Group Blog
 
<<
เมษายน 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
1 เมษายน 2560
 
All Blogs
 
เมื่อต้องออกไปซื้อหา ของกิน ของใช้ ในรัสเซีย (2013)








One Kilogram?

ฉันย้อนถามมาตราวัดตวงน้ำหนักแอปเปิ้ล ที่ยายเจ้าของร้าน
กำลังกอบโกยใส่ลงในถุงขนาดกลาง และยกขึ้นตาชั่งดิจิตัล
หลังจากตกลงกันที่ หนึ่งกิโลกรัม

"ดา!" ยายบอกว่า ใช่ ....

วัน กิโลกรัม อย่างที่เอ็งจะเอาไง
ค่าตัวเลขขึ้นที่เลขสอง ฉันเลยพูดบอกว่า ไม่ใช่สอง
แต่เป็นหนึ่ง พร้อมยกมือบอกเลขให้ชัดเจนมากขึ้น

เมื่อหญิงชราเข้าใจดังนั้น จึงหยิบส่วนเกินออกจนได้น้ำหนักตามที่ตกลง
และบอกว่า อย่างนี้มันไม่ใช่ หนึ่งกิโลกรัม มันต้องเรียกว่า อะดิน
ยายยกมือขึ้นมาใบ้เลขให้ดู  หนึ่ง คือ อะดิน / สอง คือ ดวา  

ออ...เข้าใจละ ยายฟัง one เป็น dva (два) นี่เอง



ตั้งแต่เดินทางข้ามผ่านพรมแดนมาจนมาถึงเมืองแรกในรัสเซีย
ก็ทำใจเรื่องภาษาแล้วล่ะว่าคงไม่จำเป็นต้องงัดเอาคำศัพท์ภาษาอังกฤษมาใช้
กระทั่งเรื่องนับเลขที่ลืมเผลอคิดไปเอง ว่าใครๆ ก็น่าจะพอรู้บ้าง
ก็ยังเกิดความคลาดเคลื่อนได้เลย



ยิ่งเวลาเข้าร้านสะดวกซื้อที่เรียกว่า ปราดุ๊กตึ่ย продукты  (Product) 
หากมองหาสินค้าเจอก็คงชี้บอกคนขายให้ช่วยหยิบ แล้วคิดเงินก็คงจบเนอะ
ศัพท์บางคำอาจทับศัพท์ได้ผล แต่หลายครั้งก็ไม่ได้ผล ... เผลอๆ คนขาย
อาจถามเรากลับมาเป็นภาษารัสเซียเข้าก็ยิ่งพาให้ อิน-มึน-งง หนักกว่าเก่า  

ถึงฟังแบบนี้แล้ว ดูเหมือนว่าช่างยุ่งยากเสียเหลือเกิน แต่เรื่องดีๆ เขาก็มีนะคะ 
เพราะข้าวของทุกอย่างในร้านมักจะมีราคาติดบอกเอาไว้เป็นมาตรฐานอยู่แล้ว    
ดังนั้นก็เลยค่อนข้างสบายใจเวลาไปซื้อของ และยังไม่เคยโดนโกงเงินทอนสักหน



อีกเรื่องละกัน มีอยู่วันหนึ่ง....  

ฉันเดินตรงไปยังร้าน ปราดุ๊กตึ่ย อีกครั้ง เพราะต้องการถามหาของบางอย่าง   
ที่ต้องเจาะจงซื้อ เพราะรองเท้าที่ใส่มามันคงทนความหนาวไม่ไหว  
กาวเชื่อมพื้นคงเริ่มเสื่อมสภาพ ทำให้มีการเผยอแยกส่วนออกมาเล็กน้อย

คำว่า 'กาว' ในภาษารัสเซีย คืออะไร...
เขามีชื่อเจาะจงหรือศัพท์เฉพาะแบบเราไหม?      

อย่างที่เมืองไทย บางคำเรียก... 

ผงซักฟอก บางครั้งเรายังถามหา แฟ้บ  
หรือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ก็ยังใช้แทนว่า มาม่า  

ส่วนกาวที่อยากได้ ฉันก็เพิ่งจะมารู้ภายหลังว่ามันคือ กาวซุเปอร์กลู     
ซึ่งก่อนหน้านี้ไปเรียกจนติดปากว่า กาวช้าง มาซะตั้งนาน      

แล้วคนรัสเซียเขาจะเรียกว่าอะไรหนอ?




