ชิคาโก้ มีฉายาว่า เมืองแห่งสายลม แต่ สายลมดันไม่เห็นใจ
Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
27 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
พลิกล็อค(กันน่าดูถล่มทลาย)23/2/07


วันนี้วันพฤหัส

อีก 4 วัน จี ฮุน กลับเกาหลี

ผมมา ร.ร พร้อมกับต้องลุ้นตัวโก่งอยู่ 2 เรื่องหลัก ๆ

1.จี ฮุน น่าจะมาเผชิญหน้ากับผมพร้อมกับคำตอบของเรื่องทั้งหมด เพราะเรื่องระหว่างเรามันดูเหมือนจะดำเนินมาถึง ไคลแม๊กซ์ แล้ว
2.วันนี้ น.ร ที่จะเรียนจบ(ประจำอาทิตย์นี้) จะต้องกล่าว สุนทรพจน์ต่อหน้า น.ร ทุกคน และก็เป็นคิวของ 2 พี่น้องผู้น่ารักตระกูล Choi ท่ีกำลังจะจากไป

ป.ล วันพฤหัสของทุก ๆ อาทิตย์เป็นวันประชุมน.ร ประจำร.รของผม น.รทุกคนจะมารวมตัวกันในวันนี้
"น.ร ใหม่"ที่มาใหม่ก็จะมาแนะนำตัวกันวันนี้
"น.รที่เรียนจบ"ก็จะต้องพูดขอบคุณเพื่อน ๆ ในวันนี้
ซึ่ง มันเหมือนธรรมเนียมปฎิบัติที่ "น.รที่กำลังจะจากไป" จะต้องพูดชื่อ เพื่อนสนิทของตัวเองพร้อมกับคำขอบคุณซึ้ง ๆ ต่อหน้าอาจารย์และน.รทุกคน
น.ร ทุกคนจะมายืน(และนั่ง)รอลุ้นให้ชื่อตัวเองถูกขานในวันนี้แหละ เพราะมันประดุจดั่งเป็นความภูมิใจและเกียรติอย่างหนึ่ง
ประมาณว่า ทุก ๆ คนจะได้เห็นกันถ้วนหน้าว่า "ฉันก็มีเพื่อนนะเฟ้ย" และเพื่อนของฉันก็พูดอะไรซึ้ง ๆ ให้ทุกคนได้รับรู้ซะด้วย

ผมขอสารภาพว่า ผมหวังเอาไว้สูงมากครับ ว่า
2 พี่น้องจะต้องพูดขอบคุณผมยาว ๆ ให้สมกับ "ประวัติศาสตร์ความสนิทสนม"ที่เรามีต่อกันมาเกือบตลอด 2 เดือนสั้น ๆ

หลังจากให้ความกระจ่างกับผู้อ่านเกี่ยวกับเรื่องที่ผมลุ้นแล้ว
ผมก็ขอเล่าถึงการพาตัวเองเข้าไปพบคำตอบในสิ่งที่ตัวเองลุ้นตัวโก่งทั้ง 2 เรื่องดังนี้

1.หลังจาก รับปากว่า จะช่วยเคลียร์เรื่องที่ จี ฮุน เปล่ียนไป
หลังทานข้าวอิ่ม "เม ยอง" พี่สาวเธอก็จัดการให้ผมกับ จี ฮุน ได้เคลียร์กัน 2 ต่อ 2 สมใจ

ในห้องหมายเลข 309
ณ.เวลาบ่ายกว่า ๆ
ผมกับเธอเข้าไปนั่งเผชิญหน้ากันเงียบ ๆ และรับฟังความจริงจากหน้าเศร้า ๆ ของเธอ

เธอแจกแจงข้อเท็จจริงออกมาได้เป็น 2 กรณี(ที่เป็นปัญหา)ดังนี้

กรณีที่ 1 การ์ดรูปหัวใจกับข้อความ
"ํYou are my ideal man---i like your style and your personality i'm happy to meet you"



