ชิคาโก้ มีฉายาว่า เมืองแห่งสายลม แต่ สายลมดันไม่เห็นใจ
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 
2 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
ความจริง 2 เวอร์ชั่น(23/2/07)


วันที่ 23 ก.พ 2007 (ตอนที่ 3)

6 โมงเย็นถึง 3 ทุ่มที่ Chinatown,Chicago
เป็นช่วงเวลาของ "ประเด็นร้อนในคืนหนาว"
ผมและผองเพื่อนนั่งรับประทาน มื้อเย็น
กันอย่างเอร็ดอร่อย(คงอร่อยกันหมดยกเว้นผม)ไปพร้อม ๆ กับ วิเคราะห์วิจารณ์ เรื่องราวความรักหักมุม ระหว่าง ผม กับ จี ฮุน อย่างเมามันส์ในอารมณ์

วิเคราะห์วิจารณ์แล้วมันได้อะไรขึ้นมา?

ได้สิครับ.......

ก็เมื่อสุดท้ายแล้วผมดันเลือกที่จะเชื่อเองว่า
คน ๆ เดียวที่มีคำตอบที่แท้จริงของเรื่องทั้งหมด "โกหก"
ผมก็ต้องทำเดิ้นด้วยการ หันมาพึ่งความจริงจากปากคนอื่น ๆ
เพื่อเอามายึดถือเป็น "ความเชื่อ" แทน

ด้วยการ ประติดประต่อสิ่งต่าง ๆ ที่พวกเขา(และเธอ)อาจจะผ่านหูผ่านตา หรือ มีข้อมูลลับที่น่าเชื่อถือได้ เช่น ข้อมูลที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน ซึ่งอะไรเหล่านี้ค่อนข้างจะเป็นวิธีที่แปลกพอสมควรใน "กระบวนการเชื่ออะไรบางอย่างจากตัวบุคคลคนหนึ่ง"
แต่ผมก็เลือกจะทำ

อย่างน้อย "ความจริงจากปากคนอื่น" มันก็ไม่มีผลประโยชน์แอบแฝง เหมือนกับความจริงจากปากของเธอ
ที่เธอสามารถใช้มันทำให้เกิด effect บางอย่างมาสู่ผม(เพื่อจุดประสงค์บางอย่างได้---(ถ้ามี))
ในทางปรัชญาเราเรียกความจริงนี้ว่า "ความจริงบริสุทธิ์"(ประโยคนี้ผมมั่วขึ้นมาเองน่ะครับ )

การนั่งคุยกันที่ Chinatown คืนนี้จึงไม่ได้เกิดขึ้นเพ่ือ แสวงหาวิธีไปแก้ไข หรือ แก้สถานการณ์อะไรกับ จี ฮุน เพื่่อพลิกกลับมาให้ผมประสบความสำเร็จ อีกต่อไปแล้ว
เพราะ เวลาหมด หมดเวลา แล้ว
พรุ่งนี้ก็วันสุดท้ายของผม กับ เธอ
แต่สิ่งที่ผมต้องการจะทำ คือการเสาะแสวงหาความจริง เพื่อจะเอามาบันทึกไว้ใน "หัวสมองของผม" เรื่องเธอต่างหาก ว่า เมื่อเธอจากไปแล้ว เธอควรจะเข้าไปนั่งอยู่ในความทรงจำของผมด้วยเรื่องราวแบบไหนดี?
ผมควรจะใส่เนื้อเรื่องให้เธอแบบไหนดี?
ที่แบบเป็นเรื่องจริงน่ะ เรื่องไม่จริงไม่เอาเลย เปลืองเนีื้อที่สมอง ไม่อยากจะจำฟรี ๆ
สงสาร จี ฮุน น่ะ ที่จะต้องเข้ามาอยู่ใน สมองของผมอย่างผิด ๆ ไปตลอดชีวิต


