kaeo and headed to Romwithee City.

Upon knowing the truth, Kaeo led an army to the City of Romwithee and demanded the return of Prince Pinthong. But Princess Tasmalee refused and sent her son to fight with Kaeo. At first, Kaeo gained the upper hand, but Prince Pinsinchai asked his teacher to help and this time, Kaeo was defeated and placed under arrest. To rescue Kaeo, King Phuwadon sent Prince Pinkaeo to help his mother. While on the way to help his mother, Prince Pinkaeo met the three princes who were actually his brothers-in-law. Since they did not know Prince Pinkaeo, so they fought with him but were unable to defeat the Prince. They went to tell their wives who later knew that the enemy was actually their elder brother. After knowing the news of their mother, the three princesses and their husbands joined Prince Pinkaeo in a war with Romwithee City.

After the war ended, the magician was arrested and confused to being guilty while Prince Pinsinchai was able to escape. Princess Tasmalee herself would face the death penalty if her father did not request for mercy from Prince Pinthong. While returning to Mithila City Prince Pinkaeo met Prince Pinsinchai who was surrounded by his army. Prince Pinkaeo told him to surrender and forgot the part as they were brothers. Prince Pinsinchai asked for forgiveness from his elder brother and joined the group heading to the city of their father. They all lived in Mithila City happily.

Actually, the story does not end here but from now on Kaeo Nama and Prince Pinthong do not have a significant role for the story mostly involves their two sons who confronted a series of events during their journey to various places. But at the end there is a happy ending anyway.


The end


กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเมืองอยู่เมืองหนึ่งชื่อว่า มิถิลา เมืองนี้ปกครองโดยกษัตริย์ทรงพระนามว่า "ภูวดลมงคลราช" พระองค์มีพระมเหสีทรงพระนามว่า "พระนางนันทา" ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสทรงพระนามว่า "ปิ่นทอง" พระนครเจริญรุ่งเรืองและสงบสุข

ในเมืองนี้มีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่งซึ่งมีลูกสาวหน้าตาคล้ายม้า ก่อนคลอดมารดาของนางฝันว่ามีเทวดานำแก้วมาให้นาง ดังนั้นนางจึงตั้งชื่อลูกสาวของนางว่า "มณี" หรือ "แก้วหน้าม้า" และถึงแม้ว่านางจะมีหน้าตาประหลาด นางก็มีความเฉลียวฉลาด มีมนตร์วิเศษสามารถทำนายดินฟ้าอากาศได้อย่างถูกต้อง ดังนั้น นางจึงสามารถบอกให้ชาวนาปลูกพืชผลตรงตามสภาพดินฟ้าอากาศ ความรู้ของนางไม่ได้นำมาซึ่งความมั่งคั่งแต่เฉพาะครอบครัวของนางเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงชุมชนทั้งหมดอีกด้วย

วันหนึ่งเจ้าชายปิ่นทองทรงปล่อยว่าวตัวโปรดขึ้นสู่ท้องฟ้า ซึ่งก็เกิดขาดลอยตามลมมาตกลงเบื้องหน้าของแก้วพอดี เมื่อนางเห็นว่าวรูปร่างลักษณะดีก็ตัดสินใจยึดเป็นของตนเอง แต่เพียงอึดใจต่อมา ข้าราชบริพารของเจ้าชายก็มาถึงและขอว่าวคืน แก้วปฏิเสธที่จะให้พวกเขาและยืนกรานที่จะคืนให้กับผู้ที่เป็นเจ้าของเท่านั้น เมื่อเจ้าชายเสด็จมาถึงที่นั้นและได้ยินแก้วพูดก็ทรงโกรธมาก และคิดว่าหญิงผู้นี้พูดจาโยกโย้น่ารำคาญ พระองค์เกลียดนางยิ่งนักเมื่อเห็นนางมีใบหน้าที่ประหลาด แต่ด้วยความที่อยากได้ว่าวของตนคืน จึงแกล้งทำดีกับนางไปอย่างนั้นเอง

