Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
9 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
สายไม่ลับ...จับร้านเล็ก

สวัสดีค่ะ คิดถึงกันบ้างไหม... ช่วยคิดถึงกันหน่อยนะ สักนิดก็ยังดี

เคยดูหนังแนวสายลับกันไหมค่ะ การจะเป็นสายลับสายสืบที่ดีได้นั้น เราต้องไม่ทำการเปิดเผยตัวให้อีกฝ่ายได้รู้ตัวว่ากำลังถูกติดตามทุกการเคลื่อนไหวอยู่
เปิดร้านอย่างเป็นทางการมาได้ร่วมปีแล้ว และด้วยระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาก็เริ่มมีร้านแนวเดียวกับเราผุดขึ้นเพื่อช่วงชิงส่วนแบ่ง
ทางการตลาดกันหลายร้าน บ้างก็คล้ายกันเด๊ะ บ้างก็แตกต่างกันไป ลูกค้ามีทางเลือกที่มากขึ้น ส่วนร้านที่เปิดมาก่อนเราก็มีอยู่สองสามร้านหลัก ๆ ไม่นับรวมพวกร้านมีแบรนหัวต่างประเทศในห้าง

อยู่มาวันหนึ่งมีลูกค้าสามีภรรยาเข้ามาที่ร้านเรา ตอนนั้นเป็นช่วงบ่ายแก่แล้วลูกค้าไม่มี เราเลยสามารถพุ่งความสนใจไปที่พวกเขาได้(เล่าเหมือนจะจับผิดเลยเนาะ)
คนที่เป็นภรรยาเข้ามายืนดูเค้กในตู้ แล้วคำแรกที่เธอถามก็คือเค็กนี่เนื้อชิฟฟ่อนหรือเนื้อสปันจ์ ถามมาแบบนี้ต้องเป็นผู้มีความรู้ด้านนี้ชัวร์ แต่จะให้รู้จริงก็น่าจะตอบตัวเองได้นี่น่าว่าเค้กเนื้อเบาและฟูฟ่องอย่างชิฟฟ่อน เอามาแต่งหน้ามาสอดไส้ได้อย่างไรกัน เราก็ตอบตามความเป็นจริงว่าสปันจ์ แล้วทั้งสองก็เข้ามานั่งในร้านสั่งเค้กมาคนละชิ้นที่ต่างรสกัน คุณสามีขอเมนูอาหารจากเรา ตอนแรกนึกว่าจะสั่งอาหาร แล้วทั้งสองก็เริ่มกระบวนการชำแหละเมนูร้านเรา เปิดอ่านทุกหน้า ไม่หนำใจคนเป็นสามีสอดส่ายกวาดตามองรูปอาหารที่เราติดไว้ข้างพนังจนทั่ว ดูเมนูเสร็จ ก็มาชำแหละเค้กกัน มองเผิน ๆ อาจนึกว่าเป็นทีมงานที่คุณหมอพรทิพย์ส่งมาก็เป็นได้
พวกเขาทั้งเขี่ยทั้งคุ้ยว่าเราสอดไส้เค้กด้วยอะไร คุ้ยจนพรุนตรวจดูชิ้นเค้กทุกอณููรูขุมขนแล้วก็ลงมือทานกัน
ไอ้เรามันก็ว่างจัด เจอลูกค้ามาแปลก ๆ ก็เลยต้องแอบดูพฤติกรรมเสียหน่อย
พอพวกเขาออกจากร้านไป แม่เราที่กลับจากไปซื้อของทันได้เห็นหลังพวกเขาไวๆ ก็ถามขึ้นว่าลูกเฮีย...มาทำไม พวกเราก็เลยถึงบางอ้อ ขอท้าวความกันเสียหน่อยแต่ก่อนพวกเราทำขนมไทยควบขนมฝรั่งขาย ได้ไปเช่าห้องแถวเฮียคนนี้ทำร้าน ก็ทำฝ้าเพดานใหม่ พนังก็แค่ทาสี แต่ประตูร้านแกเก่ามา ลากแต่ละทีตำร่องมันทุกวัน เราเคยจ่่ายค่าเช่าแกช้าแค่วันเดียว หน้าหงิกหน้างอ นี่ขนาดเซ่นไหว้ด้วยขนมออกบ่อยไปแต่เจ้าที่สามีภรรยาคู่นี้เขาแรง
พวกเราทนอยู่แบบขาดทุนเป็นปี จนทนไม่ไหว ต้องหาทำเลที่มันดีและสภาพห้องดีกว่านี้หน่อยก็เลยย้ายออก แล้วห้องแกก็ว่างเว้นมานานเกือบสามปีเห็นจะได้ อย่างที่บอกว่าบ้านแกเก่ามากและแกก็หน้าหงิกเป็นประจำ ดีกรีความงกพุ่งติดเพดาน เลยไม่มีใครกล้ามาเช่าบ้านแกทำร้านอีก แล้วเมื่อเดือนก่อนก็เห็นแกขึ้นป้ายว่า พบกับร้าน..... เราก็อ้อมีพันธมิตรร่วมชะตากรรมเกิดขึ้นอีกร้านแล้ว
แล้วเฮียแกก็โม้จนมาเข้าหูเราว่า ลูกชายลูกสาวแกกลับมาอยู่ที่บ้านไปเล่าเรียนสูตรอาหารและขนมมาจากสถาบันดังจากกรุงเทพฯ
ฮิฮิ มันก็สถาบันเดียวกันกับที่น้องสาวเราไปเรียนทำขนมนั่นแหละ เอาละสูตรใครก็สูตรใคร เพราะกว่าจะมาเป็นขนมที่ขายอยู่ในร้านอย่างทุกวันนี้ พวกเราก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาหลายตลบแล้ว ไม่ใช่ว่่าสูตรของอาจารย์ไม่ดีน่ะ แต่ด้วยต้นทุนและตลาดผู้บริโภคไม่เหมือนกันเลยต้องมีการปรับกลยุทธ์กันบ้าง

