"The single best way to grow a better brain is through challenging problem solving." - Eric Jensen (1998), Teaching with the Brain in Mind
Group Blog
 
<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
25 มกราคม 2549
 
All Blogs
 
นอนไม่หลับ

25 ม.ค. 2549

วันนี้ขอเล่าเรื่อยเปื่อยเรื่องส่วนตัวสักหน่อยก็แล้วกันนะครับ

ตอนนี้ผมกำลังเรียนหนังสืออยู่ที่สถาบัน เอ ไอ ที ที่อยู่ติดกับ ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต นั่นแหละครับ ในขณะเดียวกัน ก็สอนหนังสือที่ทับแก้วไปด้วย ผมจะจัดเวลางานสอนและงานอื่นๆ ทั้งหมดที่ทับแก้วให้อยู่ในวันจันทร์วันเดียว ส่วนวันที่เหลือก็จะไปอยู่ที่รังสิตเพื่อให้การเรียนคืบหน้าได้เร็วๆ จะได้จบเร็วๆ แล้วก็ทำงานได้เต็มที่สักที

ปัญหาใหญ่ที่สุดสำหรับผมตอนนี้มีอยู่ 2 เรื่อง เรื่องแรกก็คือ ความเบื่อหน่ายในการเรียนหนังสือ เรื่องนี้คงไม่ต้องบรรยายมากเพราะคงพอจะนึกภาพออกว่ามันน่าเบื่อเพียงใด ผมพยายามจะทำให้ไฟในการเรียนมันติดแรงๆ มาปีหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังทำไม่ได้สักที คงได้แต่เลี้ยงไฟไว้ไม่ให้มอดไปเท่านั้น

ปัญหาที่สองก็คือ เรื่องการนอนพักผ่อนไม่เพียงพอ สาเหตุก็เนื่องมาจากว่าผมไม่สามารถที่จะนอนที่หอพักได้ ไม่รู้ว่าผมไปทำเวรกรรมอะไรกับใครไว้ ถึงทำให้ผมเป็นคนที่นอนยากและตื่นง่ายมาก มีเสียงรบกวนนิดเดียวก็จะตื่น แล้วกว่าจะหลับได้อีกทีก็กินเวลานาน ไม่ว่าร่างกายจะเหนื่อยหรือล้าแค่ไหนก็ตาม ก็ยังคงมีอาการนอนยากตื่นง่ายอยู่ดี ทีนี้พอพักผ่อนไม่เพียงพอ หัวสมองมันก็ไม่ปลอดโปร่ง ความคิดมันก็ไม่แล่น แล้วในการเรียนหนังสือมันต้องใช้สิ่งเหล่านี้เสียด้วย มันก็ยิ่งไปเสริมกับความเบื่อหน่ายที่ผมมีอยู่ การเรียนมันก็ไม่คืบหน้าไปถึงไหนสักที

แล้วก็ให้โชคร้ายที่ทุกช่วงของชีวิตที่ผมต้องพักอยู่ในหอพักหรืออพาร์ตเม้นท์ ผมจะต้องมีคนข้างห้องที่เสียงดังอย่างน้อยหนึ่งห้องเสมอ อย่างตอนนี้ ห้องขวามือของผมจะเป็นห้องที่เสียงดัง ส่วนห้องซ้ายมือนั้นเงียบมากๆ จริงๆ แล้วหอที่ผมพักเป็นส่วนที่เป็นห้องเดี่ยว พักได้ห้องละ 1 คน แต่ห้องขวามือเขาพักกันสองคนครับ เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง โดยชายเป็นคนไทย ส่วนหญิงเข้าใจว่าเป็นคนเวียดนาม เจ้าของห้องตัวจริงเข้าใจว่าเป็นชายไทย

ผมเข้าใจว่าชีวิตนักศึกษาตามหอพักมักจะนอนกันไม่ค่อยเป็นเวลา ห้องขวามือผมก็เช่นกัน มักจะนอนประมาณตีสองตีสาม ซึ่งมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเขา แต่ที่มันกลายเป็นเรื่องของผมเพราะเขาเปิดปิดประตูกันเสียงดังมาก ทั้งประตูหน้า ประตูตู้เสื้อผ้า ประตูห้องน้ำ ประตูหลังห้อง รวมไปถึงการวางข้าวของหรือขยับเขยื้อนโต๊ะเก้าอี้ในห้อง ถ้าไม่ดึกมากผมก็คงไปว่าเขาไม่ได้ แต่นี่ตีสองตีสามเขาก็ไม่มีความเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น ยังคงไม่มีการลดระดับความรุนแรงของเสียงลงแต่อย่างใด

