Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
27 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
บันทึกชีวิต จากบอมเบย์ บีบี 2 .. ตอนที่ 4 ..




บันทึกนี้ เป็นแค่เพียงกล่องความทรงจำขนาดเล็กของผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อ บอมเบย์

ซึ่งหลายๆ คนอาจจะเคยรู้จัก แต่หลายคนอาจจะไม่เคยสัมผัสชีวิตและความรู้สึกของคนๆนี้

ทุกเรื่องราวที่ร้อยเรียงออกมาเป็นตัวอักษรนั้น

กลั่นออกมาจากความรู้สึกและเป็นสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตจริง

ช่วงชีวิตหนึ่งของคนนั้นสุดแสนจะสั้น แต่มีหลากหลายเรื่องราวที่เข้ามา

เพียงเวลาหนึ่งวันอาจจะเจอกับเหตุการณ์หลายสิ่งหลายอย่าง จนไม่อาจบันทึกได้ด้วยสมอง

การเขียนไดอารี่เป็นวิธีหนึ่งที่จะบันทึกความทรงจำได้เป็นอย่างดี

หากวันใดย้อนกลับมาอ่าน คุณอาจจะมีรอยยิ้ม

หรืออาจมีน้ำตาเพื่อรำลึกถึงรอยอดีตเหล่านั้นก็เป็นได้





ตอนที่ 4 บันทึกเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2550


"น้อย...." พ่อเรียก

"ครับ" ผมรีบตอบด้วยอาการลุกลี้ลุกลน เพราะนานๆ ทีพ่อจะพูดสักครั้ง

พ่อมองตาฉันก่อนจะพูดต่อ

"ตอนเช้าปลุกพ่อหน่อยนะ พ่อเห็นพ่อนอนอยู่คนเดียว"

"ครับ.... แต่พ่อไม่ได้นอนอยู่คนเดียวนะ พวกเราอยู่กับพ่อตั้งหลายคน "

ฉันบอกผู้เป็นพ่ออย่างปลอบประโลม

ฉันไม่เคยนึกมาก่อนว่านี่จะเป็นประโยคสุดท้ายที่ฉันได้พูดกับพ่อ

พอพ่อพูดเสร็จพ่อก็นอนหลับโดยมีฉันหลับไหลอยู่ข้างกายท่าน

คืนนั้นฉันไม่น่าสะดุ้งตื่น เพราะหากฉันนอนหลับไปทั้งคืน

อย่างน้อยฉันก็จะได้อยู่กับพ่อนานที่สุด






23.45 น. ของคืนนั้นฉันสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกว่าจะมีไข้

ไม่อยากให้ร่างกายทรุดหนัก จึงขอตัวไปนอนอย่างเงียบๆ

ซึ่งตอนนั้นฉันได้ปล่อยให้พ่อนอนอยู่อย่างเดียวดายเหมือนที่พ่อบอกจริงๆ

แม้ว่าพี่สาวฉันจะเฝ้าพ่ออีกหลายคน

แต่ความเห็นแก่ตัวของฉันมันก็นำพาฉันไปพักผ่อนอย่างสบาย จนกระทั่งรุ่งเช้า

ฉันสังเกตเห็นพ่อนอนหลับท่าเดิมไม่ยอมเปลี่ยนหลายชั่วโมง

แม่ได้บอกว่าพ่อหยุดพูดและนอนอย่างนี้ตั้งแต่ตอนตี 4

ถึงแม้ฉันเพียรพยายามปลุกพ่อตามคำขอ แต่ทุกอย่างก็ว่างเปล่า

จนพ่อจากไปเมื่อเวลา 19.17 น.ในค่ำของวันนั้น





ฉันเฝ้าสะท้อนนึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านไปอย่างครุ่นคิด

และตรึกตรองถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ อย่างช้าๆ เพื่อที่จะจดบันทึกไว้ให้ได้เยอะที่สุด

ในขณะที่ร่างกายฉันยังอ่อนแอ ฉันเฝ้านึกถึงพ่อและเพียรถามท่าน

จนได้คำตอบในค่ำคืนหนึ่ง

คืนนั้นฉันฝันเห็นพ่อมานั่งข้าง ๆ พ่อไม่ได้ผอมเหมือนครั้งสุดท้ายที่เห็น

กลับดูร่างกายแข็งแรงและมีความสุข พ่อจับแขนแล้วบอกฉันอย่างปลอบประโลมว่า

"อีกไม่นาน ลูกก็จะตายแล้วนะ"