เธอบอกว่า
"โทนี่ การ์ดใบนั้นที่ฉันส่งให้เธอ ฉันส่งให้เธอในฐานะเพื่อนเท่านั้น และถ้าฉันรู้ว่าเธอชอบฉันก่อน(ผมบอกเธอวันวาเลนไทน์ว่า จริง ๆ แล้วผมชอบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ) ฉันจะไม่ส่งการ์ดใบน้ันให้เลย เพราะมันทำให้เธอเข้าใจผิดจนถึงวันนี้



กรณีที่ 2 "เรื่องการเปลี่ยนไปในช่วงต้นอาทิตย์นี้จนถึงวันนี้"

"โทนี่ ที่ช่วงนีี้ฉันพยายามตีตัวออกห่างจากเธอ เป็นเพราะว่า
มีหลาย ๆ คนคอยแต่มาถามฉันตลอดเวลาว่า ช่วงนี้เธอเป็นอะไรไป ฉันไปทำอะไรให้เธอ ทำไมเธอถึงได้เศร้าขนาดนั้น
ที่สำคัญคือ
sms ที่เธอส่งมาหาฉันเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว เธอส่งมาเยอะมาก
และมีแต่ว่า "คิดถึง" เกือบทุกอัน
รู้มั้ย? ว่าที่เกาหลีคนที่เป็นแฟนกันเท่านั้นถึงจะส่ง sms ที่มีข้อความแบบนี้มาให้กัน
วันนั้นฉันตั้งใจไม่รับโทร.จากเธอ และไม่ตอบ sms เธอกลับไป เพราะ sms ของเธอ ฉันรู้สึกสับสน
ตอนนี้ฉันรู้สึกหนักหัวมาก ฉันสับสนไปหมด"

"ที่เธอพูดว่า เธอโอเคที่เรา 2 คนจะตกลงเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันว่ามันไม่จริง เพราะเธอไม่ได้แสดงออกมาแบบนั้นเลย
ฉันรู้ว่า เธอยังอยากเป็นมากกว่านั้นอยู่ดี"



สิ้นสุดประโยคนี้เธอก็เดินจากไป(เข้าห้องเรียน)
ปิดฉาก การเผชิญหน้าครั้งที่ 1 ระหว่างผมกับเธอ(ประจำวันนี้)

ช็อคนะครับ

อันนี้ท่ีจริงแล้ว สิ่งที่เธอพูดมา "น่าช็อค" เป็นอย่างยิ่ง เพราะเธอเล่นมาพลิก(ล๊อค)ทุกอย่าง
เรื่องราวที่ผมอดหลับอดนอน(ผมเขียนประมาณเที่ยงคืนทุกวัน)เขียนถึงเธอมา ตั้ง 50 กว่าตอน
สรุปว่า นี่ผมต้องย้อนกลับไปอ่านตอนแรกใหม่ พร้อมกับทำอารมณ์และรู้สึกให้ได้ว่า
เธอคิด "แค่เพื่อน" ตั้งแต่ตอนนั้นเนี่ยนะ???

เรื่องแบบนี้ แม้เธอจะมา "ยืนยัน"มันด้วยปากของตัวเองแล้ว
และมันก็เศร้าและทำร้ายจิตใจสุด ๆ ไปแล้ว(พอสมควร)

และถ้าจะให้ผมเชื่อที่เธอพูดเลยเดี๋ยวนี้ มันก็ไม่ได้ยากเกินไป ไม่ใช่ว่าจะทำใจไม่ได้จนเกินไป
คือ ผมอาจจะยอมรับได้อย่างไม่ยาก หรอกว่า
ที่ผ่าน ๆ มา สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้น ทุก ๆ การกระทำที่เธอทำกับผม!!! เธอคิดกับผมแค่เพ่ื่อนจริง ๆ