เจ้าชายสัญญาจะให้รางวัลแก่นางอย่างงาม เพื่อแลกเปลี่ยนกับว่าวตัวโปรดของพระองค์ แต่แก้วปฏิเสธที่จะรับสิ่งใด ๆ นางต้องการให้เจ้าชายอภิเษกสมรสกับนาง แล้วนำนางไปอยู่ในวังด้วย โดยที่ไม่ทรงคิดจริงจังเจ้าชายก็ตกลงตามความต้องการของนาง เพียงเพื่อจะให้ได้ว่าวกลับคืนมาเท่านั้น หลังจากได้ว่าวแล้ว เจ้าชายปิ่นทองก็หายเงียบไปโดยไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับนาง แก้วรอเจ้าชายเป็นเวลาหลายวันแล้วแต่ก็ไม่เห็นเงาของพระองค์ ดังนั้นนางจึงอ้อนวอนให้บิดามารดาของนางไปเข้าเฝ้าพระราชา และทูลถามพระองค์เกี่ยวกับสัญญาที่พระโอรสของพระองค์ให้ไว้กับนาง

แรกทีเดียว สองสามีภรรยาก็บอกให้ลูกสาวของตนเสงี่ยมเจียมตน แต่แก้วก็ล้มป่วยลงเพราะไม่ยอมกินอะไร บิดามารดาของนางกลัวลูกสาวจะอดข้าวตาย จึงต้องไปกราบทูลให้พระราชาทรงทราบ ซึ่งก็ทำให้พระองค์ทรงพิโรธทันทีที่ได้ทราบเรื่อง อย่างไรก็ตามพระราชินีทรงมีเมตตาต่อพวกเขา และสัญญาว่าจะถามพระโอรสเกี่ยวกับคำสัญญาส่งเดชนี้ให้ หลังจากได้รับการกราบทูลให้ทรงทราบเรื่องราวทั้งหมดจากพระโอรสของพระนางแล้ว พระราชินีก็รับสั่งให้เจ้าชายรักษาคำพูด และดังนั้นจึงส่งนางกำนัลให้ไปรับแก้วเข้าวัง แต่แก้วปฏิเสธที่จะมาเพราะว่านางต้องการนั่งวอทอง ที่ใช้โดยพระบรมวงศ์ของกษัตริย์ หลังจากได้ในสิ่งที่ตนปรารถนาแล้วแก้วก็มาอยู่ในวัง ซึ่งก็ไม่ได้ให้ความสุขดังที่ตนคาดหวังไว้ เพราะเจ้าชายไม่เคยขอนางแต่งงาน

วันหนึ่งพระเจ้าภูวดลรับสั่งให้แก้วเข้าเฝ้าและทรงตั้งเงื่อนไขว่า ถ้าหากนางสามารถนำภูเขาพระสุเมรุมาประดับพระราชอุทยานได้ และแล้วพระองค์ก็จะจัดพิธีอภิเษกสมรสให้นางกับเจ้าชายปิ่นทอง แต่ว่าถ้าหากไม่สามารถปฏิบัติตามได้ นางก็จะได้รับโทษประหารชีวิต ด้วยความดีใจอย่างยิ่งแก้วตอบตกลงโดยไม่ทันคิดให้รอบคอบ และออกเดินทางไกลเพื่อหาเขาพระสุเมรุ ถึงแม้ว่านางจะเดินผ่านมาหลายดงพงไพรซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้ายมากมาย แก้วก็ยังไม่เห็นแม้แต่เขาที่ว่านั้น ด้วยความอิดโรยจากการเดินทางที่แสนจะลำบากแก้วล้มลงกับพื้นและหมดสติไป

