มิถุนายน 2551

1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
17 มิถุนายน 2551
All Blog
การบ้า(น)
เคยเกริ่นถึงการบ้า(น)เอื้อมาแล้วว่าเยอะมาก ๆ ซึ่งตอนปฐมนิเทศผู้ปกครอง คุณครูได้บอกมาล่วงหน้าแล้วว่าการบ้านจะเยอะมาก แต่แม่ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้ คุณครูบอกว่าการบ้านของเด็กเล็ก ๆ นี่ก็เพื่อเป็นการฝึกความรับผิดชอบ

แม่ก็ถือวัตถุประสงค์เป็นหลัก ผลก็คือ เอื้อจะต้องทำการบ้านทุกวันซึ่งมีทั้งอ่านและเขียน

อ่าน...
แม่ - เอื้อครับนี้ออกเสียงว่าอะไรครับ
เอื้อ - เงียบบ้าง พูดอะไรที่ไม่ใช่บ้าง
แม่ - เอื้อออกเสียงตามแม่นะครับ ..... บลา ๆ ๆ ๆ
เอื้อ - บลา ๆ ๆ ๆ ...
---จบ---

เขียน...
แม่ - (อ่านคำสั่งให้เอื้อฟัง) จงลากเส้นตามรอยประตามแนวลูกศร
เอื้อ - แคว่ก ๆๆๆๆ ลากไปตามใจปรารถนา
แม่ - เอื้อครับ ต้องลากตามรอยประ ในแนวนี้ครับ (ย้ำแล้วนะ)
(ไม่มีการจับมือลาก ไม่มีการลบงานเอื้อ ไม่มีการทำแทน นี่ก็เป็นวัตถุประสงค์ของแม่ เพราะแม่ยอมรับในศักยภาพของเอื้อ แม่เชื่อว่าวันหนึ่งที่เอื้อพร้อมที่จะทำ เอื้อก็จะทำได้เอง เพราะเด็กในแต่ละวัยเขาจะมีความสามารถตามวัย การให้เขาทำในสิ่งที่เกินความสามารถ จะเป็นการบั่นทอนกำลังใจซะมากกว่า)
แม่ - เอาละครับ เสร็จแล้ว

ต่อมา
แม่ - (อ่านคำสั่งให้เอื้อฟัง) จงระบายสีเหลืองลงในรูปภาพ
เอื้อ - สีเหลืองไม่สวย ดีแดงดีกว่า แคว่ก ๆๆๆๆ (เลอะทั้งหน้า)
แม่ -

และ
แม่ - (อ่านคำสั่งให้เอื้อฟัง) จงระบายสีเด็กที่แต่งตัวสะอาดเรียบร้อย
เอื้อ - ชี้ที่เด็กแต่งตัวสะอาดได้ถูกต้อง แต่ระบายสีทั้งหน้า ทั้งเด็กแต่งตัวสะอาด และสกปรก
แม่ -

ตามด้วย
แม่ - (อ่านคำสั่งให้เอื้อฟัง) จงระบายสีเด็กที่หัวเราะ
เอื้อ - ชี้ได้ถูกต้อง แต่ระบายสีทั้งหน้าเหมือเดิม
แม่ -

แล้วการบ้านเขียนของเอื้อก็ไม่เคยเป็นไปตามคำสั่งซักหน้า ไม่รู้คุณครูจะกลุ้มใจกับผู้ปกครองของเด็กชายเอื้อมากน้อยแค่ไหนเหมือนกัน เพราะไปแอบดูการบ้านของเด็กวัยเดียวกับเอื้อ (คนละโรงเรียน) การบ้านเขาเรียบร้อยมั่ก มาก ระบายสีอยู่ในกรอบ สีที่ระบายก็เป็นไปตามคำสั่ง และลากตามรอยประได้สวยงาม ช่างตรงกันข้ามกับงานของเอื้อซะจริง ๆ

แต่แม่ก็ยังยืนยันตามวัตถุประสงค์ของโรงเรียนคือการฝึกความรับผิดชอบ ส่วนวัตถุประสงค์ของแม่ก็คือยอมรับในศักยภาพ และความคิดของเอื้อ





Create Date : 17 มิถุนายน 2551
Last Update : 19 มิถุนายน 2551 12:29:32 น.
Counter : 452 Pageviews.

9 comments
  
แวะมาเจิมชมภาพค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 17 มิถุนายน 2551 เวลา:14:25:58 น.
  
เหอๆ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 17 มิถุนายน 2551 เวลา:17:36:54 น.
  
ขำเรื่องระบายสี ทำซะเป็นเด็กสกปรกเลยเนอะ 55 ต้องเก็บไว้ให้น้องเอื้อขำด้วยตอนโตนะคะ เอาใจช่วยคุณแม่ทำการบ้านด้วยนะคะ
โดย: nzmum วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:18:17:25 น.
  
น้องเอื้อเค้าเป็นเด็กที่มีความคิดสร้างสรรน่ะค่ะ เอื้อเป็นตัวของตัวเอง ผิดตรงหนายอ่ะฮ้าบแม่ฮ้าบบ...
โดย: i'm not superman วันที่: 19 มิถุนายน 2551 เวลา:12:57:48 น.
  
อ่านประโยคของเสื้อน้องเอื้อแล้ว

เจ๋งจริงเลยครับ

โดย: fzero วันที่: 19 มิถุนายน 2551 เวลา:23:03:15 น.
  
ซนๆแบบนี้แหละค่ะ น่ารักดี
แล้วจะแวะมาอ่านเรื่องราวน้องเอื้อบ่อยๆคะ
โดย: นู๋กุลจัง วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:11:11:26 น.
  
สวัสดีค่ะคุณแม่น้องเอื้อ แวะมาทักทาย อีกหน่อยน้องเอื้อ ก็เก่งละค่ะ ต้องค่อยๆ เป็นค่อย ๆไปละค่ะ
โดย: paerid วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:13:40:58 น.
  
เห็นรูปแล้วติดใจอยู่อย่างเดียว ใครซื้อเสื้อให้เนี่ย คิดว่าไม่ใช่พ่อกับแม่แน่
โดย: เพื่อนพ่อเพื่อนแม่ IP: 58.64.96.252 วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:15:56:28 น.
  
ตอบเพื่อนพ่อเพื่อนแม่
- ถูกต้องแล้วคร้าบบ... คุณย่าเป็นคนซื้อให้เอื้อหน่ะ เสื้อผ้าส่วนใหญ่คุณย่าจะเป็นคนซื้อให้ เป็นส่วนน้อยที่แม่ซื้อให้..
โดย: viji (viji ) วันที่: 1 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:10:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....