ฉันยังคงเชื่่ออยู่เสมอ ว่าโลกนี้มีปาฏิหาริย์ เพียงแต่ฉันไม่แน่ใจ ว่ามันจะเพียงพอสำหรับมนุษย์ทุกคน ฉันเพียงอยากดิ้นรนด้วยตัวเองบ้าง ....เผื่อว่าวันใดโลกนี้ไม่หลงเหลือปาฏิหาริย์อีกแล้ว ฉันจะได้รู้จัก วิธีที่จะก้าวเดินต่อไป....โดยไม่มีมัน
หนึ่งเดือน..กับความเถื่อน..และเพี้ยน..

ทำป้อกมาได้เดือนนึงแล้ว..

เลยถือโอกาส..ไปเยี่ยมเพื่อนสี่ห้าคน..

ที่มาเมันท์ให้ในวันแรกๆ..

หนึ่งในนั้น..ก็มี..แม่นู๋มี..ซึ่งยังอยู่เป็น ..ถาวรคอมเมเนเตอร์..

ตราบจนทุกวันนี้..

เราแอบนึกขอบคุณเธออยู่ในใจ...^^

อยากจะกระโดดกัดหูเป็นการขอบคุณอีกซักสามที..

******************

เขียนไปแล้ว..28 ห้อง..

ตกวันละห้อง..บ้ามาก..

เป็นการกระหายการยอมรับความมีตัวตนขั้นรุนแรง...

เหมือนต้องการแพร่เชื้อทางความคิดอะไรซักอย่าง?

พวกแปลกแยกก็อย่างนี้แหละ...

ลึกๆในใจ..ก็แอบหวั่นการเดินทางบนเส้นทางที่มีเพียงตัวเอง..

เพียงคนเดียวอยู่เหมือนกัน..

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม..

ลิงก็เป็นสัตว์สังคม..

เราก็เหมือนลิง...

แต่สังคมลิงน่าสนุกกว่า..

วันๆเอาแต่ทำหน้าฮาๆ เหมือนปังคุง..

คนเราถ้าทำหน้าฮาๆแบบนั้นกันเยอะๆ..

โลกเราคงน่าอยู่กว่านี้หลายขีด...

************************

การวิ่งไปบ้านโน้นบ้านนี้อย่างรีบเร่ง...

เพื่อจะได้ไปครบทุกบ้านที่เคยเข้ามาติชมและทักทายเรา...

จะเป็นสิ่งที่เราจะไม่ทำอีก..

เราจะค่อยๆย่อง..

เข้าไปอ่านจินตนาการและความคิดของคนอื่น..

อย่างระมัดระวัง..ไม่ให้เขาทันระแวง...

อ่านอย่างละเอียด..

ได้วันละหน่อยก็ยังดี...

แต่ก็จะไปให้ครบจนได้นั่นแหละ..

*************************

งานเขียนของฉัน..

มีทั้งโดนใจ..และไม่โดนใจ...

ฉันมักจะเขียนอะไรที่มันยาวๆ...

ตามใจตัวเอง..

โดยไม่สงสารคนอ่านเลย..

ฉันไม่ได้หวังให้เขาอ่านจนจบหรอก...

แค่กดอีโมซักตัวให้รู้ว่ามา..

ฉันก็กระดิกหาง..จนหางแทบหลุดแล้ว...


ไม่ต้องเม้นท์ให้เข้ากับเนื้อหาที่เขียน...

มันไม่จำเป็นขนาดนั้น..

เธอจะเล่าให้ฟังว่า..

วันนี้เธอท้องผูก..เป็นเงื่อนขัดสมาธิ..

ขณะที่ฉันเขียนเรื่อง การเอาตัวรอดเมื่อโดนตูบไล่กัด..ก็ได้..

ออกจะเท่ห์ดี..

*********************************

ในโลกของฉัน...

บนฟ้ามีไส้เดือนสีชมพูมีปีก..บินไล่จีบผีเสื้อที่แต่งตัวแนวร็อคๆ..

คนในโลกของฉันกินหญ้าเป็นอาหาร..ก่อนไปทำงาน..

ต้องแวะเล็มหญ้าข้างทางก่อน...

งานหลักของคนก็คือนั่งยิ้ม...พวกเขาเอาแต่ยิ้ม...