หลังจากฟื้นคืนสติ นางก็ได้พบพระฤาษีผู้ซึ่งรู้สึกสงสารนาง เพราะนางไร้เดียงสาเกินไปที่จะล่วงรู้ถึงกลลวงได้พระฤาษีจึงตัดสินใจช่วยนาง และด้วยอำนาจเวทมนตร์วิเศษของตน ตอนนี้แก้วก็สามารถถอดหน้ากากหน้าม้าออกได้ และปรากฎเป็นสาวสวยเมื่อไรก็ได้ พระฤาษียังได้มอบหนังสือซึ่งสามารถกลายเป็นเรือเหาะหรืองูก็ได้และไม้เท้าซึ่งสามารถแปลงเป็นมีดวิเศษได้ และแล้วพระฤาษีก็บอกให้นางนำมาเพียงก้อนหินเล็ก ๆ ก้อนหนึ่ง จากภูเขาพระสุเมรุแล้วนำไปวางไว้ในพระราชอุทยานเท่านั้นก็เพียงพอแล้วเพราะพระราชาไม่ได้เอ่ยถึงภูเขาทั้งลูก หลังจากวางก้อนหินก้อนเล็ก ๆ ก้อนหนึ่งในพระราชอุทยานแล้ว แก้วก็กราบทูลให้พระราชาทรงทราบ พระราชาก็ได้แต่เงียบขรึม เมื่อทรงทราบความจริงแล้ว พระราชินีก็รับสั่งให้จัดพิธีอภิเษกสมรส ตามสัญญาที่ให้ไว้กับแก้ว ซึ่งก็สร้างความไม่พอพระทัยให้กับพระราชาและเจ้าชายอย่างยิ่ง

ต่อมาภายหลัง พระราชาก็ทรงดำริถึงแผนการอื่นที่จะกำจัดแก้ว พระองค์จึงส่งพระราชสาส์นไปยังพระเจ้าพรหมทัตกษัตริย์ผู้ครองเมืองโรมวิถี เพื่อขอพระธิดาของพระองค์ซึ่งพระนามว่า ทัสมาลี ให้เจ้าชายปิ่นทอง พระเจ้าพรหมทัตตอบตกลง และกำหนดวันสำหรับโอกาสอันเป็นมงคล เมื่อเจ้าชายปิ่นทองเตรียมเดินทางออกจากเมืองโดยเรือ แก้วก็มาแสดงความไม่พอใจต่อพระองค์และตำหนิพระองค์ว่าไม่มีความซื่อสัตย์ต่อนาง เจ้าชายโกรธมากและสั่งให้แก้วมีพระโอรสให้ตนให้ได้ พระองค์ต้องการเห็นโอรสของพระองค์เมื่อเสด็จกลับมา และหากแก้วมีโอรสให้พระองค์ไม่ได้นางก็จะถูกประหารชีวิต แก้วเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนจะมีโอรสให้เจ้าชายโดยไม่มีการหลับนอนกันเลยได้อย่างไร ถึงแม้ว่าจะรู้สึกสิ้นหวัง แต่ก็มีจิตใจแน่วแน่ที่จะแก้เผ็ดเจ้าชายให้จงได้

เพื่อรับคำท้าของเจ้าชาย นางออกจากเมืองและไปยังเมืองโรมวิถีโดยอาศัยเรือเหาะของตน หลังจากถอดหน้ากากหน้าม้าออกแล้ว แก้วก็ไปอาศัยอยู่กับตายายใกล้แม่น้ำนอกเมือง วันหนึ่งในขณะอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ เจ้าชายปิ่นทองก็ได้มาพบนางเข้า และหลงใหลในความงามของนาง ในขณะที่ชายาใหม่ของพระองค์กำลังบรรทมอยู่นั้น เจ้าชายก็แอบออกมาจากวังและแต่งกายเป็นชาวบ้านมาเกี้ยวพาราสีแก้ว ผู้ซึ่งก็พร้อมจะเป็นชายาของพระองค์อยู่แล้ว เพราะต้องการมีลูกกับพระองค์ ทั้งคู่อยู่ด้วยกันจนกระทั่งแก้วตั้งครรภ์ ก่อนที่จะจากไปเจ้าชายได้มอบแหวนให้นางไว้แล้วเสด็จกลับเมืองมิถิลาโดยไม่ได้นำเจ้าหญิงทัสมาลีไปด้วย

