Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
24 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
One Day Tag : อีกหนึ่งวันที่แม่อยากบันทึก


แม่นกเลือกวันอังคารที่ผ่านมาแล้วกันค่ะ 21 เมษายน 2552 เป็นวันทำงานเหมือนทุกๆวัน แต่เป็นวันที่แม่นกอยากบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนั้นไปด้วยในตัวเลย


05.30 : แม่นกตื่นนอน ลงมาเอากับข้าวอุ่นเตรียมใส่บาตร แล้วก็จัดการเข้าห้องน้ำ แต่งตัวชุดฟอร์มพนักงาน


06.00 : ได้ยินเสียงนิ๊งหน่องร้องไห้หาแม่อยู่หน้าห้องน้ำ แม่นกอาบน้ำเสร็จพอดี เลยรีบไปแต่งตัวแล้วก็พานิ๊งหน่องอาบน้ำต่อเลย


06.20 : อาบน้ำให้นิ๊งหน่องเสร็จแล้วแม่นกก็ไปทาแป้ง เพราะถ้าทาก่อน เหงื่อแตก ส่วนนิ๊งหน่อง ไปรอใส่บาตรหลวงตาที่หน้าบ้านกับพ่อหน่อย แม่นกเก็บสมบัติต่างๆขึ้นรถ


06.40 : ล้อหมุนออกจากหน้าบ้านค่ะ คุยกันกระหนุงกระหนิงไปเรื่อยๆตามทาง


07.00 : ถึงโรงเรียนนิ๊งหน่องแล้วครับ เด็กมีต่อรองข้อที่ 1ขอรอเพื่อนเสฉวนก่อน อะ รอก็รอ


07.05 : นิ๊งหน่องเริ่มต่อรองข้อที่ 2 จะให้แม่นกมารับที่อินเตอร์คิดส์เย็นนี้ จะไม่ยอมกลับรถตู้ไปลงที่เนอร์สเซอรี่ แม่นกขอเหตุผล แต่นิ๊งหน่องก็ไม่ได้บอกอะไรนอกจากยืนยันว่า ให้แม่นกมารับที่อินเตอร์คิดส์


07.15 : แม่นกเริ่มมีอาการหงุดหงิด บอกว่ารู้งี้ให้พ่อหน่อยมารับดีกว่า นิ๊งหน่องรีบบอก ได้ แล้วให้แม่นกโทรหาพ่อหน่อย ให้พ่อหน่อยมารับทันที แม่นกเลยกดมือถือ เปิดลำโพง แล้วให้พ่อลูกคุยกันเอง


 นิ๊งหน่อง : พ่อหน่อย หน่องอยู่อินเตอร์คิดส์
 พ่อหน่อย : เหรอลูก มีอะไรครับ
 นิ๊งหน่อง : เย็นนี้พ่อมารับหน่องที่อินเตอร์คิดส์นะ
 พ่อหน่อย : กี่โมงครับ
 นิ๊งหน่อง : 3 โมง
 พ่อหน่อย : เหรอ ทำไมหล่ะลูก ให้พ่อคุยกับแม่นกก่อนนะ


 นิ๊งหน่องส่งมือถือคืนมาให้แม่นก พ่อหน่อยถามว่ามีอะไรกันหรือเปล่า แม่นกก็เลยบอกว่า ไม่รู้วันนี้เป็นอะไร ไม่ยอมลงรถ บอกแต่จะให้แม่มารับที่โรงเรียน ไม่กลับรถตู้ ... แต่พ่อหน่อยกับแม่นกเห็นตรงกันว่า คงไม่ตามใจมารับตอน 3 โมงแน่ๆ เพราะไม่งั้นจะเคยตัว ว่าอยากให้มารับตอนไหนก็ได้...แม่นกเลยบอกพ่อหน่อยว่าเดี๋ยวจัดการเอง


