กุมภาพันธ์ 2558

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
 
25 กุมภาพันธ์ 2558
All Blog
พบผู้ปกครอง Year ๕
เมื่อวานนี้ผู้ปกครองนักเรียนชั้น ป.5 มีนัดพบกับครูประจำชั้น เพื่อพูดคุยเรื่องผลการเรียน นิสัย สิ่งที่ควรสนับสนุน หรือปรับปรุง แม่มีคิวนัดเวลา 5:10 น.

บ่ายสามโมงเอื้อกลับมาจากโรงเรียน เอื้อบอกแม่ว่า

เอื้อไม่อยากไปโรงเรียนกับคุณแม่ตอนที่พบกับคุณครู เอื้อจะรออยู่ที่บ้าน และถ้าคุณแม่อยากดูผลงานของเอื้อ ลิ้นชักใส่ของเอื้อ อยู่ห้องตรงข้ามกับห้องเรียนคุณแม่เข้าไปดูได้เลย นี่เป็นคำบอกเล่าจากเอื้อ

แม่แอบตื่นเต้นเล็กน้อย…

บ้านห่างจากโรงเรียน 2 นาทีเดินเท้า… แม่ออกก่อนเวลาเล็กน้อย พอเข้าไปในโรงเรียนก็ตรงดิ่งไปห้องเรียนเอื้อ เห็นมีผู้ปกครองกำลังคุยกับคุณครูอยู่ เลยเดินเลยไปห้องเก็บสมบัติเอื้อ ซึ่งก็มีลิ้นชักของเด็กนักเรียนแต่ละคนที่ผู้ปกครองมีคิวพบครูในวันนี้ ลิ้นชักของเอื้ออยู่โต๊ะกลางห้อง ซึ่งแต่ละโต๊ะจะมีอยู่สามลิ้นชัก ในลิ้นแต่ละลิ้นชักก็มีมีสมุด หนังสือเรียน และสมบัติส่วนตัว

แม่หยิบผลงานของเอื้อมาเปิดดู พอเปิดเล่ม spelling book แอบตกใจ?!?!?! บางวีคเขียนผิดเยอะมาก อันนี้แอบบอกตัวเองว่าต่อไปคงปล่อยให้อ่านเองไม่ได้แล้ว ต้องให้ท่องหรือเขียนให้ดู

งานส่วนใหญ่ก็ดูตั้งใจ โดยเฉพาะเรื่องงานเขียน สรุปใจความ มีวาดรูปประกอบและระบายสีด้วย

นั่งดูซักพักคุณครูเดินมาบอกว่าได้เวลาแล้ว ประโยคแรกที่ครูทักคือ “เสียดายจังที่ต้องกลับไทย”

แม่ก็ได้แต่ตอบว่า “เราก็ไม่อยากกลับเลยจริง ๆ”

คุณครูถามเรื่องโรงเรียนที่เอื้อจะต้องกลับไปเรียน ครูแนะนำว่าอยากให้เป็นโรงเรียนที่ใช้ภาษาอังกฤษ เพราะตอนนี้ภาษาเอื้อดีมาก เสียดายถ้าไม่ได้ไปต่อ
แม่ก็ได้แต่บอกแผนที่จะรักษาภาษาของเอื้อไว้ให้คุณครูฟัง ซึ่งมันคงจะพอช่วยได้ เพราะเราไม่สามารถส่งเอื้อเข้าโรงเรียนอินเตอร์ได้

แล้วคุณครูก็บอกว่า “ฉันภูมิใจในตัวเอื้อมาก” (ครูพูดประโยคนี้ไม่ต่ำกว่า 4 ครั้งในการคุยกันไม่ถึง 10 นาที)

ครูให้แม่ดูผลการเรียนของเอื้ออย่างคราว ๆ มีวิชาเลข และเขียน เอื้ออยู่ในระดับที่ควรจะเป็นของเด็กชั้น ป.6 !!!!

ครูพูดว่า ถ้าเอื้ออยู่ต่อ ครูจะแนะนำให้เอื้อไปเรียนต่อในระดับมัธยมที่โรงเรียน Lancaster Grammar School ซึ่งเป็นโรงเรียนรัฐที่ดีที่สุดในเมืองนี้

ครูปิดท้ายการสนทนาครั้งนี้ว่า “เขาเสียดายมากที่เอื้อต้องกลับไทย และเขาภูมิใจในตัวเอื้อมาก”

แม่ ”ขอบคุณ”คุณครู แบบน้ำตาคลอ……



Create Date : 25 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2558 19:43:13 น.
Counter : 594 Pageviews.

3 comments
  
อ่านเรื่องนี้แล้ว น่าใจหายนะคะ...ในฐานะคนเป็นแม่ อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด และมั่นใจว่า สิ่งที่ลูกจะได้ ต้องดีแนๆ..แต่อีกใจ ก็คงต้อง
กลับบ้านใช่ไหม๊ค่ะ เพราะที่นี่ ไม่ใช่บ้านของเรา

ทั้งดีใจด้วยนะคะ ที่จะได้กลับบ้าน แต่อีกใจก็เสียดาย สิ่งดีๆ อีกหลาย
อย่างนะคะ โดยเฉพาะการศึกษาของลูก

กลับมาเมืองไทยก็ต้องสู้กับระบบการศึกษาของบ้านเรากันต่อไปนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ คุณแม่น้องเอื้อ..
โดย: นางฟ้า เชียงใหม่ IP: 118.175.246.40 วันที่: 3 มีนาคม 2558 เวลา:9:44:32 น.
  
ขอบคุณ คุณนางฟ้าฯ มากค่ะ สำหรับกำลังใจ ตอนนี้รู้สึกโหว่งเหวงมาก เอื้อเองก็คงรู้สึกมากกว่าใคร วันก่อนคุยกันประสาแม่ลูก เอื้อพูดมาประโยคนึงว่า "กลับไปไทยก็เป็น new life" ก็รู้สึกได้ว่าเอื้อนอกจากจะให้กำลังใจตัวเองแล้วก็ให้กำลังใจแม่ด้วย .....

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ....
โดย: แม่เด็กชายเอื้อ IP: 94.23.252.21 วันที่: 3 มีนาคม 2558 เวลา:20:02:11 น.
  
น่าภูมิใจที่สุดเลย
ชื่นใจมากๆครับน้องเอื้อ
โดย: น้าเรย์ IP: 203.144.130.176 วันที่: 8 พฤษภาคม 2558 เวลา:17:37:19 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....