ในฝัน ฉันมองพ่ออย่างเข้าใจและน้อมรับอย่างเข้มแข็ง

เพียงแต่ฉันยังมีคำถามว่าเวลาของฉันจะสิ้นลงอย่างที่พ่อบอกจริงหรือ

และถ้าหากเป็นจริง ฉันจะทำอย่างไรเพื่อให้ผู้เป็นแม่รับสภาพในการจากลาได้

ทั้งที่ในใจนั้นยินดี ที่ความทุกข์ในโลกมนุษย์จะสิ้นสุดลง





ฉันอดทนกับอาการเจ็บปวด

ซึ่งสาเหตุอาจเกิดจากการเกิดอุบัติเหตุรถชนเมื่อ 3 - 4 ปีก่อน และการออกกำลังกาย

เมื่อพบแพทย์ฉันเพียงได้ทานยาแก้อักเสบเพื่อทุเลาอาการเท่านั้น

เช่นวันนี้ ฉันไม่สามารถลุกขึ้นมาช่วยงานพี่สาวได้

เพียงแต่นอนซมบนบ้านเพียงคนเดียว

ท่ามกลางเสียงอึกทึกของผู้คนที่มาช่วยงานและเตรียมการเก็บเถ้าอัฐิพ่อในวันรุ่งขึ้น

ฉันเฝ้ามองแม่เมื่อท่านถามว่าเป็นอะไร ฉันยิ้มและพูดจาตลกอย่างเคย

ผู้เป็นแม่ได้แต่อมยิ้มและกลับไป ด้วยท่านรู้ว่าฉันคงสบายดี

คืนนี้ฉันจะนอน เพื่อเฝ้ารอที่จะเห็นพ่ออีกครั้งในวันใหม่

แม้ว่าจะไม่ได้เห็นร่างกายพ่อเหมือนเคย

แต่เถ้ากระดูกพ่อคงจะโอบกอดฉัน เมื่อฉันได้สัมผัส

ฉันจะได้รับความห่วงใยอีกครั้ง

ฉันเพียรรอที่จะเห็นท่านเป็นครั้งสุดท้ายในวันพรุ่ง



cursor



Create Date : 27 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 27 พฤศจิกายน 2550 7:48:07 น. 31 comments
Counter : 298 Pageviews.

 
โห......คิดถึงนะจ๊ะ ไม่ได้เจอกันนานเลย
ยังไงก็ยังเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอนะคะ


โดย: พี่สุ BBFC (ปลาทูน่าสีชมพู ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:15:42 น.  

 
เดี๋ยวนี้ผมสบายมากครับ
ไม่ร้อนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ดีขึ้น
และไม่งับน่องใครแล้วครับ 5555

มีความสุขกับการใช้ชีวิตดีกว่า

ขอให้คุณหยุ่ยยุ้ยมีความสุขมากๆเช่ันกันนะครับ



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:18:22 น.  

 
emoemoemoemo


โดย: big-lor วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:16:21 น.  

 
ไปฝึกนั่ง สมาธิ หน่อยดีไหม
ฝึกทำใจ ปลงจิต ที่คิดอยู่
ฝึกเสริมสร้าง พลังใจ ลองทำดู
ฝึกให้รู้ ฝึกให้ได้ ขออวยชัย...


โดย: เขาพนม IP: 203.113.0.199 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:37:48 น.  

 
emoคิดถึงยุ้ยนะจ๊ะemo


โดย: pataramin วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:45:21 น.  

 
อิอิ ลุงเคยเจอบางเรื่อง ขอเล่าให้ฟังครับ...

ลุงเองเคยทุกข์ใจหนักหน่วงอยู่ช่วงหนึ่ง จิตมันฟุ้งซ่าน หวาดกลัว เหงาหงอย ไม่รู้มันเป็นขึ้นมาได้อย่างไร เพราะอะไร ตอนนั้นรู้สึกหดหู่แปลกๆ เหมือนคนกำลังอมทุกข์อย่างหนัก ชีวิตมันไม่สดใสเอาเสียเลย โชคดีที่นึกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ ลองนั่งสมาธิดูกะเขาบ้าง วันหนึ่งๆก็เอานั่งสัก 20 นาทีก่อนนอน เสียแต่ว่าขาดการฝึกฝนที่ถูกต้องและจริงจัง จึงเกิดผลได้ไม่มากนัก เมื่อนั่งเมื่อสนใจใคร่รู้ก็เจอปัญหา เจอปัญหาก็สอบถามเอาจากผู้รู้ ฝึกๆนั่งๆอยู่หลายเดือน ท้ายสุดจิตฟุ้งซ่านก็ลาจากไป

แต่ตอนนี้ขาดการฝึกฝนอย่างเคยทำ จิตเจ้ากรรมมันชักเริ่มก่อพลังขึ้นมาอีกแล้วครับ แต่ลุงก็เดี๋ยวปราม เดี๋ยวก็ปล่อย จึงไม่ฟุ้งซ่านเช่นก่อนหน้านี้


โดย: เขาพนม IP: 203.113.0.199 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:58:15 น.  