07.30 : แม่นกกลับมาคุยกับนิ๊งหน่องต่ออีกที แต่นิ๊งหน่องก็ยังยืนยันเงื่อนไขเดิม คือ ให้แม่นกมารับเย็นนี้ที่อินเตอร์คิดส์ น้ำเสียงของนิ๊งหน่องในตอนนั้น แม่รู้ว่านิ๊งหน่องกำลังกลั้นตัวเองไม่ให้ร้องไห้ แต่แม่เห็นนะ ว่าหนูมีน้ำตาคลอ หน้าแดงๆ ปากสั่น (อธิบายเป็นตัวอักษรอาจจะดูเว่อร์ๆนะคะ แต่แม่นกเชื่อว่าสิ่งที่แม่นกเห็นในขณะนั้น แม่นกรับรู้ได้ด้วยสัญชาติญาณของความเป็นแม่ ว่าตอนนั้นลูกเราเป็นอะไร รู้สึกยังไง) ความรู้สึกสงสารลูกมันวูบขึ้นมาอีกแล้ว แม่นกเลยเรียกให้นิ๊งหน่องมานั่งที่ตัก หันหน้าหากัน แล้วก็กอดนิ๊งหน่องไว้ ค่อยๆพูดกับนิ๊งหน่องดีๆอีกที
 
 แม่นก : นิ๊งหน่องครับ ปกติพ่อหน่อยก็กลับบ้านค่ำอยู่แล้ว ถึงบ้านทุ่ม 2 ทุ่ม แล้วถ้าพ่อหน่อยมารับนิ๊งหน่องค่ำ มาถึง 3 ทุ่ม คุณครูปิดไฟหมดแล้วนิ๊งหน่องจะทำยังไง

 นิ๊งหน่อง : เด็กยังอยู่ คุณครูไม่ปิดไฟหรอก...แล้วนิ๊งหน่องก็เอามือทั้งสองข้าง มาจับที่หน้าแม่นก หันให้ตรงกับหน้านิ๊งหน่อง แล้วพูดต่อว่า...
 นิ๊งหน่อง : แม่ฟังนะ เด็กยังอยู่ คุณครูไม่ปิดไฟหรอก (ฟังแล้วก็ขำปนหงุดหงิด ว่ามานช่างหาเหตุผลมาเอื้อประโยชน์ให้ตัวเองมากมาย)
 แม่นก : แต่ถ้านิ๊งหน่องรอแม่อยู่ที่อินเตอร์คิดส์ ไม่มีข้าวเย็นกินนะ น้ำก็ไม่ได้อาบ เพื่อนก็ไม่มีอยู่เล่นด้วย นิ๊งหน่องไม่อยากกลับไปหาเพื่อนกับคุณครูที่เนอร์สฯเหรอ
 นิ๊งหน่อง : ไม่อยาก หน่องเล่นคนเดียวได้ หน่องไม่เหงา
(คือยังไงก็ยืนยันที่จะรอแม่อยู่ที่อินเตอร์คิดส์แน่นอน)


 ระหว่างนั้น เสฉวนมาถึงพอดี มายืนเรียกนิ๊งหน่องอยู่ข้างรถ แต่นิ๊งหน่องไม่สนใจ ยังไงก็ไม่ลงรถ จนเสฉวนไม่รอ เดินไปเข้าโรงเรียนก่อน....


 แม่นก : นิ๊งหน่องฟังแม่นะ แม่จะมารับนิ๊งหน่องทุกวันไม่ได้นะลูก แม่ต้องทำงาน กว่าแม่จะมาก็เย็นแล้ว จะให้แม่มาคอยรับนิ๊งหน่องทุกวันได้ยังไง
 นิ๊งหน่อง : ก็ให้แม่มารับวันนี้ วันนี้วันเดียว
 แม่นก : (งงมาก ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น) ทำไมหล่ะครับ ทำไมต้องให้แม่มารับวันนี้
 นิ๊งหน่อง : ก็จะให้แม่มารับวันนี้
 แม่นก : แน่นะ ถ้าให้แม่มารับวันนี้ วันพรุ่งนี้แล้วก็วันต่อๆไป นิ๊งหน่องต้องกลับรถตู้ ไปลงที่เนอร์สเซอรี่เหมือนเดิม แล้วให้แม่ไปรับตอนเย็น ตกลงมั๊ย
 นิ๊งหน่อง : ครับ
 แม่นก  : แล้วกว่าแม่จะมาถึง ก็เย็นแล้วนะคะ อยู่รอได้แน่นะ
 นิ๊งหน่อง : ครับ ได้ครับ
 แม่นก : ตกลง งั้นวันนี้แม่จะมารับ ตอนนี้ได้เวลาเข้าโรงเรียนแล้วค่ะ (เปิดประตูรถ)
 นิ๊งหน่อง :
(ลงจากตักแม่ มายืนรอข้างรถอย่างไม่มีอิดออด เหมือนรอแค่คำตอบว่าแม่จะมารับที่โรงเรียน แค่นี้ก็พอใจ)
 
