รักไม่ยุ่ง มุ่งหักอกสาวๆ
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2555
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
28 ธันวาคม 2555
 
All Blogs
 
นินทาคนไทยที่เมืองนอก ตอน การโดนเอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ

วันก่อนโน้นเขียนเรื่องน้องปลิงไป ไม่ทันไรดันมีคนรู้จักน้องปลิงเข้ามาอ่าน เรื่องราวเลยแพร่หลายไปในหมู่คนรู้จักปลิง จนเข้าหูน้อง ป เอก น้องเลยมาขอร้องว่าให้ช่วยเอาออกไปด้วย เพราะคนรู้จักเค้าก็มี หนูเล่าให้พี่ฟังเฉยๆ ดั๊นเอาไปเขียน แห่ะๆ โทษทีน้องเอ๋ย เอาออกให้ก็ได้


เลยขอเอาเรื่องเก่าที่เขียนไว้ในห้องไกลบ้านมาลงคั่นเวลา เพราะเดี๋ยวมี pantip โฉมใหม่ ไอ้ที่เขียนๆ ไว้อาจจะหายไปก็ได้ เรื่องแรกคือเรื่องของการโดนเอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ ที่เพิ่งโดนมา


ตอนนี้ผมมาอยู่ประเทศอังกฤษนับเป็นเวลาก็ 3 ปีแล้ว ได้พบปะผู้คนหลากหลายชาติ
เรียกได้ว่ามีคนรู้จักจากทุกภูมิภาคทั่วโลก แต่ชาติหนึ่งที่เราไม่อาจหลีกเลี่ยงการพบปะไปได้ก็คือคนไทยด้วยกัน
ก่อนมา ตปท เคยคุยกับหลายๆ ท่าน ได้รับคำเตือนมาว่าคนที่ควรระวังมากที่สุดคือคนไทยด้วยกัน
หลายท่านที่เตือนอยู่ต่างประเทศมามากกว่าครึ่งชีวิต ซึ่งผมก็รับฟังและพยายามปฏิบัติตามอยู่ดี


แต่แม้จะระวังตัวแล้ว ก็ยังเจอการเอาเปรียบเล็กๆ น้อย จากคนไทย
โดยเฉพาะเด็กนักเรียนไทยพวกที่บ้านมีฐานะดี เนื่องจากธรรมเนียมไทยเรามีเรื่องของอาวุโส ความเกรงใจกัน
ทำให้คนหน้าด้านสามารถฉกฉวยโอกาส เอารัดเอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ เสมอๆ



ประสบการเจอเด็กไทยเขี้ยวลากดินแม้เพียงไม่กี่คน ก็เล่นเอาผมเข็ดขยาดไม่กล้าคบหานักเรียนไทยรุ่นหลังๆ ไปเลย
เรียกได้ว่าเลือกที่จะแยกตัวจากสังคมเด็กไทยไปแทบจะสิ้นเชิง


เรื่องที่เล่านี้เป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัว จะมาเหมาเอาว่าคนทั้งหมดเป็นแบบนี้ไม่ได้
เพราะเรื่องดีๆ ก็มีแต่ไม่ได้หยิบยกมาเล่า และคนไทยก็ไม่ได้เป็นแบบที่จะเล่าทั้งหมด
แต่คิดว่าการบอกเล่าครั้งนี้น่าจะเป็นประโยชน์สร้างความรู้เท่าทันหรือทำให้เราระมัดระวังตัวได้มากขึ้นกว่าเดิม