และคนในโลกของฉัน..มีแค่สองเผ่า..

คือเผ่าที่เวลาจะฉี่สุด แล้วต้องขมิบก้น...

กับเผ่าที่ไม่ต้องขมิบ...

ซึ่งมันสังเกตได้ยากมาก..

โลกของฉันจึงไม่มีสงครามเลย..

ในโลกของฉันไม่มีรถยนต์...

ผู้คนเดินทางด้วยพลังงานเสียงหัวเราะ..

ยิ่งหัวเราะดังและจริงใจมากเท่าไหร่..

ก็ยิ่งไปได้เร็วมากเท่านั้น..


*************************

งานเขียนของฉัน..

ขัดแย้งกับกฏทางฟิสิกส์อย่างไม่น่าให้อภัย...

ไม่สามารถพิสูจน์ให้เป็นจริงได้โดยการแก้สมการ..

เพราะมันใช้จินตนาการล้วนๆ....

การที่เกาะอังกฤษมีต้นมะขวิด...

อาจจะดูไร้สาระสำหรับนักวิทยาศาสตร์...

หากสาระของพวกเขาคือหนังสือกองโตๆ...

อ่านแล้วชวนให้ขนหัวร่วง?...

แต่สาระของฉันคือการขำให้มากที่สุด...

ฉะนั้น..

การที่จะอ่านงานเขียนของคนเพี้ยนๆคนหนึ่ง..

จึงควรละทิ้งกฎเกณฑ์ทั้งหมดนั้นเสีย..

เหลือไว้แต่เพียงจินตนาการ..

ทำตัวให้เพี้ยนชั่วขณะ..

เมื่อละทิ้งหลักการเสียแล้ว...

เธอจะพบว่า ทุกอย่างล้วนเป็นไปได้....

******************************

ฉันเป็นคนนอนดึก...

ป้อกฉันจะเสร็จและออนแอร์ตอนตีสาม...

เลยไม่ค่อยมีใครแวะมาเยี่ยมนัก...

หรืออาจจะเพราะเข็ดขยาด..

ไม่กล้าเข้ามาอีกก็ได้..

ฉันกำลังชั่งใจ..ว่าจะซื้อโน้ตบุ๊คดีไหมนะ?..

เพราะว่าฉันชักเบื่อ..ที่ต้องใช้มือถือ..

เข้ามาดูบ้านตัวเอง..ทุกๆชั่วโมงอย่างทุกวันนี้...

ช่วงนี้เลยทำเป็นดราฟไว้หลายอันอยู่....


**********************************************

"หากพระผู้สร้างมีอยู่จริง...

ก็ถ้าเป็นอย่างนั้น...

แม้แต่โลกใบนี้..พระองค์ก็คงสร้าง จากจินตนาการกระมัง?.."


****************เจ้าของบ้าน...ที่เขียนสิ่งที่เธออ่านมาทั้งหมดนั่น..

มันเพี้ยน..แหกคอก..ผ่าเหล่า..แต่รักจริง...


..

ขอให้มีความสุขกันถ้วนหน้า..

ขออย่าให้ใครมาแทงข้างหลังนะ.....



********************************************

25..มีนาคมกริบ..ปีนี้..

ฉันหกล้มขณะที่เดินขึ้นบันได..

นานจนจำไม่ได้แล้ว..

ว่าหกล้มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?..

ความรู้สึก..หลังจากหกล้ม..

ตับอ่่อนสั่งการให้หัวใจเต้นแรง..

เพื่อเตรียมเอาตัวรอด...

สมอง...กลัวกระโหลกจะพาไปฟาดพื้น..

เลยสลัดความงัวเงียทิ้งและตื่นตัวเต็มที่..

เท้า...เจ็บและบ่นงุบงิบเป็นเชิงต่อว่า ตาทั้งสองข้าง..

ตาทั้งสองข้าง..ส่งสัญญาณไปบอกสมอง..

ว่า ..พื้นซีเมนต์ ได้ขยับเข้ามาใกล้กระโหลกอย่างผิดปกติ..

*****************************

นานๆหกล้มที..

ก็ตื่นเต้นดี...

วันไหนเซ็งๆ..น่าจะลองหกล้มดูนะ..

คงจะหายเซ็งได้ชั่วขณะ...