หลังจากคลอดบุตรชายแล้ว แก้วก็ผูกแหวนไว้กับแขนของลูกน้อยแล้วส่งไปอยู่กับพระฤาษีผู้ซึ่งเคยช่วยเหลือตน พระฤาษีเข้าฌานดูก็รู้ว่าเจ้าชายปิ่นทองกำลังอยู่ในอันตรายเพราะว่าถูกล้อมโดยกองทัพยักษ์นำโดยพญายักษ์ชื่อว่าพาละราช แล้วพระฤาษีก็แปลงแก้วให้เป็นชายและสั่งให้นางไปช่วยเจ้าชายในทันที แก้วสามารถฆ่ายักษ์ได้สำเร็จแล้วยึดเมืองไว้ได้ พระมเหสีของพญายักษ์จึงยกธิดาผู้เลอโฉมทั้งสองพระองค์นามว่า สร้อยสุวรรณและจันทร์สุดา ตามลำดับให้กับเจ้าชายปิ่นทอง แต่เจ้าชายปฏิเสธที่จะรับเพราะตนไม่ใช่ผู้ที่ชนะศึก ดังนั้น องค์หญิงทั้งสองพระองค์จึงควรตกเป็นชายาของแก้วผู้ซึ่งรับไว้โดยไม่รีรอ

แล้วแก้วก็บอกให้เจ้าชายปิ่นทองอยู่ในเมืองยักษ์ไปสักระยะหนึ่งก่อน ในขณะที่นางนำธิดาของยักษ์ไปยังกระท่อมของพระฤาษี และบอกเรื่องราวทั้งหมดให้ทั้งสองฟัง หลังจากบอกเจ้าหญิงทั้งสองว่าตนเป็นใครแล้ว แก้วก็นำเจ้าหญิงทั้งสองไปพบเจ้าชายปิ่นทองและมอบให้เป็นชายาของเจ้าชายและแล้วแก้วก็กลับมาหาลูกที่ศาลาพระฤาษี

หลังจากอยู่ในเมืองยักษ์มาระยะหนึ่ง เจ้าชายก็พาชายาทั้งสองกลับไปยังเมืองของพระองค์ และต้องประหลาดพระทัยที่ต้องเผชิญหน้ากับแก้ว ผู้ซึ่งนำพระโอรสของพระองค์มาถวาย แรกทีเดียวก็ไม่ทรงเชื่อ แต่แหวนที่ข้อมือของกุมารทำให้พระองค์ต้องเชื่อและรับกุมารเป็นโอรสของพระองค์ แล้วเจ้าชายก็ตั้งชื่อพระโอรสว่า "ปิ่นแก้ว"

เวลาต่อมาเจ้าหญิงทัสมาลีเกิดคิดถึงเจ้าชายปิ่นทอง ดังนั้นจึงตามมาพบพระองค์แต่ก็ต้องเจ็บใจที่พบว่า เจ้าชายแสดงความรักต่อสร้อยสุวรรณและจันทร์สุดามากกว่าตน นางจึงจำใจกลับเมืองของตนด้วยความผิดหวังและเคียดแค้น