ปกติผมจะใช้วิธีชิงนอนตอนประมาณห้าทุ่มหรือเที่ยงคืนก่อนที่คุณผู้ชายคนไทยจะกลับห้องตอนประมาณตีสอง เวลานอนผมก็จะใส่ที่อุดหูด้วยเพื่อลดเสียงรบกวน (เคยลองนอนแบบไม่ใส่ที่อุดหูแล้วก็นอนไม่ได้เลย) มีอยู่คืนหนึ่งที่ผมทนไม่ไหว เพราะประมาณเกือบเที่ยงคืนแล้ว ก็ยังมีคนเดินเข้าเดินออกห้องตลอดเวลา เปิดปิดประตูเสียงดังมาก ผมก็ออกไปกะจะไปว่านั่นแหละครับ ก็ไปเจอกับสาวเวียดนามซึ่งกำลังทยอยเอาผ้าออกมาตากนอกห้อง ผมก็พูดกับเขาดีๆ ว่าให้เบาเสียงหน่อย เพราะผมจะนอนแล้ว ผมก็บอกเขาไปอีกว่าจะเสียงดังก็ไม่ว่าหรอก แต่ถ้าหลังเที่ยงคืนไปแล้ว ขอร้องว่าให้เบาๆ หน่อย ผมไม่แน่ใจว่าภาษาอังกฤษเขาแข็งแรงแค่ไหนเพราะเหมือนกับว่าเขาจะฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่เขาก็บอกว่าขอโทษ แล้วก็เงียบไปได้ราวอาทิตย์หนึ่ง

อาทิตย์ต่อมาก็เริ่มเสียงดังอีก คืนหนึ่งซึ่งผมก็ชิงนอนก่อนตอนห้าทุ่มเหมือนเคย รวมทั้งใส่ที่อุดหูตามปกติอีก คืนนั้นมีพิเศษตรงที่ผมกินยานอนหลับสำทับเข้าไปด้วย เพราะคืนก่อนหน้าก็นอนหลับๆ ตื่นๆ เพราะเสียงรบกวนมาแล้ว ก็เลยอยากจะนอนหลับให้สนิทสักคืน ปรากฏว่าคืนนั้นผมต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาตอนตีสอง เพราะคุณผู้ชายแกกลับมาแล้วก็ปิดประตูห้องเสียงดังมาก ดังขนาดไหนก็ลองคิดดูว่ามันฝ่าด่านที่อุดหูและยานอนหลับเข้าไปได้น่ะครับ ผมก็ยังทำใจพยายามนอนต่อไป สักพักก็มีเสียงก็อกๆๆๆ เหมือนมีใครตอกตะปูผนังหรือเคาะพื้น ตามมาด้วยเสียงเปิดปิดประตูตู้เสื้อผ้าและประตูห้องน้ำเป็นระยะ จนผมทนไม่ไหวก็เลยเดินไปเคาะห้องเขา

คุณผู้ชายแกก็แหวกผ้าม่านตรงหน้าต่างเพื่อดูว่าใครมาเคาะประตู ผมก็ยังไม่ได้พูดอะไรเพราะยังเข้าใจว่าเขาเป็นคนเวียดนามเหมือนคุณผู้หญิง ผมชี้ไปที่ประตูห้องเพื่อให้เขาเปิดประตูจะได้คุยกัน เขาก็ไม่มาเปิดครับ ได้แต่พูดว่า "ครับ" ผ่านทางหน้าต่างนั่นแหละ พอได้ยินว่าเป็นคนไทย ผมก็เลยบอกว่าให้เบาๆ หน่อย จะตีสามแล้ว ผมนอนแล้ว เขาก็บอกว่าครับ แล้วก็ขอโทษ แล้วก็รูดม่านปิดเลย ทั้งๆ ที่ผมกำลังจะพูดต่อเหมือนคราวที่แล้วที่พูดกับคุณผู้หญิงว่าให้ลดเสียงลงหน่อยหลังเที่ยงคืน (หมายเหตุ: ทั้งคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายยังแต่งตัวเรียบร้อยดี ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรร่วมกันจนทำให้เกิดเสียงดังอย่างที่บางท่านอาจจะกำลังคิดอยู่) ผมก็ได้แต่นึกโกรธอยู่ในใจว่าทำไมถึงไม่มีมารยาทอย่างนี้ ทำไมถึงไม่คิดเกรงใจคนอื่นบ้าง พาลนึกไปถึงพ่อแม่เขาที่อาจจะไม่เคยสั่งสอนลูกให้รู้จักคิดถึงคนอื่นที่อยู่ร่วมกันในสังคมบ้าง

