พฤษภาคม 2550

 
 
1
4
5
6
8
12
13
14
18
19
20
23
25
26
27
28
30
31
 
 
24 พฤษภาคม 2550
All Blog
คำถามของเอื้อ
แม้ว่าตอนนี้เอื้อจะยังไม่ยอมพูด (ให้รู้เรื่อง)

แต่เอื้อก็สามารถตั้งคำถามให้แม่ได้ปวดหัวได้เหมือนกัน

คำถามแรก

แม่ : เอื้อเล่นรถอยู่เหรอครับ... (แม่ชวนคุย)

เอื้อ : (กำลังเอานายทหารใส่ไว้ที่ตำแหน่งคนขับ)

แม่ : วันนี้ เอื้อให้ทหารเป็นคนขับเหรอลูก (ชวนคุยต่อ)

เอื้อ : (เอื้อหันมามองหน้าแม่ ตาเป็นประกาย) แล้วก็จับที่ขาตัวเอง พยายามใส่ไปในรถ

แม่ : เอื้อเข้าไปในรถไม่ได้หรอกครับ เพราะรถคันนี้เล็กกว่าตัวเอื้อ

เอื้อ : หยิบเครื่องบิน แล้วก็ทำท่าเดิม

แม่ : เครื่องบินก็เข้าไม่ได้ครับ เพราะเอื้อตัวใหญ่กว่าเครื่องบิน (แอบสอนเรื่อง "กว่า")

เอื้อ : หยิบรถน้ำมัน, รถไฟ, รถบันทุก, รถดับเพลิง ฯลฯ

แม่ : เอื้อเข้าไปไม่ได้ครับ เพราะเอื้อตัวใหญ่กว่าของเล่นทุกชิ้นเลย

เอื้อยิ้มให้แม่ แบบพอใจในคำตอบ


ถัดมา...

เอื้อ : (เห็นคุณพ่อกำลังใส่แว่น) หันมามองหน้าแม่

แม่ : ครับ...คุณพ่อใส่แว่น เพราะคุณพ่อสายตาสั้นครับ

เอื้อ : (ชี้ที่ตาตัวเอง)

แม่ : เอื้อไม่ต้องใส่แว่นตาครับ เพราะเอื้อสายตาปกติ

เอื้อ : (ชี้ที่แม่)

แม่ : แม่ก็ไม่ใส่ครับ แม่สายตาดี

เอื้อ : แต้ม ๆ

แม่ : แต้มก็ไม่ต้องใส่ เพราะแต้มเป็นหมา

เอื้อ : ก๋วย ๆ

แม่ : ก๋วยก็ไม่ต้องใส่ครับ เพราะก๋วยเป็นหมา

เอื้อ : กี้ ๆ

แม่ : แม็กกี้ก็เป็นหมา ไม่ต้องใส่แว่นครับ

เอื้อ : วี้ ๆ

แม่ : สโนวี้ ก็ไม่ใส่ครับ

เอื้อ : (ยิ้มอย่างพอใจ)


และ...

เอื้อจับรถคว่ำ

แม่ : เอื้อคว่ำรถแล้วรถจะวิ่งได้ไงล่ะครับ

เอื้อ : (คว่ำเครื่องบิน)

แม่ : (ยิ้มให้เอื้อ อย่างรู้ทัน) คว่ำแล้วก็บินไม่ได้ครับ

เอื้อ : (คว่ำรถปูน คว่ำนั้น คว่ำนี่ แล้วก็คว่ำ...)

แม่ : ถ้าคว่ำแล้วก็ไปไหนไม่ได้ครับ

เอื้อ : ยิ้ม แบบเขินๆ

นี่ล่ะตัวอย่าง คำถามของเอื้อ ที่แม้จะยังไม่พูด เอื้อก็มีคำถามได้ เอากับเขาซิ...







Create Date : 24 พฤษภาคม 2550
Last Update : 24 พฤษภาคม 2550 13:42:15 น.
Counter : 281 Pageviews.

6 comments
  
น้องเอื้อยังไม่ยอมพูดเป็นเรื่องเป็นราว แต่น้องเอื้อก็ "คิด" เป็นเรื่องเป็นราวนะฮับแม่...
โดย: i'm not superman วันที่: 24 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:09:20 น.
  
เมื่อเช้าโทรศัพท์คุยกับหลานปั้น (ตอนนี้กลับไปอยู่ กทม.แล้ว)
อากู๋ - ข้าวปั้นกำลังไปไหน
(เสียงแม่พูดอยู่ข้างๆ "บอกกู๋สิลูกว่าข้าวปั้นจะไปธุระกับป่ะป๊า)
ข้าวปั้น - ปั้นไม่กินธุระ ปั้นจะกินไอติม



........................................

บางทีผมก็ไม่ได้สนใจเลยครับ
ว่าเข้าใกล้หรือยัง ?
ถึงอยู่ตรงใจกลางก็คงบอกใครไม่ได้
ว่าเราเข้าถึงรึยัง
เป็นประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมกำลังมุ่งเดินทางสู่เหมือนกันครับ

ผมมอง "พระพุทธเจ้า" ว่าท่านเป็นชายธรรมดาคนหนึ่ง
ซึ่งวันหนึ่งเกิดพุทธปัญญาในการเข้าถึงความจริง
ซึ่งเราเรียกว่า "สภาวธรรม"
ดังนั้น...จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะเป็นเหมือนท่านไม่ได้
คิดไว้แบบนี้ ทางที่จะไปถึงก็คงไม่ยากเกินไปนะครับ
สำหรับ "ทุกคน"

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:13:40 น.
  
ขำจริงๆ ทั้งน้องเอื้อ กับเรื่องน้องปั้น 555


เวลาที่เด็กพูด เราจะขำๆ บางทีพูดผิดพูดถูก ตลก น่ารักดี

แต่เอ๊! น้องเอื้อยังไม่พูดนี่นา
ถ้าพูดได้จะขนาดไหนเนี่ย
โดย: เอ๊กกี่ วันที่: 25 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:15:02 น.
  
เป็นแม่นี่ต้องสื่อสารกับลูกขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย สงสัยถ้าเพื่อนเจอคำถามแบบนี้คงตอบไม่ได้แน่เลย คำถามเอื้อประหนึ่งปริศนาธรรมอะไรจะขนาดนั้น
โดย: เพื่อนพ่อเพื่อนแม่ IP: 58.64.89.246 วันที่: 26 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:38:47 น.
  
โห เอื้อช่างเรียนรู้จริงๆเลย มีการเอาของอื่นๆที่เป็นยานพาหนะเหมือนกันมาทดลอง เยี่ยมๆ รูปนี้หล่อจังเลยเอื้อ สมแล้วที่มีคุณแม่เป็นนาตาลี 555 (แซวไม่เลิก)

โดย: โจลี่ (nzmum ) วันที่: 29 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:41:41 น.
  
สนุกดีครับ

ท่าทางน้องเอื้อจะแกล้งให้คุณแม่ตอบหรือเปล่าครับ
โดย: fzero วันที่: 29 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:10:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....