นับตั้งแต่ สุนทรพจน์ จบลง
ด้วยความที่มีสติเหลืออยู่เล็กน้อย
ผมจึงเริ่มไล่ตามเก็บ "ความจริงตามรายทาง" จากปากคนอื่น ๆ
ค่อย ๆ สะสมมันจาก เพื่อนร่วมโต๊ะอาหารเย็นนี้ และจากปากคนอื่น ๆ อีกเล็กน้อย (แหล่งข่าวที่เชื่อถือได้แบบไม่โดนเธอครอบงำและไม่มีผลประโยชน์ใด ๆ ทั้งนั้นน่ะ)
์์
จนในท่ีสุด ผมก็พบว่ามีข้อมูลลับ(สุดยอด)หลงเหลืออยู่บ้างนิด ๆ หน่อย ๆ
ความจริงจากปากบุคคลที่เชือถือได้ประมาณ 4-5 คน
คนละประโยค 2 ประโยค
ที่ผมจะสามารถนำมา ผูกกัน กับ ความจริงจากตัวผมเอง ให้กลายเป็น
"ความจริงฉบับฉายจริง(เวอร์ชั่นที่ไม่เอาสิ่งที่เธอพูดมารวมด้วย)"
ที่ผมจะใส่ไปให้เธออย่างเป็นทางการในความทรงจำของผมในอีก 70 กว่าช.มข้างหน้านี้

"ความจริงฉบับผู้กำกับตัดเอง(Director's Cut)
เรื่อง "การพบกันของ โทนี่่ กับ จีฮุน"
ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้าย
ตั้งแต่ต้นจนจบ 2 เดือนเกือบเต็ม ๆ ที่จะฉายในหัวของผมนับจากนี้เป็นต้นไป............
เขียนบทได้ออกมา คร่าว ๆ ได้





ดังนี้






หมายเหตุ:
เครื่องหมาย** หมายถึง
"เป็นคำพูดจากคำให้การของคนอื่นๆ ที่เชื่อถือได้+ผมไม่เคยรู้มาก่อน และเป็นประโยชน์ต่อรูปคดียิ่งนัก"
ส่วนที่เหลือเป็นเรื่องจริงจากประสบการณ์ของผมเอง



โช จี ฮุน กับ ผม พบกันครั้งแรกวันที่ 8 มกราคม แล้วผมก็ปิ๊งเธอทันที(แบบไม่ต้องเสียเวลารอนาน)
เธอมาเรียนภาษากับพี่สาวของเธอ(ซึ่งอยู่ห้องเดียวกับผม---แต่เธอเรียนอีกห้อง เราไม่มีโอกาสได้เรียนห้องเดียวกันเลย)


วันต่อมา พอผมรู้ว่าเธออายุ 18 ผมถอดใจพับโครงการจีบเธอไปทันที เพราะอายุห่างกันมากเกินไป จึงลดลงมาเหลือแค่ แอบชอบเฉย ๆ แต่มิวายเลือก(แอบ)ตามเธอไปเรียน วิชาเลือกคาบบ่ายตามเธอทั้ง 2 วิชารวด เพราะไม่อยากพลาดการอยากร่วมชื่นชมความน่ารักให้หัวใจชุ่มฉ่ำ
ในความถี่ 5 ครั้งต่อสัปดาห์(วันละคาบก็ยังดี)


แล้ว เธอก็เริ่มต้นเข้ามาตีสนิทกับผมเอง ด้วยการ มาโผล่หน้าตรงห้องผมทุกวัน ทุก ๆ ช่วงพัก 15 นาที
ประมาณว่า หลับตาเดินออกไปนอกห้องแล้วลืมตาขึ้นมาก็จะเห็น
"เธอยืนแอบอยู่หลังประตูแล้วพูดว่า Hi !! Tony เมื่อเจอผม" ทุกทีไป
และด้วย การสังเกตุอย่างเป็นกลางสุด ๆ (จริง ๆ นะ)
ผมพบว่าเธอทักแค่ผมคนเดียว ทั้ง ๆ มีน.รผู้ชายอยู่ยั้วเยี้ยเต็มร.ร
อีกอย่างคือ ผมไม่เคยทักเธอมาก่อน(และไม่เคยทักก่อน) ไม่เคยคุยกับเธอเลย
นั่งเรียนก็คนละที่
เธอทำแบบนั้นไป 1 อาทิตย์ติด ๆ โดยไม่หวั่นแม้ว่าสิ่งที่ผมให้กลับไปก็แค่ Say Hi ประโยคเดียวสั้น ๆ คืนกลับไปแค่นั้น
ผมเร่ิมรู้สึกตะหงิด ๆ ถึง ความผิดสังเกตุ ของผู้หญิง 1 คนที่จงใจมาทักผู้ชายคนหนึ่งเป็นพิเศษแบบออกนอกหน้า


