สิงหาคม 2556

 
 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
14 สิงหาคม 2556
Tandem Skydiving once in life!
ช่วงนี้ติดละครคะคืนวันก่อนจะไปกระโดดร่มได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไปเป็นอย่างยิ่ง คือ การดูโฮโมน วัยอัลเวง ช่องone เพิ่งเริ่มดูตามกระแสหลังคนอื่นคะ ทำให้ติด ปิดคอมไม่ลงจนเกือบจะเช้าแหนะเราถึงทำใจบอกลา youtube กว่าเราจะนอนได้ก็เกือบตี4 ต้องตื่น5 คือแผ่นที่วางไว้คะ แล้วก็ไปยืม GPS เพื่อนอีกคนหนึ่งพอดีว่าไม่รู้ว่าสนามบินดังกล่าวที่เรามีนัดจะไปกระโดดกันนี่มันอยู่ตรงไหนรู้อย่างเดียวแค่ว่าไกลมากจาก Boston ออกไปคะ

เช้าวันเสาร์ที่ 3 สิงหาคม มีนัด "Tandem skydiving กระโดดร่มแบบแทนดั๊ม"
เมื่อคืนนี้นี้ ข้าพเจ้าได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไปอย่างยิ่งทำให้ตอนเช้าตื่นขึ้นมาตี5 กว่าๆ เลยเวลาที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้นิดๆ มีเพื่อนมาค้างทีบ้านด้วยเมือคืนนี้คะ คุณพี่แกไม่ติดละครนอนแต่หัวค่ำก็เลย ทำให้เช้าวันนี้ เพื่อนเราหน้าตาสดใสมีเวลาทาแป้งรองพื้น เขียนอายไลท์เนอร์ ส่วนฉันหนะเหรอตื่นึมาทันเวลาก็บุญแล้ว

การกระโดดร่มแทนดั๊มเป็นการกระโดดแบบคู่ครั้งแรกของผู้ไม่มีประสบการณ์ โดยจะมีสายร็อคติดตัวกับนักกระโดร่มมืออาชีพ โดยที่จะเป็นทั้งครูฝึกจะเป็ผู้ควบคุมร่มให้และค่อยฝึกวีธีการร่มเบื้อต้นให้คุณ


ในที่สุดข้าพเจ้าก็มาถึง Skydiving South Boston ฮ่าๆ พวกเรามาถึงกันตอนเช้าตรู่ ก่อนเวลานัด 9.00 am มาถึง 8.00 am คะ ไปคะ มาเร็วไป 1 ชั่วโมง ^^ แต่ก็ดีเมื่อคืนไม่ได้นอนออกไปหากาแฟมาอัดให้ตาค้างสักหน่อย







อ้อ!! สำหรับการเตรียมตัว อีกอย่าง (ใครที่กำลังไปกระโดดSkydiving อย่าเอาอย่งเรานะ ควรนอนให้อิ่มนอนให้พอ หนำซ้ำยังออกจากบ้าน ขึ้รถแบบสภาพชุดนอน กางเกงขาก๋วย เสื้อกล้าม รองเท้าแตะ หัวฟู อย่าเอาอย่างเรานะคะ ควรเตรียมตัวให้ดีกว่านี้ เพราะเราซกมก การนอนดึก เลยทำให้หน้าคล้ำ ตาคล้ำ สิวขึ้น เวลาดิ่งพสุธาลงมา มันน่าเกลียด น่าเกลียดที่สุดเลยคะ)

ควรใส่รองเท้ากีฬา เสื้อผ้าให้รัดกุมและสะดวกสบายที่มีความคล่องตัว ที่สำคัญควรเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมสำหรับประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต



มาถึงเเล้ว เพื่อนเราด้านหลังเธอดูมีความสุขมาก ส่วนเราหนะเหรอ เหอๆ ง่วงนอนหงะ! มากถึงมาก ถึงมากที่สุด พอมาถึงลงชื่อเซ็นทุกสิ่งทุกอย่างเรียบร้อย ต้องไปเปลี่ยนชุดที่เตรียมมา เเล้วก็มาฟังขั้นตอนความปลอดภัยที่ครูฝึกจะอธิบาย (เราคงไม่บ้าถึงกะใส่กางเกงขาก๋วยกระโดดอ่า) T^T เพราะสภาพที่อออกจากบ้านคือเราล้างแค่หน้ากับแปรงฟัน พอตอนเช้าในเวลาเร่งรีบเราก็โอนทุกสิ่ง ทุกอย่างขึ้นหลังรถ (ไว้ค่อยว่ากันอีกที...ข้างหน้า ฮ่าๆ)



เตรียมขึ้นเขียง เฮ๊ยขึ้นเครื่อง!!



