ขออย่ายอมแพ้ ....อย่าอ่อนแอ ...แม้จะร้องไห้ จงลุกขึ้นสู้ไป จุดหมายไม่ไกลเกินจริง
Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
27 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
เรื่องของคนเก็บกด.....ป้านี่นะคนเก็บกด...งั้นต้องพาไปเที่ยว



จากบล็อกที่แล้ว โดนคนเหวี่ยงมาว่าเราเป็นคนแก่เก็บกด เอาเรื่องคนอื่นมาแฉมาเล่า

งั้นตอนนี้เล่าเรื่องตัวเองล้วนๆแล้วกัน จะได้ไม่ไปสะกิดต่อมปมของใครให้เขวี้ยงขยะเข้ามาในบล็อก

ปรกติคนเก็บกดคนนี้ จะออกไปเที่ยวทานอาหาร และชอปปิ้งอาทิตย์ละวันหรือสองวัน ตามแต่จะมีเพื่อนๆน้องๆเรียกหา

เราจะมีกลุ่มของเราประมาณห้าหกคน วนเวียนไปหาอาหารอร่อยทานกันตามที่ต่างๆ

หลังจากนั้นก็จะเดินชอปปิ้ง ใครใคร่ซื้อ อยากได้อะไรก็หาซื้อกัน ไม่มีการอิจฉาริษยากันว่า ใครมีเงินมากกว่ากัน

ป้าไม่ค่อยมีเงิน เพราะลุงไม่ได้ทำงานแล้ว การใช้จ่ายก็ต้องให้พอเหมาะพอควร จะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยซื้อของตามอำเภอใจไม่ได้

และของเราก็มีเต็มบ้านแล้ว ซื้อไปสุมให้รกบ้านอีกก็ใช่ที่ ก็ได้แต่ดูๆน้องๆเขาชอปปิ้งกัน

หรือจะเรียกว่า เราเดินผ่านช่วงนั้นมาแล้ว ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

การที่ทำใจได้อย่างนี้ ก็ดีอย่าง กิเลศ มันหมดไปเยอะมาก

เพราะการอยู่ที่ญี่ปุ่น ต้องยอมรับกันว่า เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ของเขาสวยจริงๆ น่าซื้อไปเสียทุกอย่าง

ถ้าคนที่ห้ามใจไม่ได้ แล้วไม่ได้มีเงินถุงเงินถังพอ อยากได้ไปทุกอย่าง จะทำให้เกิดความทุกข์ได้



หลังปีใหม่ ห้างร้านต่างๆแข่งกันลดราคา เพื่อนำสินค้าของฤดูใบไม้ผลิเข้ามา ถ้าใครอยากได้ของถูก มาหาเก็บเอาตอนนี้ก็ดี

อย่างเสื้อผ้ายี่ห้อ Zara เป็นแบรนด์โปรดของป้า ซึ่งป้าก็ใส่ไม่ค่อยได้หรอก ไม่มีไซด์

ได้แต่อาศัยดูพอให้ชื่นใจ ป้าว่าการออกแบบของเขากลางๆดี ไม่เชย และไม่ถึงกับหรูมาก ซึ่งตรงกับความชอบของป้า

มีคนเหวี่ยงมาว่า สามีไม่ว่าบ้างหรือ แต่งตัวกระชากวัย แก่แล้วยังแต่งตัวแบบสาวๆ

ก็ต้องขอแก้ข้อสงสัยตรงนี้เลยว่า สามีชอบให้แต่งตัว จะชมทุกครั้งที่แต่งตัวออกจากบ้าน

ถ้าใครจะอยากอ้วกหรือแหวะใส่ก็ได้นะ เพราะเป็นเรื่องจริง สามีจะชื่นชมและส่งเสริมเรื่องการแต่งตัวเสมอ

ถ้าอะไรดูเว่อร์เกินไป เขาก็จะบอก บางครั้งเราก็ยอมเปลี่ยน เพราะเชื่อว่าเขาหวังดีกับเรา
บางอย่างที่เราคิดแล้วว่า แต่งออกไปแล้วไม่ทำความขายหน้าให้เขา เราก็ไม่เปลี่ยน คงแต่งออกไปอย่างมั่นใจ



ที่ประเทศญี่ปุ่น เวลาออกจากบ้าน เขาก็จะแต่งตัวกันให้ดูดี เหมาะสมกับสภาพอากาศ

ป้าปีนี้อายุก็จะครบ 60 ปี อยู่อีกไม่กี่เดือน เป็นย่าเป็นยายคนแล้ว ผ่านชีวิตพบปะผู้คนมามากมายหลายอาชีพ