แต่คงไม่สนุกเท่าหกล้มจริงๆหรอก..

การหกล้มสอนให้รู้ว่า..

อย่าทำน้ำหก..เพราะมันอาจจะทำให้คนอื่น..ลื่นล้มได้..

************************************

เกือบเที่ยงคืนแล้ว..

วันนี้วันพระข้างแรม...

คืนนี้ท้องฟ้ามีเรื่องสนุกๆให้ฉันทำ..

มีเมฆเยอะแยะลอยมาจากทะเลทางทิศใต้...

มันลอยมาให้ฉันเดาเล่น..

ว่ามันเป็นรูปอะไร?..

ฉันเห็นก้อนหนึ่ง..เป็นรูปหน้าบินลาเดน..

อีกก้อน..เป็นรูปพระจันทร์..

ส่วนอีกก้อน.น่าจะเป็นรูปฉันเองแหละ?..

ฝนคงกำลังจะตก..

ต้องเตรียมหลับอุตุ...







*********************************************

26...มีนาคมขำ..ศักราชเดียวกัน..

มีคนตาย..

พี่ชายของแอน..ตายจ้อย..

แอนร้องไห้ขี้มูกโป่งสวรรค์...

ฉันไม่เคยพบกับพี่ชายแอนหรอก..

แต่ก็รู้สึกเศร้าที่แกตาย...


คนเราตายแล้วไปไหน?..

ใครจะไปบอก?..

ถ้าบอกว่าตายแล้วสบายกว่าตอนมีชีวิตอยู่ร้อยเท่า..

คนทั้งโลกก็คงกลั้นหายใจตายกันหมดพอดี...

แต่ถ้าเฉลยว่าตายแล้ว..

สุดแสนจะทรมาน...

คนก็คงหาทางดิ้นรนหนีความตายกันให้วุ่นวายกว่าทุกวันนี้..

หลายเท่าอีกนั่นแหละ..

ไม่รู้น่ะดีแล้ว..

ออกจะตื่นเต้น..

ทำความดีไว้ให้มากๆดีกว่า..

เผื่อเวลาเดินทางหลังความตาย..

แล้วผีตัวข้างๆถามว่า..

เจ้าได้ทำความดีอะไรไว้บ้าง?

แล้วเราดันนึกไม่ออกเลย..

เพราะไม่เคยทำเอาไว้ซักนิด..

เดี๋ยวจะโดนด่า.. ว่าเสียชาติเกิดจริงๆ..

เสียผีเสียสางกันเปล่าๆ...


...............................

แอนคือพี่สะใภ้อายุที่เท่ากันกับเรา...

แอนเคยหนีออกจากบ้านมาเรียนต่อ..

เคยเดินเท้าเปล่า..

จากดินแดงถึงปิ่นเกล้า..

ด้วยเหตุผลว่า.."นั่งรถแล้วมันเห็นวิวสองข้างทางไม่ชัด..

เลยอยากเดินสำรวจดูช้าๆ.."

อาการทักทายประจำตัวของแอน..

คือ เอามือมาบีบนมเราแล้วบอกว่า...

"นมใหญ่จัง.."..


ที่สำคัญ..

คือเธอเป็นหมอดูมือสมัครเล่น...

ล่าสุดได้ทำนายชะตาชีวิตให้กับเรา...

"โต้ง..ชะตาจะขาดและตายตอนอายุ 26!!!.."

นั่นคือคำทำนายของแอน...

และคงเพราะเหตุนี้กระมัง..

ถึงไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นมืออาชีพซักที..?


ฮ่าๆ..

ผมเพิ่งอายุ 26 ไปเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง...







Create Date : 25 มีนาคม 2552
Last Update : 27 มีนาคม 2552 1:39:04 น. 31 comments
Counter : 261 Pageviews.

 
เป็นการกระหายการยอมรับความมีตัวตนขั้นรุนแรง...

ประโยคนี้มันโดนความรู้สึกส่วนตัวผมมากครับ ชอบ ๆ


โดย: niceguyfinishlast วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:3:33:46 น.  

