มกราคม 2553

 
 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
19 มกราคม 2553
All Blog
ภาษาที่สอง!!!
ตั้งแต่วันแรกที่เอื้อไปโรงเรียน Ellel ณ Galgate จนถึงวันนี้ เอื้อก็เริ่มเรียนรู้ภาษาที่สองได้อย่างที่เด็กในวัยนี้ควรจะเป็น เอื้อเริ่มจากไม่รู้อะไรเลย ฟังไม่ออก พูดไม่ได้ เพราะอยู่เมืองไทยเอื้อเรียนโรงเรียนธรรมดา ไม่ใช่โรงเรียนอินเตอร์ หรือสองภาษา หลังจากผ่านไปเกือบ 2 เดือน (หักวันหยุดแล้ว) เอื้อก็เริ่มฟังเข้าใจมากขึ้น แม้ว่าจะไม่ทั้งหมด เข้าใจกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ของโรงเรียนได้ดีขึ้น สำเนียงที่พูดก็เป็นเนทีฟ เช่น เพื่อนชื่อ Jesica แม่จะออกเสียงว่า เจสสิก้า แต่เอื้อจะออกเสียงว่า เจสสิแค่ะ ส่วนคำศัพท์ต่าง ๆ ก็ออกเสียงได้ชัดเจนสำเนียงบิติชเลย ส่วนการพูดเป็นประโยคนาน ๆ ทีจะได้ยิน เช่นเอื้อหาแม่ไม่เจอ (แม้ว่าบ้านมันจะเล็กนิดเดียว) เอื้อก็พูดว่า Where are you? อืม... หรือว่าพูดได้ แต่ไม่พูดกันแน่นะ??!?! ก็ไม่ต้องแปลกใจ เพราะเราพูดไทยกันเป็นเรื่องเป็นราวอยู่แล้ว จนอาจจะทำให้เอื้อไม่พูดอังกฤษที่บ้าน แต่ถ้าแม่เริ่มพูดอังกฤษ เอื้อก็จะพูดบ้างแบบเล่น ๆ หรือบางทีก็พูดเป็นคำ ๆ เอง เช่นหยิบถุงเท้าก็พูดว่า "ซ็อค" ที่สำคัญเอื้อจะเชื่อสิ่งที่ได้ยินมากกว่าที่แม่บอก (หมดความน่าเชื่อถือแล้วเหรอนี่??!!?!) เช่น Charlie แม่พูดว่า "ชาลี" เอื้อกลับบอกว่าเอื้อได้ยินว่า "เชอร์ลี" ส่วนคุณพ่อเอื้อก็บอกว่าเชื่อเอื้อมากกว่าเหมือนกัน อืมม..... ช่างเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุยจริง จริ๊ง!!!

ตอนนี้เอื้อเขียนชื่อตัวเองเป็นภาษาอังกฤษได้แล้ว แต่ภาษาไทยยังไม่ได้ ยกเว้นว่าเขียนให้ดูก่อนแล้วเขียนตาม ซึ่งแม่เคยคิดว่าแม่จะให้เอื้อเขียนได้ อ่านออกเท่ากับเด็กที่เรียนที่ไทยทำได้ แต่ตอนนี้เริ่มหนักใจ เรื่องพูดคงไม่มีปัญหาแน่นอน แต่อ่านกับเขียนนี่ซิ....เริ่มกลุ้ม??!?! ก็ลดเป้าลงมาหน่อยนึง เป็นว่าเอื้อจะอ่านออก เขียนได้ในระดับหนึ่งก็แล้วกันนะ

ช่วงนี้นอกจากจะสอนอ่านภาษาอังกฤษแล้วก็แทรกภาษาไทยด้วย
เออะ เบอะ เคอะ...... บลา ๆ ๆ ตามด้วย กอ ขอ คอ... บลา บลา.........

อืมม....ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมลูกครึ่งไทย(เท่าที่รู้จัก)ที่นี่ถึงพูดไทยไม่ได้ซักคน

ช่วงก่อนที่หิมะจะจากเราไป เราก็ได้ไปเล่นเลื่อนหิมะกัน แถมไม่ต้องไปไกลเลย เพราะเล่นกันอยู่ในมหา'ลัยนี่ละ ส่วนเลื่อนก็หาได้ตามสิ่งของเหลือใช้แล้ว เช่นฝากล่องพลาสติก แผนเหล็กรองรีด ม้าโยกเด็กเล่น แผ่นป้าย จนมีฝรั่งใจดี สงสารเราให้ยืมเลื่อนของเด็กมาอันนึง ก็ได้เล่นกันสนุกสนานกันไป ในวันแรกแม่เตรียมตัวให้เอื้อไม่ดี เพราะไม่ได้คิดว่าจะเล่น แต่พอเห็นเขาเล่นกัน เลยเล่นบ้าง เอื้อหนาวจนมือแข็ง ร้องไห้เลย ส่วนวันที่ 2 มีเพื่อนนักเรียนไทยมาเล่นด้วยหลายคน เอื้อก็เตรียมตัวเต็มที่ใส่ซะ 5 ชั้นเลย ^_^

จนมีการแซวกันในกลุ่มนักเรียนว่า ไม่ต้องเสียเงินไปเล่นที่ดรีมเวิร์ลเลย แค่เสียล้านกว่าบาทก็ได้มาเล่นของจริง!!!!




Create Date : 19 มกราคม 2553
Last Update : 21 มกราคม 2553 17:36:35 น.
Counter : 527 Pageviews.

3 comments
  
ฤดูของที่พี่กุลอยู่มีกี่ฤดูหรอคะ ฤดูหนาวจะผ่านพ้นไปแล้ว
ที่เมืองไทย ยังไม่ยอมหนาวสักที จะใกล้หน้าร้อนอีกรอบแล้ว..... \\\\ ^^ //
โดย: แม่น้องมิ่ง IP: 203.144.130.176 วันที่: 21 มกราคม 2553 เวลา:17:08:32 น.
  
ภาษาคาราโอเกะครับ แม่น้องเอื้อ ..

555555

วอนโดนเตะแล้วไอ้นี่ เอิกๆ ..

คัดไทยก่อนเลยครับ เด๋วพูดตามมา

แต่อย่าคาดหวังมากนะครับ เด๋วน้องเครียดจ่ะ อิอิ ..
โดย: นายปลาดาว .. (yjam ) วันที่: 22 มกราคม 2553 เวลา:20:27:07 น.
  
สงสัยลูกจะเรียนภาษาที่สองได้ไวกว่าพ่อแม่แน่เลย :-D
โดย: เพื่อนพ่อเพื่อนแม่ IP: 58.64.96.93 วันที่: 28 มกราคม 2553 เวลา:18:06:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....