ทั้งคนรวยสุด คนจนสุด ก็ได้พบปะพูดคุยมาแล้ว เป็นคนที่ไม่ยึดติดกับอะไรมาก

ทำทุกวันให้มีความสุข ถึงแม้เราจะไม่ร่ำรวย แต่การได้รับไมตรีจิตจากเพื่อนๆ น้องๆและหลานๆ คนไทยที่อยู่ตามที่ต่างๆ

ก็ได้สร้างกำลังใจให้ชีวิตที่เหลืออยู่ มีความสุขตามอัตถภาพ

การที่มีคนรักนับถือเรา ไม่ว่าจะหนึ่งคนหรือร้อยคน ย่อมดีกว่าคนที่ไม่มีคนให้ความรักความนับถือ

ซึ่งสิ่งนี้ขอให้น้องๆหลานๆ ได้ถือเป็นตัวอย่างที่จะทำตัวให้เป็นที่รักของเพื่อนๆ ญาติพี่น้อง

ใครอยู่ใกล้จะได้เกิดความสบายใจสบายหู คนที่มองคนในแง่ลบ คงไม่ค่อยมีใครอยากอยู่ใกล้เป็นแน่

ถ้ามีเพื่อน ก็พยายามรักษามิตรภาพระหว่างเพื่อนเอาไว้ให้นานๆ ไม่มีใครอยู่โดยไม่มีเพื่อนได้



ป้านิยมไปรับประทานอาหารประเภทบุฟเฟ่ท์ เพราะสามารถเลือกทานอาหารได้เยอะและหลากหลาย

และร้านอาหารไทยที่เรานิยมไปทานกัน ก็คือร้าน บางกอกคิทเช่น ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงโตเกียว ย่านไฮโซ คือกินซ่า

ร้านนี้เขาจัดบุฟเฟ่ท์ได้งดงามน่าทาน ราคาก็ถูกมาก คือ 1200 Yen ไม่กำหนดเวลา คือจะนั่งยาวตั้งแต่เปิดจนหมดเวลาบ่ายสามได้

ซึ่งพวกเราจะชอบมาก เพราะเวลาได้เจอกัน ก็มีเรื่องเม้าท์กันจนลืมเวลา ใครมีอะไรมาให้มาฝากจากเมืองไทย
ก็นำมาให้กันตอนนี้ การได้พบได้คุยกับคนที่มีนิสัยดีๆน่ารัก อย่างนีั คงไม่มีใครต้องเก็บกดแน่



ทานอาหารกันจนหมดเวลาของร้าน เราก็เดินชอปปิ้งกันตามห้าง วันนั้นสาวๆเขาอยากซื้อกระเป๋า ที่กำลังฮอตที่เมืองไทย

นั่นก็คือยี่ห้อ อิเซ่ มิยาเกะ กระเป๋าแบรนด์นี้ ความจริงแต่เดิมเขาก็ดังเรื่องเสื้อผ้าพรีส สมัยก่อนจะคนที่ไปเมืองนอกเท่านั้นที่จะซื้อได้

แต่เดี๋ยวนี้ไปเปิดที่เมืองไทย ราคาก็สูง คนมีเงินเขาก็หาซื้อมาใส่กัน

แต่เมื่อไม่นานมานี้ ดาราสาวไทย หันมานิยมถือกระเป๋ายี่ห้อนี้ อาจจะซื้อหาเองหรือได้รับมาจากสปอนต์เซอร์

ทำให้กระเป๋าแบรนด์นี้ กลับมาดังระเบิด ยอดขายพุ่งกระฉูด ใครมาญี่ปุ่นต้องมาหาซื้อกลับไปถือกัน จะได้ทันสมัย



ในภาพเป็นแบบใหม่ล่าสุดของฤดูนี้ สีสวยดี



เสื้อยี่ห้อนี้ ก็กำลังเป็นที่นิยมที่เมืองไทย เขาว่าเพราะพี่เบิร์ดใส่ ใครก็อยากเหมือนพี่เบิร์ด



ดูของในห้างแล้ว เราก็มาชมสินค้าแบรนด์ดัง เช่น ชาแนล ที่ออกแฟชั่นสีสันสวยงามน่าใส่สำหรับคนเงินถุงเงินถัง

ถ้ามีสามีเป็นซาโจ้ สงสัยคงต้องหาชาแนลมาใส่สักตัวสองตัว เพราะสวยถูกใจ



กระเป๋าแบบล่าสุดสำหรับฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาถึง



สำหรับคนที่จะไปทะเล มามองหาชาแนลไปใส่ลงสระก็เหมาะ สมัยนี้เขาไปทะเลแต่ไม่ลงทะเล กลับไปลงสระว่ายน้ำ