07.45 : แม่นกพานิ๊งหน่องเดินไปหาคุณครู พร้อมบอกอีกทีว่าตกลงเย็นนี้แม่มารับที่นี่นะคะ นิ๊งหน่องพยักหน้า บ๊ายบายแม่ แล้วก็เดินเข้าโรงเรียนไปกับคุณครู


08.00 : แม่นกมาถึงออฟฟิศ รูดบัตร เปิดคอมฯ


08.20 : เข้าโรงอาหารไปทานข้าว


08.30 : เริ่มงานตามเวลาบริษัท แต่จริงๆยังไม่เริ่ม 555+


09.00 : โทรไปหาคุณครูที่ดูแลเรื่องรถตู้ที่โรงเรียนนิ๊งหน่อง บอกเรื่องวันนี้นิ๊งหน่องจะไม่ขึ้นรถตู้


09.10 : โทรไปเนอร์สเซอรี่ บอกเรื่องวันนี้นิ๊งหน่องจะไม่ไปเนอร์สฯ แล้วก็เริ่มทำงาน ช่วงนี้มีน้องใหม่เพิ่งเข้า แม่นกเลยต้องพาเข้าไปดูงานข้างใน warehouse ซะเป็นส่วนใหญ่


11.50 : ใกล้เที่ยงแล้วนี่นา ส่งเมล์หากันในพรรคพวกว่าจะไปกินข้าวกลางวันที่ไหนดี


12.00 : เดินออกไปกินข้าวแถวข้างๆออฟฟิศ กินไปเมาท์ไป แล้วก็ซื้อข้าวมันไก่ไว้ให้นิ๊งหน่อง 1 กล่อง เผื่อหิวตอนเย็น เพราะที่โรงเรียนไม่มีข้าวเย็นให้กินเหมือนที่เนอร์สเซอรี่


13.00 : เริ่มงานภาคบ่าย ก็เหมือนรอบเช้าค่ะ ทั้งนั่งทำงานที่โต๊ะ เข้า warehouse แล้วก็เมาท์มั่งนิดหน่อย...ฮี่ ฮี่


17.00 : 5 เด้งค่า เลิกงานแล้วนิ ตรูดเด้งออกจากเก้าอี้ รูดบัตรแล้วก็รีบไปรับนิ๊งหน่องที่โรงเรียน


17.30 : ไปถึงโรงเรียน เห็นพ่อน้องไนซ์มารับน้องไนซ์พอดี คือเหลือเด็กอยู่กันแค่ 2 คน นิ๊งหน่องกะน้องไนซ์ นอกนั้นกลับกันหมดแล้วตั้งแต่ประมาณ 3 โมงกว่าๆ (นี่คือเหตุผลที่แม่นกยอมให้นิ๊งหน่อง "ลอง" ที่จะอยู่เย็นรอแม่นกที่โรงเรียน เพราะแม่รู้ว่ายังไงนิ๊งหน่องก็ไม่ต้องอยู่คนเดียว มีน้องไนซ์อยู่เป็นเพื่อนแน่ๆ)


 เลยได้โอกาสเจอและคุยกับครูประจำชั้นนิ๊งหน่อง ว่าเป็นยังไงบ้าง คุณครูบอกว่าไม่ต้องห่วงเลย นิ๊งหน่องตั้งใจเรียน มีสมาธิในการเรียน การทำกิจกรรมดี เสียแต่บางทีติดคุยไปนิด เพราะเสฉวนเพื่อนรักคอยเรียกคุยด้วยอยู่บ่อยๆ ก๊ากกก


 วันนี้ก็กินข้าวกลางวันได้เยอะ มีข้าวมันไก่ ขอเติมด้วย สรุปกินไป 2 ถ้วย ...เอิ่ม...เมื่อกลางวันก็ข้าวมันไก่ แม่มานยังซื้อข้าวมันไก่มารอมื้อเย็นอีก (แต่ฮีก็กินค่ะ ไม่ว่ากระไร กินไปครึ่งกล่องได้...)


