ถนนสายนี้มีตะพาบ : หลักกิโลเมตรที่สิบ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๓











ความจริง



เมื่อวันที่9 ธ.ค. เวลา 20.00น. ได้มีคนร้ายเป็นชายฉกรรจ์ สามคนฉุดผู้หญิงลงจากรถเมล์เล็กสาย12 และพยายามลากเข้าซอยหมายจะข่มขืน โชคดีสายตรวจ สน.ดินแดงสองนายผ่านมาประสบเหตุรวบตัวคนร้ายไว้ได้สองคนส่วนอีกคนหลบหนีไปได้ คนร้ายทั้งสองให้การปฏิเสธทุกข้อหาและไม่ยอมให้การเกี่ยวกับคนร้ายที่หนีไปได้ ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจจะทำการสืบสวนขยายผลต่อไป



เอกอ่านข่าวประจำวันในกรอบเล็กๆของหนังสือพิมพ์ฉบับขายดีที่สุดในเมืองไทยจบลง กรามบดกันแน่น มือขยำหนังสือพิมพ์ในมือและปาทิ้งไปเบื้องหน้า พลางสบถเบาๆรอดไรฟัน

บัดซบ

ใช่ บัดซบ "

เสียงป้าร้านข้าวแกงตวาดแหว พลางชูตะหลิวมือท้าวสะเอว จ้องขมึงทึงมาทางเอกอย่างเอาเรื่อง

"เอ็งน่ะบัดซบที่สุดมาขยำหนังสือพิมพ์ข้าทำไมวะ ลูกค้ายังไม่ทันอ่านเลย เดี๋ยวพัด...

เอ่อ... ขะขอโทษครับป้า ผมไม่ได้ตั้งใจ
เอกระล่ำระลักขอโทษขอโพยเก็บหนังสือพิมพ์มารีดให้เรียบก่อนใส่ตีนหมาโกยอ้าว มายืนหอกแฮกๆอยู่ข้างซอกตึกร้าง







เฮ่อ...ซวยจริงหนีเสือปะจระเข้แท้ๆเชียว เฮ้อป่านนี้ไอ้พงษ์กับชัยจะเป็นไงบ้างนะ ตำรวจจะซ้อมมันรึเปล่าเนี่ย ขอโทษทีว่ะเพื่อนข้าไม่ตั้งใจจะทิ้งพวกเอ็งมาเลย แต่ตอนนั้นมันตกใจทำไรไม่ถูกจริงๆ

เอกรำพึงรำพันขอโทษเพื่อนพลางมองซ้ายขวา ดูลาดเลา เมื่อเห็นว่าปลอดภัยจึงเร้นกายหายเข้าไปในห้องเช่าเก่าซอมซ่อข้างหลังตึกร้างนั้น เข้าไปในห้อง ล็อกกลอนแน่นหนาแล้วกวาดตามองไปรอบๆห้องเล็กๆขนาดสี่คูณสี่เมตรที่พวกเขาทั้งสามอาศัยหลับนอนอยู่ด้วยกันมานานหลายเดือน










เขาเก็บเสื้อผ้าสองสามชิ้นที่มียัดใส่กระเป๋าใบเก่าที่ติดตามเขามาจากบ้านนอกเมื่อสามเดือนก่อน เขาคิดว่าต้องหนีไปกบดานที่ไหนสักแห่ง ก่อนออกจากห้องเขาหันกลับไปมองสภาพห้องที่รกเรื้อ ข้าวของวางระเกะระกะ ตรงกลางห้องมีร่องรอยของวงเหล้าเมื่อคืน แก้วเหล้าที่น้ำแข็งละลายไหลนองพื้น ขวดเหล้าทั้งกลมทั้งแบนขวดโซดากลิ้งโค่โล่ ตรงกลางวงมีจานกระเบื้องขอบบิ่นๆที่เปรอะเลอะคราบแห้งกรัง


เอกนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่เขากับเพื่อนร่วมห้องชัยและพงษ์ตั้งวงก๊งเหล้ากันตามปกติ ผิดแต่ว่าคืนนี้พวกเขาติดลม เลือดหนุ่มในกายพลุ่งพล่าน เมื่อใครคนหนึ่งเอ่ยชวนไปต่อข้างนอก ทั้งสามก็ออกมายืนรอรถเมล์อยู่หน้าปากซอย