ในขณะเดียวกันมีพญายักษ์ชื่อว่า ประกายมาต ครองเมืองประกายจักร พญายักษ์มีมเหสีชื่อ พระนางอัมพร พระองค์เป็นเพื่อนรักกับท้าวพาละราช ผู้ซึ่งถูกฆ่าโดยแก้ว วันหนึ่งพระองค์คิดถึงท้าวพาละราชและได้ไปเยี่ยม เมื่อทราบข่าวการตายของสหายรักก็ตัดสินใจล้างแค้นเจ้าชายปิ่นทอง พญายักษ์นำทัพออกไปตีเมืองมิถิลาซึ่งก็ไม่มีใครกล้าออกมาต่อกรด้วยยกเว้นแก้วแต่เพียงผู้เดียว สร้อยสุวรรณและจันทร์สุดาไปทูลเจ้าชายปิ่นทองให้ขอความช่วยเหลือจากแก้ว แต่ว่าเจ้าชายไม่เชื่อในความสามารถของแก้ว ดังนั้นเจ้าหญิงทั้งสองจึงตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้เจ้าชายฟัง

เมื่อทรงทราบความจริงก็ทรงยินดียิ่งนักและต้องการคืนดีกับแก้ว ซึ่งก็ดื้อดึงที่จะไม่ช่วย นอกเสียจากพระราชาและพระราชินีจะมาขอร้องนางเท่านั้น และเมื่อได้รับการขอร้องจากพระราชาและพระราชินี แก้วก็แปลงร่างเป็นชายและออกไปฆ่ายักษ์ได้โดยง่าย นับจากวันนั้นมาเจ้าชายก็รักแก้วมากยิ่งกว่าแต่ก่อน แก้วก็มีครรภ์อีกครั้ง และพญายักษ์อีกตนหนึ่งนามว่าประกายกรต ผู้ซึ่งเป็นสหายรักของท้าวประกายมาต ก็มาตีเมืองเพื่อแก้แค้นแทนสหายที่ตายไป ในระหว่างทำสงครามแก้วก็คลอดธิดาแฝด 3 คน ซึ่งทั้งสามชื่อ แจ่มจันทร์ หิรัญรัตน์ และประภัสสร ตามลำดับ

เมืองมิถิลามีความสงบสุขมานาน จนกระทั่งพระธิดาแฝดทั้งสามอายุวัยรุ่น และก็มีเหตุการณ์อื่นเกิดขึ้นอีก ในขณะที่พระธิดาวัยรุ่นทั้งสามพระองค์กำลังพักผ่อนอิริยาบทอยู่ในพระราชอุทยาน ก็มีนกหัสดีลิงค์บินมาโฉบเอาทั้งสามพระองค์ไปด้วยนึกว่าเป็นเหยื่อ แต่ก่อนที่พระธิดาทั้งสามจะถูกนกยักษ์กลืนลงคอ พระฤาษีที่อาศัยอยู่บริเวณนั้นก็ออกมาช่วยไว้ทันและมีความสงสารในพระธิดาทั้งสามอย่างมาก จึงช่วยสั่งสอนวิชาอาคมให้จนเก่ง

ในเวลานั้นมีเมืองอยู่เมืองหนึ่งชื่อเมืองโรมจักร ปกครองโดยท้าวทศมิตร ท้าวเธอมีโอรสวัยรุ่น 3 องค์คือ ทินกร ศรนรินทร์ และสินนรา ตามลำดับ วันหนึ่งในขณะที่เจ้าชายทั้งสามประพาสไปทางทะเล เรือของทั้งสามพระองค์ถูกพายุใหญ่พัดจมลง โชคดีที่มีพญานาคใจบุญมาช่วยไว้และให้พิษใส่ไว้ในกายของทั้งสาม เพื่อใช้ป้องกันตัวเมื่อเผชิญกับอันตราย แล้วเจ้าชายทั้งสามก็กราบลาพญานาคและขอบคุณสำหรับความเมตตา แล้วก็ออกเดินทางผ่านป่าดงพงไพรต่อไป