แต่ที่ทำให้ผมยังเชื่อ "คำพูด" จากปากของเธอไม่ลง เป็นเพราะมีบางอย่างทำให้ผมได้ชะงักหลังจากฟังเธอพูดจบ

1.นั่นคือ ก่อนหน้าที่ผมจะได้ยิน คำพูดพวกนี้จากเธอ
ผมได้คุยกับ "เม ยอง" ก่อนแล้ว และเธอก็พูดแบบเดียวกันนี้กับผม
"คำพูดแบบเดียวกัน-ประโยคแบบเดียวกับที่ จี ฮุน พูดกับผมเป๊ะ ๆ "
และทันทีที่คำให้การของทั้ง 2 คนเหมือนกันอย่างกะแกะ ผมก็รู้ได้ทันทีว่า
"เม ยอง ถูกน้องสาวของเธอสั่งให้เอาความจริงแบบนี้มาพูดกับผม"

2.จี ฮุน คงไม่รู้หรอกว่า วันที่เธอเอา การ์ดรูปหัวใจมาให้ผม(8 ก.พ)
"เม ยอง" เป็นคนที่ตามมากำชับผมด้วยตัวเอง พร้อมกับท่าทางจริงจังด้วยว่า
"โทนี่ น้องสาวของฉันซีเรียสนะ การ์ดใบนี้ไม่ได้ให้เล่น ๆ"



คุณน้อง จี ฮุน ครับ? อะไรคือความจริงกันแน่?
ท่าทางของเธอ หรือ คำพูดของเธอ? ผมจะต้องเชื่ออันไหนดี???

วันนี้ผมได้เรียนรู้ว่า "บางครั้งเราก็สามารถสร้างความจริงขึ้นมาได้"
"ถ้าเราอยากจะให้อะไรเป็นความจริง เราก็แค่พูดมันออกมาด้วยปากของเราเอง"

ผมตั้งคำถาม ๆ หนึ่งได้ว่า "สิ่งที่ออกมาจากปากถือว่าเป็นความจริงโดยแท้จริงแล้วหรือ?"

ที่จริงแล้วแม้ผมจะยังไม่สามารถเชื่อสิ่งที่ออกมาจากปากของเธอได้ 100%
(และความจริงก็คือ ผมอาจจะไม่มีวันพิสูจน์ได้เลยด้วยซ้ำว่ามันเป็นความจริงหรือไม่?) แต่ผมก็ยอมรับว่า ไม่ว่ามันจะเป็นความจริงแบบจริงแท้แน่นอน หรือ มันเป็นแค่ความจริงที่เธอสร้างขึ้นมา

การที่มนุษย์มีความสามารถในการ "โกหก" ก็ได้ทำให้ผมต้องตั้งคำถามกับ "ระบบความเชื่อ" ในตัวบุคคลใหม่ เสียแล้ว

มีต่อตอน 2 ..............


Create Date : 27 เมษายน 2550
Last Update : 1 มีนาคม 2551 13:45:54 น. 14 comments
Counter : 126 Pageviews.

 
คุณ..เชื่อเสียงของใจคุณเอง

ถ้าเค้าคือคนที่"ใช่" จงทำตามเสียงของใจ

คุณมีคำตอบให้ตัวเองอยู่แล้ว

แต่บางที เรื่องโกหกก็กลายเป็นความจริง

ส่วนความเป็นจริงก็กลายเป็นโกหก

ไม่มีครายรู้หรอกว่า...ความจริงมันจะเป็นความจริง..จริงหรือเปล่า

สู้ต่อไปนะคะ..

ขอบคุณที่แวะไปทักกัน


โดย: คำถามจากดวงดาว วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:14:57:48 น.  

 
ความจริง หายากจัง !!

ไม่มีใครรู้ นอกจากตัวเค้าเอง

อย่าคิดมากไปเลยค่ะ

แต่ท่าทางจากที่อ่านแล้ว เค้าดูซีเรียสๆเน๊อะ

เอาน่าๆๆ ..