ขณะตกลงกันว่าจะไปผับไหน หรือร้านอาหารใดดี รถเมล์เล็กสาย12ก็วิ่งมาจอดตรงหน้า เอกเหลือบตามองขึ้นไปบนรถอย่างไม่ตั้งใจ แต่แล้วสายตาก็สบเข้ากับดวงหน้าที่คุ้นเคย เจ้าของหน้านั้นมีแววตระหนกเมื่อสบตาเขา


เพ็ญ!!!

เขาผลุนผลันกระโจนขึ้นไปบนรถพรวดเดียวก็เข้าไปถึงตัวเธอ มือคว้าข้อมือเธอไว้มั่น ปากก็พร่ำเรียกแต่เพ็ญๆๆ หญิงสาวพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดออกจากการเกาะกุม

ปละ ปล่อย ปล่อยนะ

เพ็ญ ทำไมเอ็งทำเหมือนไม่รู้จักพี่ เสียงเอกตัดพ้อก่อนจะฉุดกระชากลากดึง หญิงสาวนางนั้น ผู้โดยสารบนรถแตกฮือตีวงออก เสียงวิพากษ์วิจารณ์ด่าทอตะโกนกันโหวกเหวก

ช่วยด้วยๆ ช่วยด้วยค่ะ หญิงสาวตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ


เอกหน้ามืดตามัวหูอื้ออึงไปด้วยเสียงเซ็งแซ่รอบข้างประสาทรับรู้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาเป็นจุดเดียว เขาออกแรงกระชากเธอแรงขึ้นฉุดลงจากรถลากเข้าไปในซอยที่เขากับเพื่อนๆเพิ่งออกมา

ชัยกับพงษ์ยืนมองการกระทำของเพื่อนอย่างงุนงง ขณะนั้นชัยเหลือบตาไปเห็นหนุ่มหน้าหวานผมยาวคนหนึ่งกำลังกดโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ไฮเทค สงสัยมันจะแชทบีบีหาตำรวจ เขาหันไปจ้องหน้าไอ้หนุ่มหน้าหวานคนนั้นก่อนทำหน้าเหี้ยมเสียงห้าว

เฮ้ย!!ทำไรวะ เรื่องของผัวเมียเขา อย่า...ยุ่ง นะคร๊าบบ ผมขอ

เขาตวาดก่อนกระโจนตามพงษ์กับเอกไปแต่ไม่ทันเสียแล้วเมื่อรถของตำรวจสายตรวจเข้ามาจอดตำรวจสองนายวิ่งลงจากรถพร้อมปืนในมือ

เฮ้ยตำรวจ ตำรวจมาโว๊ยเผ่นเร็ว

เอกหันมาเห็นตำรวจเขาตกใจจนทำอะไรไม่ถูกหญิงสาวได้ทีสะบัดข้อมือหลุดวิ่งหนีออกมาทันที

หยุดอย่าขยับนี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เสียงตำรวจตะโกนสั่งตามสคริป

นั่นแหล่ะเอกจึงได้สติวิ่งหนีกระเจิงไปไม่เหลียวหลัง หลังจากนั้นเขาไม่รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไรสมองสั่งให้เขาวิ่งๆๆๆ










อึกๆ ฮึกๆ ฮั่กๆ

นึกมาถึงตรงนี้ก้อนสะอื้นก็วิ่งขึ้นมาจุกที่คอ เอกพยายามกลั้นมันไว้แต่ดูเหมือนจะไม่สำเร็จ น้ำตาลูกผู้ชายไหลเป็นทาง เขาทรุดกายลงนอนสะอื้นอยู่กลางห้องมือกอดกระเป๋าใบเก่าแน่นแนบอก เหมือนเป็นสิ่งเดียวที่จะยึดเกาะไว้ได้ในยามนี้