หลังจากต่างคนต่างชอปปิ้งของที่ต้องการได้แล้ว ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พบกันใหม่ในครั้งต่อไป

แต่อย่างที่บอก ป้าจะมีหลานๆเพื่อนๆโทรมานัดให้ออกไปพบปะพูดคุยอยู่เกือบทุกอาทิตย์

บางท่านป้าก็ต้องขอตัว เพราะการออกจากบ้านไปแต่ละครั้ง ต้องใช้เงิน ถ้าออกไปทุกครั้งที่มีคนชวน เงินก็จะไม่ชนเดือนแน่

ต้องขอโทษสำหรับน้องหรือหลานๆบางท่านที่ป้าไม่สามารถออกไปพบได้ จะให้สะดวกสำหรับป้า เป็นช่วงต้นเดือนจะดีที่สุด

แต่เมื่อวาน ก็ต้องออกไปพบกับเพื่อนรัก ที่เขาไม่มีเวลาว่าง ได้หยุดงานหนึ่งวันก็อยากออกเที่ยวพักผ่อน
จึงได้โทรมาชวนออกไปหาของอร่อยกินกัน และของอร่อยของป้า ที่จะต้องไปทานเดือนละครั้งก็คือ ขนมเค็ก

ป้าเป็นคนชอบทานขนมเค็ก มากถึงมากที่สุด จึงต้องหาร้านที่เขาเป็นบุฟเฟ่ท์เค็ก

และร้านโปรดของป้าคือ Sweets Paradise มีสาขาอยู่ทั่วโตเกียว

เมื่อวานไปทานที่สาขา Ikebukaro ซึ่งอยู่ทางด้านทางเดินไปซันไซน์ซิตี้



ร้านนี้ต้องขึ้นลิฟท์ไปชั้นห้า



ในร้านตบแต่งไว้น่ารักมาก



ร้านสวีทพาราไดซ์ ราคาบุฟเฟ่ท์ 1480 Yen กำหนดเวลา 70 นาที



มีอาหารเช่นพาสต้า ข้าวแกงกระหรี่ สลัดผัก ซุป และขนมสารพัดอย่างให้เลือกอีกสามสิบกว่าชนิด
เรียกว่ากินกันพุงกาง ป้าชอบมากๆ ป้าทานพาสต้าไปสองจาน และเค็กอีกสิบชนิด กลับไปไม่ทานอาหารเย็นอีกเลยจนเช้า



เค็กของที่นี่อร่อยถูกใจ ทานแล้วมีความสุขมาก



หลังจากทานอาหารและขนมจนหมดเวลาที่เขากำหนด ก็ไปเดินเที่ยวชมของสวยๆงามๆกันต่อ

พอดีเพื่อนอยากได้ เอส เค ทู ขวดใหม่ เราจึงได้ไปที่ตึกม่วง หรือที่ภาษาญี่ปุ่นชื่อว่า TAKEYA
เป็นห้างที่คนไทยที่มาเที่ยวญี่ปุ่นรู้จักกันดีว่าขายสินค้าราคาถูก ไม่ว่าจะเป็นของกินของใช้

แบรนด์เนมดังๆ เครื่องสำอางค์ต่างๆ ราคาจะถูกกว่าที่อื่นมาก จึงเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นไทยหรือจีน



มาที่ตึกม่วงนี้ ท่านระวังกระเป๋าฉีก เพราะของแต่ละอย่าง ราคาประทับใจ ไม่แพงหูฉี่เหมือนที่ห้างอื่นในโตเกียว

แต่การจัดวางก็จะเป็นแบบธรรมดา บางคนอาจจะกลัวว่าเป็นของปลอม แต่ที่นี่ไม่ขายของปลอม

ถ้าขายของปลอมจะอยู่ไม่ได้ยาวนานเป็นสิบๆปีอย่างนี้ และผิดกฏหมายที่ญี่ปุ่น ไม่ต้องกลัว ซื้อได้สบายใจ

แต่ที่นี่ต้องเตือนไว้ว่า ไม่รับบัตรเครดิตยี่ใด นอกจาก ยูเนี่ยนเป(UNION PAY)ซึ่งเป็นเครดิตการ์ดของจีน

เราต้องนำเงินสดไปซื้อ กระเป๋าแบรนด์เนมดังๆพอมาอยู่ร้านนี้ ราคาลดลงไปพอสมควร



อย่างเช่นกระเป๋า บลูการี่ ใบนี้ ถูกลงมาเป็นหมื่นบาท



หรือใครชอบยี่ห้อนี้ แขวนขายอย่างกับใบละไม่กี่พัน



ยี่ห้อที่วัยรุ่นหลายคนชื่นชอบ



........