เมื่อเดือนที่แล้ว มีโอกาสไปเที่ยวลอนดอนสี่ห้าวัน เพราะจองโรงแรมถูกได้
ในลอนดอนผมจะมีเพื่อนรุ่นน้องคนไทยนิสัยน่ารักอยู่คนนึง ชื่อเจ้าโต
ผมรู้จักเจ้าโตเพราะตอนมาเรียนที่ ม ไกลปืนเที่ยง ผมกับเจ้าโตโดนจับเรียนภาษาด้วยกัน
พอคบหาก็รู้ได้ว่าเจ้าโตเป็นคนนิสัยดี โลกสวย มีน้ำใจ ไม่คิดมาก จึงสามารถคบหาได้อย่างสนิทใจ
เมื่อเจ้าโตเรียนจบ แทนที่จะกลับเมืองไทย เจ้าโตอยากหาโอกาสอยู่ต่อที่อังกฤษอีก 2 ปี
ก็เลยไปอยู่ลอนดอน ทำงานกอกๆ แกกๆ ไป ส่วนใหญ่เป็นงานเด็กเสริฟร้านอาหารไทย
รวมถึงทำงานเบ๊ทั่วไปในบริษัทที่เจ้าของเป็นคนไทยด้วย เก็บเงินท่องยุโรป
แล้วเมื่อใกล้ครบกำหนด 2 ปี ก็ได้เวลาที่ต้องกลับไทย เจ้าโตกำลังจะกลับเดือน พย. นี้เอง
ผมลงไปลอนดอนพอดี เลยได้โอกาสนัดเลี้ยงกินข้าวสั่งลากัน


ตกลงกันว่าจะไปกินข้าวร้านที่เจ้าโตทำงานอยู่ เพราะพนักงานได้ส่วนลดค่าอาหาร 50% เลยนะ
(ร้านไทยในเมืองไกลปืนเที่ยงไม่มีอะไรดีๆ แบบนี้ให้พนักงานหรอกครับ)


เนื่องจากร้านที่กิน อาหารอร่อย แต่ราคาสูงพอสมควร แต่ถ้าลด 50% แล้วก็โอเคอยู่ รับได้
เจ้าโตบอกว่าจะมีพี่คนไทยที่แต่งงานกับฝรั่งมาจอยด้วยอีกคู่นึง พี่เค้าทำงานที่เดียวกับเจ้าโต ในบริษัทที่มีคนไทยเป็นเจ้าของ เจ้าโตทำงานเบ๊ทั่วไป


ด้วยความกลัวคนไทยฝังหัว ผมถามเจ้าโตก่อนว่าพี่เค้าโอมั๊ย นิสัยดีป่าว
เพราะบางทีมันจะอึดอัด เวลากินข้าวร่วมโต๊ะกับคนที่ไม่รู้จัก เจ้าโตบอกพี่เค้าโอ เลยวางใจหน่อย


คืนนั้นจึงไปกินข้าวกัน มีผม เจ้าโต แล้วก็ผู้ติดตามผมอีก 1 คนครึ่ง(ผู้ใหญ่ 1 + เด็ก) รวม 3 คนครึ่ง กับทางพี่เพื่อนเจ้าโต 2 คน


ปรากฏว่าทางคณะผมไปถึงร้านก่อน ตั้งแต่หกโมงเย็น เพราะทางเพื่อนเจ้าโตเค้าจะมาช้าหน่อย ประมาณทุ่มนึง
เราจึงสั่งอาหารกันก่อน ไม่ต้องรอ ผมคิดว่าดีด้วย จะได้จ่ายใครจ่ายมัน สะดวกใจดี
เราสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเหมือนกัน กับข้าวหกอย่างได้ ก็มันลด 50% นี่ครับ
กินกันจนอิ่มแปล้ทีเดียว อร่อยมั่กๆ
อิ่มแทบจุกแล้วยังดันทะลึ่งสั่งไอศครีมมาเป็นของหวานกันอีก เล่นเอาลุกไม่ขึ้น


จนทุ่มนึง เพื่อนเจ้าโตและสามีก็มา ทั้งสองสั่งอาหาร 5 อย่าง ข้าวเปล่า โค้กรวม 4 แก้ว
เค้าก็กินของเค้าไป เราก็กินของเราไป ไม่เกี่ยวกัน ทางฝั่งโน้นกินไม่หมด ต้องห่อกลับบ้านกันทีเดียว