สามเดือนก่อนเขาจากบ้านนามาเมืองกรุง ดั้นด้นมาตามหาวันเพ็ญสาวคนรัก เขาไปตามที่อยู่ที่เคยให้ไว้ก็ไม่พบ ถามหาตามโรงเรียนเสริมสวยแทบทุกแห่งก็ไม่เจอ จนเงินทองเริ่มร่อยหรอ จึงมาทำงานเป็นกรรมกรก่อสร้าง และพักอยู่กับเพื่อนในห้องเช่าเก่าๆโทรมๆแห่งนี้

ไม่นึกเลยว่าจู่ๆสวรรค์จะช่วยบันดาลให้เขาพบกับเธอในที่สุด เธอบอกว่าจะมาเรียนเสริมสวยและสัญญาว่าเรียนจบแล้วจะกลับไปเปิดร้านเสริมสวยที่บ้านนอกและแต่งงานอยู่กินกับเขา แต่เวลาล่วงผ่านไปนานหลายปี วันเพ็ญกลับเงียบหาย ไม่ส่งข่าวคราว โชคดีได้มาเจอกันเธอกลับทำเหมือนไม่รู้จักกันเสียนี่

โธ่ วันเพ็ญ อะไรทำให้เธอเปลี่ยนไปได้ถึงเพียงนี้

เอกรู้สึกชอกช้ำอกกลัดหนอง เขานอนร้องไห้คร่ำครวญอยู่อย่างนั้น ไม่กินไม่นอน ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดีจะหนีกลับบ้านก็คิดถึงเพื่อนที่ยังติดตะรางอยู่อย่างไม่รู้เรื่องราวความเป็นไป

เขาต้องทำอะไรลงไปสักอย่างเอกล้วงมือลงไปก้นกระเป๋าใบเก่าหยิบของสิ่งหนึ่งขึ้นมากำไว้มั่น ยิ้มเหี้ยมเกรียมในหน้า

วันเพ็ญในเมื่อเธอลืมพี่แล้ว ถ้างั้นก็อย่าอยู่อีกเลย

เขาก้มมองสิ่งที่อยู่ในมืออย่างหมายมาด


















พระภิกษุชราเดินช้าๆอย่างสงบ ยุบหนอพองหนอ ก้าวขึ้นมาบนโรงพัก ท่านกวาดสายตามองหาจุดที่ต้องมาติดต่อ ก็พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งใบหน้าหมองคล้ำท่าทางอิดโรย เมื่อเขาเหลือบมาเห็นพระภิกษุ เขารีบลุกขึ้นพนมมือนิมนต์ให้ท่านนั่งตรงที่ว่างข้างตัว

นิมนต์นั่งก่อนครับหลวงตา มาทำอะไรหรือครับ

ขอบใจโยม อาตมามาแจ้งความเอกสารหายน่ะโยม
แล้วโยมล่ะมาทำอะไร

ผม..เอ่อผมมามอบตัวและมาประกันตัวเพื่อนครับ

หือ..โยมกับเพื่อนทำอะไรผิดมารึ??

เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยน่ะครับ

เอกเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นให้พระภิกษุชราฟัง แล้วกล่าวเสริมในตอนท้ายว่า

ผมตัดสินใจขายแหวนทองที่เก็บเงินซื้อไว้หมั้นวันเพ็ญ เพื่อนำเงินมาเป็นค่าประกันตัว ผมอ้างกับตำรวจว่าผมเมาเลยจำคนผิด ส่วนเจ้าทุกข์คือวันเพ็ญน่ะครับ เขาไม่เอาเรื่องขอแค่อย่าให้ผมเข้าใกล้เธออีกก็พอ

เอกเอ่ยด้วยเสียงเศร้า พระภิกษุชราพยักหน้าอย่างเข้าใจและเห็นใจ

อืม เรื่องความรักนั้นเป็นได้ทั้งความสุข และความทุกข์ เป็นทั้งความหวังและสิ้นหวัง เป็นทั้งอนาคต และความมืดมิด ถ้าเรารักด้วยสมองความรักจะนำสิ่งดีๆ มาให้เรา ถ้าเรารักจนขึ้นสมองความรักจะนำสิ่งเลวร้ายมาให้แก่เรา ดังนั้น ความ รักจะเป็นสิ่งที่ล้ำเลิศ หรือความทุกข์ตรม ขึ้นอยู่กับว่า รักด้วยสมองหรือรักแบบขึ้นสมอง วันหนึ่งเมื่อไม่สมหวังในความรักไม่ได้หมายความว่า จะไม่สมหวังในการดำเนินชีวิตนะโยมนะ*