ในขณะเดียวกัน หลังจากที่ได้สั่งสอนวิชาอาคมให้เจ้าหญิงทั้งสามแล้ว พระฤาษีก็ตัดสินใจหาสามีที่เหมาะสมให้กับนางทั้งสามแล้วท่านฤาษีก็ประกาศว่าผู้ใดที่สามารถเอาชนะเจ้าหญิงองค์ใดได้ ก็จะได้เป็นพระสวามีของเจ้าหญิงพระองค์นั้น ผู้ที่เข้าแข่งขันซึ่งรวมถึงมนุษย์และไม่ใช่มนุษย์ก็ไม่สามารถเอาชนะองค์หญิงได้ เมื่อเจ้าชายทั้งสามได้ข่าวการแข่งขันก็ได้เข้าร่วมด้วย ผลปรากฎว่าเจ้าชายทั้งสามมีฝีมือเท่ากับเจ้าหญิงทั้งสาม เนื่องจากไม่มีผู้แพ้และผู้ชนะในการต่อสู้กัน พระฤาษีคิดว่าทั้งหมดเป็นเนื้อคู่กัน พระฤาษีบอกให้ทั้งหมดเลือกคู่แล้วก็จัดพิธีอภิเษกสมรสให้ทั้งสามคู่

ในเวลาเดียวกันนั้น เจ้าหญิงทัสมาลีก็ประสูติพระโอรสพระนามว่า เจ้าชายปิ่นศิลป์ไชย ผู้ซึ่งถูกส่งไปศึกษาวิชาอาคมกับอาจารย์ในเมืองของตน เมื่อโอรสของพระนางเจริญวัยแล้วเจ้าหญิงทัสมาลีก็คิดถึงเจ้าชายปิ่นทองขึ้นมา จึงให้อาจารย์ทำเสน่ห์ให้เพื่อทำให้เจ้าชายหลงรักมากจนกระทั่งสามารถจะอยู่อย่างสงบได้ เจ้าชายจึงขโมยเรือเหาะ มีดวิเศษและหน้ากากม้าจากแก้วแล้วมุ่งหน้าสู่เมืองโรมวิถี

เมื่อรู้ความจริง แก้วก็ยกทัพไปยังเมืองโรมวิถีและต้องการตัวเจ้าชายปิ่นทองกลับ แต่เจ้าหญิงทัสมาลีปฏิเสธ และส่งโอรสของนางไปสู้กับแก้ว ในช่วงแรกแก้วได้เปรียบ แต่เจ้าชายปิ่นศิลป์ไชยขอให้อาจารย์ของตนช่วย และคราวนี้แก้วแพ้และถูกจับตัว เพื่อช่วยเหลือแก้ว พระเจ้าภูวดลจึงส่งเจ้าชายปิ่นแก้วไปช่วยมารดาของเจ้าชายเอง ในขณะออกเดินทางไปช่วยมารดา เจ้าชายปิ่นแก้วก็ได้พบกับเจ้าชายทั้งสามผู้ซึ่งความจริงก็เป็นน้องเขยของพระองค์เอง แต่เนื่องจากทั้งสามไม่รู้จักเจ้าชายปิ่นแก้ว จึงเกิดสู้รบกันขึ้นแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเจ้าชายปิ่นแก้วได้ ทั้งสามจึงกลับไปบอกภรรยาของตนผู้ซึ่งต่อมารู้ว่าศัตรูที่ว่านั้นคือ พระเชษฐาของพวกตน หลังจากทราบข่าวเกี่ยวกับมารดาของพวกตน เจ้าหญิงทั้งสามพร้อมทั้งพระสวามีจึงร่วมมือกับเจ้าชายปิ่นแก้วทำสงครามกับเมืองโรมวิถี