ทีนี้ก็ถึงเวลาจ่ายเงิน
ด้วยความเกรงใจน้องๆ พนักงานเสริฟจะต้องยุ่งยากหารบิล เจ้าโตเลยให้คิดบิลรวมกันมา แล้วเดี๋ยวค่อยมาหารกัน
รายการอาหารในบิลยาวยืดเลย ดูแล้วตาลายโครตๆ
ตกลงคืนนั้นบิลมา 90 ปอนด์กว่า ๆ จากราคาเต็มเกือบๆ 150 ปอนด์ ประมาณ 140 ปอนดกว่าๆ
นั่นเป็นเพราะว่าเค้าลดแต่ค่าอาหาร ไม่ได้ลดค่าเครื่องดื่มของหวาน


เจ้าโตส่งบิลให้พี่ที่มาแจมคิดส่วนของเค้า 2 คนก่อน
พี่เค้าคิดออกมา ของเค้า 2 คน 26 ปอนด์นิดๆ ! ! ! ! !
แล้วก็เอาเงินใส่ถาดมาให้ 31 ปอนด์ แล้วหันมาบอกผมว่า นี่เค้าใส่ tip มาให้แล้วด้วยนะ
ดังนั้นยอดเงินส่วนที่เหลือจึงเป็นของผม 3 คนครึ่ง ตัดเด็กไป 1 คนเหลือ 3 คน เป็นเงิน 66 หรือคนละ 22 ปอนด์ ไม่รวมทิป


ผมก็งงๆ เราสั่งอาหารมากกว่า 1 อย่าง แม้จะมีของหวาน 2 ถ้วย แต่ทำไมราคามันต่างกันเยอะขนาดนี้ฟระ
แต่เนื่องจากเวลาจำกัด มีคนรอโต๊ะ ไม่สามารถใช้เวลาพิจารณานานได้ แม้ผมจะรู้สึกแหม่งๆ เลยต้องรีบจ่าย ทิปไปอีก 15 ปอนด์เพราะน้องๆ พนักงานน่ารักมาก
แถมบิลยังไม่ได้เอามา เพราะน้องพนักงานขอบิลกลับไปลงรายการหรืออะไรนี่แหละ


ออกจากร้านมาด้วยความคาใจ รู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล เรื่องเงินไม่เท่าไหร่
แต่ความรู้สึกว่าโดนเอาเปรียบมันแน่น มันคาใจ
แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ซะด้วย


วันรุ่งขึ้นไม่หายคาใจ โทรกลับไปหาเจ้าโต สอบถามให้แน่ชัด
บอกมันไปว่าอาหารเฉลี่ยจานละ 8-9 ปอนด์ 5 จานตีไป 40 ปอนด์ ข้าว 2 จาน โค้ก 4 แก้ว
ลด 50% เฉพาะค่าอาหาร มันจะ 26 ปอนด์ได้ไงวะ
เจ้าโตลองคิดตามผม เออ จริงหวะ มันบอกว่าสงสัยแกเล่นคิดครึ่งราคาทุกอย่างทั้งน้ำอาหารแหงๆ
ตกลงจริงๆ คืนนั้น ค่าอาหารส่วนของแก ควรจะเป็น 32 ปอนด์ไม่รวมทิป นี่ผมยังไม่ได้เช็คเลยด้วยนะว่ามีค่า service charge 10% ด้วยไหมในบิล เพราะบิลไม่อยู่กับตัว


ก็เอาเป็นว่าคืนนั้น จากที่แกให้มาทั้งหมดรวมกับที่บอกว่าเป็นค่าทิปด้วยนั้น ที่จริงเรายังต้องจ่ายส่วนที่แกกินให้แกอีกอย่างน้อย 1 ปอนด์ และค่าทิปทั้งหมดพวกผม 3 คนออก


ผมก็เลยสอบถามต่อ ก็ได้ทราบว่าพี่คนนี้มาแจมลดกับเจ้าโต 50% หลายครั้งแล้ว
แกรู้ดีว่าค่าเครื่องดื่มไม่ลด แต่วันนั้นถ้าไม่ลืมแกก็จงใจแกล้งลืม คิดลด 50% ทั้งหมด
แถมยังมาสำทับว่า แกให้ค่าทิปมาด้วยแล้ว