{*คำสอนของ พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี) }


"ครับหลวงตาผมจะจดจำไว้" เอกพนมมือก้มกราบพระภิกษุชรา เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้งท่านก็หายวับไปเสียแล้ว......















จบแล้วจ้า^^


โจทย์ในวันนี้คือ ชายคนหนึ่ง ช่วยผู้หญิง ซึ่งกำลังโดนฉุดลงจากรถเมล์ ผู้หญิงรอด เพราะตำรวจผ่านมาพอดีแต่ มีคนร้ายหนึ่งคน หนีไปได้
กติกา: ให้เขียนผ่านมุมมองของตัวละครที่กำหนดอย่างน้อย 2 ตัว

ท่านหญิงเลือกเขียนผ่านมุมมมองของคนร้ายที่หนีไปได้และพระสงฆ์ค่ะ ตะแรกว่าจะเขียนผ่านมุมมองของทักษิณ 55+ แต่กลัวจะโดนกลุ่มคนรักทักษิณยำเลยไม่อาววดีกว่า

งานวันนี้ไม่เน้นฮาแต่มีแอบขำนิดนุงนะ โจทย์ไม่ยากเห็นปุ๊บก็คิดพลอตออกเลยแต่มายากอีตอนเขียนผ่านมุมมองต่างๆนี่ล่ะ โฮ่ๆ ไม่รู้ว่าผลงานจะดีไหมนะ ฝากติชมด้วยละกันนะจ๊ะ



ขอให้ตะพาบจงเจริญ











ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต
ขอบคุณเพลง ความจริง Students Ugly
อัลบั้ม : ชิงหมาเกิด จาก pleng.com











Create Date : 26 มิถุนายน 2553
Last Update : 27 มีนาคม 2557 11:28:33 น. 28 comments
Counter : 579 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าครับพี่

คำสอนของท่าน ว.
สอนได้ดีเชียวครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:7:48:58 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:7:55:43 น.  

 
สวัสดีค๊าท่านหญิง...ยาววววมากเลยคับ
.
.
มาลงชื่อไว้ก่อนเด๋วมาอ่านและตามไปอ่านใหม่นะค่ะจุ๊ฟๆ


โดย: mastana วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:8:49:48 น.  

 
แวะมาเอาที่อยู่ เดี๋ยวแวะมาอ่านนะจ๊ะ

วู้วๆๆ



โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:11:12:39 น.  

 


มาชื่นชมงานตะพาบค่ะ
เขียนได้ดีจัง

ชอบคำสอนของท่าน ว. วชิรเมธี ค่ะ



โดย: พธู วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:11:44:57 น.  

 
โทษทีจ้ามาสาย..
เมื่อคืนหมวยไม่สบายเลยต้องพาไปหาหมอ
วันนี้ไม่ได้ไปเรียนดนตรี
แล้วพรุ่งนี้คงไม่ได้ไปว่ายน้ำกับเรียนภาษาอังกฤษด้วย


ไม่เล่นเฟดแล้วเหรอ
ช่วงนี้คงไม่ค่อยได้เข้าเนตนะ..


โดย: ตัวp_box วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:12:46:59 น.  

 
มาอ่านค้า


โดย: ปันฝัน วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:14:37:37 น.  

 

เก่ง/เนียน/smooth ดัจังเลยนะคะ
อยากเขียนได้เก่งๆแบบนี้บ้างแต่ทำไม่ถนัดค่ะ
ต้องอาศัยผูกนู่นผูกนีเอา

เลยเพิ่งได้ตะพาบ 10 มา
เพิ่งเสร็จอุ่นๆ..