สรุปว่าคืนนั้นกว่าจะเงียบจริงๆ ก็ตีสามกว่า หลังจากที่ผมไปคุยกับเขาแล้วอีกเกือบครึ่งชั่วโมง ส่วนผมก็ได้แต่ทรมานเพราะพยายามที่จะนอนให้หลับ ยานอนหลับที่กินก็กำลังออกฤทธิ์อยู่แต่ผมกลับยังไม่หลับ ความรู้สึกมันเหมือนกับว่ามีอะไรวิ่งยุบๆ ยิบๆ อยู่ใต้ผิวหนังทั่วทั้งร่างกาย มันเป็นความรู้สึกที่แย่และทรมานเอามากๆ ทีเดียว

คืนต่อๆ มา ผมก็ไม่ได้นอนในหอพักอีกเลย หอบถุงนอนมานอนในห้องแล็บแทน และก็ยังคงเป็นอย่างนั้นมาจนถึงทุกวันนี้ นอนหลับก็ไม่ค่อยสนิทหรอกครับ เพราะมันนอนไม่สบายเหมือนนอนบนเตียง แต่ผมไม่อยากกินยานอนหลับอีก แล้วก็ไม่อยากรู้สึกทรมานจากฤทธิ์ยานอนหลับในขณะที่ยังตื่นอยู่อีกแล้ว

ผมเคยใช้วิธีกินแอลกอฮอล์ เช่น เหล้าหรือเบียร์ เพื่อให้หลับ มันก็ได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้าง ผมรู้สึกว่าแอลกอฮอล์กลับทำให้ผมหลับได้ไม่สนิท รวมทั้งทำให้ร่างกายและความคิดไม่สดชื่นในวันถัดมาอีกด้วย ก็เลยไม่อยากใช้วิธีนี้

ผมเคยไปร้องเรียนกับฝ่ายที่ดูแลหอพัก ทั้งขอย้ายห้อง ทั้งขอให้ไปจัดการกับข้างห้องเรื่องการทำผิดกฎที่อยู่เกิน 1 คนและเรื่องเสียงดัง แต่เขาก็ไม่เคยทำอะไรให้สักอย่าง

เมื่อวานนี้ผมเพิ่งได้ไปเจอหอพักข้างนอกใกล้ๆ กันนี้ ได้คุยกับเจ้าของก็ได้รู้ว่าเขารับเฉพาะคนทำงานกับนักเรียนที่เรียนระดับสูงหน่อย ไม่รับนักศึกษาปริญญาตรีเพราะวุฒิภาวะยังไม่พอ กลัวเขาจะทำให้ห้องพักเสียหาย (เพราะเคยรับเข้ามาแล้ว ข้าวของก็เสียหายมาแล้ว) แล้วถ้าเขาทำเสียงดังก็จะรบกวนคนทำงานที่เข้ามาพักอาศัยด้วย ผมรู้สึกดีใจจริงๆ ที่ได้ค้นพบหอพักแห่งนี้ เพราะหอพักแถวนี้ส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษาเข้ามาพัก ซึ่งมั่นใจได้ว่าคงจะเสียงดังเหมือนหอพักใน เอ ไอ ที ที่ผมพักอยู่ในปัจจุบัน ผมเริ่มเห็นประกายแห่งความหวังขึ้นมาลางๆ ว่าอาจจะได้นอนหลับได้อย่างเต็มที่สักที คุณป้าเจ้าของหอพักเองก็ดูเป็นคนใจดี เข้าใจในปัญหาที่เราเล่าให้ฟัง แล้วที่สำคัญก็คือ ป้าแกดูแลหอพักด้วยตัวเองด้วย ไม่ใช่คนที่มีสตางค์ที่ลงทุนทำหอพักหลายๆ แห่งแล้วก็จ้างคนอื่นดูแล ของใช้ในห้องก็เป็นของที่มีคุณภาพ เรียกว่าเฟอร์นิเจอร์ในห้องมีให้พร้อมแล้ว