เจ้าโตไปบอกพี่เค้า ว่าพี่เค้าคิดเงินผิด มันเล่าว่าพี่เค้าดูตกอกอกใจมาก บอกว่าจะขอเลขบัญชีผม จะโอนเงินส่วนที่ขาดมาให้
ผมบอกไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร คือพอรู้ว่าเค้ารู้ตัวว่าเรารู้นะ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ถ้าเค้าลืมจริง ครั้งต่อไปเค้าคงจะได้บทเรียนระวังไม่ไปลืมแบบนี้กับคนอื่นอีก
ถ้าเค้าแกล้งลืมเพื่อผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ อย่างน้อยครั้งนี้ก็ต้องหน้าม้าน รู้ว่าอย่างน้อยก็มีคนรู้ทัน และอาจไม่กล้าทำอีก


แต่จริงๆ แล้วผมไม่รู้หรอกว่าผมเจอคนขี้ลืม หรือผมเจอคนเขี้ยวแกล้งลืม แบบที่เจอมาหลายหนหลายคนมากแล้วในอังกฤษ


เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เผื่อว่าเวลาไปไหนแล้วต้องหารบิลกันเช็คให้ดีๆ นะครับ
มันมีคนขี้ลืมขี้มึนแบบนี้จริงๆ บางทีเราก็ไม่รู้ว่าเค้าจงใจหรือลืมจริง เช็คให้ละเอียดรอบคอบไว้ก่อน ป้องกันตัวเองดีกว่า


Create Date : 28 ธันวาคม 2555
Last Update : 28 ธันวาคม 2555 18:31:28 น. 8 comments
Counter : 2605 Pageviews.

 
ขอบคุณพี่ประกอบมากเลย ที่เอาออกให้น้อง แอบขออีกหน่อยจิ่ ,,, เอากระทู่้ออกด้วยได้ป่ะพี่ ยาวเลยนะน่ะเรื่องนั้น คนมาตอบเพียบเลย T^T


โดย: Tuay IP: 2.29.59.20 วันที่: 28 ธันวาคม 2555 เวลา:19:19:39 น.  

 
จัดให้ตามคำขอ ทั้งกระทู้ด้วย อิอิ ต่อไปคงหาเรื่องมาเล่ายากละ เพราะน้องๆ ไม่กล้าเล่าอะไรให้ฟังกันหมดแล้ว


โดย: ประกอบ วันที่: 28 ธันวาคม 2555 เวลา:19:29:08 น.  

 
จริงๆเหมือนน้องๆรุ่น 2011 เค้ารู้กันนานแล้วล่ะว่าพี่ประกอบเอามาเขียน ข้าพเจ้าเองเพิ่งมารู้วันนี้แหละ นั่งเวิ่นๆ //อู้งานไม่อยากทำงานวันสิ้นปี ก็เลยลองไปดูที่น้องๆเค้าทิ้งลิงค์กันไว้หน่อย ข้าพเจ้าเองก็ไม่ได้สนิทสนมกับน้องๆเท่าไหร่ ด้วยความที่แก่พรรษา เพื่อนซี้เลยกลายเป็นเพื่อนในแฟลตซะมากกว่านักเรียนไทย (แต่ก็มแจมไปไหนมาด้วยกันบ้างแหละ) เรื่องตืนลึกหนาบางนี่ก็ไม่อินไซด์เท่าไหร่ ก็ได้ยินๆผ่านมาบ้าง อย่างเรื่องของพี่เขี้ยว หรือพี่ควด เราก็รู้แบบห่างๆ เรื่องของน้องปลิงเราก็ไม่ได้คิดจะไปบอกอะไรเจ้าตัวอยู่แล้ว แล้วก็เห็นด้วยกับคุณประกอบว่าเรื่องที่มาเขียนก็เป็นด้านหนึ่งๆของคนๆนั้น คนเรามีทั้งดีทั้งไม่ดีปนๆกันไป คนดีๆอย่างน้องต๋วย เป็นคนเฟรนด์ลี่ น่ารัก ช่วยเหลือคนอื่น พอมีน้ำใจมากๆ บางครั้งหลายคนก็นึกไปว่าสนิทกันมาก ลืมเกรงอกเกรงใจ ลืมคิดถึงใจคนอื่นไป ยังไงไม่ว่าเคสน้องปลิงหรือพี่ควดก็เป็นด้านๆหนึ่งของเค้าที่เรารู้แล้วก็ว่าอืม รู้แล้วถ้าไม่ชอบหรือรับไม่ได้ก็ไม่ต้องคบหากันอีก หรือถ้าแค่ก็แค่รับไหว แต่อย่ามาเกิดอีก ไม่ถึงต้องตัดเยื่อใยอะไรก็แล้วแต่ นักเรียนนิสัยดีๆก็มีอีกเยอะค่ะ //แต่คงไม่ใช่ข้าพเจ้าหรอก เพราะข้าพเจ้าพวกขวานผ่าซาก เบลอๆมึนๆ แอบไปกินขนมที่แฟนน้องต๋วยให้อีกต่างหาก