ไกด์บุคก็ไม่ได้เตรียมคำศัพท์จำพวกนี้เอาไว้ท้ายเล่มซะด้วย...   


ระหว่างที่กวาดสายตาควานหาไปทั่วบริเวณ ก็พบว่าการจัดวางข้าวของร้านที่ว่า  
ไม่ได้ทำการเรียงเป็นระบบในมาตรฐานเดียวกัน เพราะไม่ได้เป็นแฟรนไชส์ 
หรือสาขาย่อยของกลุ่มธุรกิจใด แม้ว่าแต่ละร้านจะมีการขึ้นป้ายว่า
продукты 24 
ซึ่งเปิดทำการ 24 ชั่วโมง เหมือนกันทั้งนั้น

เมื่อถึงคราวจนมุม เพราะอ่านฉลากผลิตภัณฑ์ทุกประเภทแทบไม่ออก
ก็คงต้องเดินไปถามคนขายที่ยืนอยู่ด้านหลังเครื่องคิดเงิน หลังจากที่เธอ
ให้สิทธิเสรีภาพในการเลือกส่องข้าวของชิ้นโน้นชิ้นนี้อย่างเงียบๆมาพักใหญ่

ฉันถามหา glue และชี้ไปยังขอบรองเท้าข้างหนึ่งที่มันเผยอปากส่งยิ้มให้...
หากหากาวที่ว่ามาซ่อมไม่ได้ ถัดจากนี้ไปฉันคงต้องเดินคีบแตะเที่ยวมอสโก

คนขาย พอจะเข้าใจได้ไม่ยาก เธอหยิบ ซุปเปอร์กลู ยื่นส่งให้หนึ่งหลอดเล็ก
ก่อนคิดเงิน ฉันอยากได้น้ำดื่มอีกสักขวด พวกน้ำดื่มมักวางเรียงรายอยู่ด้านหลัง
จุดชำระเงินและจำเป็นต้องเลือกมาสักยี่ห้อ 

ฉันบอกว่าจะเอาขวดน้ำที่เขียนว่า ไบคาล ตามชื่อแหล่งผลิตในพื้นที่นี้
ที่เขาเคลมไว้ว่าเป็น น้ำที่มาจากทะเลสาบไบคาล และเนื่องจากมันมีสีฉลาก
ที่ติดต่างกัน ก็เลยบอกเพิ่มเติมไปด้วยว่า 'ไม่เอาแบบอัดแก้ส ' ...

ถ้าจำไม่ผิดเธอหยิบแบบที่เป็นฉลากสีฟ้าให้ แต่ฉันเกิดเปลี่ยนใจกระทันหัน 
อยากได้อีกยี่ห้อที่ขวดใหญ่กว่าแทนเลยขอเปลี่ยน และชี้ไปว่าจะเอาขวดโน้นนน
คนขายหันไปไล่คลำตามที่ชี้ และพูดอะไรบางอย่างก่อนที่จะหยิบนำมาคิดเงิน


หลังจากได้สิ่งที่ต้องการ ฉันก็เดินออกมาหามุมนั่งเพื่อซ่อมบีบกาวซ่อมรองเท้า
แบบแก้ขัดชั่วคราว ไม่ถึงเสี้ยวนาทีเนื้อกาวก็ประสานเชื่อมรอยเปิดได้อย่างไว
จะว่าไป...การเข้าไปซื้อของตามร้านท้องถิ่นครั้งนี้ ดูแทบไม่มีปัญหาอะไรมากนัก
และบางทีเราเองก็อาจเคร่งเครียดหรือหวาดกลัวกับพรมแดนทางภาษามากไปเอง

ฉันหยิบขวดน้ำดื่มมาบิดเปิด มีเสียงบางอย่างดังเล็ดลอดผ่านมา
ตามแรงอัดอากาศที่อยู่ภายในขวด   
ซู่ !!!!!!!!!!!!!!!!!


พลาดอีกละ ใครผิดเนี่ย?






..................................