 
ขำที่บล็อกโน้น
กลับมาตรงนี้มีแต่บรรยากาศเศร้า


โดย: ลุงแมว IP: 125.27.171.145 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:02:55 น.  

 


แวะมาแอบอ่านไดอารี่ของเจ้าของบล็อคด้วยคนค่ะ เจ้าของบล็อคคงไม่ว่าน่ะคะ


โดย: สาวอิตาลี วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:49:41 น.  

 
เศร้าจังค่ะ สภาพคล้ายๆกันเลยตอนที่เราเสียแม่
ทั้ง ๆที่เฝ้าพยาบาลแม่มา 19 วัน แต่คืนสุดท้ายที่แม่จะไป
วันนั้นร่างกายของตัวเองคงไม่ไหว มันก็เลยเป็นไข้ และเพลียมาก
พ่อก็เลยไล่ให้กลับมานอนที่บ้าน กลับมานอนได้ราวๆ 5 ชั่วโมง
พ่อก็โทรฯมาบอกว่า แม่ไปแล้ว ไม่ได้ดูใจท่านเลยค่ะ
.........................
มีความสุขและรักษาสุขภาพนะคะ


โดย: เราสองคน (ฝากเธอ ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:49:45 น.  

 
เป็นกำลังใจให้น้องบอมเบย์ด้วยอีกคนนะคะคุณยุ้ย ขอให้คุณพ่อท่านหลับให้สบาย ถึงแม้ท่านจะจากไป แต่ความดีของท่านจะอยู่ไปอีกนานแสนนาน ขอให้น้องกบอมเบย์มีแรงและกำลังกายกำลังใจต่อสู้ต่อไป ยังไงก็ดูแลคุณแม่เยอะๆด้วยนะคะ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:54:59 น.  

 
อ่านแล้วเหมือนได้ทำมรณานุสติ

ขอบใจบอมเบย์ที่นำความรู้สึกที่มีค่านี้มาแบ่งปันกันเป็นความรู้ ให้เตรียมใจ เตรียมต้วรับมือกัควาสูญเสีย

ขอให้วิญญาณคุณพ่อไปสู่สุขคติ

และหวังว่าน้องชายคนนี้จะยังคงเข้มแข็ง แข็งแรง
เพื่อคุณแม่ ครอบครัว ญาติมิตรที่รักน้อง

รักษาตัวด้วยนะจ๊ะ ฟังดูยังไม่แข็งแรงดีนี่นา


โดย: ทากลูกหมู วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:35:40 น.  

 

มาให้กำลังใจคุณบอมเบย์ค่ะ ไม่นานทุกข์จะคลายไปตามกลกาลของเวลาค่ะ อดทนนะคะ


โดย: แซนด์ซี วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:01:44 น.  

 
แวะมาอีกครั้ง บอมเบย์นั่งสมาธิเป็นประจำ ลุงรู้สึกยินดีครับ ธรรมมะคุ้มครองนะครับ


โดย: เขาพนม วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:59:15 น.  

 
อ่านแล้วเศร้า...ครับ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:24:04 น.  

 
เป็นอะไรที่เศร้ามากเลยนะคะ
แต่ความตายต้องเจอกันทุกคน
ทำไว้แล้วคะ...



โดย: ดอกหญ้าเมืองเลย วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:20:17 น.  

 
สุดทางเดินของชีวิตพวกเราก็คงพบกัน ต่างกันแต่ว่า ผู้ใดจะเดินถึงช้าหรือเร็วเท่านั้นเองค่ะ..

อ่านแล้วรู้สึก..เศร้าโหวง ๆ ในหัวใจ..

แม้ไม่ได้รู้จัก จขบ.ดีนัก แต่ก็ขอเป็นกำลังใจให้ละกันนะคะ

............

ปล.ที่สร้างอยู่ในบล้อกนู้นไม่ใช่บ้านค่ะ เป็นห้องพักรายวันแค่สิบห้องน่ะ เลยดูเหมือนหลังโตนิดนึง..


โดย: i'm not superman วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:09:55 น.  

 
มาทักทายยามเช้าจ้ะ ยุ้ย


โดย: pataramin วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:20:31 น.  