ขออนุญาต save blog นี้เป็น fav เลยนะพี่ เผื่อจะได้ตามข่าวน้องรุ่น 2012 บ้าง อิๆ


โดย: นร. ม. ไกลปืนเที่ยง รุ่น 2011 IP: 171.97.32.196 วันที่: 28 ธันวาคม 2555 เวลา:21:46:15 น.  

 
ข้างบนนี่น้อง จ. แหงๆ เลย สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าครับ


ชีวิตในเมืองนอก คนไทยที่มาอยู่ส่วนใหญ่ก็ต้องกระเบียดกระเสียนกันทั้งนั้น เพราะรายได้เฉลี่ยของเราเทียบกับค่าครองชีพมันไม่ได้เหลือเฟือพอจะเจือจานคนอื่นได้บ่อยครั้งนัก ทุกอย่างมันมีต้นทุนของมัน และคนส่วนใหญ่มีต้นทุนจำกัด


แต่ก็ขอยืนยันว่าคนดีทุกคนที่ผมรู้จัก ไม่มีใครที่คอยจะรับน้ำใจของคนอื่นฟรีๆ เลย แม้เราจะเสนอให้มากแค่ไหนก็ตาม ถ้ารับน้ำใจจากใคร เค้าเหล่านั้นจะต้องหาทางตอบแทนเสมอ คนไม่เอาเปรียบ จะไม่เอาเปรียบใคร คนพวกนี้ถ้ามีข้อเสีย ก็มักจะเป็นข้อเสียที่ไม่เดือดร้อนคนอื่น เช่นอาจจะขวานผ่าซาก ปากไม่ดี แต่จะไม่เคยเอาปรียบใคร


ส่วนเห็นเห็นแก่ได้ พฤติกรรมมันจะสะท้อนออกมาจากการกระทำเล็กๆ น้อยๆ แม้แต่แค่เรื่องการหารบิลล์กันนี่แหละครับ ผมเองไม่ขอรับน้ำใจใครง่ายๆ เพราะถือเสมอว่าน้ำใจ หรือบุญคุณเนี่ย มันทดแทนใช้คืนกันเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด


ผมนับถือบางคนที่มีน้ำใจเสมอ แม้ว่าตัวเองจะลำบากจนผมต้องรู้สึกเดือดร้อนแทนเวลาเห็นหรือรับรู้ ในขณะที่บางคนก็ชอบจะรับแต่น้ำใจโดยไม่คิดถึงหัวอกหัวใจคนให้เลย จนเกินกรอบของคำว่าน้ำใจและมารยาท ใช้น้ำใจและความเกรงใจเป็นโอกาสในการประหยัดทรัพย์ส่วนตัว โดยการเบียดบังจากน้ำใจคนอื่นที่มีให้