**ในขณะเดียวกันนั้นเอง มีการแอบจับคู่ให้ เม ยอง พี่สาวของเธอ เกิดขึ้นเงียบ ๆ โดยผู้หญิงเกาหลีกลุ่มหนึ่ง(ตามประสาวัยรักวัยเรียน)
โดยที่ผมกลายเป็นผู้ถูก แจ๊กพ็อต เป็น 1 ในผู้ถูกเสนอชื่อเข้าไปให้ เม ยอง พิจารณา
โทษฐานที่ สาว ๆ เกาหลีเห็นว่า ผมกับ เม ยอง หน้าตา คล้าย ๆ กัน แถมสไตล์,บุคลิก น่าจะเข้ากัน
ควรลอง เดท กันดูซักตั้ง
แต่ เม ยอง ปฎิเสธความหวังดีนั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า
น้องสาวของเธอ ชอบผม
เธอจึงอยากจะให้ผมไป เดท กับน้องสาวของเธอแทน(ช่างเป็นพี่ที่จิตใจประเสริฐอะไรเช่นนี้)




และแล้ว บ่ายวันหนึ่ง จี ฮุน ก็เดินดุ่ม ๆ เข้ามาบอกกับผมหน้าตาเฉยว่า
"โทนี่ วันนี้นาย sexy มาก ๆ" ต่อหน้า อาจารย์ 1 คน+เพื่อนอีก 1 คน อย่างไม่อายฟ้าดิน
แล้วเธอก็เร่ิมเรียกผมว่า Tony Sexy Guy ต่อหน้าคนหลาย ๆ คน นับแต่นั้น

นอกจากจะสร้างความ อับอาย ให้แก่คนขี้อายอย่างผมแล้ว ผมเริ่มกลับลำเริ่มคิดจีบเธอด้วยเหตุการณ์นี้



ป.ล แต่สถานการณ์ตอนนี้ ผมกับเธอ ก็ยังไม่ใช่เพื่อนกัน เราแค่เรียนด้วยกันวันละคาบ เราก็ยังนั่งห่างกัน ผมก็ยังไม่เคยเข้าไปคุยกับเธอ แต่เธอก็ยังคงพยายามมาตีสนิทกับผมต่อไป....


**ถัดจากนั้น 1 วัน
แหล่งข่าวภายในส่งข่าวลอยมาเข้าหูผมว่า เธอมีแฟนอยู่แล้วที่เกาหลี
(ผมไม่แปลกใจหรอกที่คนอย่างเธอมีแฟน ก็น่ารักซะขนาดนี้)
แต่ผมต้องยอมเศร้าใจด้วยการพับโครงการจีบเธออีกครั้งในรอบ 2 อาทิตย์ไปอย่างน่าเสียดาย


**เม ยอง เองก็บอกว่า จี ฮุน มีแฟนอยู่ที่เกาหลีจริง แต่อยากเลิกเพราะ ผู้ชายคนน้ันเป็นคนน่าเบื่อ(อืมม์) แต่แฟนเธอไม่อยากจะเลิก


และแล้ว จม.รักฉบับนี้ก็มาถึงมือของผม



จ.มที่เธอบอกว่าส่งให้เพราะคิดแค่เพื่อนเท่านั้นจริงๆ
ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นผมยังไม่ได้เป็นเพื่อนกับเธอเลย ไม่เคยพูดกันยาวกว่า 2 ประโยคด้วยซ้ำ !!!
ป.ล และถ้าคิดแค่เพื่อนจริง ๆ ทำไมไม่กล้าเอามาให้ด้วยตัวเอง ต้องให้พี่สาวเอามาให้อ่า??