 
ฉันขอบคุณเธอมากนะ
ที่แวะไปหย่อน ความห่วงใยให้ฉันที่หลังบ้าน..
ช่วงนี้ฉัน ยังไม่เสร็จสิ้นภาระที่จะต้องทำ..
ฉันเหนื่อย
ฉันท้อ
ฉันล้า
ฉันจึงมาตามหาจินตนาการ
ที่ทำให้ ฉันเพลิดเพลินได้ ที่บล็อคของเธอ..
เพราะถ้าฉันได้จินตนาการแล้ว
ฉันก็เหมือนกับจะหลุดจากโลก อีกโลกหนึ่ง..
แต่โลกในจินตนาการของฉัน
มันไม่มีใส้เดือนสีชมพูมีปีกน๊า
เพราะว่าฉันกลัวประเภทสัตว์เลื้อยคลานมาก มาก
ขอเป็น ผีเสื้อสีชมพู วิ่งวอนเต็มท้องฟ้าดีกว่า..
..
ขอแสดงความดีใจด้วยนะ
ที่มีบ้านนี้ครบหนึ่งเดือนแล้ว..
..
เธอก็ดูแลตัวเองน๊ะ
เป็นไข้ เป็นหวัด ตัวร้อนเพราะ พิษรัก
ก็หายากินเองนะ
ยังระลึกถึงอยู่เสมอ..สู้ๆๆๆๆ


โดย: ฉันเป็นผีเสื้อสีชมพู ตัวหนึ่งที่บินว่อนอยู่บนท้องฟ้าที่สดใส.. IP: 84.181.243.181 วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:4:28:03 น.  

 
อืมม..บ้าดีจ้ะ..


โดย: ป้าแก่ (elastigirl ) วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:8:44:55 น.  

 
ขอบคุณที่คิดถึงกัน

ฉันแอบเขิน....

บางที"มิตรภาพ"ก็ได้มาโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ ว่ามั้ยท่าน...^^

..................................

หนึ่งเดือนกับ 28 ป้อก มากโขทีเดียว

แต่เราชอบอ่านนะ เพลินดีออก...

การที่ได้แอบเข้าไปในจินตนาการของใครสักคน...มันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง ^^



ปล.ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ว่าประเทศอังกฤษมีต้นมะขวิดมากมาย


โดย: ผู้หญิงกระต่าย....ที่ยังไม่เคยกินแมว ^^ (แม่นู๋มี่ ) วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:9:11:27 น.  

 
บนฟ้ามีไส้เดือนสีชมพูมีปีก..บินไล่จีบผีเสื้อที่แต่งตัวแนวร็อคๆ..

มีแต่ไส้เดือนสีน้ำเงิน เอาไปแทนก่อนได้ป่ะ

เราอ่านจบทุกครั้งแหละ
ชอบอ่านอะไรเพี้ยน ๆ

จินตนาการมักไร้ขอบเขตเสมอ...

ดีซะอีกมีจิตนาการเป็นของตัวเอง

มี ฟาร์ม สุข มาก ๆ น๊า



โดย: wayoflife วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:9:16:26 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายแจงที่บ้านนะคะ


โดย: pet.sp วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:9:28:34 น.  

 
ขอบคุณคำอวยพรวันเกิดพี่ค่ะ...






ขอให้จิตใจเบิกบาน เหมือนดอกไม้บานยามเช้า...




ตกบ่าย ตกค่ำ ก้อยังย่ำอารมณ์ดี๊ดี


โดย: พี่แหม๋ว (ฟ้าคงสั่งมา ) วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:11:50:00 น.  

 

เชื่อในสิ่งที่ทำ ทำในสิ่งที่เชื่อค่ะ


โดย: เทียนไขกับไฟแช็ก วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:21:29:09 น.  

 
ราตรีสวัสดิ์ เทวดาตัวน้อย



โดย: wayoflife วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:22:12:31 น.  

 
ทำอะไรที่เรารู้สึกดีน่ะก็โอเคสำหรับเราแล้วล่ะ....ก้าวต่อไปแบบสวยนะค๊า


โดย: mastana วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:23:33:30 น.  

 

สวัสดีค่ะ

วันนี้เอา Hoddeok ขนมเกาหลี มาฝากค่ะ





โดย: praewa cute วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:0:37:48 น.  

 
แฮะๆ ขอแอบมาแอดนะค้าบ


โดย: เทียนไขกับไฟแช็ก วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:0:41:06 น.  