เอาหล่ะ....หลังจากโม้ มาเยอะแล้ว 
เราจะพามาดูร้านขายของที่เห็นโดยทั่วไปในรัสเซียกันต่อดีกว่า
อาจไม่ใช่ห้างสรรพสินค้า หรือกระทั่งซุปเปอร์มาร์เก็ต ที่มีขนาดใหญ่
แต่ในเอนทรี่นี้ จะหมายถึงพื้นที่การค้าแบบธรรมดาสามัญโดยทั่วๆไปค่ะ


นี่คือ ซุ้มขายของที่เรียกว่า Kiosk  แต่ป้ายชื่อที่เขียนบอกตามซุ้ม
จะเป็นอะไรนั้นก็สุดแล้วแต่ที่จะเห็น ^^



'คีออสก์' มักจะตั้งอยู่ตามรายทาง ริมถนน ย่านชุมชน ทั่วไป
จากในภาพ ที่นี่อยู่ตรงข้ามกับสถานีรถไฟ 

ขายพวกของกิน 
เครื่องใช้ สารพัดสิ่ง เล็กๆน้อยๆ ไม่มีธีมที่ชัดเจน
ตามแต่ที่คนขายอยากจะนำมาจัดเรียงจัดวางไปตามชั้น หรือ ห้อยแขวน
เราสามารถมองหาสินค้าผ่านกระจกใสๆ ส่วนกระดาษสีแปร๋นชิ้นเล็กๆ ที่แปะไว้
ก็คือป้ายราคา... ร้านพวกนี้จะมีช่องด้านหน้าให้ชะโงกติดต่อคนขายที่อยู่ด้านใน

อยากได้อะไรก็ชี้บอกเอา ส่วนเวลาคิดราคารวมหรือจำนวนที่ต้องเตรียมจ่าย
คนขายก็มักจะเคาะเครื่องคิดเลขแสดงบอกให้เราเข้าใจได้อยู่แล้ว...



มาส่องดูใกล้ๆ สิว่า มีอะไรขายบ้าง ซุ้มนี้มี Fast food ขายด้วย แต่เป็นแบบ
แช่แข็งแล้วนำมาอุ่นเข้าไมโครเวฟอีกที มีหมายเลขติดบอกให้เลือกที่ด้านหน้า

ถัดจากตรงนี้ ซุ้มด้านข้างเป็นร้านขายวีซีดี และถัดไปก็เป็นของที่ระลึก จิปาถะ ฯ
ส่วนแผงร้านที่ตั้งอยู่ท้ายๆแถว จะมีโทรศัพท์มือถือมือสองขาย 



ซุ้มขายของขนาดเล็ก
มองแล้วก็บอกถูกไหมว่าเขาขายอะไรบ้างเนี่ย ???



ถัดมา ใหญ่กว่า Kiosk ก็คือ.... 
продукты  ปลาดุก เอ๊ย ปราดุ๊กตึ่ย สิเนอะ



ส่วนมากก็มักจะเห็นการเปิดให้บริการ 24 ชั่วโมง และตั้งอยู่ในตึกอาคาร หรืออาจเป็นร้านค้าตั้งแยกออกมา มีของกิน ของใช้ ให้เลือกซื้อหาค่อนข้างเยอะ ร้านขายของพวกนี้จะขึ้นป้ายชื่อว่า продукты 24 เหมือนกันทั้งหมด

ส่วนข้างในจะมีอะไรนั้น ก็ตามแต่ที่ร้านจะนำมาวางขายค่ะ  






นี่คือกาว ที่ซื้อไว้ซ่อมรองเท้าตามที่เล่ามาตอนต้น หลังจากที่เปิดใช้ไปหนเดียว
มันก็ได้ทำการปิดล็อคตัวเองไปเรียบร้อย...คุณภาพช่างดีเยี่ยมจริงๆ






จากร้านค้าปลีกย่อย ก็มาดูหน้าตาของ ตลาด 
หรือที่เรียกว่า 
Рынок ( Ri nak ; รีนัก) กันบ้าง





เคยเดินผ่านย่านหนึ่งก็มีการค้าขายเสื้อผ้า เหมือนตลาดนัดบ้านเราเลย
หลังจากเดินสำรวจแล้ว ก็คิดว่าที่ตรงนี้คงเป็นตลาดสำหรับสินค้าประเภท
ข้าวของเครื่องใช้และเครื่องนุ่งห่ม เสียมากกว่า 