คนทั้งโลกก็คงเป็นแบบนี้ ถ้าเราอยากเป็นเพื่อนกับใครซักคน
เราคงไม่เขียนจ.ม รูปหัวใจที่มีใจความแบบนี้ เพื่อไปสื่อให้เค้ารู้ว่า
เราอยาก "แค่อยากเป็นเพื่อน(จริง จริ๊ง)หรอก"
หรือต่อให้เป็นเพื่อนกันก็เถอะ เพื่อนที่ไหนเค้าส่ง จ.ม รูปหัวใจแบบนี้ให้กันเนี่ย?

**เม ยอง บอกว่า การ์ดใบนี้น้องสาวของฉันไม่ได้เขียนเล่น ๆ นะ โทนี่


หลังจาก การ์ดใบนี้ ผมไปเดทกับ จี ฮุน 3 ครั้ง
ครั้งแรกที่เราจับมือกัน เธอพูดออกมาว่า "วันนี้จะไม่ล้างมือเพราะได้จับมือ โทนี่"
(แม้จะพูดออกแนว ล้อเล่น แต่ คนไม่ได้คิดอะไรไม่พูดหรอกอ่า)
นอกจากนั้นยังมี
sms หวานแหวว ๆ จากเธอ หลายอัน อาทิ
"Have a good night My tony....."
"We have Iceskating tomorrow LOVELY Tony....."


และเมื่อวาเลนไทน์มาถึง.......
เราเป็นมนุษย์คู่เดียวในร.รที่เอาของขวัญกล่องเบ้อเริ่มมาให้กันและกันที่ร.ร



และตกเย็นเราจับมือกันเล่น Iceskating 2 ต่อ 2 ท่ามกลางน.รกว่า 30 คน(ที่มาด้วย)อย่างเปิดเผย



**ที่ ลานสเก็ต เพื่อนผมคนหนึ่ง
แอบได้ยิน จี ฮุน ยืนคุยกับพี่สาวของเธอ 2 คนว่า
จีฮุน พูดกับพี่สาว
ว่าชอบโทนี่ ม๊าก มาก โทนี่สเปคสุด ๆ ชอบเวลาโทนี่ยิ้ม โทนี่ยิ้มน่าร้ากกก(อืมม์ อันนี้ผมไม่ยักรู้มาก่อนนะเนี่ยว่า ตัวเองยิ้มน่ารัก )


วันรุ่งขึ้น หนังสือพิมพ์(น.รทำเอง)ประจำร.ร
เขียนเรื่อง ผมกับ จี ฮุน คู่รักคู่ใหม่ประจำร.รที่เอาของขวัญมาให้กันวันวาเลนไทน์ ออกตีพิมพ์
(ที่ร.ร ผมมีน.ส.พ ออกทุก ๆ วันพฤหัสอ่ะครับ )
เวลาตกเป็นข่าว ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็น Brad Pitt และ จี ฮุน เป็น Angelina Jolie เลย ฮ่าๆ
ป.ล คู่รักฮอลลีวู้ดเค้าชอบผสมชื่อกัน เช่น Tomkat,Bradgelina,Bennifer
คู่ของผมต้อง Jiny (Ji hyun+Tony)

แต่และแล้วสุดท้าย จี ฮุน กลับมาปฎิเสธผมตอนเย็นด้วยหน้าตาเศร้าสร้อยวันนั้นเองว่า

"ผมเป็นสเปคจริง แต่ไม่อยากได้แฟน อยากได้เพื่อน"



ประโยคแรกอย่างเป็นทางการที่เธอ "ปฎิเสธ" ผมจากปากของเธอ
ซึ่งทำให้ เรื่องราวทุกอย่างที่มีทั้งหมดในสมองของผม
ถูกท้าทายจากระบบความเชื่อ โดยทันที

และจริง ๆ แล้ว จุด ๆ นั้น
มันควรจะจัดได้ว่าเป็น
"สุดเขตแดนของอาณาเขตแห่งความจริง"
ที่เธอมีต่อผมอย่างที่สุด ใช่หรือไม่???