โดยทั่วไปเครืองบินจะใช่เวลาใต่ระดับประมาณ 9,000-13,000 ฟุต หรือประมาณ 3-4 กิโลเมตรคะ บินวนเพื่อไต่ระดับความสูง พร้อมกับชมวิวพื้นที่รอบๆตัว ครูฝึกจะเช้คสภาพความเรียบร้อยล็อคตัวเราติดกับตัวครูฝึกก้าวและกระโดดออกมาพร้อมกัน





นักกระโดดทั้งคู่จะใช้เวลาบิน(ดิ่ง)แบบอิสระะประมาณ 30-40-45 วินาที ถึงจะกลางร่มออก วันที่เราจะกระโดดฝนกำลังเริ่มตกแฮะ ข้างล่างก่อนขึ้นมารู้สีกอากศเย็น พอไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ หนาวสุด



ก่อนจะถึงทีเราโดดฝนเริ่มบางลงนิดๆจนเกือบจะหยุดเเล้ว แต่ก็เจ็บหงะ คือความเร็วดิ่งพสุธา 200กม ต่อ ชม กับฝนเม็ดเล็กๆ ตกเบาๆ อากาศเย็นสบายดี แต่เจ็บตรงที่กระแทรกกับเม็ดเล็กๆฝนนี่แหระคะ เหมือนโดนลูกปืน BB Gun อัดเลย แว่นตาจั้งเกิ้ล ครูฝึกให้ใส่ตอนท้าย ก่อนกระโดดลงมารัดแน่นมาก ทำให้ตาของข้าพเจ้าบวมเป่งอยู่เเล้ว ยิ่งรัดมันก็บิ่งเป่งและเล็กลงมันเกือบจะลองไม่เห็นอะไร..........ก่อนครูผู้ฝึกจะเช็คสายร็อคอะไรต่างๆนาๆถือวิดีโอหันมาถามเเล้วด้วยนะ คำพูดสุดท้ายคุณต้องการจะบอกอะไร?......ไอ้เราก็จำไม่ได้อะว่าพูดว่าอะไร พอมาเปิดVDO ดูย้อนหลังก็ไม่ได้ยินเสียงตัวเอง เฮ้อ!!



















โดยรวมเเล้วก็สนุกดี ไม่ค่อยน่ากลัวเท่าโรเรอร์โครจเตอร์ ครูฝึกถามว่าทำไมเราไม่กรี๊ดเลย กรี๊ดไม่เป็นอะ ตอนที่ดิ่งลงมา ลองตะโกนแต่คำว่า วู้!! ลมกระแทรกปากอย่างจังเลยค๊า เพราะฉนั้นหุบปากเเล้วยิ้มอย่างเดียวให้เหงือกแห้งดีกว่า ฮ่าๆๆ ไม่เชื่อต้องลองไม่น่ากลัวอย่างที่คิดคะ ^^



โ น้ ต ตั ว ดำ* ราตรีสวัสดิ์อเมริกา อรุณสวัสดิ์เมืองไทย



Create Date : 14 สิงหาคม 2556
Last Update : 14 สิงหาคม 2556 12:12:28 น.
Counter : 5005 Pageviews.

6 comments
  
ถ้าเราไป คงกรี๊ดแตกค่ะ 555

โดย: แฟนlinKinPark วันที่: 14 สิงหาคม 2556 เวลา:22:45:15 น.
  

โห ผาดโผนมาก
เก่งสุดๆ ค่ะ หากเป็นพี่คงจะเข่าอ่อน
ไม่กล้ากระโดดแน่ๆ คงต้องไหว้วานให้เพื่อนๆ ช่วยถีบพี่ที ฮ่าๆ

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 15 สิงหาคม 2556 เวลา:7:20:30 น.
  
เห้ยยยยยยยยย หากเป้นพี่ตกใจหัวใจวายแต่ตอนอยู่บนเครื่องแล้ว ใจกล้ามากน้องสาว แต่ก็ดีแล้วครั้งหนึ่งในชีวิตเราต้องลอง อิอิ สบายดีนะน้องสาวคิดถึงเน่อถึงไม่ได้แวะมาแต่ก็ใจคิดถึงเสมอนะ พี่ย้ายบ้านกันก็เลยหายหัวโต ๆ ไปเลย ปีนี้สรุปจะกลับมาเป็นแม่บ้านผีเรือน กะปั๋มปั๊มลูกให้สำเร็จดูสิว่าไอ้ตัวเล็กจะมาป่าว เด๊่ยวจะมาอัพเดทชีวิตอันรันทดในเร็ววันนี้นะคร้า
โดย: Santie's journey วันที่: 20 สิงหาคม 2556 เวลา:4:38:19 น.
  
Are you home girl? Perhaps you take a short trip to our beloved Thailand? I just thinking of you!
โดย: Santie's journey วันที่: 12 ตุลาคม 2556 เวลา:16:45:32 น.
  
เก่งจังคะ อิอิ ไม่กลัวเลย ถ้าเป็นโอ๋นะคะไม่กรี๊ดออกมา รับรองคะมีหวังบางสิ่งบางอย่างออกทางอื่นแน่ๆคะ
โดย: Ohmi วันที่: 1 ธันวาคม 2556 เวลา:12:18:30 น.
  
โอ สุดยอดประสบการณ์ เข้ามาสวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุขครับ
โดย: story_dnp วันที่: 3 มกราคม 2557 เวลา:10:12:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

โน้ตตัวดำ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



โ น้ ต ตั ว ดำ *
I AM WHAT I AM,I DO WHAT I DO.

Instragram:: jstungwai