สัปดาห์หน้าผมนัดกับป้าแกไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักเป็นรายวันเพื่อทดลองอยู่ดูก่อน ถ้ามันเงียบสงบในระดับที่รับได้ คือดึกๆ แล้วเงียบอย่างที่มันควรจะเงียบ ผมก็จะย้ายออกมาอยู่หอพักข้างนอกแห่งนี้แทน จะได้ไม่ต้องทรมานกับการนอนพักผ่อนไม่เพียงพออีกต่อไป



Create Date : 25 มกราคม 2549
Last Update : 25 มกราคม 2549 13:47:15 น. 36 comments
Counter : 632 Pageviews.

 
ขอให้เป็นหอพักที่เงียบสมใจนะคะ

เข้าใจคนนอนไม่หลับค่ะ ทรมาน


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 25 มกราคม 2549 เวลา:13:54:22 น.  

 
เรื่องนอนไม่หลับนี่ เป็นเรื่องเฉพาะตัวจริงๆ เพราะจะไปหลับแทนกันก็ใช่ที่ และทำแทนกันก็ไม่ได้

จุก็เป็นนะ...นอนไม่ค่อยหลับ ประสาทจะไวมาก บางทีคนเขานึกว่าจุหลับแต่จริงๆ จุไม่ได้หลับ จะรู้สึกตัวตลอด จนบางทีเบื่อตัวเอง

แต่จุโชคดีกว่าคุณ เพราะว่า จุมีเวลาที่จุจะหลับสนิทคือ ตี 3- 6 โมงเช้า เป็นความเคยชินนะคะ

แต่ก่อนหน้าที่จะมีเวลาหลับค่อนรุ่งอย่างทุกวันนี้ จุใช้วิธี ทำสมาธิค่ะ นั่งสมาธิซะเลย

ทุกวันนี้เวลาเดินทางก็เป็นนะคะ นั่งรถโดยสารมันหนวกหู จะหลับก็ไม่หลับ ก็เลยนั่งสมาธิค่ะ

หลังจากนั่งสมาธิบนรถ เสียงที่มันผ่านไปผ่านมา ก็กลายเป็นความเคยชิน พอไม่ใส่ใจ มันก็ไม่รำคาญค่ะ

เคยลองทำสมาธิในโรงแรมที่การเล่นมีดนตรีดังอยู่ข้างห้อง กว่าจะเลิกก็ตี 2 จุจะนอนก่อนหน้านั้น จุสามารถนอนได้ ด้วยการใช้วิธีนั่งสมาธิเนี่ยละคะ

ยังงัยลองไปใช้ดูนะคะ


โดย: ju (กระจ้อน ) วันที่: 25 มกราคม 2549 เวลา:14:05:52 น.  

 
เป้นเหมือนกันครับตอนนี้

นอนหลับยาก แต่ตื่นง่ายมาก แล้วตื่นแล้วก็หลับต่อยากอีกด้วย เซ็งเลยย เพราะมันจะมาง่วงเอาช่วงกลางวัน

ขนาดออกกำลังกายตอนเย็นด้วยแล้วนะครับ ยังหลับยากเลย

ตอนนี้หลับง่ายที่สุดก็ตอนออกภาคสนาม ประเภทวันนึงเดินป่าเป็น 7-8 ชั่วโมง เดินป่า ปีนเขา เอาให้ขาลากไปเลยแบบนั้น ถึงจะหลับสนิทและหลับง่าย
ถ้าอยู่ที่บ้านปกติ ออกกำลังกายนี่ไม่ช่วยเลยครับ

ป.ล.คิดถึงหอพักที่ มธ รังสิตจัง
ผมเรียน มธ รังสิต รุ่นที่ 7 ครับ
อยู่หอพักชายหอที่สอง ..ตอนนี้ผ่านไปแล้วก็ โอ ปั๊ดตะนา ไปเยอะเลยว่ะ


โดย: กุมภีน วันที่: 25 มกราคม 2549 เวลา:17:41:07 น.  