โดย: fonejank วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:16:42:42 น.  

 
มะเอาน่า อย่าคิด มากทำอารายก้อได้ตามหัวจัย ปราถนา อืมม เน่า ไปเนอะ


โดย: nattawara วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:17:17:40 น.  

 
มารออ่านตอนต่อไป ... ว่าแต่จะถาม จขบ.หน่อย ง๊ง งง .... เมื่อวานมาอ่านตอนก่อนหน้านี้ ทําไม วันที่มัน งงๆ ทําไมมีตอนที่ จีฮุนกะพี่สาวกลับไปเกาหลี ด้วย ..... อ่านแล้ว งงๆ ......


ปล.ความจริงมันหายากจริงๆนะ ถ้าเค้าตั้งใจจะโกหกแล้ว เราจะไม่รู้ว่า สิ่งที่เค้าพูดมามันเป็นจริงหรือเท็จ ..... ถ้ารักสาวเกาหลีแล้วเหนื่อยใจ เปลี่ยนมารักหนุ่มเกาหลีแบบเราก้อได้นะ


โดย: คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของเรา. วันที่: 28 เมษายน 2550 เวลา:1:35:14 น.  

 
>> สรุปตอนที่เค้าสนใจคุณ คุณมีท่าทางไม่ได้แสดงออกว่าชอบงัย

>> น้องสาวเราเคยเล่าให้ฟังว่า เคยชอบผู้ชายคนหนึ่งมากๆๆ แอบมอง แอบปลื้มทุกวัน แต่วันนึงพอรู้ว่าผู้ชายคนนั้นก็ชอบตัวเองเหมือนกัน
-- กลับเป็นว่าน้องเราก็หมดความสนใจในตัวผู้ชายคนนั้นไปเลยโดยปริยาย
-- จะด้วยพอเริ่มได้คุยกันเค้าไม่ใช่อย่างที่ฝันไว้หรือจะแค่ test เสน่ห์ ของตัวเองมันก็ไม่ดีเลยต่อตัวเรา
-- บุคคลประเภทนี้ทำให้เรามีความหวาดระแวง และถ้าต่อไปจะชอบใครอาจทำให้คุณกั๊ก ๆๆ ตัวเองไว้เผื่อเสียฟอร์มต่อไปอาจมีปัญหา เจอคนที่ชอบจิง ๆ อาจจะไม่มีวันเข้าใจกันได้

ปล. ยาวอีกแระ


โดย: Nisasa วันที่: 28 เมษายน 2550 เวลา:6:59:19 น.  

 
-- ลืมไปอย่างถ้าเป็นเราส่งการ์ดมาแบบนี้ก็คิดอ่ะ บอกจีฮุนทีหลังอย่าส่งการ์ด ลักษณะนี้ให้เพื่อนนะ มันไม่แฟร์เลย


โดย: Nisasa วันที่: 28 เมษายน 2550 เวลา:7:01:48 น.  

 
เราไม่ได้เยอะอย่างที่คิดหรอกนะ (เทียบกับทำงานในชิคาโกไม่ได้หรอก) แต่ถ้าเทียบกับร้านเก่าที่เราเคยได้ ก้อดีกว่าเยอะอ่ะ(ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่สภาพแวดล้อมด้วย)
เออแล้วเสาร์นี้จะไปดู sox แข่งหรอ เราไม่เคยไปเลยอ่ะ เออ ถามหน่อยดิ่ ว่าเรียนอยู่ที่ไหน เราอยู่ college of dupage อ่ะ นอกเมืองนิดๆ แต่ไม่มาก แล้วเทอมหน้า เราก้อเข้าที่ Northern Illinois University แล้ว ยิ่งนอกเมืองไปกันใหญ่ มาเรียนด้วยกันดิ่มา 55


โดย: Jeep (jeepnaka ) วันที่: 28 เมษายน 2550 เวลา:23:21:58 น.  

