คริสต์มาส ที่ ......มหัศจรรย์
คริสต์มาส วันนี้ก็วันของพระสินะ
วันนี้....ขอความสุขละกันค่ะ ไม่อยากได้มากไปกว่านี้ 555+

ตื่นแต่เช้า(08.30) เปิดประตูออกไป ! ลมแรงมว๊าก ที่คือกทม.หรอนี่??? คิดว่าบ้านเกิดเราซะอีก จะอาบน้ำสระผม ก็ต้องหยุดชะงัก แล้วนั่งทำใจเล่นคอมซักพักก็เดินไปห้องน้ำ คิดในใจ "ชั้นคิดผิดแน่ๆ" อาบน้ำเสร็จเพื่อนก็ชวนไปกินข้าวที่โรงอาหาร จัดไปเกือบ 2 ชม. ตอนกินแค่ 30 นาทีแต่นั่งเม้าท์กันต่อ ก็เข้าใจว่า เพื่อนเราลำบากเนอะ รู้สึกว่าเราจะทำตัวไร้สาระเอาซะมากๆ ไม่เคยรู้จักคำว่าลำบาก ไม่เคยไม่ได้อะไร พอนึกย้อนกลับมามองตัวเอง ก็คิดว่า ทำไมเราสบายขนาดนี้ แล้วบางทียังคิดอยากได้โน้นนี่นั่นตลอดเวลา เพื่อนเรียนเพื่อไปทำงานให้พ่อแม่สบาย แต่เรา...เอิ่ม...เรียนเพื่อ....??? เพื่ออะไร? เพื่อเลี้ยงตัวเอง? เพราะแม่ชอบพูดกรอกหูตลอดเวลาว่า เรียนจบไม่ต้องมาเลี้ยงแม่หรอกเพราะแม่มีบำนาญอยู่แล้วอาจจะมากกว่าเงินเดือนเราซะอีก เอาตัวเองให้รอดก็พอ อย่างนี้มั้งมันถึงไม่กระเตื้องขึ้นเลยเกรดเนี่ย แฮะๆ แล้วยังคิดจะเรียนต่อโท อี๊ก!! คิดไปคิดมา ตอนเรียนได้ค่าขนมเดือนละ 7000-8000 แล้วถ้าทำงาน? เงินเดือนจะเท่าไหร่ว่ะ ขนาดมีพ่อแม่เลี้ยงยังใช้ไม่พอเลย แต่กับเพื่อนกู้กยศ. ใช้เดือนละ 2500 แต่ก็ใช้พอ เริ่มรู้สึกถึงความแตกต่าง แล้วเราทำอะไรบ้างง่ะเดือนๆนึง เห้ออออออออออออออ ถ้าใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆคงไม่ดีแน่ๆ

ปิดเทอมซัมเมอร์เพื่อนชวนไปเที่ยวบ้าน จริงๆจะไปตั้งแต่ปีใหม่แต่ติดภาระกิจต้องไปเชียงใหม่กับพี่ชาย(เผด็จการ) อยากไปเห็นอะไรหลายๆอย่าง อยากไปทำอะไรที่ไม่ค่อยได้ทำ นั่นคือ...การทำสวนผัก 555+ จำได้ว่าเคยทำตอนเด็กๆ ตอนที่พ่อกับแม่ พยายามสอนให้ทำอะไรแปลกๆ แบบปลูกผักแล้วเอามากินเอง แล้วก็คอยบอกว่า "เนี่ย ถ้ามีแรงก็ทำเองเถอะไม่ต้องไปซื้อเค้า สนุกด้วย" ก็จริง! แต่ตอนนี้พ่อกับแม่ไม่มีแรงจะมาเล่นอะไรแบบนั้นละก็ได้แต่ซื้อเค้ากิน จำได้ว่าที่บ้านเคยปลูกถั่วผักยาว ฝักทอง ด้วย ที่ดิน 2 ไร่ในตจว. มันทำอะไรได้เยอะแยะเลย แต่ตอนนี้...ที่ 2 ไร่นั้นกำลังจะเป็นปูนไปหมดแว้ววคร๊าบ นึกแล้วก็เสียดาย ฮ่าๆๆ คิดว่า...ไปบ้านเพื่อนคงได้อะไรกลับมาอีกเยอะ แล้วก็คงจะเปลี่ยนทัศนะคติหลายๆอย่างของเราด้วย เพราะตอนนี้รู้สึกเหมือนเราจะไม่ค่อยคิดถึงค่าของเงินซะเท่าไหร่ ใช้ไม่พอก็ขอแม่ โทรไปแป๊บเดียว 10 นาทีเงินก็โอนมา แต่แม่ก็ไม่ได้ตามใจซะทุกอย่าง ก็มีบ่นบ้าง ตามประสาความเป็น ครู 555+ ซึ่งน้ำก็ชอบทำเป็นหูทวนลม