บทสัมภาษณ์พระเอกชื่อดังจาก"องค์บาก"
"จา พนม ยีรัมย์ "หรือ Tony Jar
เกี่ยวกับหนังเรื่องใหม่ของเขาค่ะ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:20:42:41 น.  

 
สอดแทรกคำสอนของท่าน ว. ด้วย ดีมากค่ะ

เขียนไดลื่นไหล ปนเศร้านะคะ

ปรบมือให้ค่ะ



โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:21:24:29 น.  

 
เขียนได้ลื่นไหลจังเลยค่ะท่านหญิง
ผิดคาด ว่าจะแวะมาฮาก่อนไปนอน

แต่ได้แง่คิด รักด้วยสมองกับรักขึ้นสมองไปแทน
ชอบค่ะ ก็ยังอยู่ในวัยที่จะรักเลยทีเดียวเชียว หุ หุ หุ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:22:52:14 น.  

 
สวัสดีค๊าท่านพี่หญิง...

แพมอัพเส็จแระค๊าแก้ตัวหนังสือตัวโตขึ้น
กับเปลี่ยนแปลงเรื่องหั้ยหายมึนแระน๊า คริ
.
.
ทั้งเนื้อเรื่องเพลงประกอบแล้วก้อภาพเข้ากัน
ได้ดีหมดเรย..ชอบพี่ศรรามภาพนี้เท่มั๊กๆ
(เหมือนผู้รายกลับใจเลยอ่ะค่ะ 555+)
ฝันดีนะค่ะ จุ๊ฟๆๆๆๆๆ



✿✲-•(¯`°.•°•.★* *★ .•°•.°´¯)*¤°•★


โดย: mastana วันที่: 27 มิถุนายน 2553 เวลา:1:45:24 น.  

 
ตามมาอ่านงานตะพาบค่ะ...เขียนได้ดีนะคะ..สอดแทรกคำสอนด้วย


โดย: nootikky วันที่: 27 มิถุนายน 2553 เวลา:11:03:15 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:8:11:32 น.  

 
สวัสดีครับสายแล้วนะครับ


โดย: อาเดียว (ปันฝัน ) วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:9:52:34 น.  

 
สวัสดีค่ะท่านหญิง

แน่นอนค่ะว่าผลงานเขียนออกมาดี๊ดีค่ะ อ่านแล้วโดนใจ
อ่านแล้วแบบว่าเห็นเป็นฉากๆ เหมือนละครได้เลยค่ะ
เพียงแต่ว่าหนนี้เขียนออกมาเป็นเรื่องสั้น
อ่านแล้วอินในแง่ที่ว่า สังคมมันทำให้เราอ่านอะไร
ได้ง่ายและเห็นภาพได้ง่าย สอนสั่งและจำได้ง่ายๆ


งานชิ้นนี้ส่วนตัวให้คะแนนได้เต็มแบบไม่อั้นเลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:10:58:11 น.  

 
แวะมาอ่านงานเขียนตะพาบครับผม


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:16:19:18 น.  

 
มาราตรีสวัสดิ์ค่ะ..ฝันดีนะคะ


โดย: nootikky วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:22:01:32 น.  

 
สวัสดีค๊าท่านพี่หญิง...

ว๊าวต้นฉบับกระดาษเอสี่ไมเยอะจังค่ะ555+
แต่ภาพรวมออกมางดงานสมดังตั้งใจโอเช่แระเย้
.
.
เพลงความจริงที่ประกอบฟังทีไรก็เพราะดีอ่ะค่ะ
โครงการหน้าโจทย์กว้างมากกกกเรยยยยคับ
มีความสุขเยอะๆฝันดีนะค่ะ



โดย: mastana วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:23:10:25 น.  

 
สวัสดีเจ้าข้า

แวะมาอ่าน ตะพาบอีกรอบ

คราวหน้า จะตามล่าสูตรอาหารลับ กันดีไหม?

ฮี่ๆๆ



โดย: มนุษย์กินเห็ด... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:0:29:28 น.  

