จันทร์เจ้าขา /เพ็ญศรี-ชรินทร์ เพลง จันทร์เจ้าขา เพ็ญศรี/ชรินทร์ งานเพลง พรานบูรณ์ ภาพ ครูพรานบูรณ์ เพลงนี้บันทึกลงแผ่นเสียงขี้ผึ้งครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2477 ผู้ขับร้อง คือ ประทุม ประทีปเสน(นางเอก)และมณี แพ่งสุภา(พระเอก) ต่อมาบันทึกเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2492 โดยประทุม ประทีปเสน(อ่านว่า ประ-ที-ปะ-เสน) และสมชาย ตัณฑ์กำเนิด ต่อมาชรินทร์ นันทนาคร และ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี บันทึกไว้เป็นครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2502 ภาพ คุณประทุม ประทีปเสน เพลงจันทร์เจ้าขา จากละครเพลงเรื่องนี้ มาลัย ชูพินิจ นักหนังสือผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของเมืองไทยในยุคนั้น เขียนชมเชยไว้ว่า ได้รับความนิยมแพร่ไปกว้างไกล แม้กระทั่งในชนบท ป่าเขาที่ห่างไกลเมืองหลวง ก็ยังมีคนนำไปร้องกันอยู่อย่างน่าแปลกใจ เพลงนี้เป็นเพลงประกอบในละครเพลง ดังนั้น พรานบูรพ์ จึงนำเอาชื่อตัวละคร ตัวเอก ทั้งพระ และนางเอก มาใส่ไว้ในเนื้อเพลงด้วยคือ “...ชื่นใจ จันทร์เจ้าขา ให้ “เจียม” บอกข้าอีกซ้ำ ซาบซ่านหวานฉ่ำคำน้องรักพี่ จันทร์เจ้าขา ให้ “จิต” บอกข้า อีกที หวานล้ำฉ่ำทวี คำพี่รักน้อง...” และเพราะเป็นเพลงประกอบละคร พรานบูรพ์ จึงขึ้นต้นด้วยคำว่า “เออ น่าอาย น่าขัน จริงนะ จันทร์เจ้าขา” อันเป็นช่วงเวลาที่ พระเอก (จิต) กำลังพรอดรักอยู่กับนางเอก(เจียม) ท่ามกลางบรรยากาศที่มีพระจันทร์เป็นฉากที่เป็นใจ และเร้าอารมณ์อย่างยิ่ง แล้วเอาเพลงมาร้องแทน การเจรจาบอกความในใจ ซึ่งเป็นศิลปะทางการละคร ที่น่าศึกษาเป็นแบบอย่าง นอกจากนี้ พรานบูรพ์ ยังใช้คำอุทาน แสดงความแปลกใจ ตกใจ มาเรียงร้อยไว้ในบทเพลงได้อย่างสอดคล้องลงตัว ทำให้เกิดความไพเราะมากขึ้น เช่น “เออ น่าอาย น่าขัน..” "อุ๊ย ไม่เอ๊า ไม่เอา ดูนั่น จันทร์เจ้าขาคอยมอง” "อุ๊ย อุ๊ย อย่ามองดิฉัน ซิคะ จันทร์เจ้าขา” สามารถทำให้เห็นภาพ อากัปกิริยาของคู่พระ คู่นาง ได้เป็นอย่างดี และกลายเป็นวรรคทอง ของเพลงนี้ไปในที่สุด และยิ่งได้การร้องในแนวเอื้อนแบบละครร้อง เช่น “เรากระซี้กระซิก ระริกระรื่น ชื่น...ใจ ระริกระรื่นชื่น...ใจ ชื่น...ใจ” ยิ่งทำให้เพลง จันทร์เจ้าขานี้ เป็นเพลงที่ได้รับความนิยม มากกว่าเพลงใดในยุคสมัยนั้น เนื้อเพลง จันทร์เจ้าขา เออ...น่าอายน่าขัน จั น ท ร์ เ จ้ า ข า หลบหน้าหน่อยซิเจ้าคะ เราจะกระซี้กระซิก ระริกระรื่น รื่น ชื่นใจ...ชื่นใจ จั น ท ร์ เ จ้ า ข า ให้เจียมบอกข้าอีกซ้ำ ซาบซ่านหวานฉ่ำ คำ... "น้องรักพี่" จั น ท ร์ เ จ้ า ข า ให้จิตต์บอกข้าอีกที หวานล้ำฉ่ำทวี คำ... "พี่รักน้อง" เ อี ย ง ม า ซิ พี่จะกระซิบ เบาเบา อุ๊ย ไม่เอา ไม่เอา ดูนั่น จันทร์เจ้าคอยจ้อง ข อ ง ส ง ว น ของน้องมิควรเสนอสนอง อุ๊ย วุ้ย อย่ามองดิฉันสิคะ จั น ท ร์ เ จ้ า ข า โธ่ จันทร์เจ้าขา ไม่เวทนาข้า...หรือว่าไร หลบหน้าหน่อยซิเจ้าคะ เราจะกระซี้กระซิก ระริกระรื่น รื่น ชื่นใจ...ชื่นใจ จริงนะ จันทร์เจ้าขา บทกวีใต้แสงจันทร์ แสงจันทร์จะงามได้ด้วยเจ้า รู้แสง รู้เงายุคสมัย รู้เมฆ รู้หมอกแห่งภายใน รู้ด้วยหัวใจว่าใดงาม"   Create Date : 05 พฤษภาคม 2551 Last Update : 19 มิถุนายน 2551 21:12:12 น. Counter : Pageviews. 5 comments Add to