 


เอาของหวานมาให้ดูก่อนนอน
จะได้หลับฝันหวานๆค่ะ อิอิ ฝันดีค่ะ


โดย: ญามี่ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:1:15:57 น.  

 

กลอนซึ้งๆแพรอ่านทีไร ก็ซึ้งทุกทีค่ะ

หวัดดีนะคะ


โดย: praewa cute วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:1:21:06 น.  

 
โอ้โห! ป๊อก 28 มีเด้งรึป่าวคับ...


โดย: To-ne-T วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:1:29:05 น.  

 
น่ารักดี...

พูดจริง ๆ นะ

อ่านแล้วยิ้มเลย

อังกฤษมีต้นมะขวิด ? อาจมีมั้ง... หรือไม่มีหว่า


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:2:01:43 น.  

 
จอมยุทย์ย่อมมีบาดแผล...
หากรักที่จะเป็นจอมยุทย์ต้องลับดาบทุกวัน..ฉันใด...ทำไมต้องเป็นฉัน...เป็นเธอได้ไหม...
นักเขียนที่ดีต้องเขียนบ่อยๆคุณทำถูกแล้ว ให้มันพร่างพรูออกมา..ความบ้าความพี้ยน อย่ามัวไปเก็บเอาไว้ หน้าร้อน..โรงพยาบาลเต็ม....

*******
เอาเป็นว่า มาแอบอ่านอยู่บ่อยๆ และอ่านจนจบ...ด้วย...เมนต์บ้างไม่เม้นต์บ้าง แต่ฉันก็ชอบ ..

ข่าวดี...เรามีเหมือนกันุทุกข้อเลย
.ความมันเพี้ยน..แหกคอก..ผ่าเหล่า..แต่รักจริง...



โดย: girl from sea วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:2:26:51 น.  

 
เราว่าคุณเขียนงานอ่านง่ายดีค่ะ เพราะมันมาเรื่อยๆ
แบบว่ามาทีมาหลายเรื่องเลย เราเองเป็นพวกอ่านแล้ว
ประมาณลืมเลยว่าบางทีจะเม้นท์อะไรแต่ก็ลืมจริงๆ
เพราะอ่านอะไรก็น่าเม้นท์แต่พอจบอ้าว วดันลืม กร้าๆๆๆๆๆๆ

แต่ไม่เป็นไร เพราะว่าแวะมาส่งความให้ว่าคุณเขียน
อ่านง่ายและอ่านเพลินค่ะ อีกอย่างไม่ยาด้วยแหละ
เพราะตัวฟ้อนท์ที่คุณใช้มันใหญ่โดนดีค่ะสำหรับคนแก่อย่างเรา
อ่านแล้วก็เลยสบายๆ เลย ..


ว่าแต่ว่า ไอ้เรื่องหกล้ม ตกบันได มันไม่แปลกสำหรับ
เราเลยล่ะเพราะตกเกือบทุกเดือน ฮ่าๆ แบบว่าเอ๋อๆ แบบนี้
ไม่หกล้มก็ใจเพลินก็โดนมีดบาดซะเลย เป็นบ่อยค๊า


โดย: JewNid วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:4:56:25 น.  

 

emoสวัสดีครับ


"ขออย่าให้มีใครแทงข้างหลัง".... ขึ้นชื่อว่าแทง ไม่ว่าข้างหน้าข้างหลัง ก้เจ็บเหมือนกันแหละครับ

มีความสุขมาก ๆ รักษาสุขภาพ นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:7:38:00 น.  

 
เป็นไงบ้างล่ะท่าน....

บางทีหกล้มก็ดีไปอย่างนะ...

มันทำให้เรารู้ว่า สภาพอากาศบริเวณใกล้กับพื้นซีเมนต์มันเหมือนกับกลางอากาศที่จมูกเราอยู่ในเวลาปกติรึเปล่า...

ช่วงนี้อากาศแย่ ๆ ผู้หญฺงกระต่ายเลยถือโอกาสอู้มันซะเลย อิอิ


โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:8:58:14 น.  

 
อ้าว....ข้างบนพิมพ์ผิด

ทำไมฉันถึงพิมพ์คำว่า "ผู้หญิง" ไม่ถูกล่ะ

หรือจริง ๆ ฉันเป็น ผู้ชาย


หวา......แย่แล้ว

ต้องรีบกลับไปถามแม่ซะหน่อย


โดย: แม่นู๋มี่ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:9:00:20 น.  