คนแบบนี้ผมจะทนไม่ได้ เลยอดไม่ได้ที่จะนำมาเล่า มาประจาน ส่วนหนึ่งก็เหมือนเป็นการบอกเล่าพฤติกรรมที่ผมเห็นว่ามันแย่มากๆ บางคนที่ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังจะได้ระมัดระวังไว้อย่าเผลอไผลทำไป ทุกวันนี้ที่คนเราไม่กล้ามีน้ำใจให้แก่กันในเมืองนอก มันเพราะอะไร ไม่ใช่เพราะนิสัยแย่ๆ ที่คนไทยด้วยกันทำต่อกันหรือ


เรื่องที่ผมเขียนไป มันทำให้คนถูกเขียนถึงดูไม่ดี และไม่มีโอกาสแก้ตัว ผมเอาด้านเดียวของคนมาเล่า และมันทำให้คนที่มีน้ำใจอาจจะต้องตกเป็นจำเลยของกลุ่มคนที่ไม่เข้าใจด้วย เพราะกลายเป็นความผิดที่มาเล่าบางเรื่องให้ผมฟัง จากแค่บ่นๆ นิดหน่อยให้ฟัง รวมทั้งที่ผมไปซักรายละเอียดเอง แล้วผมดันเอามาเขียนเล่าต่อ ส่วนคนทำแย่ๆ คนเอาเปรียบจะไม่คิดว่าเค้าผิดหรอก เพราะเค้าจะหาเหตุผลหรือข้ออ้างให้ตัวเองได้เสมอ เช่นทำไมตอนนั้นไม่พอใจไม่บอก ทำไมมาเล่าต่อ ฯลฯ แต่เค้าจะไม่ย้อนกลับไปมองหัวใจของตัวเองหรอก


ผมรู้สึกผิดกับน้องเค้ามากๆ มากกว่าที่ผมบอกเค้า หรือแสดงให้เห็นผ่านตัวหนังสือ เพราะพอรู้ว่าน้องเค้าเสียใที่ดันมาเล่าให้ผมฟังแล้วผมเอามาเล่าต่อ เล่นเอาความดันผมพุ่งปร๊๊ดเลยนะเนี่ย ต้องขอโทษไว้น้องเค้าไว้ ณ ที่นี้อีกครั้งด้วย


แม้ผมจะไม่แคร์คนเห็นแก่ได้ประเภทนี้ ดูถูกคนพวกนี้ แต่บางคนเค้าแคร์ เค้ายังมีน้ำใจ เค้าเลือกที่จะจดจำแต่ด้านดีๆ สิ่งดีๆ ของคนอื่น นั่นเป็นความดีงามของเค้าที่ผมไม่อาจจะเทียบเคียงได้


โดย: ประกอบ วันที่: 29 ธันวาคม 2555 เวลา:2:46:29 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าเช่นกันค่ะพี่

เข้าใจ(เอาเอง)ว่าเคสนี้น้องต๋วยคงตกใจด้วยล่ะไม่คิดว่ามันจะมาออกสื่อ อย่างเรื่องของน้องมึน หรือน้องดัง เนี่ยพี่ประกอบเจอด้วยตัวเองโดยตรง ถ้าเจ้าตัวจะไม่พอใจยังไงก็เป็นเรื่องระหว่างน้องๆกับพี่ประกอบ แต่คราวนี้มันเป็นเรื่องบอกต่อไงพี่ ถ้าเป็นข้าพเจ้าน่ะข้าพเจ้าไม่แคร์หรอกเพราะข้าพเจ้าก็ไม่ไว้หน้ากับพวกนิสัยไม่ดีเหมือนกัน แต่อย่างน้องต๋วยนี่เค้าเป็นคนดีดีมากกกกกกก //กราบ น้องเค้าก็ไม่อยากให้เรื่องที่บ่นไปทำให้ใครเค้าเสียอะพี่ :)