วันนี้นั่งคุยกับเพื่อนเรื่องที่บ้าน เข้าใจความแตกต่าง ของคนแต่ละคนเลยว่าเป็นเพราะอะไร เพื่อนเกิดมาพร้อมความลำบาก และโตไปพร้อมกับหนี้สินเป็นล้านเพราะขาดทุนจากการทำไร่ทำสวนของทางบ้าน โตมาพร้อมกับครอบครัวที่มีปัญหา และสังคมของคนทางภาคอิสาน ประมาณว่า จบม.3 ก็ต้องแต่งงานมีครอบครัว แต่เพื่อนเลือกที่จะเรียนต่อ ทั้งๆที่โดนทุกคนคัดค้าน ต้องส่งตัวเองเรียน ตอนนี้แม่ก็ไปทำงานที่ฮ่องกงได้เงินเดือนละ 17000 ส่งมาใช้หนี้แล้วก็ส่งให้เพื่อนใช้บ้าง ผิดกับเรา...มาก! ที่เกิดมาในครอบครัวข้าราชการ พ่อเป็นทหาร แม่เป็นครู อยู่ในระเบียบ กฏเกณฑ์ ครอบครัวที่อบอุ่น (แต่ก็ชอบทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหา) พ่อแม่พยายามเลี้ยงให้ดีที่สุด ไม่เคยด้อยไปกว่าคนอื่นเลยซักนิด อยากได้อะไรที่จำเป็นก็ได้ ไม่มีข้อแม้ใดๆ อยากเรียนพิเศษ อยากได้โน๊ตบุ๊ค อยากได้หนังสือเรียนแพงๆ ก็ได้ตลอด แต่บางครั้งก็ชอบทำตัวดื้อ เกเร เยอะแยะ (พึ่งจะคิดได้ตอนอายุ 20 )

เพื่อนพูดขึ้นมาประโยคนึงว่า "ที่เห็นเค้ายิ้ม ร่าเริงแบบเนี่ย เพราะเค้าชินกับปัญหา" ถ้าบางครั้งเค้านิ่งๆก็ไม่ต้องคิดมากนะ ...... แล้วน้ำก็อ๋อ แล้วก็ยิ้ม เหมือนเข้าใจ เห้อ.......วันนี้เพ้ออีกละ แต่วันนี้น้ำก็ได้รู้จักตัวตนของเพื่อนมากขึ้น 2 ปีที่รู้จักกัน พึ่งจะรู้จักกันลึกๆๆก็วันนี้แหละ บางครั้ง...ความลำบากของเพื่อนก็เป็นแรงพลักดันให้น้ำสู้กับปัญหาต่างๆที่ชอบเข้ามาป่วนชีวิต เพราะปัญหาของน้ำ เทียบไม่ได้กับของเพื่อนๆเลยอะ เพื่อนยังผ่านอะไรหลายๆอย่างมาได้ เรียนได้ 3 กว่า ผิดกับเรา ฮ่าๆๆๆๆ 2 นิดๆๆ


วันนี้ขอจบการเพ้อไว้แค่นี้ก่อนนะก๊าบ....นอนกลางวันก่อน (มีสาระมั๊ย) เย็นนี้ต้องไปตลาดนัดกับเพื่อนอีก แฮ่ๆๆๆ



Create Date : 25 ธันวาคม 2554
Last Update : 25 ธันวาคม 2554 14:28:58 น.
Counter : 374 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Escherichia coli
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



ธันวาคม 2554

 
 
 
 
5
6
8
9
13
14
15
20
26
27
30
31
 
All Blog