สำหรับคนที่เป็นสาวก เอส เค ทู มาซื้อที่นี่จะได้ส่วนลดเยอะจนน่าตกใจว่าของจริงของปลอม



ป้าก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบใช้เอสเคทู เพราะได้ผลดี ตั้งแต่ใช้เครื่องสำอางค์นี้ ผิวหน้าเนียนขาวใสกว่าเดิมมาก

ไม่ได้โฆษณาเกินจริง ป้าใช้มาสามสี่ปีแล้ว สามียอมควักกระเป๋าซื้อให้เกือบครบชุด ตั้งแต่โลชั่น ครีมกันแดด ลิฟเปอร์กระชับใบหน้า
ครีมก่อนนอน โฟมล้างหน้า แป้ง น้ำเจี๊ยบที่เขานิยมกัน ตอนที่ซื้อไม่ได้มาที่นี่ ซื้อที่ห้างโซโก้ แพงมาก ต่อไปบอกลุงแล้วว่าให้มาซื้อที่นี่ ลุงก็โอเค ประหยัดเงินไปได้เยอะ




วิธีไปตึกม่วง สำหรับท่านที่ยังไม่เคยไป ท่านสามารถไปได้หลายทาง ทั้งรถไฟใต้ดินบนดิน

รถไฟใต้ดินที่สามารถมาถึงหน้าร้านได้เลยคือสาย HIBIYA LINE ขึ้นมาลงที่สถานี NAKA OKACHIMACHI เดินขึ้นด้านบนถึงหน้าร้านเลย

หรือจะมาโดยสายเจอาร์ YAMANOTE ซึ่งวิ่งวนรอบเมือง นั่งมาลงที่สถานี OKACHIMACHI แล้วเดินออกจากสถานีเลี้ยวขวา
จะเห็นตึกม่วงอยู่ตรงสี่แยก ที่ตึกม่วงนี้ แบ่งเป็นขายสินค้าต่างๆแยกออกไปจากตึก ถ้าต้องการซื้อเครื่องสำอางค์ก็ไปชั้น2
จากสี่แยกเลี้ยวขวาไปอีกหน่อยจะมีทางขึ้นลิฟท์ หน้าร้านก็จะดูวางของระเกะระกะ มองผ่านจะไม่รู้ว่าเป็นตึกม่วง

หรือจะเป็นกระเป๋าแบรนด์เนม ก็กดลิฟท์ไปที่ชั้น 7 จะมีกระเป๋าแบรนด์เนมวางขายเหมือนของราคาถูก
ส่วนที่มีราคาแพงก็จะเก็บอยู่ในตู้ล๊อกกุญแจ ถ้าสนใจใบไหน เรียกพนักงานมาเปิดตู้หยิบให้ชม ไม่ซื้อไม่ว่า




หลังจากซื้อเครื่องสำอางค์กันได้ตามที่ต้องการแล้ว เราก็ไปหาซื้ออาหารที่ตลาดอะเมโยโกะ
ซึ่งเป็นตลาดที่ขายของนานาชนิด มีทั้งเสื้อผ้า รองเท้า ไม้กอล์ฟ เครื่องสำอางค์แบรนด์เนม
เรื่อยไปจนกุ้ง หอยปู ปลา สาหร่าย ใบชา ผลไม้สารพัดอย่าง แม้แต่ทุเรียน หรือมะม่วงจากไทยก็มีขาย



ที่ตลาดอาเมะโยโกะนี้ เมื่อเราเดินมาที่่ช่วงกลางของถนน จะมีตึกที่ขายสินค้าต่างๆทั้งแบรนด์เนม เสื้อผ้า รองเท้า
จนถึงเครื่องเพชร ราคาหลายล้านบาท นาฬิกาโรเล็กซ์ คาร์เทีย ชัวปาบ แฟรงค์มูเลอร์ ราคาเป็นล้านก็มีขาย

ส่วนชั้นใต้ดิน เป็นตลาดสด ขายตั้งแต่หูหมู ขาหมู กระดูกหมู เนื้อวัวชั้นดี ไก่ เป็ด ตีนไก่ ปู ปลา กุ้ง กั้ง ตะพาบน้ำ
หอยแครง สินค้าของไทยและจีน ฟิลิปปินส์ สามารถมาหาซื้อได้ที่นี่ ราคาก็ไม่แพงเลย
ถ้ามาวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ตลาดนี้จะแน่นมาก เดินสวนกันแทบไม่ได้ เพราะคนงานส่วนมากหยุดวันอาทิตย์
ก็จะนัดกันมาซื้อของ และพบปะสังสรรค์กัน ป้าจะเลือกไปวันธรรมดา ไม่ชอบไปวันหยุด เดินเบียดกันมากเกินไป