หลังจากสงครามสงบลง หมอทำเสน่ห์ถูกจับตัวได้และสารภาพผิด ในขณะที่เจ้าชายปิ่นศิลป์ไชยหนีไปได้ เจ้าหญิงทัสมาลีเองก็จะต้องโทษประหาร ถ้าหากว่าพระบิดาของนางไม่ขอร้องพระเมตตาจากเจ้าชายปิ่นทอง ในขณะเสด็จกลับเมืองมิถิลา เจ้าชายปิ่นแก้วก็ได้พบกับเจ้าชายปิ่นศิลป์ไชยผู้ซึ่งถูกทหารของตนล้อมอยู่ เจ้าชายปิ่นแก้วจึงบอกให้ยอมมอบตัวและลืมเรื่องในอดีตเสีย เพราะต่างก็เป็นพี่น้องกัน เจ้าชายปิ่นศิลป์ไชยจึงขอให้พระเชษฐาอภัยโทษให้ แล้วก็ร่วมเดินทางไปยังเมืองของพระบิดา ทั้งหมดก็อยู่ในเมืองมิถิลาอย่างมีความสุข

ความจริงแล้วเนื้อเรื่องไม่ได้จบลงเพียงแค่นี้ แต่ว่าต่อจากนี้ไปแก้วหน้าม้ากับเจ้าชายปิ่นทองก็ไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรในเนื้อเรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับโอรสทั้งสองผู้ซึ่งเผชิญกับเหตุการณ์มากมายหลายอย่าง ในขณะเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ แต่ว่าในที่สุดแล้ว ก็จบลงด้วยความสุข

แง่คิด : รูปร่างหน้าตาไม่ใช่อุปสรรคสำคัญที่จะทำลายความหวังของเราได้

-------------------------------------------------------

ขอโทษนะคะที่มาอัพนิทานพื้นบ้านช้า เพราะแต่ละเรื่องยาวมาก พิมพ์แต่ละเรื่องใช้เวลาเกือบครึ่งวันค่ะ โอ๊ย พิมพ์เสร็จบอกได้เลยว่าปวดตามากค่ะ แต่ก็ยินดีที่จะนำมาเสนอให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันค่ะ

สุดท้ายนี้ต้องขอขอบพระคุณดร. ธนพล จาดใจดี ที่ได้อนุญาตให้นำนิทานบางส่วนมานำเสนอให้นักอ่านทุกท่านได้อ่านกัน





 

Create Date : 16 กันยายน 2550
23 comments
Last Update : 16 กันยายน 2550 13:12:57 น.
Counter : 9477 Pageviews.

 

ชอบอ่านนิทานพื้นบ้านมากๆๆค่ะ
ขอบคุณนะคะ ^^

 

โดย: Charlotte Russe 16 กันยายน 2550 14:55:42 น.  

 

เมื่อก่อนได้แต่ดูหนัง แต่ก็ไม่เคยจบเพราะยาวมาก จนในที่สุดก็เลิกดู

เข้ามาอ่านอย่างงี้ก็ได้รู้เรื่องราวเสียที

ขอบคุณมากค่ะ

 

โดย: ยูริ IP: 80.171.195.144 17 พฤศจิกายน 2550 20:35:36 น.  

 

เข้ามาอ่านทั้งไทยทั้งเทศ แหม...กว่าจะจบเล่นเอาเหนื่อย แต่สนุกดีค่ะ

 

โดย: Chulapinan 19 พฤศจิกายน 2550 9:42:30 น.  

 

ขอบคุณมากค่ะ

 

โดย: k_k_k IP: 58.9.160.185 7 ธันวาคม 2550 19:44:10 น.  

 

ดีใจมาก

 

โดย: สา IP: 124.157.165.11 13 ธันวาคม 2550 18:02:23 น.  

 

สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
วันหลังจะมาอ่านใหม่

 

โดย: ดา IP: 124.157.165.11 13 ธันวาคม 2550 18:07:55 น.  

 

555555555555

 

โดย: ยท IP: 124.157.165.11 13 ธันวาคม 2550 18:09:37 น.  

 

ขอบคุณมากนะคะ

 

โดย: PP IP: 203.113.55.206 12 กุมภาพันธ์ 2551 11:10:19 น.  