สายลับคู่แรกผ่านไป มาถึงคู่ที่สอง สองคนนี้มาแนวฮาหน่อย คนเป็นภรรยามาเลือกซื้อเค้ก ซื้อคุกกี้ไปหลายอย่าง คนเป็นสามีก็เข้ามานั่งอ่านเมนู แม่เราก็เข้าไปแนะนำว่ามีอะไรอย่างไรบ้าง เขาก็ยิ้ม ครับ...ครับ พอตอนน้องเราถอนเงินให้เขาไป ก็เหลือบไปที่รถของพวกเขาที่จอดอยู้หน้าร้านพอดิบพอดี สติกเกอร์ยี่ห้อร้านเขาอันเบ้อเริ่มติดอยู่ข้างรถ เหมือนเขาจะรู้ก็หันมายิ้มให้พวกเรา พอพวกเขาจากไปแล้วพวกเราก็หัวเราะกันใหญ่ที่พวกเขาช่างเป็นคนเปิดเผยตัวเสียจริง

มาถึงคู่สุดท้าย ผู้ชายเข้ามาุถามเราว่าตู้เค้กสั่งทำหรือเปล่า เราก้บอกว่าซื้อสำเร็จรูป เขายังถามเรามาอีกแหนะว่ากี่พัน โอ้ว...ถามมาได้หลักพัน ขนาดตู้เย็นที่ใช้ในครัวยังเกือบสามหมื่น เราก็ยังไม่ทันได้บอกราคา พวกเขาก็เข้าไปนั่งและสั่งอาหารมากินกัน แล้วก็คุยกันสองคน แล้วไอ้เรามันก็พวกหูผีจมูกมดเสียด้วย ได้ยินว่าเราสั่งซื้อเอาก็ได้อย่าสั่งทำเลย หุหุ อยากจะขอคำแนะนำก็ไม่บอกกันแต่แรก

มาถึงตอนนี้จึงได้รู้ว่ากิจการร้านอาหารร้านขนมและเครื่องดื่มกำลังบูมมากที่บ้านเรา จากที่เป็นจังหวัดเล็ก ๆ พอคนมาเที่ยวมากขึ้นบ้านเมืองก็ขยับขยายตัว ร้านรวงผุดขึ้นมากมาย แต่ก็ใช่ว่าจะกำรี้กำไรมากมาย เพราะตอนนี้ร้านเราก็ยังต้องเช่า ข้าวของก็ขึ้นราคาทุกวันตามราคาน้ำมันที่พุ่งปรี๊ด พุ่งปรี๊ด เอาอย่างง่าย ๆ เส้นสปาเก็ตตี้ปีที่แล้วที่เริ่มทำร้านราคาแ่ค่โลละห้าสิบมาตอนนี้ล่อเข้าไปแปดสิบแล้ว ที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็พออยู่พอกิน ดีกว่าตกงานไม่มีอะไรทำกัน ไม่อยากคิดไปแข่งกับใครด้วย อยากที่จะแข่งกับตัวเอง พัฒนา่ร้านของเราให้เจริญก้าวหน้าขยับขยายร้านมีที่มีทางเป็นของตัวเองได้ก็พอแล้ว
ช่วยอวยพรกันหน่อยแล้วกันนะคะ สาธุ












Create Date : 09 กรกฎาคม 2551
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 11:23:49 น. 1 comments
Counter : 304 Pageviews.

 
เป็นกำลังใจจ้า กว่าจะสำเร็จได้ ... ต้องฝ่าฟัน
ถ้าไม่รักจริง คงไม่ทำเนอะ ทำเพราะรักยากแค่ไหน ก็อดทนได้

ตอนนี้น้ำมันแพงมาก จนต้องปั่นจักรยานไปทำงานแล้วค่ะ
ดีที่บ้านพักอยู่ภายในหน่วยงาน


โดย: redclick วันที่: 13 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:24:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





ฝาก"บัลลังก์เสน่หา : จากหนึ่งคำมั่น ตราบสิ้นนิรันดร์" ด้วยค่ะ
กรงขังสิเนหา
ทาสสวาทเงาเสน่หา
บุพเพเล่ห์จันทร์
ในรั้วรัก
เสี้ยวสิเน่หา
รอยนิรันดร์
กลีบเหมยกลางทราย
เล่ห์รักร่ายปรารถนา
ตะวันเยี่ยมรุ่ง
ขวัญข้าเอย
ลิขิตลวง
สิ้นแสงรังสิมา (หนึ่งหทัยมังกร)
ดาริกากลางใจ (ดวงใจรักจ้าวยุทธ์)
หากฟ้าไร้เมฆินทร์ (ทาสรักสลักใจ)
ฤาศศินอำพราง (ยอดพธูจอมทัพ)
รื่นกลิ่นปทุม
รักลุ้นวุ่นหวาน
สัญญาลับฉบับรัก
เพียงสิ้นชีวา
เนื่องนิจสิน
แม้นเดือนดับ
จันทร์ร้างฟ้า
กรงบรรณาการ
ฝนซาเมื่อฟ้าสาง
กลีบเก็ดถวา
แสงแรกของตะวัน
ทั้งหมดภายใต้นามปากกา วิรมย์รดา กะรัต ลนาริน ธาราพิศุทธิ์
Friends' blogs
[Add นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.