ที่ตลาดนี้ เราสามารถหาซื้อผักไทยต่างๆ หรือจะเป็นใบตอง สำหรับเอาไปห่อทำขนม
หรือจะเป็นพวกโรตี ที่ทำมาจากประเทศมาเลเซีย แต่รสชาดเหมือนที่เมืองไทย
พริกสด ต่างๆก็มาหาซื่้อจากที่นี่ในราคาไม่แพง



...



...



หอยแครง ของโปรดของสาวไทยหลายคน ก็หาซื้อได้ที่นี่



...



จะเห็นได้ว่า การอยู่ญี่ปุ่นของป้า ไม่มีการเก็บกดเลย วันดีคืนดียังมีหนุ่มหล่อระดับเทพมาให้กอดเสียด้วยซ้ำ






อย่างนี้เขาเรียกว่าสำลักความสุขจะมากกว่า



ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ทุกท่านมอบให้ ป้าจะทำบล็อกต่อไป เพราะถือเสียว่า แบ่งปันความสุขความรู้ให้แก่กัน
เป็นประโยชน์อยู่บ้างแม้จะนิดหน่อย ก็ยังดีกว่าแก่ตายไป โดยไม่ได้ทำคุณประโยชน์ให้กับใครเลย



ส่วนรูปนี้ ได้ถ่ายเตรียมไว้ตั้งหน้าศพ เป็นการตั้งอยู่ในความไม่ประมาท




Create Date : 27 มกราคม 2554
Last Update : 27 มกราคม 2554 12:03:10 น. 28 comments
Counter : Pageviews.

 
อยากไปเที่ยวไปกินด้วยจังเลยคุณแม่....



โดย: BEST&GOODY IP: 183.89.214.33 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:12:38:54 น.  

 
มาไปเที่ยว ยังไม่เคยไปเลย ตึกม่วงไม่รู้จะมีวาสนาได้ไปเปล่า มีลูกกวนตัว ผัวก็ไม่สนใจไปส่ง
เห็นของแล้ว อยากเป็นโสดแล้วมีเงินเยอะๆจริงเลย


โดย: taiyokun IP: 119.83.186.41 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:12:39:39 น.  

 
ขอบคุณมากนะคะที่แนะนำ ว่าจะไปตึกม่วงได้ยังไง อยากไปตั้งนานแล้วแต่ไปไม่ถูก ทีนี้จะได้ไปสักที อ่านบล็อกนี้แล้วได้ความรู้ดีๆทุกทีเลย ขอบคุณนะคะที่นำสิ่งดีๆมาแบ่งปัน


โดย: tapthanee IP: 219.16.147.10 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:13:17:45 น.  

 
อ่านจบ..สรุปได้ว่า
คุณป้าไม่เห็นเก็บกดเลย..
นัทต่างหากน่าจะเก็บกดกว่า
เพราะไม่มีโอกาสได้เดินดูของหลากหลายแบบนี้เลย..
ขอให้คุณป้ามีสุขภาพที่แข็งเเรงๆและ
นำรูปเรื่องราวต่างๆมาเล่าสู่กันฟังได้เรื่อยๆนะคะ..ชอบอ่านชอบดูเรื่องราวที่คุณป้านำมาเล่าให้ฟังมากๆค่ะ


โดย: natto (natto-kita ) วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:13:19:16 น.  

 
ขอบคุณค่ะป้าต้อย
ไก่ชอบป้าต้อยแต่งตัว ชอบเข้าไปดูแฟชั่นของป้า บางทีไก่ก็ เลียนแบบ
ขอบคุณที่พาเที่ยวค่ะ อยากไปญี่ปุ่น
แต่ยังไม่มีตัง ก็อาศัยมาบ้านป้าต้อยค่ะ
ขอให้ป้า อย่าเครียดนะค่ะ(เดียวไม่สวย)
และอารมณ์ดี สุขภาพดีตลอดนะค่ะ
รวมลุงสาหร่ายด้วยค่ะ ( เขียนเองงงเองค่ะ)ขอบคุณค่ะ แล้วจะมาบ่อยๆค่ะ


โดย: ไก่อเมริกา IP: 24.6.62.187 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:13:53:15 น.  