จำได้ว่าเคยมีแผ่นเสียงแผ่นนี้..แต่ไม่ทราบว่าไปอยู่ที่ไหนเสียแล้ว... ขอบคุณที่เอามาให้ฟังกันอีกครั้ง.. เพลงรุ่นนี้ไม่มีใครยุคนี้แต่งได้แบบนี้ได้อีกแล้ว...   โดย: หมีบางกอก (Bkkbear ) วันที่: 14 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:34:51 น.

ขอบคุณมากจริง ๆ จ้ะที่ทำให้วันนี้ทำงานอย่างมีความสุข บรรยากาศแสนสุขแบบนี้คงจะไม่มีในยุคนี้เสียแล้ว ขอขอบคุณอีกครั้ง   โดย: ป้าหนูหริ่ง IP: 203.159.36.13 วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:8:20:53 น.

ขอบคุณกำลังใจดีๆค่ะ   โดย: ขวัญค่ะ (toyor ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:13:38 น.

เพลงนี้คุณแม่ของผมชอบร้องบ่อย สงสัยเพราะแฟนคุณแม่ (คุณพ่อ) จะชื่อ "จิตต์" เหมือนกัน คุณแม่เล่าให้ฟังว่าคุณอาจวงจันทร์ (พรานบูรณ์) เป็นเพื่อนนักเรียนรุ่นน้องของคุณพ่อที่โรงเรียนปทุมคงคา เคยเล่นบอลทีมเดียวกัน ตอนคุณพ่อไปสร้างสวนที่บางเบิดยุคบุกเบิกช่วงสมัย มจ.สิทธิพร ฯ ยังดำรงอยู่ คุณอาจวงจันทร์ ฯ และ เพื่อนอีกหลายคนจะไปด้วยกัน แต่ถูกเบี้ยวหมดไม่มีใครไปด้วยเลย (คงจะเป็นช่วงสมัยรัชกาลที่ ๖ หรือ รัชกาลที่ ๗ เพราะคุณพ่อเกิดปลายสมัยรัชกาลที่ ๕ ก่อนเปลี่ยนรัชกาล ๓ ปี) ยุคนั้นยังมีอีก ๒ ครอบครัว (เท่าที่ผมทราบ) อยู่ที่ บางเบิด คือ ครอบครัวของพระยาพิพัฒน์กุลพงษ์ (สกุลบุนนาค) และ ครอบครัวของพระยาราชวังสัน (สกุลมงคลนาวิน) ผมขอขอบคุณบ้านหมื่นคนธรรพ์เช่นกัน ที่ได้ทำให้ผมมีความสุขกับหลังเก่า ๆ เพราะคิดว่าคงไม่ได้ยินได้ฟังอีกแล้วเสียอีก   โดย: วิจัย ไชยยงค์ IP: 125.27.247.19 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:58:28 น.

ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งครับที่เผลอใช้คำพูดไม่เหมาะสม และ ไม่ทันได้ตรวจสอบประวัติท่านบรมครูพรานบูรพ์ (น่าจะแปลว่าพระอาทิตย์ เคยอ่านใน "รุไบยาต") ให้แน่นอนเสียก่อน งานนี้ถ้าผมหน้าแตกก็ขอรับผิดชอบแต่ผู้เดียวครับ เป็นเรื่องเล่าที่ได้ยินได้ฟังจากผู้ใหญ่ ที่กล่าวอ้างถึงอย่างผู้คุ้นเคย ไม่ได้เจตนา discredit เพราะนับถือท่านทุกคน ผมต้องการเล่าเรื่องเก่า ๆ เผื่อได้รับมิตรภาพจากคนเก่า ๆ บ้าง ผมพยายามเช็คประวัติท่านทางอินเตอร์เน็ตว่าเคยเรียนที่ ร.ร.ปทุมคงคา หรือไม่ ถ้าไม่ใช่แสดงว่าผมเข้าใจคลาดเคลื่อน แต่หาไม่พบ ถ้าผิดพลาดประการใดโปรดให้อภัยด้วยครับ ผิดไปแล้ว   โดย: วิจัย ไชยยงค์ IP: 125.27.246.135 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:48:46 น.