18.45 : แวะหน้าปากซอย เข้า 7-11 ซื้อขนมเล็กน้อย


19.00 : กลับถึงบ้าน แม่นกก็ทำนู่นทำนี่ไปด้วย เล่นกะนิ๊งหน่องไปด้วย


19.30 : พ่อหน่อยกลับมาถึงบ้าน แม่นกได้เวลาสละลูกลิง ปล่อยให้พ่อลูกจัดการเล่นกันไปเอง


20.30 : ได้เวลาพานิ๊งหน่องไปแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอน แล้วก็มาอ้อนขอดูดนมแม่หลับ ถามว่าเมื่อไหร่จะเลิก มานบอก "ปีใหม่ก่อน"


21.00 : แม่นกได้มีเวลาเป็นของตัวเองแล้ว ... จัดกระเป๋าให้นิ๊งหน่อง อ่าน-ตอบ สมุดสื่อสารจากทางโรงเรียน ดูทีวี เล่นเกม เข้าเน็ต ไปตามเรื่อง


23.00 : ง่วงแล้ว แม่นกเข้านอนหล่ะค่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก พร้อมทั้งต้องลุ้นด้วยว่า นิ๊งหน่องจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับแม่หรือเปล่า ก่อนล้มตัวลงนอนบนที่นอนนางสนม ก็ขอหอมแก้มนิ๊งหน่องฟอดใหญ่ๆซักฟอด ชื่นใจ...





บันทึกท้ายไดฯ : จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนิ๊งหน่องในวันนี้ แม่นกคิดเอาเองว่าเกิดจากการที่นิ๊งหน่องต้องขึ้นรถตู้ออกจากโรงเรียนคนเดียว ทำให้นิ๊งหน่องคิดไปเองว่าเพื่อนทั้งสองคน คือ เสฉวน กับ น้องไนซ์มีพ่อแม่มารับที่โรงเรียน


ซึ่งในความเป็นจริง เสฉวนก็กลับรถตู้เหมือนกัน แต่เป็นรอบที่ 2 หลังจากที่ไปส่งตามเส้นทางของนิ๊งหน่องเสร็จแล้ว เพราะซัมเมอร์มีเด็กน้อย รถตู้เลยจะวิ่งแค่คันเดียว


ส่วนน้องไนซ์ มีคุณพ่อคุณแม่มารับตอนเย็นที่โรงเรียนก็จริง แต่กว่าจะมารับก็เกือบ 6 โมงเย็น ซึ่งสำหรับแม่นก แม่นกคิดว่าอยากให้นิ๊งหน่องไปอยู่ที่เนอร์สเซอรี่มากกว่า เพราะเป็นสถานที่ที่นิ๊งหน่องคุ้นเคย มีเพื่อนเล่น มีข้าวกิน ถ้าแม่นกติดธุระ จำเป็นต้องมารับนิ๊งหน่องช้ากว่าปกติ แม่นกก็ไม่ห่วง


นิ๊งหน่องคงอยากให้แม่มารับที่โรงเรียนเหมือนเพื่อนๆบ้าง ถึงได้เรียกร้องให้แม่นกมารับที่โรงเรียนในวันนี้


เรื่องนี้ แม่นกเห็นว่าเป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากเกินกว่าที่แม่จะทำให้นิ๊งหน่องได้ แล้วแม่ก็อยากที่จะให้นิ๊งหน่องได้ "ลอง" ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำโดยไม่ยอมฟังเหตุผลของแม่ เพื่อที่จะได้รับรู้ถึงผลที่จะเกิดขึ้น แล้วก็จะได้เข้าใจว่าเพราะอะไรแม่ถึงได้เลือกที่จะทำแบบนั้นให้


แล้วนิ๊งหน่องก็ได้เรียนรู้ด้วยตัวเองว่า ถ้านิ๊งหน่องจะให้แม่นกมารับที่โรงเรียนตอนเย็น นิ๊งหน่องจะไม่มีเพื่อนอยู่เล่นด้วยเหมือนที่เนอร์สเซอรี่ ต้องอยู่กันแค่ 2 คน กะน้องไนซ์ ซึ่งถ้าน้องไนซ์กลับก่อน นิ๊งหน่องก็จะต้องอยู่คนเดียว นิ๊งหน่องจะหิว เพราะได้กินแค่นมที่มีอยู่ในเป้ ...