 
ขอให้หอพักใหม่ สงบได้อย่างใจนะคะ

เคยอยู่หอเอเชี่ยนเกมที่ธรรมศาสตร์ค่ะ
แต่นอนดึกพอๆ กะห้องข้างๆ เลยไม่มีปัญหาอะไร


โดย: rebel วันที่: 25 มกราคม 2549 เวลา:19:01:21 น.  

 
น่าเห็นใจมากครับ การนอนไม่หลับติดต่อกันเป็นเวลามีผลเสียต่อสมองสมควรครับ เป็นคนไวต่อสิ่งเร้ามาไปก็ไม่ดีแฮะ ถ้าได้ออกกำลังกายมากๆตอนเย็นให้เหนื่อยอาจช่วยให้หลับได้ดีขึ้นนะครับ


โดย: นายเบียร์ วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:1:45:22 น.  

 
ดีใจด้วยนะคะได้หอใหม่ซักที แย่จังนะคะที่ AIT ร้องเรียนไปแล้วเค้าไม่จัดการอะไรให้เลย
เมื่อก่อนคุงย่ามีคอนโดอยู่หลังเซียร์อ่ะค่ะ สงบม๊ากเพราะอยู่ชั้น 15 แต่ว่าตอนนี้อยู่นครปฐมขี้เกียจให้คนเช่าเลยขายทิ้งไปแร้ว ม่ายง้านจะให้อาจารย์เช่า เพราะมันสงบม๊ากเหมาะแก่การ ... หลับ


โดย: คุณย่า วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:8:20:54 น.  

 
ผมเป็นคนนอนหลับง่ายครับ

หัวถึงหมอนปุ๊บ เหมือนปิดสวิทช์เลย

ขนาดบางทีก่อนนอน ดื่มกาแฟเพื่อดูบอลดึกๆแล้ว ยังเอาค่อยไม่อยู่ - -"

เลยไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของการนอนหลับยาก ว่าทรมานขนาดไหน

แต่จากที่คุณคนทับแก้วระบายผ่านตัวหนังสือมา ก็ทำให้พอจะเข้าใจได้บ้าง

ขอให้ได้ที่ใหม่ที่สุขกาย สบายใจครับ


ปล.สารภาพว่า ผมเป็นหนึ่งในบางท่านของข้อความนี้ ^^"
(หมายเหตุ: ทั้งคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายยังแต่งตัวเรียบร้อยดี ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรร่วมกันจนทำให้เกิดเสียงดังอย่างที่บางท่านอาจจะกำลังคิดอยู่)


โดย: jukklu วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:10:40:28 น.  

 
คุณสาวไกด์ฯ... ผมก็หวังว่าหอใหม่ที่จะไปทดลองอยู่จะเงียบสงบแบบที่อยากให้เป็น

คุณจุ... เคยลองทำสมาธิดูเหมือนกัน ไม่ถึงกับลุกขึ้นมานั่งสมาธิ แต่อำนาจฝ่ายต่ำ (ความโกรธ) มันทำลายสมาธิตลอดเลย เลยทำไม่เคยสำเร็จสักที

คุณกุมภีน... เจอคนหัวอกเดียวกันแล้ว

คุณ rebel... ขอบคุณครับ หวังไว้เช่นนั้นเหมือนกันครับ

คุณนายเบียร์... มันแปลกดีเหมือนกันนะครับ ยิ่งนอนน้อยก็ยิ่งประสาทไว พอประสาทไวก็ยิ่งทำให้นอนยากเข้าไปอีก กรรมแท้ๆ

คุณย่า... เสียดายจัง ถ้ายังไม่ขายจะไปเช่าแน่นอนครับ

คุณ jukklu... สวรรค์เป็นของท่าน ยินดีด้วยครับ


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:11:32:07 น.  

 
แย่นะคะที่เจอคนบุญหนักศักดิ์หญ่าย ทำอารายก็เสียงดังไปทั้งชั้น ดีค่ะย้ายออกดีกว่า ฟังคุณคนทับแก้วเล่าแล้วรู้สึกจะทรมานเหลือเกินนะคะสำหรับการที่ต้องคอยแก้ปัญหา อย่างเช่น ต้องชิงนอนก่อนเค้ากลับมา
เฉลียงฯไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องนอนหลับนะคะ หลับง่ายตื่นยากค่ะ


โดย: เฉลียงหน้าบ้าน วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:13:07:06 น.  

