ไม่มีอะไร ..แค่ นึกถึง..เท่านั้นเอง
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
3 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
โต๊ะที่ไม่มีเก้าอี้..

บ่ายวันอาทิตย์
ผมสาวเท้าเข้าไปในที่แห่งนั้น..

ผมไม่ชอบที่นั่นมากนัก
ผมไปที่นั่นหลายครั้ง
แต่ ..ผมไม่กล้า..ประสานสายตา
กับพวกเขาและเธอ..ที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้น
แววตาที่มีความเหงาจับใจ
แววตาที่มีสารพัดคำถาม
มันทำให้ ผมรู้สึกหดหู่ใจ

บ่ายนี้ ผมเดินลึกเข้าไปในสถานที่แห่งนั้นมากกว่าเดิม
ด้วยกิจที่ผมได้รับมอบหมายมา
ผมเดินผ่าน อาคารโรงอาหารว่างเปล่า ไร้ผู้คน
สายตาผมสะดุดกับโต๊ะ ..
โต๊ะจำนวนมากมาย

แต่ .. เป็นโต๊ะที่ไม่มีเก้าอี้ ..
โต๊ะในโรงอาหาร..โต๊ะที่ไม่มีเก้าอี้
เป็นภาพที่แปลกตา และ ทำให้หัวใจผมกระตุก

ผมนิ่งเงียบ
และผมได้คิด
..โต๊ะที่ไม่มีเก้าอี้..

ความเหนื่อยล้าและท้อแท้กับงานหนักอึ้งในช่วงที่ผ่านมา
ความทุกข์ท้อกับชีวิตบางวันของผม
เทียบกันไม่ได้
กับความไม่สมบูรณ์ กับสิ่งที่ขาดหายไป ของที่นี่

เก้าอี้ของที่นี่..คือ รถเข็นของเด็กๆ
ร่างกายของเขา ไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ ด้วยสองขา
ชีวิตของพวกเรา ..เหนื่อยยากกว่าผมมากมายนัก
ผมที่มีทุกอย่างครบถ้วน พอควรอย่างที่คนๆ นึง พึงมี พึงเป็น


..

อืมม

ผมคงต้องมาที่นี่บ่อยขึ้นกว่าเดิม

และผมอยากชวนคุณๆ มาใช้เวลากับที่เหล่านี้บ้างฮะ

..


วันนี้ ผมไม่มีภาพใดๆ มาฝากคุณฮะ
ถ้าคุณ ๆ อยากเห็นภาพแบบนี้
ผมเชื่อว่า คุณสามารถหาเจอได้ฮะ
เด็กๆ ที่นั่น อยากเจอพวกคุณฮะ




Create Date : 03 สิงหาคม 2552
Last Update : 3 สิงหาคม 2552 0:37:03 น. 12 comments
Counter : 273 Pageviews.

 
เราอาจจะไปคนละที่กัน....

..
ที่ของที่นั่นต่างจากที่เคยไป เพราะความขาดมีมากกว่า
..
แต่ทุกเดือนที่ไป และเป็นหนึ่งวันที่เป็น..แม่...

ของเด็ก ๆ ทำให้รู้สึกว่าเป็นวันเดียวในหนึ่งเดือนที่ได้รอยยิ้มที่มาจากใจและได้ยิ้มและมีความสุขจากหัวใจ

..
แค่มอง แค่สัมผัส แต่ไม่เคยเป็นและอยู่ คงยากที่จะเข้าใจได้ถึงความขาดจริง ๆ ........เนอะ......


โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:2:42:16 น.  

 
Sawadee ka.


โดย: CrackyDong วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:5:33:03 น.  

 
สวัสดีจ้าแวะมาทักทาย


โดย: หน่อยอิง วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:10:36:41 น.  

 
ถ้าได้ไป
คงต้องบอกกับตัวเองว่า
เรานะที่ดูเหมือนเต็ม
แต่จริงๆแล้วอาจจะดูขาด ดูพร่องกว่าเด็กๆเหล่านั้น
.....
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่แม้ไม่ได้ไปเห็นด้วยตา
แต่ก้อสามารถรับรู้ได้ด้วยใจ
.........


