มกราคม 2555

1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
30 มกราคม 2555
All Blog
กินข้าวนอกบ้าน
เอื้อเป็นเด็กชอบการวาด ขีด เขียน เป็นชีวิตจิตใจ ซึ่งบางภาพก็ดูดีทีเดียว ก็จะถูกเก็บใส่ตู้ไว้ หรือไม่เอื้อก็เอามาแปะในห้องนั่งเล่น แต่ส่วนใหญ่จะแค่ขีด เขียนไปตามเรื่องซะมากกว่า



ส่วนเรื่องเรียน เขียนอ่านแบบวิชาการ ถ้าเอื้อให้ความร่วมมือก็ทำได้ดี แต่ส่วนใหญ่จะตรงกันข้าม -“-

เรื่องระเบียบวินัย ก็ต้องดุกันเป็นประจำ อย่างเรื่องเก็บห้อง ของเล่น ดินสอ ปากกา แม่ก็ได้แต่หวังว่าเอื้อจะทำเอง แบบไม่ต้องมีเสียงแม่ดุ

เรื่องความรับผิดชอบ เราก็ตกลงกันแล้วว่า เอื้อมีหน้าที่ถูบ้านอาทิตย์ละ 2 วัน ถูพื้นชั้นล่าง บันได และพื้นห้องน้ำชั้นบน ในข้อตกลง ต้องทำให้สะอาด และห้ามเบี้ยว ส่วนเรื่องรางวัล แม่จะเป็นคนตัดสินเองว่าควรจะได้หรือไม่ จริง ๆ เริ่มทำไปบ้างแล้วตั้งแต่กลับจากเมืองไทย แต่ยังไม่จริงจัง แต่ต่อไปนี้จะเข้มข้นขึ้น

เรื่องงานบ้านแม่ได้ไอเดียมาจากเจ้เปิ้ล พี่สาวคุณพ่อ (ลูกป้า) เจ้เปิ้ลบอกว่าการที่เด็กได้ทำงานบ้าน จะได้เรียนรู้อะไรมากมาย เช่นเมื่องานที่ทำเกิดปัญหา เขาจะเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาเอง จะรู้จักอดทนต่อการทำงาน จะเรียนรู้ว่าไม่ว่ามันจะน่าเบื่อ ลำบาก ท้อแท้แค่ไหน สุดท้ายแล้วมันจะผ่านไป ทุกอย่างที่เอื้อจะได้เจอในการทำงานบ้าน เอื้อจะเข้าใจทุกอย่างเองโดยที่ไม่ต้องมีใครสอน

ส่วนเรื่องการเข้าสังคม ที่มาของการจ่าหัวเรื่องวันนี้ เอื้อเป็นเด็กขี้อายค่อนข้างมาก เห็นได้จากถ้าแม่เจอเพื่อนพ้อง แล้วบอกให้เอื้อยกมือไหว้ เอื้อจะอายม้วนกันเลยทีเดียว แล้วถ้ายิ่งเขาทักทายเอื้อก็จะเงียบอย่างเดียว แต่บางทีแม่ก็งง!?!?! คุณครูบอกว่าเอื้อจะชอบยกมือตอบในห้องเสมอ เรียกว่าขาประจำกันเลยทีเดียว หรือล่าสุดแม่พาเอื้อไปร่วมกิจกรรมในโบสถ์วันคริสต์มาส พอบาทหลวงถามใครจะเล่าเรื่องของขวัญที่ได้บ้าง เอื้อก็เดินออกไป แม้ว่าจะลังเลเดินมาชวนแม่ แต่สุดท้ายก็เดินออกไปเอง เลยไม่รู้ว่าจะสรุปว่าขี้อายดีรึเปล่า?!?!??!

เข้าเรื่องเลยดีกว่า คุณพ่อเอื้อมีนัดกินข้าวกับเพื่อน ๆ ในแล็บเดียวกัน เพราะเพื่อนคนนึงเรียนจบเอกแล้ว ก็ไปร่วมแสดงความยินดีกัน พอดีตรงกับวันศุกร์วันที่แม่ต้องไปทำงาน เอื้อก็เลยต้องติดสอยห้อยตามคุณพ่อไปด้วย คุณพ่อเอื้อออกอาการวิตกนิดหน่อย บ่นกับแม่ว่า เอื้อต้องไม่เล่นกับลูกสาวของเพื่อนแน่ ๆ เลย แม่ก็เลยบอกให้เอากระดาษ ดินสอไปด้วย เอื้อจะได้วาดรูปไปไม่กวน

แต่แล้วเอื้อกลายเป็นเด็กน้อยช่างพูด ชวนพนักงานเสริฟคุย ถามว่ามาจากประเทศจีนเปล่า? (ปล. เป็นร้านอาหารจีน) คุยกับเพื่อนคุณพ่อ เล่นกับลูกสาวเพื่อนคุณพ่อ คุณพ่อเอื้อบอกว่าเอื้อพูดภาษาอังกฤษได้คล่องเชียว จริง ๆ แม่ว่าเอื้อก็พูดได้คล่องมานานแล้วล่ะ ^_^

และสุดท้ายคุณพ่อเอื้อ ไปส่งเพื่อนคนสเปน ก่อนลงจากรถเขาก็บอกเอื้อว่า “Have a good dream” เอื้อก็ตอบกลับ “you too” เป็นไงล่ะ มีเรื่องให้พ่อกับแม่แปลกใจได้ตลอด…..

ปิดท้ายด้วยาภาพกิจกรรมสร้างบ้านด้วยขนมปังขิง Yummy yummy!!!!






Create Date : 30 มกราคม 2555
Last Update : 30 มกราคม 2555 18:42:54 น.
Counter : 728 Pageviews.

3 comments
  
สุดยอดเลยค๊าบน้องเอื้อ ผู้ชายที่ดูจะธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา 555

อยากกินบ้านขนมปังจังเวยยย น่าจะอร่อยเนอะ
โดย: เรย์ (ray.amp ) วันที่: 30 มกราคม 2555 เวลา:20:30:03 น.
  
พี่เอื้อ วาดรูปเก่งจริงๆๆ ขอปรบมือให้เลย
โดย: แม่น้องมิ่ง IP: 172.21.233.55, 203.144.130.176 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:18:48:59 น.
  
ดูจากที่เล่ามาคงไม่ได้ขี้อายมั่ง คงแล้วแต่อารมณ์เอื้ออยากจะสนทนาหรือเปล่า ขี้อายบ้างเป็นบางคนอะไรแบบนี้หรือเปล่า
โดย: เพื่อนพ่อเพื่อนแม่ IP: 192.168.182.204, 118.172.73.183 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:21:14:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....