ชิคาโก้ มีฉายาว่า เมืองแห่งสายลม แต่ สายลมดันไม่เห็นใจ
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
9 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
การบอกรักก่อนกำหนด(8/2/07)


ในขณะที่วันแห่งความระทึกใจประจำปี 2007 ของผม
กำลังนับถอยหลังลงไปเรื่อย ๆ

อีก 5 วันก็จะถึงวันวาเลนไทน์แล้ว........

ผมก็ยังคงไปร.ร ตามปกติ
แอบลุ้นเหมือนเคยว่า
จะมีอะไรทำให้ชุ่มฉ่ำหัวใจรึเปล่า?

นอกเหนือจากนั้น
ก็เล่นตามบทพระเอกขี้อายต่อไปคือ "อุบทุกอย่างในใจไปพูดรวดเดียวจบ"
"สารภาพรักกับเธอ" วันพุธหน้า

ซึ่งอันที่จริงแล้ว ยังไม่รู้จะพูดรึเปล่าอีกต่างหาก
เพราะเอาเข้าจริง ๆ ยิ่งใกล้วาเลนไทน์ยิ่งป๊อด

แต่วันนี้ตอนพัก 15 นาที "ละครรักข้ามชาติ" ของผมก็มีอันต้องจบก่อนกำหนด
เมื่อจู่ ๆ เม ยอง เดินดุ่ม ๆ เอาการ์ดใบนี้มาให้ผมที่โซฟา
(ที่ประจำของผมตอนพัก 15 นาที)



ยื่นให้ปุ๊บ เธอก็บอกว่า

"โทนี่ ๆ จี ฮุน เขียนการ์ดมาให้"

แค่ผมเห็นซองผมก็รู้แล้วว่า

"งานนี้เจอแจ๊คพ็อตเข้าให้แล้วตู"

ก่อนเปิดดูด้วยความระทึก แล้วก็พบว่าข้างในเป็นแบบนี้



มีใจความว่า

Tony
You are my ideal man.
I like your style and personality
I am happy to meet you
Ji Hyun



อึ้ง,ทึ่ง,ช็อค!!!..........

ผมไม่อยากจะเชื่อว่า
จู่ ๆ เรื่องของผมมันจะแอนตี้ไคลแมกซ์ได้ขนาดนี้
ใครจะไปเชื่อลงว่า คนที่บอกความในใจก่อนจะกลายเป็นนางเอกผู้น่ารักของผม

ซุ่มแอบชอบ จี ฮุน มาเดือนกว่า
แอบภาวนา ขอแค่ให้เธอชอบผมกลับมาบ้าง
แต่เธอให้ผมมากกว่าที่ขอ 100 เท่า
ด้วยการให้ผมเป็น "ผู้ชายในสเปค"

ผมนี่เอง
พระเอกของเธอ
คนที่อยู่ในจินตนาการ
คนที่ทำให้เธอใจเต้นตุ๊มต่อม (เช่นกัน)

นับจากวินาทีนั้น ผมอยู่ในสภาวะอึ้ง+ปลื้มไปตลอดทั้งวันเลยทีเดียว
ตั้งใจจะคิดว่า

"เฮ้ย!! เค้าคงเขียนให้เล่น ๆ น่า"

แต่ "เม ยอง" กลับ เดินมาคอนเฟิร์มกับผมในชั้นเรียนเพื่อความชัวร์อีกทีว่า

"โทนี่......การ์ดใบนี้ จี ฮุน ซีเรียสนะ ไม่ได้เขียนเล่นๆ"

โห!!! + อืมม์!!!
สรุปว่า "เอาจริงวุ้ย"

พี่สาวเชียร์น้องสาวเต็มที่เนี่ยมันน่ารักดีเนอะ

ไม่รู้จะพูดยังไงเลยเรา
รู้แต่ว่า........

ประทับใจมาก ๆ เข้าแล้วสิ
ในตัวผู้หญิงตัวสูง ๆ คนหนึ่ง ที่มีความกล้าอยู่เต็มกระเป๋าแบบนี้

ที่กล้าแม้กระทั่งเปิดเผยให้ทุกคนรู้ว่าเธอคิดยังไงกับผม
ไม่อายเลยซักนิด ที่ตอนนี้หลาย ๆ คนรู้กันหมดว่า

"จี ฮุน ชอบ โทนี่"

ไม่อายเลยซักนิด ที่คนแซวกันเต็มไปหมดเวลาเจอผมกะเธอ

"Tony you have a big fan" อะไรประมาณเนี้ย เค้าชอบแซวๆ กัน

วันนี้วันดี....
หลังเลิกเรียนมีเหตุการณ์น่ารัก ๆ เกิดขึ้นเป็นชุดเลย

เร่ิมด้วย

จี ฮุน ไม่กล้าชวนผมไปเดินเล่นที่ Art institute of Chicago
ต้องกระซิบกระซาบให้พี่สาวเธอเดินมาชวนให้
(เฮ้อ!! น่าร้ากจริงจริ๊ง...)

เม ยอง พูดกับผมแบบเนี้ย

"Tony my sister wants to go to the museum with you do you want to join us?"