 
อุ่นใจจริงๆครับ...

สำหรับทุกความเห็น...

ขอบคุณจริงๆหนา...

ปลายเดือนนี้..ใครที่อยู่ในกรุงเทพฯ.

อย่าลืมไปเที่ยว งานกาชาด กันนะครับ..

กะจะไปอยู่เหมือนกัน...

ต้องไปแก้มือ..

ดูว่าจะยิงแม่นกว่าปีที่แล้วหรือเปล่า?





โดย: เจ้าของบ้าน..อ่านแล้วอยากเม้นท์.. (อสัญแดหวา ) วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:11:01:49 น.  

 



จากบล็อก... ใช่ครับ ปัญหาใดใดในโลก ล้วนเกิดจากน้ำมือมนุษย์ ทั้งสิ้น


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:11:22:08 น.  

 
ไทยอาจจะร้อน ที่มี่ต้นฤดูใบไม้ผลิ บางวันหมอกหนาฝนบางแดดขี้อายหายไปกับขุนเขาทมึน
ยังต้องใส่เสื้อ2ตัวค่ะ อิอิ
..............

บ่ายแล้ว เลิกงานหิวๆ
เอาข้าวเหนียวไก่ห่อใบบัว กันสักนิดดีไหมคะ



แล้วค่อย “ชิม”ของหวานกันต่อนะคะ อิอิ




โดย: ญามี่ วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:15:41:54 น.  

 



ไม่สบาย


โดย: เทียนไขกับไฟแช็ก วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:20:12:38 น.  

 
อ้าว ตับอ่่อนสั่งการให้หัวใจเต้นแรง..
แล้ว ไตสั่งการให้ต้องรีบสปริงตัวป่าวจ๊า อิอิ

แล้วเป็นไรมากป่าว ........พื้นอะแตกมั๊ย เป็นห่วงเดี๋ยวต้องเสียตังค์ซ่อมพื้นให้เค้า หุหุ


ไม่กวนแล้ว ไปนอนดีกว่า ..



โดย: wayoflife วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:23:33:52 น.  

 
เป็นคนที่มีจินตนาการหลุดกรอบดีนะค่ะ ดีจังค่ะ บางครั้งการทำอะไรที่มันสวนวัฎจักรสังคมบ้างก็คงจะดี เราก็เป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรตามที่คนอื่นทำ เราจะทำแค่สิ่งที่เราอยากทำ บางคนอาจบอกว่าเราเห็นแก่ตัว แต่ถ้าต้องเห็นแก่คนอื่นแล้วเราต้องทุกข์ใจ เราก็ขอเห็นแก่ตัวดีกว่า อิอิ พร่ำเพ้ออะไรเนี่ย ไปดีกว่า แว๊บบบบบบ


โดย: ลูกน้ำ (NaM_85_ลูกน้ำ ) วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:1:40:24 น.  

 


หวัดดีค่ะ...
วันนี้ขอเป็นสาวหัวนอกนะคะ..เพราะส่วนตัวแล้วชอบค่ะ
ชอบมากกว่าอาหารไทยค่ะ..เพราะทำง่ายกว่าอาหารไทยค่ะ 555!!!
ส่วนกาแฟ/น้ำผลไม้ ช่วยหาแถวๆในครัวนะคะ..ที่บ้านหมดแล้วค่ะ
เหลืออยู่แก้วเดียว..ก็กำลังดื่มอยู่นี่แหละค่ะ อิอิอิ!!!
...........................


มีความสุขและสดชื่นมากๆนะคะ..พรุ่งนี้ก็ได้เฮ! แล้วน๊า...


โดย: tanjira วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:7:26:11 น.  

 
บล็อกนี้เป็นอะไร ที่แปลกตา แต่ตื่นใจ ที่สุด ...

ช่ายยยยย....