ข้าพเจ้ายังเชียร์ให้พี่ประกอบอัพเรื่องเกร็ดต่างๆในอังกฤษต่อไปนะ โดยเฉพาะเคสน้องโตโดยหลอกให้ซื้อรถเนี่ย ข้าพเจ้าว่ามีประโยชน์มากนะ เป็นการป้องกันไม่ให้เด็กๆที่จะใกล้จบกันโดนหลอกเอาชื่อไปทำอะไรไม่ดีไม่งาม รู้เท่าทันไว้ดีกว่าให้มันสายเกินแก้ ^^



โดย: นร. ม. ไกลปืนเที่ยง รุ่น 201 IP: 58.9.248.154 วันที่: 29 ธันวาคม 2555 เวลา:20:27:10 น.  

 
ที่จริง มันราคารวม 90 ปอนด์ หาร 5 ก็คนละ 18 ปอนด์ สองคนก้อ 36 ปอนด์ นี่ คุณไม่คิดตามเองก้อเลยโดนเอาเปรียบไป อันนี้ก้อต้องรู้จักบอก ถ้ามัวแต่ทำตัวเป็นคนยอมๆ ก้อแบบนี้ เป็นเราเราไม่ยอม
ที่คุณโพสต์มาเรื่องเล็กๆ เด็กไทยที่นีมีที่แย่กว่านี้อก แกล้งกันในบ้านที่อยู่หลังเดียวกัน พวกที่มีคนเยอะกว่าก้อจะแกล้งๆๆสารพัด


โดย: 3 IP: 86.178.121.62 วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 เวลา:6:06:21 น.  

 
สวัสดีครับ เรื่องน่าสนใจดีครับ


โดย: เอกพงษ์ IP: 171.101.185.14 วันที่: 27 มิถุนายน 2557 เวลา:5:20:19 น.  

 
สมัยเรียนที่อเมริกาเวลาหารเราหารยาวเลย ไม่งั้นก็แยกบิล แต่ติดนิสัย (นานหลายปีกว่าจะหาย) ที่หารเป๊ะ เช่นถ้าหารแล้วคนละ 19.98 ก็จะเขียนเช็คให้กันแค่นั้นแหละ มีน้องทักเหมือนกันว่าทำไมไม่ปัด เรา (เป็นพี่เนื่องจากอยู่นาน) ก็จะบอกว่าเช็คก็มี ไม่ได้ให้เอาเหรียญให้จนครบสักหน่อย เรื่องของเรื่องที่ไม่ชอบปัดเพราะถ้าเราเป็นคนคิดเงิน (ซึ่งเป็นเราประจำ เพราะคิดเลขเร็วกว่าคนอื่น และไม่ต้องใช้เครื่องคิดเลข) ก็จะต้องปัดลงให้ตัวเองเสียเปรียบใช่ไหม ไม่งั้นก็น่าเกลียด รู้สึกว่าตัวเองโกงเงินคนอื่น (หลายๆคน) ทุกครั้งไปที่ไปกินข้าวร่วมกันก็จะได้กำไรทุกที จึงกำหนดกฏเอาเองว่า ถ้าเราไปด้วย เราคิดเงิน เราหารให้ เราจ่ายตังค์รวมทิปด้วย (รูดบัตรหรือเช็คหรือเงินสดก็ตามที) เราเก็บตังค์คนอื่น ตามที่หารได้เป๊ะถึงทศนิยม 2 หลับเจ้าค่ะ

เรื่องคนเอาเปรียบ ตอดเล็กตอดน้อยน่ะมีจริงๆ ถ้าอยู่บ้านเดียวกันจะยิ่งเหนื่อย พอดีว่าโชคดีไม่เจอแบบนี้ (แต่เจอไม่ทำงานบ้าน--คือทำเดือนละหน)


โดย: พี่หมูน้อย วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:13:08:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ประกอบ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




ชื่อประกอบครับ อ้วนๆ ดำ ๆ ใส่แว่น แต่ดูดี๊ดูดี ไม่รู้ทำไม ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไม "หล่อ" ขนาดนี้
Free counters! free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add ประกอบ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.