โห!! ได้ยินแบบนี้ ผมก็โดดงานแบบกระทันหันไปเลยสิ
โดนไล่ออกก็ไม่สนแล้วอ่ะวินาทีนี้
(ความรักทำให้คนตกงานได้จริงๆ)

ไปเตร็ดเตร่เดิน Musuem วันนี้
คล้าย ๆ กับเป็นเดทแรก(อย่างรวดเร็วทันใจ)และอย่างเป็นไม่เป็นทางการของผมกับ จี ฮุน เลยนะ

3 โมงคร่ึงถึง ทุ่มครึ่ง เหมือนเป็นเวลา ที่ฟ้าประทานมาให้ผมกับเธอเลย

ที่ Art institute of Chicago



สิงโตหน้าทางเข้า Musuem ยังใส่หมวก Bears อยู่เลย



2 พี่น้องผู้น่ารักที่ช่วยกัน จีบ กัน ทึ้ง ผู้ชายอย่าง โทนี่ ให้ตกเป็นเหยื่อแห่งความรักอย่างอ่อนระทวย



อีก 1 วินาทีแห่งความทรงจำ เมื่อ ผมกับ จี ฮุน กุมมือกันถ่ายรูป(ซึ่งเป็นการจับมือกันครั้งแรก)
แล้ว จี ฮุน พูดว่า

"วันนี้จะไม่ล้างมือ เพราะได้จับมือ โทนี่"

โห!!! ทำไปได้ น้ำเน่าสุด ๆ
พูดออกมาได้ยังงายยยยยยยย


วันนี้........


ผมบอกกับตัวเองว่า
ตั้งแต่วินาทีแรกที่ผมเจอเธอจนถึงวินาทีนี้
ผมประสบความสำเร็จแล้วล่ะ

การก้าวขึ้นไปเป็น "ผู้ชายในฝัน"
ของคนที่ผมชอบมาก ๆ คนหนึ่ง
เป็นเรื่องที่ภูมิใจมาก ๆ และผมคงไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้อย่างแน่นอน

ไม่มีวินาทีไหนที่จะ ดีไปมากกว่า การได้ยินคนที่เราชอบ พูดว่า เค้าก็ชอบเรา อีกแล้ว

ว่าแต่ว่า......

หลังจากได้การ์ดใบนั้นแล้ว
ผมก็ยังคงไม่กล้าและไม่ได้บอกเธอว่า "ผมก็ชอบเธอ" กลับไปเลย
ผมทำแค่ "ขอบคุณ" เธอทั้งวันเลย
(แม้กระทั่ง เรื่องมันพลิกผันขนาดนี้แล้ว
ผมก็ยังอยากทำตามแผนโรแมนติค ๆ ที่จะเก็บคำว่า "i like you" ไว้บอกวันวาเลนไทน์อยู่ดีน่ะเหรอ?)

แต่วันนี้ผมกลับมานั่งคิดว่า

นี่ผมทำถูกมั้ยเนี่ย? ที่ยังไม่พูดคำ ๆ นั้น
ในขณะที่เหลือเวลาอีกแค่ 17 วันเธอก็จะกลับประเทศ
ผมควรรอ วาเลนไทน์
หรือว่า"ผมน่าจะบอกความในใจของผมมันซะเดี๋ยวนี้เลย
เพราะไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว?

ผมต้องใช้สมองอีกแล้วสิ........

เพราะละครเรื่องนี้
อาจต้องมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องตามสถานการณ์


และพระเอกก็ค่อนข้างขี้อาย,ซื้อบื้อ,โง่ อีกต่างหาก





Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 5 ตุลาคม 2550 1:19:42 น. 4 comments
Counter : 93 Pageviews.

 
เท่าที่อ่านจากการ์ตูน
หรือดูจากหนังผู้หญิง
เกาหลี วัฒนธรรมของเค้า
เวลาปิ๊งใครแล้วชอบส่งการ์ด
บอกรัก อันนี้ก็สำหรับหญิงไทย
เป็นไปไม่ได้แน่นอน
( แม้จะอยากทำอย่างนั้นก็ตาม )

ฉะนั้นเรื่องแค่นี้จิ๊บๆๆ สำหรับ
การสารภาพรักกับใครสักคน

ปล. เราเห็นด้วยนะคำนี้
พระเอกก็ค่อนข้างขี้อาย,ซื้อบื้อ,โง่ อีกต่างหาก + ฟอร์มจัด
ให้อีก 1 อัน ( ขี้เก็ก นั่นเอง )


โดย: Nisasa วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:13:06:37 น.  

 
^
^
อยากจับด้วยจังท่าทาง
จะอุ่นเนอะ ( มือน่ะ )


โดย: Nisasa วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:13:11:24 น.  

 
บล็อกนี้สัมผัสได้ถึงความรักที่อบอวลไปทั้งบล็อกเลยอ่ะ
ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหา background เพลง รูปถ่าย...
ชอบนะ...บล็อกนี้
รู้สึกได้ถึงความสมหวังเลย
อ่านแล้ว...แบบ...รู้สึกดีนะ
เราชอบเวลาคนมีความรักกันอ่ะ...ชอบ ๆ


โดย: Almondblist วันที่: 5 ตุลาคม 2550 เวลา:21:45:32 น.  

 
"และพระเอกก็ค่อนข้างขี้อาย,ซื้อบื้อ,โง่ อีกต่างหาก"

ถูกกกกกกกกก

เหย อ่านแล้วจะละลายอ่ะ เขิลล์แทน


โดย: *~LiTtlE SpAce~* วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:15:42:16 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

pecochan
Location :
Chicago United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นเรื่องของผม กับเมืองแห่งสายลม
Friends' blogs
[Add pecochan's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.