 
ผมยืนยันว่าต้นมันอาจจะไม่สวย
เนื่องจากโดนไฟเผาไหม้
แต่มันจะแกร่งและเติบโตได้เร็วครับ




อันนี้ยืนยันว่าทุกครั้งหลังไฟป่าในภาคเหนือ
ต้นไม้จะตแกใบผลิงามกว่าเสมอ




มีควาสุขมากๆนะครับคุณหยุ่ยยุ้ย



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:28:24 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะยุ้ย
ยุ้ยสบายดีหรือปล่าว พี่ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเลยค่ะ
ฝากความคิดถึงถึงป๋าด้วยนะคะ ขอให้ป๋าเข้มแข็ง
ทุกคนล้วนต้องเจอทั้งความสุข ความเศร้า เหมือนกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่าเราจะรับมือกะมันยังไง

อยางแนวทางของลุงเขาพนมก็ดีค่ะ ถ้าปฏิบัติได้


โดย: เนระพูสี วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:00:07 น.  

 

การพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์...
แต่ทุกคนต้องเจอ ช้าหรือเร็วเท่านั้น

เป็นมิตรที่ดีต่อกัน เป็นกำลังใจให้กันเสมอค่ะคุณหยุ่ยยุ้ย


โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:11:36 น.  

 
สวัสดีครับ..คุณพี่
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับ


emoemoemoemoemo


โดย: big-lor วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:37:37 น.  

 
ง่วงจัง ว่าจะไปนอนแล้วหละ.......


โดย: ลุงแมว วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:20:15 น.  

 




แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ

เป็นไงมั่งค่ะ

คิดว่าสบายดีนะค่ะ

ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ

ตอนนี้เชียงใหม่หนาวค่ะ



โดย: ยอพระกลิ่น วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:07:28 น.  

 
อย่าคิดมากนะคะ ส้มว่าวิญญาณคุณพ่อคงยังวนเวียนอยู่รอบๆ ตัวน่ะค่ะ เพื่อเฝ้าดูลูกคนนี้ อย่าร้องไห้ให้คุณพ่อเห็นนะคะเดี๋ยวคุณพ่อจะเป็นห่วงค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:12:11 น.  

 
Get a Sexy, Colorful and Cute Comment from commentsplanet.com TODAY!


หวัดดีค่ะหยุ่ยยุ้ย

ขอมานั่งอ่าน และมาเป็นกำลังใจให้นะคะ..

ขอให้มีวันพรุ่งนี้ที่ดี และสดใสนะคะ..

ฝานดีค่ะหยุ่ยยุ้ย


โดย: ฉันขอมีเธอในหัวใจ วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:00:14 น.  

 
เข้ามาเป็นกำลังใจด้วยคน
ส่งกำลังใจนี้ไปถึงป๋าด้วย...บอกว่า...ไม่เป็นไรนะ
ป๋าไม่ได้อยู่คนเดียวหรอก
ประทับใจในความเป็นยุ้ยคนนี้ค่ะ

เดี๋ยวว่าง ๆ เราเข้าไปขำกันในบล็อกลุงแมวดีกว่านะ



โดย: ชิงดวง วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:49:39 น.  

 
ง่ะ อ่านแล้วไม่มีคำพูดใดๆมาบรรยายค่ะ

เอาเป็นว่าวันนี้อากาศเย็นมากๆเลย รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: cool mint วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:18:01 น.  

 
ขอให้คุณพ่อ ท่านสู่สุขคติ

ป๋ายังมีคุณแม่อันเป็นที่รักคอยห่วงใย ดูแลซึ่งกันและกันอยู่นะ รักษาสุขภาพด้วย

ขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองบอมเบย์ให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บในเร็ววัน

และกลับมามีร่างกายแข็งแรงเป็นปกติเหมือนเดิม



โดย: ช่อมะลิทองเพชร IP: 58.9.5.232 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:02:18 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกว่าชีวิตและเวลาเป็นสิ่งที่ไม่สามารถยื้อเอาไว้ได้....เฮ้อ ชีวิต

แวะมาเยี่ยมยามดึกจ้ะ


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:21:29 น.  

 

ไม่พูดไม่จา จับเจ้าของบล๊อกหอมแก้มเลยดีกว่า อิอิ


โดย: สยึมกึ๋ย วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:34:18 น.  

 











โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 31 ธันวาคม 2551 เวลา:18:22:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หยุ่ยยุ้ย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้ชายธรรมดาคนนี้ เป็นแรงบันดาลใจ
อยากให้ทำแต่ความดีและเรียนรู้ที่จะให้อภัยผู้อื่น ผู้ชายคนนี้เป็นคนดี

Color Codes ป้ามด
น้องเพนกี้
น้อง DoryKong 1
น้อง DoryKong 2
น้อง DoryKong 3
X
X
X
X
Friends' blogs
[Add หยุ่ยยุ้ย's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.