สิ้นสุดการมีอยู่ของความจริง
ก่อนที่เธอจะปล่อยให้ ความสับสน,ความงุนงง,ความขัดแย้ง ฯลฯ
วิ่งเข้ามาปะปนทุกอย่างที่เคยเชื่อในสมอง ของผม มั่วไปหมด


ความจริงนั้นบางทีผมก็ไม่ได้กลัวมันซักเท่าไหร่หรอก
ความจริงอาจเชื่อได้ไม่ยาก
แต่ถ้าจะต้องเก็บเอาเรื่องโกหกมาเชื่อว่าเป็นความจริงนี่สิ
มันยากที่จะทำใจ



เมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่ง(ที่ผมดันชอบ)เอาความจริงมาให้ผมตั้ง 2 เวอร์ชั่น
(เวอร์ชั่นคำพูด กับ เวอร์ชั่นการกระทำ)
และผมไม่สามารถรู้ได้ว่า เวอร์ชั่นไหนเป็นความจริง

ยังไงก็ตาม ผมก็คงจะต้องเลือกซักอันหนึ่งน่ะแหละ(นะ)
เป็น ฉบับฉายจริงใน ความทรงจำ ของผม




Create Date : 02 พฤษภาคม 2550
Last Update : 6 กรกฎาคม 2550 13:30:49 น. 16 comments
Counter : 75 Pageviews.

 
โชคดีที่มนุษย์ถูกสร้างมาให้รู้จักเสแสร้ง และปรับตัวให้ได้กลับสถานการณ์ที่ชวนปั่นป่วน เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไปเราก็ต้องรู้จักปรับตัวให้เป็นคนที่เข้มแข็ง ก่อกำแพงป้องกันตัวเองขึ้นมา และเรียนรู้พฤติกรรมของมนุษย์ แต่ไม่ปิดตัวเองที่จะเริ่มเรียนรู้คนอื่น ๆ ต่อไป สู้สู้ มีอีกหลายคนที่อาจชอบคุณอยู่ก็ได้นะ


โดย: Nisasa วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:7:14:42 น.  

 
ท่าทางเธอก็คงยังสับสนในตัวเอง
ไปเร่งรัดอะไรตอนนี้ก็อาจจะทำให้อะไรๆเปลี่ยนแปลงได้นะคะ ลองดูๆต่อไปเรื่อยๆก็น่าจะดีกว่า (มั๊ง)


โดย: oHLa วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:22:19 น.  

 
แล้วตอนนี้ได้ติดต่อกันบ้างป่าวอ่ะคับ

ไม่ได้แวะมาหลายวันเลยอ่ะ เราทั้งคู่โดน tag ยังไม่ได้ทำเลยอ่า

อ่านแล้วเหมือนอ่านเรื่องของตัวเองจริงๆนะคับ
เทอก็มาทำดีกะผมอย่างนี้แหล่ะ อาจจะน้อยกว่า
จนเพื่อนๆก็บอกว่า "อย่างนี้อะ เค้ามีใจแล้วหล่ะ"

แต่จุจบของมันก็อยู่ที่คำว่า "เพื่อน"
ไม่อยากได้เพื่อนแล้วอ่ะ ตอนนี้เพื่อนเยอะมากกๆๆๆๆๆ

เหอๆ สุดท้ายก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามพรหมลิขิต


โดย: เพลงนี้เกี่ยวกับความรัก วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:59:59 น.  

