TRIAMPAT - EINFACH BESSER!
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
6 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 
(iv) นาฬิกาสีขาวและความรักครั้งแรกของผม/ คนเก่งของฉัน +++

ตอนสุดท้ายแล้วนะพวกแก....

หลังจากนั้นก็มีธุระต้องไปทาสีห้องที่ตึก10 แต่ตอนนั้นสอบตึก 13 ใครอยู่เตรียมพัฒน์มาก่อนจะรู้ว่ามันก็ต้องเดินข้ามไปนานเหมือนกัน ลงจากตึก เห็นแล้วครับ ผมเห็นแล้ว กลุ่มของ "ว" นั่งอยู่ข้างหน้าผม เอาไงดี ผมชั่งใจครับ ผมชั่งใจ ผมเห็นแล้ว หยิบดอกไม้มาดึงไปเรื่อย ๆ เอาไรดี ไปข้างหน้าตึก ไปข้างหลังตึก ไปข้างหน้าตึก ไปข้างหลังตึก สุดท้ายยยย เอาว่ะ

ไปข้างหลังตึกดีกว่า 555

ก็เดินผ่านไปทางหลังตึก 11 พร้อมกับเพื่อน ๆ แล้วก็พยายามจะหลบหน้าเค้าวันนั้น เฮ้อ...ดีใจจริง ๆ แล้วปีใหม่ก็ผ่านไปด้วยดี ใจอยากให้ถึงวันเปิดเทอมเร็ว ๆ จะได้ดูนาฬิกาขาว ๆ สวยๆ บนข้อมือของ "ว"

เปิดแล้ว!!! โรงเรียนเปิด ก็รีบไปแต่เช้า "ว" อยู่ไหนว่ะ หาตั้งนาน เดินไปเดินมา (แต่ก็เดินด้วยความระมัดระวัง) ... เห็นแล้ววว ข้อมือของ "ว"...

ว่างเปล่า ไม่มีนาฬิกาอะไรทั้งนั้น


"ว" ไม่ใส่นาฬิกาของผมครับ ทำไมล่ะ ไม่รู้จะทำไงตอนนั้นก็เสียใจ ปนงง ๆ ไปถามเพื่อน เพื่อนบอกว่านาฬิกาน่ะ ยังไม่ได้เอาเข้าบ้านเลย เพราะกลัวพ่อแม่ถาม ไม่รู้ว่าจะตอบว่าอะไร เราก็ไม่ว่าไร รอไปแล้วกัน รอนานเข้านานเข้า ก็ปรากฎเห็นนาฬิกาละ...แต่ไปอยู่บนข้อมือของเพื่อนของเธอ เพื่อนคนนั้น เพื่อนคนนี้...วนมันทั้งกลุ่ม นี่ทำไมเรื่องถึงเป็นอย่างนี้เนี่ย ทรมานมาก ๆ บอกตรง ๆ ร้องไห้แบบไม่รู้วันรู้คืน ร้องจนกลายเป็นคนตาตี่ไปเลย สงสัยว่าทำไม ทำไม และทำไมเค้าต้องทำงี้ด้วย


เวลาผ่านไปหลังจากนั้นอีกสามปี ผมเผอิญเห็น "ว" เดินกับคนที่คิดว่าน่าจะเป็นแฟนที่สยาม ไม่ค่อยเศร้าเหมือนเดิมแล้ว แต่ว่ามันก็เจ็บอยู่ลึก ๆ เหมือนกัน...ข้อมือเธอยังว่างเปล่าเหมือนเดิม

มีความลับอย่างหนึ่งที่ไม่เคยเขียนให้อ่านเลย ตั้งแต่ช่วงเวลาในตอนแรกจนถึงตอนนี้ ผมไม่เคยพูดกับ "ว" แม้แต่คำเดียว แล้ว "ว" ก็ไม่เคยพูดกับผมด้วยเช่นกัน ผมทุ่มทุกอย่างลงไปแม้ว่าจะไม่เห็นทางออกข้างหน้า แต่ผมทำไปแล้ว... ใครจะว่าโง่ ว่าอะไรก็ตาม ผมไม่สน เพราะผมคิดว่าตอนนั้นโอกาสของผมมีครั้งเดียว และต่อไปก็ไม่รู้จะมีแล้วหรือเปล่า มอห้าแล้วนะ อีกปีหนึ่งก็จะต้องจากกัน ถ้าไม่ทำตอนนี้ จะให้ทำตอนไหน ผลสรุปออกมามันเจ็บ มันเศร้า มันฝังใจ แต่ผลสรุปของเรื่องนี้อาจจะเละเทะกว่านี้ก็ได้ ถ้าผมไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย


สุดท้าย ในฐานะที่เป็นความรักแรกของผม "ว" เป็นคนที่ผมรักในหัวใจตลอด ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตน และมีความสุขกันดีมากแล้ว (ถึงแม้ว่าเค้าจะอ่านถึงตรงนี้แล้วก็โกรธอยู่อิอิ) ขอบอกไว้เลยว่า เวลาผ่านไปแค่ไหน ผมก็ยังมีเค้าอยู่ เป็นความทรงจำที่ดีเสมอ แต่ถึงวันนี้เค้าจะกลับมา ผมก็จะไม่กลับไป ความรักมันเกิดขึ้นตรงนั้น แล้วมันก็ผ่านไปนานแล้วด้วย ขอมีความสุขกับปัจจุบันดีกว่า

ขอบคุณเพื่อน ๆ เตรียมพัฒน์ ม.5/18 และ 5/13 รุ่น16 ทุก ๆ คนที่มีส่วนช่วยเหลือ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน
ขอบคุณตัวเอง...ที่เขียนมาจนถึงตรงนี้ได้
และก็ขอบคุณสมอง ... ที่ยังจำเรื่องดี ๆ นี้ได้อย่างแม่นยำ





Create Date : 06 กรกฎาคม 2549
Last Update : 6 กรกฎาคม 2549 22:35:35 น. 6 comments
Counter : 314 Pageviews.

 
อดีตมันก็คืออดีต

ปัจจุบันสิ มันคือ Real Life

อดีต มันนึกถึงได้.....แต่มันก็แค่นึกถึง

แฟนพี่คงไม่โกรธหรอก ^^"




ปล.มีความสุขกับปัจจุบัน อย่าไปนึกถึงอดีตมากเลย นะ......


โดย: สเก๊ต~มนุษย์หมาน้อย วันที่: 6 กรกฎาคม 2549 เวลา:22:48:40 น.  

 
เฮ้อ เอาน่าอย่างน้อยก็ได้มีรักครั้งแรกนะคะ เก็บไว้ในความทรงจำดีๆและไม่ดี แต่มันก็ทำให้เรายิ้มได้ในบางครั้งที่นึกถึงนี่หน่า ไงก็ทำปัจจุบันกับอนาคตให้ดีต่อไปนะคะ สู้ๆ

ชอบเพลงนี้นะคะ ร้องได้เต็มกำลังดีค่ะ


โดย: รันโกะจัง^_^ วันที่: 7 กรกฎาคม 2549 เวลา:8:45:26 น.  

 
เสียงแน่นมากครับเพลงนี้


โดย: Crux วันที่: 7 กรกฎาคม 2549 เวลา:14:34:25 น.  

 
หรอครับ แต่ผมอยากจะกลับในอดีตจัง อยากจะแก้ไขอะไรบางอย่างอ่ะ ฟังเรื่องพี่แล้วนึกถึงเรื่องตัวเองเหอๆๆ
ร้องเพราะๆมากเลยครับ เสียงแน่นอย่างที่พี่Cruxบอกแหละ


โดย: mychon (mychon ) วันที่: 7 กรกฎาคม 2549 เวลา:18:32:41 น.  

 
โอ ไพเราะมากมายครับ

เรื่องที่เกิด ยังไงมันก็เป็นความจริงแท้ที่ไม่เปบลี่ยนแปลง และเป็นความจำดีที่ไม่มีทางลืมแน่ๆครับ ทั้งสองฝ่ายนะแหละ


โดย: นายเบียร์ วันที่: 8 กรกฎาคม 2549 เวลา:4:08:19 น.  

 
ทำไมต้องทำเสียงแบบอุ๊ด้วยอ่ะครับ 5555555

ร้องเก่งดีนะครับ ร้องเพลงหนักๆ ได้ ผมอยากร้องได้แบบนี้บ้างอ่ะครับ
ร้องทีไรโดนว่าว่าเสียงบางทุกทีเลย
ได้ความรู้สึกเป็นร็อคจริงๆเลย ผมว่าน่าจะเอาดีทางนี้นะครับ
ผมว่าดูเข้าทางดี นึกก่อนผมว่าเสียงเหมือนนักร้องคนหนึ่ง นึกไม่ออก
เดี๋ยวนึกออกมาบอกอีกทีแล้วกันนะครับ


โดย: คุณชาย "ไม้แขวนเสื้อ" วันที่: 10 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:01:10 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เตรียมพัฒน์๑๖
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เตรียมพัฒน์๑๖'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.