 
เขียนได้ดีค่ะท่านหญิงมีสอดแทรกข้อคิด
ธรรมะด้วย ชอบตรงที่ว่า

"วันหนึ่งเมื่อไม่สมหวังในความรักไม่ได้หมายความว่า จะไม่สมหวังในการดำเนินชีวิตนะโยมนะ"

จริงแท้แน่นอนเลยค่ะท่านหญิงหลับฝันดีนะคะ
จุ๊บๆ



โดย: Suessapple วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:3:35:24 น.  

 
ถ้าตี๋ใหญ่คนนี้เป็นโจร
จะขอวิ่งตามเลยค่ะท่านหญิง


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:7:18:45 น.  

 
แวะมาทักทายจ้า ว่าจะมาเยี่ยมหลายครั้งแล้ว ตั้งแต่ขาดเพื่อนส่งของขวัญใน FB ไป 1 คน ทำให้คิดถึงเหมือนกันนะคะ


โดย: sawkitty วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:8:47:15 น.  

 
สวัสดีครับพี่


















โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:11:23:11 น.  

 
ท่านหญิงเขียนดี ไม่ได้ชมแบบเรื่อยเปื่อยนะค่ะ
แบบว่าสองสามงานอ่านแล้วรู้สึกเหมือนอ่านนิยาย นิทาน
ที่รู้สึกว่าอ่านเพลินและจบแบบไม่รู้ตัวน่ะค่ะ

อากาศวันนี้เป็นยังไงบ้างค่ะสำหรับทางโน้น
ทางนี้ร้อนอบอ้าวอีกเหมือนเคย .. เหนื่อย ร้อน
บ่นแล้วบ่นอีก แต่ก็ร้อนเหมือนเคยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:11:50:09 น.  

 


อารมณ์จากภาพ

~โคลงห้าพัฒนา~

เย็นฉ่ำชื้น...........ฉ่ำฝน
เย็นกมลวน.........ฉ่ำน้ำ
เย็นอกคลุม.........ชุมชอุ่ม
เย็นล้อย้ำ............พี่เอย เพลินเอย

หยาดฟ้าหยด.......ย้อยเยือน
ใจคลายสะเทือน...เคลื่อนร้อน
ฝนไหลเบือน........เลือนหน่าย
ดังคล้ายต้อน.........อวดเอม

~โคลงสี่สุภาพ~

ฝนเอยเหมือนขัด,ข้อง........หมดใจ
ขาวม่านละอองสดใส..........ฉ่ำแท้
โปรยหยาดหยดใกล้ไกล......เย็นเยียบ
เปาะแปะกระทบยินแล้.........อกคล้อยคลายขม

ในอารมณ์ซ่อนร้อน..............หลายวัน
นานเนิ่นจนแผลพัน..............ติดค้าง
เริ่มหลุดหล่นบ่หัน................หวนห่วง
เคืองทุกข์จมล่มล้าง.............หมดแล้วไฟหมอง


~กลบทโตเล่นหาง~

ละอองฝนหล่นไหลใส่ฉ่ำชื้น
พาจิตชื่นหันคลายหน่ายวิถี
เสียงเปาะแปะใกล้ไกลในคืนนี้
ดังดนตรีเพลินกล่อมล้อมห่วงใย

เผลอเคลิ้มฟังนั่งฟังดังมนต์มัด
ความเครียดจัดเลือนรางวางละลายไหม้
ราวเพลงฝนพาหม่นร่นถอยไป
ง่วงรีบไล้เปลือกตามาพานอน..

................ญามี่///...

ขอให้มีความสุข กับทุกวันที่ผ่านไปนะคะ อิอิ อีก3-4วัน มี่หายยุ่งจะมาทักกันอีกนะคะพี่ท่านหญิง


โดย: ญามี่ วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:12:53:07 น.  

 
สวัสดีครับ ตอนนี้ หยุดความเศร้าไว้ชั่วคราว

แล้วมาเชียร์ญี่ปุ่น กันเถอะครับ

โฮ่วๆๆ



โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:21:33:31 น.  

 
แวะมาทักท่านหญิงก่อนนะคะ เดะวิ่งมาอ่านงานตะพาบอีกรอบค่ะ
ม๊วฟๆๆๆๆๆ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:7:37:56 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:7:58:51 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
26 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.