 
ขอให้เจอที่พักที่สงบนะคะ


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:13:36:44 น.  

 
อ่านแล้วเห็นใจคนนอนไม่หลับค่ะ เข้าใจเลยว่าคนนอนไม่พอเนี่ยะ เวลาตื่นไปทำงานนี่มันเพลียมากนะคะ แล้วก็จะทำให้หงุดหงิดง่ายด้วย แต่ดิฉันโชคดีค่ะ หัวถึงหมอนไม่เกินห้านาทีก็หลับ บางครั้งสามียังแหย่เลยค่ะว่า เมื่อคืนยูหลับกลางอากาศอ่ะ คือล้มตัวลงนอน หัวยังไม่ถึงหมอนเลย หลับซะแระ

ยังไง ก็ขอเอาใจช่วยให้ได้หอพักที่ได้ดังใจนะคะ


โดย: P.Ta วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:18:38:58 น.  

 
คุณเฉลียงฯ และคุณพี่ตา... สวรรค์เป็นของท่าน ช่างน่าอิจฉาจริงๆ

คุณค้างคาวสาวสองพันเอ็ดปี... ขอบคุณครับ ขอให้สมพรปากนะครับ


ตอนผมดูหนังเรื่อง The Machinist นะ ผมก็จินตนาการไปว่า ถ้าเรานอนน้อยแบบนี้ไปเรื่อยๆ มันจะมีสภาพเหมือนในหนังหรือเปล่า (วะ) ...

แต่ที่น่ากลุ้มใจกว่าก็คือว่า มันจะเรียนไม่จบเอาน่ะสิ...


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:21:12:34 น.  

 
อืม อ่านแล้วก็นะ

ผมเคยมีอยู่ช่วงนึงครับที่เครียดมากจนนอนไม่หลับ นอนตอนตี 5 ตื่น 8โมง เป็นแบบนี้ทุกวัน โทรมมากครับ หลังๆรู้สึกว่าไม่ได้แล้ว อันตราย เลยต้องพยายามใหม่ครับ ก็ตอนนี้เลยนอนเร็วขึ้นหน่อยเป็นตี 1 หรือ ตี 2 ตื่นราวๆ 7โมงน่ะครับ คิดว่าเวลานอนแค่นี้น่าจะพอแล้วสำหรับผมนะ

เห็นด้วยครับ ว่าเรื่องการนอนเนี่ยเป็นเรื่องเฉพาะตัวจริงๆครับ อย่างผมเนี่ย ถ้าจะนอนจริงๆ นอนง่ายมาก นอนนิ่ง นอนไม่ดิ้นเลย เสียงดังแค่ไหนก็นอนได้ หรือจะเปิดไปสว่างแค่ไหนก็นอนได้ครับ จริงๆ หลังๆแม้จะเครียด ก็ยังนอนหลับได้ครับ ไม่เป็นโรคนอนไม่หลับเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เพราะออกกำลังกายเยอะ และทำงานจนเหนื่อยด้วยมั้ง เลยหลับง่ายขึ้นครับ

อ่านแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเลยนะ คนพวกนั้นน่าจะเกรงใจกันบ้างนะครับ ผมเคยเจอกรณีของเพื่อนผม คล้ายๆของคุณมากครับ แต่เป้นห้องข้างบน ไม่รุทำอะไรกันนักกันหนา ไม่หลับไม่นอน เดินเสียงดัง ทำอะไรก็เสียงดังไปหมด พื้นคอนกรีตยังไม่สามารถปิดกั้นมารยาททรามของนางเหล่านั้นได้เลย เมื่อบอกทางเจ้าของหอไป ก็ยิ่งเอาใหญ่ครับ กระทืบๆๆๆกันไม่หยุดเลยคราวนี้ เหมือนยิ่งห้ามก็ยิง่ทำ ไม่รุ้จะอัป...ย์กันไปถึงไหน ผมเลยแก้เผ็ดแทนเพื่อนครับ ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง อิอิอิ รับรอง แสบและสาสมมากครับ

ผมว่า ย้ายที่พัก และสงสัยจะต้องสอบถามเจ้าของหอและสืบประวัติของพอนั้นๆด้วยแล้วล่ะครับ เพราะบางทีคนสันดานเสียมันก็ไม่สามารถบอกได้จากเครื่องแต่งกายหรือสถาบันการศึกษาหรือสัญชาติเลยครับ

เอาใจช่วยครับ หรือก่อนไป หากอยากแก้เผ็ด จะไปช่วยครับ อิอิอิอิอิ


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:21:50:04 น.  