ส่วนภาพนี้เป็น "ตลาดสด" โดยถ่ายมาจากคนละเมืองกับตลาดข้างบนนะคะ
นอกจากจะมี ผักผลไม้ ของสด ของแปรรูป มาวางขายตรงลานด้านนอกแล้ว
ก็ยังมีพื้นที่ขายของภายในตัวอาคารด้วย ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกันด้วย

เราชอบแวะมาซื้อผลไม้กลับไปกิน เพราะดูว่ามันคงสดกว่าในร้านสะดวกซื้อ
และมีให้เลือกเยอะ ตอนซื้อก็แอบสื่อสารยากหน่อยยิ่งถ้าเจอคนขายเขาจะพูด
เก่งๆ แบบ พ่อค้า แม่ค้า ที่ชอบนำเสนอโน่นนี่เพิ่มเติมเราก็จะฟังไม่ออก 





แต่จุดค้าขายที่เราชอบเป็นพิเศษ และแวะเวียนมาเป็นลูกค้าประจำ...
ก็คือบริเวณพื้นที่ที่ผู้สูงอายุนำเอาของมาวางขาย เห็นว่ามีปริมาณไม่เยอะเกินไป
ซึ่งมันก็ดีต่อการซื้อมากินคนเดียวซะจริง (ซื้อแบบแบ่งขายเป็นกิโลฯ กินไม่หมดก็เสียดาย)

พอช่วยกระจายรายได้ให้คุณตาคุณยายก็รู้สึกดีเหมือนกัน เขาขายไม่แพงด้วย
และดูเหมือนผลผลิต พืชผัก ผลไม้ จากสวนในครัวเรือน เล็กๆน้อยๆ  มากกว่า
จะไปรับซื้อจากที่อื่น อย่างบางคนก็อาจมีโหลใส่น้ำผึ้งที่ดูเกราะกรัง นิดๆ,
เบอรี่, ต้นกล้าของต้นไม้ประดับ หรือ ช่อดอกไม้ที่ตัดมาห่อขาย ฯลฯ

เราคิดว่ามันเป็นภาพการค้าที่น่ารักดี :)











และในภาพสุดท้ายนี้ไม่ได้เป็นย่านตลาด แต่ก็พื้นที่ค้าขายเล็กๆ เช่นกัน
มีผู้สูงอายุ นำพืชผัก มาวางขายช่วงเวลาเย็น ที่ตรงนี้เป็นจุดทางเดินเท้า
ซึ่งอยู่ใกล้กับอุโมงค์เดินลอดถนน เราบังเอิญไปเห็นตอนที่แวะผ่านมาพอดี
ชอบการวางของที่ไม่ดูเกะกะทางสัญจรด้วย 

อยากจะโม้ให้ฟังว่า ได้ไปอุดหนุนแอปเปิ้ลของ คุณยายเสื้อฟ้า มาหนึ่งถุง
ถึงตอนนั้นจะเจรจากันไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็มีคนที่เดินมาเลือกซื้อของช่วยแปลให้
ยายขายให้ถุงละ 30 รูเบิ้ล พอหลังจากที่ซื้อ ก็แอบเห็นยายหยิบเงินนั้นมาบรรจง
ไล่แตะพรมไปทั่วของที่ตัวเองเอามาวางขาย ...ช่างดูคุ้นๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ

มั่นใจเลยนะว่า ตัวเองคงเป็นลูกค้ารายแรกในวันนั้นแน่  !






และนี่ก็คือเรื่องราวในมุมเล็กๆ ที่แอบหยิบมาบอกเล่าเรื่องเฉพาะ
สำหรับความเป็นอยู่ การดำรงชีพ เพียงเสี้ยวหนึ่งที่ได้มีโอกาสไปพบเจอ
ในช่วงระหว่างที่เดินทางในรัสเซียเมื่อ ปี 2013 ค่ะ




Create Date : 01 เมษายน 2560
Last Update : 2 เมษายน 2560 10:08:20 น. 12 comments
Counter : 789 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtuk-tuk@korat, คุณtoor36, คุณเรียวรุ้ง, คุณhaiku, คุณชีริว, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnewyorknurse, คุณSweet_pills


 
เอาตังมาไล่แตะ ๆ ทางเหนือเรียกว่าลองหมานค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 เมษายน 2560 เวลา:21:31:52 น.  