นิ๊งหน่องครับ แม่คิดว่าหนูคงจะรู้แล้วนะ ว่าทำไมแม่ถึงได้ให้นิ๊งหน่องกลับรถตู้ไปอยู่ที่เนอร์สเซอรี่ ตอนนี้หนูอาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากมาย แต่ถ้าโตขึ้น แล้วหนูได้มาอ่านบันทึกตอนนี้ หนูคงจะเข้าใจแม่นกมากขึ้นนะครับ


แต่อย่างน้อย เหตุการณ์วันนี้ ก็ทำให้แม่นกรู้ได้อย่างนึงว่านิ๊งหน่องเป็นเด็กรักษาสัญญา เพราะนิ๊งหน่องไม่ได้เรียกร้องให้แม่นกมารับที่โรงเรียนอีกเลย เอ... หรือเพราะหนูเห็นแล้วว่าเสฉวนกับเพื่อนๆคนอื่นก็กลับรถตู้เหมือนกัน...หรือว่าไอ้การอยู่โรงเรียนต่อตอนเย็นๆรอแม่มารับ มันไม่ได้สนุกอย่างที่คิดไว้น๊อ...




รักนิ๊งหน่องสุดหัวใจของแม่


แม่นก


 

  






Create Date : 24 เมษายน 2552
Last Update : 24 เมษายน 2552 22:29:50 น. 5 comments
Counter : 507 Pageviews.

 
อ่านเพลินดีจังค่ะ โตขึ้นนิ๊งหน่องอ่านคงดีใจแย่ รักษาสัญญาด้วยน่ารักจังเลยค่ะ


โดย: AM NUCH วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:23:03:25 น.  

 
อ่านแท็กแม่นกเพลินเลยค่ะ ดีจังนิ๊งหน่องเป็นเด็กที่ไม่ค่อยงอแงท่าไหร่เลยนะคะ คุยกันเหมือนผู้ใหญ่เลย แบบนี้แม่นกคงไม่ค่อยหนักใจนะคะ

เอ ... ไม่แน่ใจว่าอินเตอร์คิดส์ ใช่ที่ชื่อภาษาไทยเรียก "รร. เด็กสากล" หรือป่าวคะ เคยไปดูให้ลูกเหมือนกัน ที่อยู่ในซอยแอมเวย์น่ะค่ะ


โดย: แม่หนมจีนน้อย วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:0:29:00 น.  

 


โดย: ริวคิ-mawin-maji-minic วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:14:34:41 น.  

 
รูปนิ๊งเนี่ย ถ่ายตอนมืดเลยดำ หรือว่ามันดำขึ้นหว่าเจ๊ !!!


โดย: punndaddy วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:21:47:10 น.  

 
เด็กๆก้อมีหัวใจเนอะ....

แต่ดูเหมือนเด็กคนนี้มีเหตุผลด้วยนะ เพราะพยายามหาเหตุผลต่างๆ มารองรับความต้องการของตัวเอง...เก่งนะเนี่ย....แต่สงสัยจังค่ะ...เวลาที่หนุ่มน้อยสัญญา...พอถึงเวลาเค้ารักษาสัญญารึป่าวคะ...สาวสวยที่บ้านเบี้ยวแม่ประจำเลย


โดย: cha-Aerng วันที่: 27 เมษายน 2552 เวลา:1:44:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ครอบครัวตัว น
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะค๊า...มือใหม่หัดเขียนบล๊อกค่า...
Blog อัพใหม่


Friends' blogs
[Add ครอบครัวตัว น's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.