 
เขียนบล๊อกออกมาแบ่งปันกันอีกบ่อยๆนะคะ ไม่ค่อยได้ทักทาย แต่ก็ติดตามผลงาน และความเปรี้ยวอมหวานของคุณพี่ค่ะ..
ปล.อยากให้ที่เมืองไทยมีบุฟเฟ่ต์เค้กอร่อยๆอย่างนี้บ้างจังเลยค่ะ เสียดายที่บุฟเฟ่ต์ที่เมืองไทยชอบเน้นปริมาณ แต่คุณภาพและความอร่อยมันด้อยลงไปน่ะค่ะ ขอให้มีความสุข รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: me prompt วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:14:35:19 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ ไม่มีโอกาสได้ไปญี่ปุ่นกับเค้า ก็อาศัยเปิดหูเปิดตาจากบล็อคของป้านี่แหละค่ะ ติดตามอยู่นะคะ


โดย: จ๋า IP: 15.1.18.249, 110.168.109.169 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:15:08:33 น.  

 
แว้บงาน มาเปิดเว็บป้าอ่านคลายความเครียด อิอิ หิวง่ะ


โดย: ตาล IP: 58.11.71.149 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:15:51:58 น.  

 
คุณป้าขาชอบคุณป้ามากค่ะเป็นตัวของตัวเองเป็นความสุขของคุณป้าก็ทำไปเถอะค่ะไม่ได้ไปเดือดร้อนใครยังอยากใช้ชีวิตแบบคุณป้าจังดูมีความสุขมากรอคุณป้าพาไปเที่ยวไปทานอาหารนะค่ะ


โดย: เจี๊ยบจัง IP: 119.42.73.254 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:16:05:52 น.  

 
อ่านแล้วเพลินเลยค่ะคุณน้า อยากไปตึกม่วงกับตลาดอะเมะโยโกะจัง ไม่ได้ไปมาจะเป็นปีแล้วค่ะ

รูปคุณน้าถ่ายกับเก้าอี้สวยยยย

คุณน้าอย่าทานบุฟเฟต์บ่อยนะคะ ไม่ค่อยดีกับสุขภาพ ถ้าอยากทานเลือกเป็นบุฟเฟต์ออแกนิคส์แทนนะคะ

ถ้าคุณน้าผ่านมาเที่ยวทางโยโกฮาม่า นัดทานข้าวด้วยกันนะคะ คิดถึงคุณน้าเสมอเลยค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ออย IP: 58.159.153.35 วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:17:03:11 น.  

 
ป้าปีนี้อายุก็จะครบ 60 ปี อยู่อีกไม่กี่เดือน อ่านประโยคนี้แล้วต้องหมุนเมาท์กลับขึ้นไปดูป้าใหม่ หนูคิดมาตลอดว่า 40 ก่าๆ
เห็นคุณป้าทานเค้กแล้วอยากไปแจมค่ะ


โดย: javee วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:18:05:29 น.  

 
เที่ยวสนุกเลยนะคะคุณป้า คิดถึงค่ะ


โดย: cyberlearn วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:18:25:48 น.  

 
ชอบคุณป้าค่ะ ติดตามอ่านมาตลอด
คุณป้าเป็นคนที่มีความสุขและสนุกกับทุกสิ่งที่ทำ
จะ 60 แล้ว แต่ถ้าไม่บอกไม่เชื่อเลยค่ะ นึกว่า50 ต้นๆ (จริงๆค่ะ ^_______^)


โดย: HaveAhopE วันที่: 27 มกราคม 2554 เวลา:22:46:02 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านค่ะ ขออนุญาตไม่ตอบเป็นรายคน

ส่วนมากผู้ที่เล่นเน็ตจะอายุน้อยๆเป็นวัยรุ่นหรือเป็นสาวอายุตั้งแต่สามสิบถึงสี่สิบ ไม่ค่อยมีผู้สูงอายุเท่าป้า
ป้าเข้าใจดีว่า สมัยนี้โลกไซเบอร์มันกว้างแค่ไหน
สมัยก่อนเขาก็ซื้อนิตยสารมาอ่านกัน แต่ปัจจุบัน หลายคนหันมาหาความรู้และอ่านเรื่องราวชีวิตตามอินเตอร์เน็ต เพราะสามารถอ่านได้หลากหลาย ใครมีความสามารถถนัดทางไหนก็นำมาแบ่งปันกัน
ป้าผ่านเรื่องราวมาก็มาก ได้เห็นได้ยินได้ฟัง ก็อยากนำมาแบ่งปันให้อ่านกันเป็นอุธาหรณ์ แต่มีคนใจแคบมาเหวี่ยงใส่ว่า ยายป้าปากไม่ดี คำนี้ค่อนข้างเจ็บช้ำและเสียใจ พอสมควร จนคิดว่าจะเลิกเขียนเรื่องคนอื่นดีหรือไม่