 
แวะมาดมๆก่อนจ้า วันนี้โหวตหมด

ไปประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเองนี่ลำบาก
แต่ตามแหล่งช้อปปิ้งที่คนต่างชาติเยอะๆคงไม่ยากเท่านี้ ว่าแล้วผมก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนไปรัสเซียช้อปที่ร้านคนจีน Eng ล้วนๆ 555
ภาษารัสเซียใกล้ๆฝรั่งเศสเหมือนกันนะเนี่ย หนึ่ง-เอิง สอง-เดอ
รองเท้าพังอยากได้กาวซ่อม ดีนะคนขายไม่หยิบรองเท้าคู่ใหม่มาให้
หวังว่ากาวรัสเซียจะทนความหนาวดีกว่ากาวออริจินัลของรองเท้านี้นะครับ หุหุ
เดี๋ยวนี้กาวช้างมีแบ่งสามหลอดเล็กให้ เพราะมันเปิดใช้ได้ครั้งเดียวจริงๆ โดนอากาศก็เรียบร้อย
เรื่องน้ำคนขายคงพยายามบอกว่าน้ำขวดใหญ่มันอัดแก้สน่ะแหละ
บล็อกนี้ได้ชมร้านค้าหลายประเภทดี ตั้งแต่โชว์ห่วยจนถึงแผงแบกะดิน แต่พวกผักสดนี่คงไม่ได้ซื้อไปทำอะไรแน่ๆ


โดย: ชีริว วันที่: 2 เมษายน 2560 เวลา:16:47:39 น.  

 
ถ้ามีราคาติดก็โอเคระดับนึงครับ ไม่ต้องต่อราคาหรือกลัวโดนฟัน เป็นราคาที่เราตัดสินใจได้เลยว่าจะซื้อมั้ย

ผมมองว่าถ้าอยู่ต่อหน้ายังไงก็ซื่อสารได้ง่ายกว่า คุยโทรศัพท์ หรือโปรแกรมแชตครับ

พวกตลาดสดของแต่ละประเทศมันก็มีความแตกต่างกันเหมือนกัน เราจะได้เห็นวิถีชีวิตของเค้าก็จากตลาดสดนี่แหละนะ

พวกขายแบบภาพสุดท้ายที่จีนก็มีคล้ายๆ กันเหมือนกัน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 2 เมษายน 2560 เวลา:19:30:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองเลยอะ

ตอนรุ้งไปยุโรปครั้งแรกเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเลือกซื้อน้ำดื่ม จัดขวดที่ราคาที่สุดกลับบ้าน ได้โซดาหรือจะเป็นน้ำเปล่าอัดแก๊ซหว่า 555555
มาอ่านที่บล๊อกนี้ถึงรู้ว่าน้ำเปล่ามีอัดแก๊ซด้วย ตอนนั้นคิดว่าโซดาชัวร์ มันไม่มีภาษาอังกฤษให้เลยอะ สุดท้ายก็ไม่สามารถทนดื่มได้อะ หลังจากนั้นเข้าซุปเปอร์หาน้ำเปล่านี่ต้องถามคนที่อยู่ใกล้ๆว่าใช่ น้ำดื่มรึเปล่า

แล้วก็เพราะเหตุนี้จะซื้อนมดื่มตอนเช้าก็ไปคว้านมอะไรไม่รู้มาดีนะที่ถามก่อนกลัวพลาดเหมือนน้ำ เกือบไป

เรื่องรองเท้าถ้าไปเปิดปากพะงาบที่โน่นก็เรื่องใหญ่เหมือนกันนะคะ น้องสาวรุ้งเคยเจอ ก็หาซื้อคู่ใหม่ แต่รุ้งไม่เคยเจอเพราะจัดคู่ใหม่ไปทุกรอบ แต่ที่แย่คือรุ้งต้องไปลุ้นเอาว่า สิบวันระหว่างเดินทางรองเท้าใหม่จะกัดเท้ารึเปล่า 555

เรื่องตลาดสด ตลาดนัด ขายของนี่แม่กับรุ้งชอบมากถ้ารู็เราต้องไปเดินเล่น หาอะไรแปลกๆหม่ำกัน แต่แบบในภาพยังไม่เคยเจอ ส่วนใหญ่ถ้าไม่เข้าตลาดเลย ก็เจอเทศกาลที่เขาออกร้านกันเป็นซุ้ม


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 2 เมษายน 2560 เวลา:22:00:14 น.  