 
ภายใต้ดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า ไม่มีสิ่งใดปิดบังความจริงได้หรอกครับผม สักวันความจริงก็จะประจักษ์แก่คุณเอง ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะรอมันได้หรือเปล่า ถ้าคุณรอมันไม่ได้ คุณก็จะเป็นฝ่ายเดินจากไป แต่ถ้าคุณรอได้ ความจริงมันก็จะเดินทางมาหาคุณเองนั่นแหละครับ ผมเคยเขียนเรื่องความจริงใน Blogang ผมนะ เรื่อง "หนี" อ่ะครับ ลองอ่านดูได้นะครับ

ฝากถึงคุณและเขาด้วยนะครับว่า
"ถึงคุณจะหนีความจริงได้ไกลสักเท่าไหร่ ก็ไม่พ้นใจของคุณอยู่ดี"


โดย: เราหล่อมาก วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:14:56 น.  

 
บางทีคนเราก็อาจจะแค่อยากเช็คเรทติ้งอ๊ะป่ะ


โดย: MaRiMeKKo วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:19:34:04 น.  

 
She's really cute ( last pic ), that's why u r so crazy of her.


โดย: Mudmee (Princess in the Blue ) วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:22:23 น.  

 
กำ...ก็คงอาจยังสับสนอย่างที่ใครเค้าว่ากันหล่ะค่ะ


คือใจนึงก็อยากจะสานสัมพันธ์เพราะเป็นคนในสเป็ค แต่ก็นะ มันต้องมีอีกใจนึงที่มีเหตุผลว่าไม่อยากให้ความสัมพันธ์ลักษณะนั้นเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม....


ยังไงก็เอาใจช่วยค่ะ...


โดย: rainoflove วันที่: 3 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:45:31 น.  

 
บางทีผมก้รับความจิงไม่ได้-*-


โดย: Blitzer วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:0:46:58 น.  

 
โดนเค้าวางยาแล้วก้อจากไป .... หรือว่าสุดท้ายแล้ว จขบ.ไม่เซ๊กซี่ อย่างที่เค้าคิดไว้รึป่าวน๊า ฮิฮิ แต่ก้ออยากรู้เหมือนกันนะ ว่าใจของจีฮุนเค้าคิดไรอยู่น๊า .....


โดย: คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของเรา. วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:3:39:47 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคะ ^^


โดย: น้องผิง วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:15:16 น.  

 
สวัสดีจ้า..

อิอิ แวะมาบอกว่าบัตรทอสับก็ใช้ค๊า..แต่ตอนนั้นไปนิวยอร์ค แล้วก็โทรกลับบ้านซะกระหน่่ำ แต่ก็เพราะโทรกลับบ้านเนอะ..เลยรู้สึกผิดน้อยหน่อย

สำหรับเรื่องสาวเกาหลี..ให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ดีกว่าเนอะ อย่าเพิ่งตัดใจเลยน๊า...


โดย: เอ็มเองจ้า... (~~FrOm NoW oN~~ ) วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:57:48 น.  

 


โดย: เม-ดา วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:33:15 น.  

 
หุหุ สาว เกาหลี ^^


โดย: pOkepumzz วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:34:40 น.  

 
หนักหนาอยู่นะคะ


โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:14:59:37 น.  

 
เรื่องนี้ ไม่มีใครรู้ดีไปกว่า จี ฮุน จริง ๆ
แต่ในเมื่อไม่สามารถพิสูจน์ความจริงอะไรได้
ก็ขอให้เลือก ความทรงจำที่จะไม่ทำร้ายหัวใจตัวเองก็แล้วกันนะ
(และเราก็คิดว่า pecochan ได้เลือกที่จะจำความทรงจำเวอร์ชั่นหนึ่งไปเรียบร้อยแล้วล่ะ
)


โดย: Almondblist วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:22:14:02 น.  

 
choi ji hyun


โดย: *~LiTtlE SpAce~* วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:1:46:08 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

pecochan
Location :
Chicago United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นเรื่องของผม กับเมืองแห่งสายลม
Friends' blogs
[Add pecochan's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.