เขียนแต่เรื่องของตัวเอง แต่เขียนอะไรดีที่ไม่ทำให้คนอ่านคิดว่าเรายกยอ อวดตัวเองอีก
เพราะคนสมัยนี้เขาไม่ค่อยอยากเห็นคนอื่นมีความสุข ใครมีความสุข ความดันจะขึ้นสูงด้วยแรงริษยา

อันว่าแรงริษยานี้สามารถทำให้แสดงอารมณ์ออกมาอย่างน่ารังเกียจ ด้วยไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ขอให้ได้ว่าได้ตำหนิให้คนที่เราริษยาเจ็บปวด เป็นการชดเชยกับปมด้อยที่ยังไม่ได้ถูกขุดขึ้นมา
บางคนทนเห็นคนอื่นเด่นดังกว่า มีคนสนใจมากกว่า

กว่าพวกหลานๆจะผ่านอายุมาเท่าป้า พวกคุณยังต้องพบเจออะไรอีกมากมาย เตรียมตัวให้พร้อมเพื่อรับทั้งเรื่องดีและไม่ดี ไม่มีใครสุขตลอดชีวิต และไม่มีใครทุกข์ตลอดชีวิต


โดย: พนอจัน (พนอจัน ) วันที่: 28 มกราคม 2554 เวลา:7:32:54 น.  

 
อยากไปเที่ยวด้วยจังค่ะป้า


โดย: Boo IP: 119.240.148.200 วันที่: 28 มกราคม 2554 เวลา:10:36:18 น.  

 
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ คุณป้า ที่แบ่งปันประสบการณ์นำมาเล่าเรื่องราวต่าง ๆให้น้อง ๆ หลานๆ ฟัง หลานเป็นคนหนึ่ง ที่ไม่ค่อยได้ออกไปหาประสบการณ์ข้างนอกเท่าไร จะได้ไปเที่ยวก็ต่อเมื่อคุณสามีพาไปตามแต่โอกาสค่ะ แต่หลานก็ชอบชีวิตแบบนี้นะคะ ชีวิตไม่วุ่นวายดี แต่ก็ยังอยากรู้เรื่องข้างนอกบ้านบ้างค่ะจะได้ไม่ตกข่าว ใหนๆ มาอยู่ญี่ปุ่นแล้ว เดี๋ยวเขาพูดอะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่นไม่รู้เรื่องเลยก็คงน่าอาย หุหุ หลานเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบอ่านเท่าไร ชอบดูทีวีมากกว่าค่ะ แต่พอได้มารู้จักบล๊อคของคุณป้า คลิ๊กเข้ามาดูแทบทุกวันค่ะ ว่าคุณป้ามีเรื่องไรมาเล่าอีกน๊า ทำให้เราได้เปิดหู เปิดตา ในเรื่องที่เราไม่เคยรู้ เคยเห็น ชอบมาก ๆ ค่ะ และจะขอติดตามอ่านตลอดไปจนกว่าคุณป้า จะเลิกเล่า ปล. อย่างเรื่องนี้ก็ได้รู้แหล่งช๊อปปิ๊งใหม่ ๆค่ะ ทั้ง ๆที่คุณสามีก็ทำงานที่อิเคโบคุโร่ ไปที่ทำงานของสามี ก็หลายครั้ง ก็ช๊อปแต่ที่ห้างโทบุ ไม่รู้จักที่อื่น ค่ะ


โดย: Beeze IP: 219.126.144.50 วันที่: 28 มกราคม 2554 เวลา:19:17:52 น.  

 
ตามอ่าน เหมือนได้ไปเที่ยว ไปกินด้วยเลยค่า


โดย: ตา (ta/'o-o/' ) วันที่: 28 มกราคม 2554 เวลา:20:03:07 น.  

 
ได้เปิดโลกทัศน์อีกแล้ว..ชอบจังเลยค่ะย่านช๊อปปิ้งนี่ล่ะ ทำให้สาว ๆตาโตกันเลยล่ะค่ะ อิอิ ขอบพระคุณสำหรับเนื้อหาดี ๆ ที่มีมาให้อ่านตลอด


โดย: มินนี่ (น้ำใจมิใช่น้ำจิ้ม ) วันที่: 28 มกราคม 2554 เวลา:21:46:21 น.  