 

@ tuk-tuk@korat

ตกตะลึงกับการแตะแบงค์มากค่ะพี่ตุ๊ก
(ยายไปเห็นมาจากไหน? หรือนั่นก็เป็นรัสเซียนสไตล์ด้วย?) ^^


.............................

@ ชีริว

ปราดุ๊กตึ่ย สาขานั้นไม่มีรองเท้าขายมั้ง เลยได้กาว 555
ภาษารัสเซียใกล้เคียงกับฝรั่งเศสรึ??
อืม....ลองเทียบดูแบบกรุบกริบๆ
ไม่น่าจะใกล้เคียง...

1 - อะดิน, 2 - ดวา, 3 - ตรี่, 4 - ชิตี่ริ , 5 - พย้าต

บล็อกนี้ไม่ได้พาไปชอปปิ้ง
แต่พาไปดูว่ามีแหล่งซื้อขายอะไรบ้าง
จะว่าไปมันก็ไม่ได้ละเอียดหรือเจาะลึกอะไรหรอกนะ
อาจมีมากกว่านี้ ด้วยซ้ำ

ส่วนผักสด ที่ว่าน่ะซื้อไว้ทำกินเองบ้างดิ่
ที่พักบางแห่งก็มีครัวให้ใช้นาาา


.................

@ toor36

เอาจริงๆ นะ (จะโดนแบนมั้ย?)
เนื่องจากมันเป็นทริปที่ตัวเองลองไปเที่ยวเป็นครั้งแรก
อาการกลัวก็มีเยอะ ซึ่งก็ต่างจากเซียนนักเดินทางทั้งหลาย
เวลาเห็นคนพื้นที่ชอบบวกราคาให้คนต่างชาติแบบมากเป็นสองเท่า
ก็รู้สึกแย่ .... (ไม่ได้ระบุบอกหรอกนะว่าแถวไหน 555)
พอทุกอย่างมีป้ายราคาติดบอกเลยสบายใจขึ้นเยอะ

ที่ตลาดคึกคักดีนะ ยิ่งตอนที่อยู่ Irkutsk
ก็เห็นทั้ง คนเวียดนาม คนมองโกเลีย ปะปนไปกับคนรัสเซีย
แล้วไหนจะ ชาว Buryat อีก ช่างดู วาไรตี้ มากมาย

อ้อ ...มันมีรองเท้าบู้ทโบราณ ( Valenki ) ขายด้วย
แต่คงไม่ซื้อไปใส่แทนไอ้คู่ที่ปากพะงาบๆอยู่หรอก
คลาสสิคเกิ๊นนน

ตอนอยู่จีน มีเวลาน้อย เลยไม่ค่อยได้สำรวจอะไร
เสียดายที่ฝนขยันตกซะบ่อยจริง


.................


@เรียวรุ้ง

นอกจากจะมีน้ำอัดแก๊ส เคยเผลอไปหยิบแบบ
ที่ใส่กลิ่นผลไม้เบาๆ
เฮอ.....ทำไมมีน้ำหลากประเภทเช่นนี้ ข้าเจ้า งง

ฟ้ามีปัญหากับรองเท้าทุกรอบแหละ
จะอยู่เขา หรือ เข้าเมือง
สงสัยต้องไปหัดเดินใหม่ 55

เรื่องนม ก็เคยสุ่มๆหยิบซื้อมาดื่ม หนนึง
ตกใจในรสชาติมาก!


ที่เขาเขียน кефир 1% บนกล่อง ...

ตอนหยิบมา ก็ทึกทักไปเองว่าคงหมายถึง ไขมัน 1 %

แต่จริงๆแล้วมันคือ Kifir ตะหาก
ที่บ้านเราเคยฮิตว่ามันเป็น บัวหิมะทิเบต อ่ะ

พอยกดื่มปั๊บ แทบพุ่ง
เปรี้ยว เผื่อน ฟาด ไร้น้ำตาล (คงเป็นออริจินัล แต๊ๆ)
จนคิดว่า มันคงเอาไปใช้ประกอบอาหารมากกว่ามายกซดดื่ม
หรือถ้าแย่กว่านั้น มันก็คงบูด ?