เรื่องอิสระภาพ ผมแปลกใจมากมายที่เพื่อนๆ ผมไม่รู้อิสระภาพแต่เรียกร้องประชาธิปไตย ไม่รู้จักตัวเองแต่อยากให้โลกสนใจ

แปลกคน แต่ชินตา...กับสิ่งรอบตัวแบบนี้ อิสระภาพอยู่ที่ส้นตีน กับ ความคิด ซึ่งอยู่ในเรา ทั้งนั้น

เอ้า..... เขียนหนังสือ นะ มีอะไรบ้าง เดี๋ยวจะไปเปลืองเงินซื้อมาอ่อนหน่อย

โดนใจเหลือเกิน.... ครับ

เอิ๊กๆๆ


โดย: ไนล์ รอยเคียว วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:9:06:06 น.  

 
อย่าว่าไปน๊า...
เราอยู่บ้านไม้ แรก ๆ อาจจะร้อน พอตี 4 ตี 5 คว้านหาผ้าห่มได้เหมือนกันนะจ๊ะ

พูดถึงความตาย ที่เราได้เข้ามาป้อกนี้ก็เพราะว่า จขบ.เขียนป้อกถึงท่าน
เมื่อวันที่ 25 มี.ค. น้องชายท่านก็เสียอีก พอดีคุณป้าเราเป็นเพื่อนกับน้องชายคุณรงค์
เฮ้อ!!! ห่างกันนิดเดียวเอง

สิ่งที่เดียวที่ มนุษย์ไม่เคยรู้ ก็ คือ วันตาย

ไปทำงานก่อนน๊า...


โดย: wayoflife วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:9:27:01 น.  

 

เลิกงานฝนโปรยเม็ดหนาๆ
หมอกโรยมืดราวสี่ทุ่ม

กลับห้องหาของกินง่ายๆดีกว่า
มาม่าเย็นตาโฟใส่หมู2รสกันหน่อยดีไหมคะ อิอิ



โดย: ญามี่ วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:14:40:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อสัญแดหวา
Location :
บ้านโคกอีโด่ย/กรุงเทพ/ต้นมะเดื่อต้นที่สอง.. Ethiopia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นมนุษย์
คลั่งไคล้การใช้ชีวิต
จริงจังในความฝัน
ยิ้มรับโลกของความจริง
บินไม่ได้ ถูกใครทำร้ายก็เจ็บ
ไม่เก็บเอาไปแค้น
แต่จำไว้นะเอ็ง..

ตอนเด็กๆเคยกินแมว
โตขึ้นมาเลยออกจะเพี้ยนๆ
ชอบพูดจาที่บางทีฟังดูเลี่ยนๆ
จนใครบางคนต้องร้องแหวะ

บางทีก็ปากมอม รู้จักคำหยาบพอๆกับผู้หญิงปากจัดทั่วไป
เป็นผู้ชายที่พยายามจะเป็นคนดี
แต่โดยสันดานเป็นเจิร์ก
เถื่อน บ้า อัตถิภาวนิยม เต็มพิกัด
ชอบดนตรี ชอบศึกษาสันดานมนุษย์

ไม่ชอบกรอบทุกชนิด
ที่สร้างขึ้นอย่างไร้เหตุผล
โดยพวกคนที่อยู่ในกรอบ

ไม่ชอบตามกระแส
แต่ไว้ผมทรงคล้ายนักร้องเกาหลี
ชอบอะไรก็ตามที่มันดูขัดแย้งกัน
เพราะมันเหมือนตัวเองดี

ใช้ชีวิตอยู่บนกฎข้อเดียว
คือความเป็นมนุษย์

กลัวผี
เคยเป็นฝี
รักจริง

อย่างไรก็ตาม
จะพยายามเป็นคนปกติ
ถึงแม้มันจะไม่ค่อยสนุกก็เถอะ..

"จ ง ใ ช้ ชี วิ ต..ข ณ ะที่ ยั ง มี ชี วิ ต"

จำ ไ ว้..

"ถ้ามีใครถามว่าฉันคือใคร?..

ฉันจะตอบอย่างภูมิใจ..

ว่าฉัน..

คื อฉั น.."

เป็นเอกเทศ..

ไม่ขึ้นตรงต่อใคร..

และมีตัวเดียวในโลก...

..................T.Potter.....
Creative Commons License
ความบ้าคลั่งชนิดต่างๆ โดย www.toofarorfear.bloggang.com อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ประเทศไทย.
ลิงจอมเพี้ยน
หัวหอมจอมติงต๊อง
กระต่ายติสแตก
X
X
X
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
25 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อสัญแดหวา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.