 
เพลงช่างเข้ากับชื่อ blog อันนี้จริงๆ

อ่านแล้วก็งงน้อง จี ฮุน ด้วยคน แต่แบบนี้ก็น่าเศร้านะ ถ้าอยู่ๆ ใครมาอธิบายความจริงแบบเนี้ย

จะรออ่านตอน 2 นะจ๊ะ

ปล. เคยฟังเพลงพลิกล็อคเวอร์ชั่น bear-garden ป่ะ โค-ตะ-ระน่ารักเลยแหละ อิอิ


โดย: MaRiMeKKo วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:0:02:53 น.  

 
ไม่ได้ฟังเพลงนี้มานานมากๆๆๆๆ
หน้าเจ๊ติ๊นาลอยมาเลย
เรื่องของหัวใจ
อ่านแล้วคอมเม้นไม่ถูกเลยค่ะ
ผู้หญิงเข้าใจยากจัง
(เอ๊ะ..เราก็เป็นผู้หญิงนี่นา)


โดย: SnowPatrol วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:1:06:13 น.  

 
ขอบคุณที่แวะเข้าไปตอบที่บล๊อคนะจ๊ะ ^^


โดย: คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของเรา. วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:3:19:59 น.  

 
นายลุกเค้ามากจนเกินไป
จนกลายเป็นลุกฆาตอ่ะ


โดย: Nisasa วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:8:42:46 น.  

 


จี ฮุน คงไม่รู้หรอกว่า วันที่เธอเอา การ์ดรูปหัวใจมาให้ผม(8 ก.พ)
"เม ยอง" เป็นคนที่ตามมากำชับผมด้วยตัวเอง พร้อมกับท่าทางจริงจังด้วยว่า
"โทนี่ น้องสาวของฉันซีเรียสนะ การ์ดใบนี้ไม่ได้ให้เล่น ๆ"


จริงด้วย...เราก็จำได้
ขอวิเคราะห์ที่มาที่ไปให้ดังนี้:
1. เธอเด็ก
2. เธอเป็นผู้หญิง (เข้าใจยากเป็นปกติ)
3. เธอเป็นสาวเกาหลี (ลือเฟื่องเรื่องความเย็นชา)
4. 3 ข้อข้างบนนี้รวมกัน คงเป็นสาเหตุทำให้คุณทำ "ไก่ตื่น" โดยไม่รู้ตัว



โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:14:47:29 น.  

 
เป็นเรื่องที่ลึกลับซับซ้อนมากเลยอ่ะ

"สิ่งที่ออกมาจากปากถือว่าเป็นความจริงโดยแท้จริงแล้วหรือ?"
^
^
^
ตอบได้เลยว่า ไม่เสมอไป
ขึ้นอยู่กับใครพูด พูดกับใคร เจตนาของคนพูด สถานการณ์แวดล้อมในขณะนั้น
มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ที่ต้องโกหก ในบางเรื่อง
แต่...เพื่ออะไรล่ะ...
มันต้องดูที่เจตนานะ เราว่า

สรุปเรื่องนี้ จะจริงหรือไม่ ไม่ได้อยู่ที่คนพูดหรอก
มันอยู่ที่คนฟังตะหาก
ว่าเลือกจะเชื่อ หรือ ไม่เชื่อกันแน่
ซึ่ง เราว่า pecochan น่าจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้วล่ะ
เพียงแต่ จะยอมรับมันได้รึเปล่า เท่านั้นเอง


โดย: Almondblist วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:21:49:06 น.  

 
เราไม่ปลอบใจนะ เพราะเรื่องผ่านเป็นปีแล้ว

แต่
.
.
เราแค้นแทนอ่ะเธอออ


โดย: *~LiTtlE SpAce~* วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:1:33:43 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

pecochan
Location :
Chicago United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นเรื่องของผม กับเมืองแห่งสายลม
Friends' blogs
[Add pecochan's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.