ทนดื่มไปได้ไม่นานก็ต้องลาขาด

แต่พอกลับไปเห็นเด็กรัสเซียที่โฮสเทล
เอานมแบบเดียวกันนี้มานั่งดื่ม อึกๆ เหมือนอร่อยมาก
ในใจก็คิดว่า เอิ่ม...ตกลงมันดื่มได้จริงๆ อ่ะ?



โดย: กาบริเอล วันที่: 3 เมษายน 2560 เวลา:16:33:25 น.  

 
ไปประเทศที่ต้องใช้ภาษา แล้วภาษาที่ใช้ก็สื่อสารกันไม่ได้
ปัญหามันก็ต้องมีแน่ๆ แต่พี่คิดว่าถ้าใครจะไปลุยเที่ยวเองแบบนี้ต้องทำใจไว้แล้ว
พี่ก็ชอบเดินเที่ยวตลาดนะ ชอบดูวิถีชีวิตของชาวบ้าน
และชอบเดินหาของกินด้วย อันนี้ขาดไม่ได้ แหะๆ

กาวแบบนี้ต้องระวังนะฟ้า ถ้าโดนนิ้วแล้วแกะไม่ออกนะ

เขาคงเลือกขวดน้ำให้เราถูกแล้ว แต่เราอยากเปลี่ยนขวดใหม่
เลยได้แบบอัดแก้สมาเต็มๆเลย อิอิ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 4 เมษายน 2560 เวลา:1:22:48 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 4 เมษายน 2560 เวลา:2:03:19 น.  

 
555 ฟ้าผิดแน่เลย ไม่เอาแบบอัดแกสไง

ชอบภาพคุณตา คุณยายขายของ น่ารักดี

สงสัยถ้าพี่ไปเที่ยวต่างประเทศ ไม่ว่าประเทศอะไร พี่คงใช้ภาษามือจนเมื่อยแน่

ท่าทางแบบนี้ เหมือนเป็นการประเดิม เป็นลูกค้ารายแรก เอ หรือจะเป็นท่าสากลที่เค้าใช้กันทั่วโลกนะ

อ่านต่อเรื่องนม ที่ตอบคุณรุ้ง เปรี้ยวปรี๊ดแหลมมาเลยล่ะสิ 555


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 4 เมษายน 2560 เวลา:18:45:17 น.  

 

ชอบตลาดสดค่ะ

โหวดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 5 เมษายน 2560 เวลา:4:44:06 น.  

 
ผมนี้รีบอัพบล็อกเลย (เมื่อวานผล็อยหลับไปเพราะดันดูหนังที่สนุกไปหน่อย)
ไปนาราละคร้าบ มาได้ครึ่งทางแล้ว

ส่วนคลิปรอเน็ตไวก่อนก็ได้ แมวๆไม่หนีไปไหน :3

เดี๋ยวค่ำๆแวะไปดูบล็อกซ่อมนะเธอว์


โดย: ชีริว วันที่: 6 เมษายน 2560 เวลา:11:54:22 น.  

 
จากบล็อก
คาแรกเตอร์ที่อ่านหนังสือ หรือเป็นผู้มีความรู้ที่ผมมี มีอยู่ 4 ตัวครับ แต่ตอนนี้หมวดหนังสือ โดนน้องพาชูลี่ยึดเป็นของตัวเองเรียบร้อย


กองดองนี่ต้องหาเวลาเคลียร์ครับ ไม่งั้นซื้อมาเหมือนเสียเปล่า


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 6 เมษายน 2560 เวลา:16:44:58 น.  

 
เห็นด้วยค่ะ ก้าวแรกถ้าพลาดหน้าคะมำนี่จำจนตายอะ

ขอบคุณนะคะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 6 เมษายน 2560 เวลา:20:21:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

กาบริเอล
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 53 คน [?]




บันทึกของคน(หัด)เดินทาง
ที่(พยายาม)ทำตัวเป็น Nomad
และครอบครองฝูงแมวอยู่หลายตัว


เริ่มต้นลงบันทึก อย่างเป็นทางการ

ณ วันที่ 16 ม.ค. 2014





(C) ขอสงวนลิขสิทธิ์ ภาพถ่าย 
ห้ามนำไปใช้ ดัดแปลง แก้ไข 
โดยไม่แจ้งที่มา ก่อนได้รับอนุญาต


Friends' blogs
[Add กาบริเอล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.