 

ขอบคุณมากนะคะ

 

โดย: แคสสิโอเปียนไทย IP: 118.172.105.14 22 กรกฎาคม 2551 20:06:07 น.  

 

ขอบคุนมากน๊าๆๆๆ

 

โดย: .. IP: 217.227.170.172 17 สิงหาคม 2551 21:09:50 น.  

 

นิทานสนุกมากกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะอ่านทั้งสองเรื่องแล้วอยากให้มีเรื่อง.....................................................นางสิบสองจังค่ะอยากเห็นในรูปแบบของ Eng เพราะได้ยินแต่คุณยายทวดเล่าให้ฟังค่ะติดตามอยู่นะค่ะ

 

โดย: ว่าน IP: 125.25.189.20 18 ตุลาคม 2551 8:07:15 น.  

 

THANK YOU!!!!!!!!!!!!!!!!!!

5555555555555555 555

 

โดย: 555N IP: 125.24.174.29 27 มกราคม 2552 0:07:41 น.  

 

THANK YOU!!!!!!!!!!!!!!!!!!

5555555555555555 555

 

โดย: 555N IP: 125.24.174.29 27 มกราคม 2552 0:07:48 น.  

 

THANK YOU

 

โดย: แหมะ IP: 118.173.242.93 11 พฤศจิกายน 2552 10:32:17 น.  

 

ขอบคุนมากสำหรับนิทานเรื่องนี้

เพราะมันทำให้เรามี เรื่องไป นำเสนอ อาจาน

ขอให้คนสร้างบล็อก สวย ๆ รวยๆ เน้ออออ

 

โดย: Lucifer IP: 112.142.50.42 20 พฤศจิกายน 2552 16:30:35 น.  

 

ขอบคุณมากน๊าค๊าที่เอาเรื่องนี้มาลง

 

โดย: คนอ่าน IP: 203.144.144.165 7 กุมภาพันธ์ 2553 9:04:11 น.  

 

เข้ามาขอบคุณค่ะ ที่หามาให้อ่านนะคะ ดีมากๆเลย งสัยต้องไปหาซื้อหนังสือแล้ว

 

โดย: stoppu IP: 118.172.40.139 17 พฤศจิกายน 2553 21:15:19 น.  

 

เเวะมาทักทาย หวัดดี^^

Halloween Costumes Adult
Cheap Halloween Costume



 

โดย: fernseher 29 กันยายน 2554 2:18:41 น.  

 

 

โดย: dannyloa 10 พฤศจิกายน 2554 23:20:13 น.  

 

Thanks for the great article. I hope to be back to read it again. Please write to me so I like this article. I feel much better and more knowledgeable. Thank you.
PN51D550 Review Samsung PN51D550 Review Bike For Sale Cyber Monday 2012 Cyber Monday Sale Ipad Cyber Monday 32 Inch TV Price Dewalt 18 Volt Battery Scopes BSA Scopes BSA

 

โดย: couples (AIRRO01 ) 10 พฤศจิกายน 2554 23:56:20 น.  

 

อยากได้เบอร์ดร.หรือ e-mail ก็ได้คะ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับการแปลนิทานพื้นบ้านเรื่องอื่นๆ

 

โดย: น.ส.รัตนา ภูมิพิทักษ์ IP: 124.122.232.163 24 กุมภาพันธ์ 2555 12:17:18 น.  

 

ดร.ติดต่อกลับได้ที่ e-mail : armaarkong@gmail.comคะ

 

โดย: น.ส.รัตนา ภูมิพิทักษ์ IP: 124.122.232.163 24 กุมภาพันธ์ 2555 12:19:12 น.  

 

555+ นุกเว่อ

 

โดย: มันทิกา IP: 171.7.80.90 30 ตุลาคม 2555 18:26:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


wawavirata
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add wawavirata's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.