โดย: illusionary วันที่: 3 สิงหาคม 2552 เวลา:15:01:46 น.  

 
ผม ???

อ่านแล้วซึ้งค่ะ สงสารเด็กๆ
แต่คิดอีกที เรามีขาครบทั้งสองข้าง
ยังคิดท้อ คิดบ่นนั่นบ่นนี่ อยู่เรื่อยๆ
เรานี่เอง น่าสงสาร

...

หมากที่ตะวันเล่นเป็นโอเทลโล่ค่ะ
ตัวเดินน้อยกว่าหมากโกะ แต่ลักษณะการเล่รยึดพื้นที่เหมือนกัน
ง่ายกว่าโกะจ้า


โดย: ตะวันเจ้าขา วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:0:41:48 น.  

 
บางคนมองข้ามบางเรื่อง
..แต่เรื่องนั้นอาจเป็นเรื่องสำคัญของอีกคน

ของบางอย่างเหลือใช้สำหรับบางคน
แต่กลับเป็นสิ่งจำเป็น..สำหรับใครอีกหลายคน

ในขณะที่คนนึงมีความสุขยิ่งนัก แต่..อีกมุมนึงกำลังมีคนเจ็บปวดแสนสาหัส

มองเขา..มองเรา
..มองสิ่งรอบตัว..มองให้เห็นความจริง
แล้วจะเจอ..ความจริง


ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะคะ
สวัสดีค่ะ



โดย: นางพญา...ผู้สง่างาม วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:0:44:52 น.  

 
แวะมายิ้มมมม ไปแระ


โดย: illusionary วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:13:37:22 น.  

 
อ้อ ลืมบอกว่า
คิดถึงมากด้วยล่ะ


โดย: illusionary วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:13:37:48 น.  

 
อ้่้อ ลืมบอกว่า
ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ


โดย: illusionary วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:13:38:11 น.  

 
มารายงานตัวแล้วคับ

อันที่จริงก็หายไปเกี่ยวกับเรื่องเด็กเหมือนกัน

แต่เป็นเด็กในอุปการะ ต้องอุปการะดี ๆ หน่อย

จะได้มีความสมบูรณ์และพร้อมเป็นสมาชิกของสังคม

หรืออาจเป็นอีกหนึ่งกำลัง ที่จะช่วยผลักดันสังคม

ในวันข้างหน้าก็ได้ อิอิ

...

เอาซะวิชาการ อ่านแระจะงงมั้ยน๊อ

ถ้าสรุปภาษาบ้าน ๆ

ก็ใช้เวลาช่วงที่หายไปศึกษาข้อมูล

เกี่ยวกับการสอนภาษาที่สองให้เด็กอนุบาลจ้ะ

เพราะพี่ทนกำลังจะแพลนว่าจะสอนน้องตะวันพูด

ภาษาอังกฤษ ก็ต้องเสียเวลานั่งอ่านเว็บหลายที่

แล้วก็หนังสือหลายเล่มเหมือนกัน

เวลาเล่นส่วนตัวก็เลยหาย ๆ ไปบ้าง แต่ความคิดถึง

อ่ะ...เพิ่มคูณสองนะตะเอง

มาอ้อนมั่ง ดูพี่สาวคนข้างบนดิ๊ ออกหน้าออกตา

อิจฉาอ่ะ...อิจฉารู้ม๊ายยยย

ปล...เพลงของ บิว กัลยานี น่ะ ไม่ได้รู้สึกอิจฉาเน้อ ^^


โดย: นายทนทาน IP: 113.53.60.27 วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:14:57:42 น.  

 
CommentYou.com is your One Stop Shop


โดย: illusionary วันที่: 4 สิงหาคม 2552 เวลา:15:44:52 น.  

 

นึกอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์กับที่แบบนั้นบ่อยๆเหมือนกัน


อยากทำให้ได้อย่างที่นึกสักวัน


โดย: ภูติ วันที่: 5 สิงหาคม 2552 เวลา:21:14:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

U can call me anytime
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add U can call me anytime's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.