มองโลกให้งาม ชีวิตก็งดงาม....................
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2554
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
19 มิถุนายน 2554
 
All Blogs
 
ติดปีกให้ตัวเองบินลัดฟ้าสู่..โฺฮจิมินท์ และดาลัท ซิตี้ วันสุดท้าย

การเที่ยวของพวกเรากำลังเสร็จสิ้นสุด พรุ่งนี้กลับไปสู่โลกแห่งความจริงล่ะ
คิดถึงเธอประเทศไทย.... เย็นนี้จะเดินทางกลับบ้าน

วันสุดท้ายที่เวียตนาม

ตื่นแต่เช้า ทานอาหารเช้าเสร็จ วันนี้เราจะแยกย้ายกันเที่ยว...เพราะอีกกลุ่มต้องการไปเดินเล่นแถวย่านสีลมของเวียตนาม

ส่วนเราขาลุย พลาดไม่ได้กับอุโมงค์กู๋จี ที่ตั้งเป้าหมายไว้แต่แรก
อุโมงค์กู๋จีอยู่ห่างจากจุดที่เราอยู่ ประมาณ 40 กม.
ต้องออกเดินทางแต่เช้าเพราะวันนี้เป็นวันทำงาน รถติดแน่นอน
ตามคาด ใช้เวลาเดินทางขาไป ชั่วโมงกว่า กว่าจะหลุดออกจากตัวเมืองได้ เจอแยกวัดใจหลายแยก ตอนขากลับใช้เวลาเพียง ชั่วโมงเดียว

วิวทิวทัศน์ในเมืองที่เราผ่าน


สิงห์มอเตอร์ไซด์เต็มท้องถนน



ผ่านโบสถ์นอร์ทเธอร์ดามอีกครั้ง วันแรกที่มาก็ผ่านจุดนี้



เจอบรรดาแฟนคลับของดงบันชินกิ ประมาณ 100 คน หน้าโรงแรมที่ศิลปินดังพักอยู่ ถ้าเทียบกับเมืองไทยถือว่าน้อยมาก ถ้าเป็นแฟนคลับจะลงไปส่งเสียงกรี๊ดกับแฟนคลับข้างล่างด้วย



บรรยากาศการทำงานยามเช้าของชาวเวียตนาม 9 โมงแล้ว แต่ยังนั่งกินกาแฟกันหน้าออฟฟิศ เห็นว่าคุยกันเรื่องงาน



มาถึงแล้วอุโมงค์กู๋จี อุโมงค์แห่งประวัติศาสตร์ภูมิปัญญาชาวบ้านของเวียตกงที่ชนะสงครามอเมริกาครั้งแล้วครั้งเล่า ที่ประวัติศาสตร์แห่งนี้มีแต่ต่างชาติเข้าชม



ชมสารคดีกู๋จี เสียงบรรยายเป็นภาษาไทย ทั้งโรง มีเราแค่ 4 คน

การบรรยายสารคดี ทำให้รู้ว่าสงครามนำความเจ็บปวดมาให้ชาวบ้านทุกคน คนมีพละกำลังยิ่งใหญ่อย่างอเมริกา รังแกและรุกรานคนท้องถิ่นเพียงใด เขาลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อปกป้องมาตุภูมิของตัวเอง ทำให้ชาวบ้าน ซึ่งเป็นแค่ชาวนาถูกยกย่องเป็นอัศวิน อาวุธที่ต่อสู้เป็นแค่จอมเสียบอุปกรณ์ทำมาหากิน ชนะยักษ์ใหญ่แบบอเมริกาได้ นับถือในความอดทนและภูมิปัญญาที่เยี่ยมยอดของบรรพบุรุษเขาจริงๆ



หลุมพรางลงอุโมงค์รูเล็กนิดเดียว









รองเท้าของนักรบ เคยมาฮิตที่บ้านเราพักนึง....ทำจากยางรถยนต์ มันคงทนต่อตะปู ต่อระเบิดหรือป่าวไม่รู้
หลุมพลางต่างๆ ที่ชาวบ้านทำขึ้นมา ดูแล้วก็มีพิษสงไม่น้อย ตกลงไปตายแน่นอน



ลงไปลอดอุโมงค์ของจริง ความยาวประมาณ 50 เมตร ตื่นเต้นดีเหมือนกัน



พอออกจากอุโมงค์ก็มีท่อน้ำทำจากบ้านไผ่ให้ล้างมือ

เดินทางกลับล่ะ ทานอาหารที่ภัตตาคารเป็นมื้อสุดท้าย เป็นอาหารชุด อร่อยอีกเช่นเคย เมนูนี้ แปลกมาก กุ้งอบเกลือ บนใบบัว กรอบสด กินได้ทั้งตัว


ต้องยอมรับว่าอาหารเวียตนามถูกปากทุกมื้อเลย

ตอนบ่าย ปิดจบรายการด้วยการเยี่ยมชมทำเนียบประธานาธิบดี ซึ่งในอดีตเคยเป็นที่ทำงานของประธานาธิบดีและคณะรัฐบาลของเวียตนามใต้ มีห้องต่างๆ ให้ชม ห้องประชุมขนาดใหญ่ กลาง เล็ก ห้องทำงาน บริเวณส่วนตัวของประธานาธิบดีและครอบครัว ห้องบัญชาการใต้ดิน ซึ่งทำเนียบนี้เคยถูกโจมตีได้รับความเสียหายหลายต่อหลายครั้ง ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมเพื่อระลึกถึงความหลังของสงคราม....



หลายบริษัท เข้ามาจัดงานอีเว้นท์ เข้ามาใช้เป็นที่ประชุมของหน่วยงาน เพื่อนำรายได้มาทะนุบำรุงรักษาทำเนียบนี้ให้คงอยู่ต่อไป

ได้เวลาเดินทางกลับเมืองไทยแล้ว บ๊าย บาย...เวียตนาม
ที่นี่อาจไม่มีเทคโนโลยีที่หรูหรามากนัก เพราะกำลังอยู่ในการพัฒนา ค่าของเงินก็ทำให้เราได้เที่ยวเวียตนามได้อย่างสบายกระเป๋า.....
ลาแล้วนะเวียตนาม





Create Date : 19 มิถุนายน 2554
Last Update : 19 มิถุนายน 2554 16:04:42 น. 0 comments
Counter : 886 Pageviews.

Mena Summer
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




1.ชอบท่องเที่ยว ชอบเดินทาง
2.ศึกษาปฎิบัติธรรม เจริญสติแบบเคลื่อนไหวแนวหลวงพ่อเทียน ตามธรรมะจัดสรร
3.สนใจงานถักนิตติ้ง
4.สะสมไหมพรม มีอุปกรณ์งานถักหลากหลาย
5.รักการอ่านหนังสือ สนุกกับการอ่านหนังสือหลายแนว มีความฝันว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง แต่สุดท้ายก็เอาหนังสือที่ตนเองมีอยู่ทะยอยแบ่งปันกันไป ...
6.ชอบซีรีย์ญี่ปุ่น และเกาหลี
7.ชอบกีฬาว่ายน้ำ
8.เติมเต็มเรื่องราวดีๆ ให้ชีวิต ไปเรื่อยๆ
Friends' blogs
[Add Mena Summer's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.