 
ชอบอ่านบล๊อกคุณป้าค่ะ
สนุกดี ใครจะว่ายังไงไม่ต้องไปสนใจ
เค้าหรอกนะคะ ยังมีคนที่รักคุณป้า
อีกเยอะแยะ
ขอให้คุณป้ากับคุณลุงสุขภาพแข็งแรง
มีเงินมีทองใช้ไม่ขาดมือนะคะ


โดย: แมว IP: 113.53.127.93 วันที่: 31 มกราคม 2554 เวลา:21:04:00 น.  

 
มาเป็นกำลังใจให้คุณพี่พนอจันทร์เขียนต่อไปนะค่ะ ดิฉันมายืนยันนอนยันไม่ใช่แต่เด็กสาวๆๆเป็นแฟนคลับค่ะ ดิฉันขึ้นเลขห้ามามาดๆๆเป็นแฟนมานานแล้วนะค่ะ อ่านกระทู้นี้อยากย้ายประเทศมาอยู่ญี่ปุ่น ใกล้ๆๆคุณพี่จังเลยค่ะ


โดย: พิม IP: 86.31.123.79 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:1:33:19 น.  

 
ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ


โดย: พนอจัน (พนอจัน ) วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:49:46 น.  

 
คุณป้าพนอจัน อย่าไปใส่ใจคนชอบเหวี่ยงเลยค่ะ ใครจะว่าอะไรอย่าไปใส่ใจ เพียงแต่เรารู้ ว่าเราทำอะไรก็พอ เป็นกำลังใจให้ป้าค่ะ นาน ๆ น้องจะเข้ามาตามอ่านตามเที่ยวกับคุณป้าที มีเมนท์บ้าง ไม่เมนท์บ้าง แต่ก็เป็นบิ๊กแฟนค่า....


โดย: น้อง IP: 24.63.34.220 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:12:16:14 น.  

 
รูปสุดท้ายสวยจังค่ะ


โดย: นภัทร IP: 125.25.19.98 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:17:38:08 น.  

 
สวัสดีครับตอนนี้ยังอยู่ที่ญี่ปุ่นหรือเปล่าครับ


โดย: คนไกลบ้่านjapan IP: 126.243.211.139 วันที่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา:18:10:22 น.  

 
คุนป้าพนอจัน เป็นคนที่ท่าทางจะมีความสุขมากเลยค่ะ แล้วยังใจดีส่งภาพสวยๆมาให้เพื่อนๆน้องๆดูด้วย ส่วนเรื่องร้านอาหารก้อถือว้าเป็นข้อมูลดีๆสำหรับคนที่กำลังมองหาร้านในสไตล์ของตัวเองที่ต้องการจะไปทานอาหารมากกว่าค่ะขอบคุนในกัลยานมิตรค่ะ



โดย: Bass Ket Ball IP: 49.133.54.83 วันที่: 9 มิถุนายน 2555 เวลา:11:55:50 น.  

 
คุณป้าเจ๋งมากค่ะ ... น่ารักและวัยรุ่นมากกก..


โดย: May IP: 101.108.86.134 วันที่: 5 กันยายน 2555 เวลา:22:52:30 น.  

 
ขอบคุณที่ให้ข้อมูลที่ดี และน่าสนใจแถมยังอ่านแล้วหนุกดีอีกด้วย ขอให้สุขภาพแข็งแรง และเขียนให้อีกนะคะ


โดย: sudapa IP: 180.180.148.40 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:17:39:11 น.  

 
เข้ามาอ่าน Blog ของป้า บอกเลย...ชอบมากกกค่ะ กำลังจะไปญี่ปุ่นตอนปีใหม่นี้ ได้เที่ยวตามรอยคุณป้าแน่นอนค่ะ ข้อมูลมีประโยชน์มากค่ะ ร้าน Sweet Paradise ต้องโดนแน่ๆ เพราะหนูชอบของหวาน อิอิ


โดย: IM IP: 171.101.110.82 วันที่: 11 ธันวาคม 2556 เวลา:17:27:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
พนอจัน
Location :
กรุงเทพฯ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 163 คน [?]




ป้าพนอจัน เกิด วันที่ ๒ พฤกษภาคม ๒๔๙๔

เป็นคนกรุงเทพ เกิด ที่ เขตดุสิต ถนนสุโขทัย

ชอบทำอาหาร ชอบดอกไม้ ชอบท่องเที่ยว

ตอนนี้แต่งงาน มาอยู่ประเทศญี่ปุ่น ได้ 16 ปี
New Comments
Friends' blogs
[Add พนอจัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.