 
อ่านความเห็นคนมาตอบบล็อกแล้ว ดีใจจังที่ไม่ได้อยู่ กทม.

คุณคนทับแก้ว...นอนสมาธิก็ได้ค่ะ หลับสบายดี

แต่มีอีกอย่างหนึ่งที่เพื่อนจุแนะนำ เวลาที่จุนอนไม่หลับ

มันบอกว่า....


ลองมีสามีดู แล้วมีกิจกรรมร่วมกัน รับรองหลับง่ายแน่ๆ



สำหรับจุ.....จุว่ามันยากเน๊อะ...แต่ คนอื่นๆ จุไม่รุ้เด้อ


โดย: ju (กระจ้อน ) วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:22:09:07 น.  

 
ร้านครัวแม่หมูอยู่ไม่ไกลศิลปากร เลยรร.พลตำรวจมานิดเดียวเองค่ะ(ฝั่งตรงข้ามนะคะ ฝั่งทางรถไฟอ่ะค่ะ)
กำลังอัพบล็อกร้านคุณไข่ฝั่งตรงข้ามมหาลัย สงสัยอาจารย์ต้องเคยไปชิมแล้วแน่ ๆ เรย
อ่อ จะบอกว่าร้านเค้าเพิ่งเปิดใหม่ รีบไปชิมเลยนะค๊า คุงย่าสังเกตว่า ร้านเปิดใหม่ แรก ๆ มักจะให้เยอะ เรียกลูกค้าอ่ะค่ะ พอนานไป ๆ ก็จะเริ่มเพี้ยนไปจากเดิมอ่ะค่ะ


โดย: คุณย่า วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:22:21:02 น.  

 
น่าเห็นใจจริงๆครับ โรคนอนไม่ค่อยหลับเนี่ย...
ขอให้อาการนี้หายไปไวๆนะครับ
หวังว่าหอใหม่จะสงบเงียบอย่างที่ต้องการนะครับ


โดย: tongdigy วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:22:30:01 น.  

 
แวะกลับมาดูอีกทีก่อนจะไปนอนที่ห้องแล็บ ซึ่งหวังว่าคงจะเป็นอีกไม่กี่คืนเท่านั้นที่จะต้องนอนที่นี่


คุณพ่อน้องโจ... สัปดาห์หน้าจะลองไปอยู่ที่หอใหม่ดูก่อนสักสองสามคืนครับ คุณป้าเจ้าของแกใจดี ไปเช่ารายวันทดลองอยู่ดูก่อนได้ ไม่ดีก็ไม่ต้องเช่า แกพยายามคัดเฉพาะคนทำงานอยู่เหมือนกัน ก็หวังว่าอะไรๆ คงจะดีกว่าเก่า

ว่าแต่ว่า ผมชักอยากจะรู้วิธีแก้เผ็ดซะแล้วสิ

คุณจุ... ผมลองมาทุกวิธีแล้วครับ
แต่อาการทางประสาทของผมมันรุนแรงเสียเหลือเกิน อยากลองไปหาหมอดูเหมือนกัน แต่สุดท้ายเขาก็คงบอกว่าอยู่ที่ใจของเราเอง

คุณย่า... ขอบคุณครับ เข้าใจว่าผมเคยไปกินที่ร้านข้าวต้มอีกร้านหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับร้านครัวแม่หมู ไม่ค่อยอร่อยเท่าไร อาศัยว่าถูก เป็นขวัญใจนักศึกษาครับ นักศึกษาเป็นคนแนะนำให้ไปกิน

ร้านคุณไข่นี่สงสัยจะอยู่ตรงหน้า ม. ที่ไฟสว่างๆ ขาวๆ แน่ๆ เลย ยังไม่เคยไปกินครับ จะรออ่าน "คุณย่าชวนชิม" นะครับ

คุณ tongdigy... สมพรปากครับผม


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 26 มกราคม 2549 เวลา:23:28:34 น.  

 
เมื่อคืนนอนหลับมั้ยค้า


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 27 มกราคม 2549 เวลา:8:34:40 น.  

 
..................

คุณคนทับแก้ว ลืมอะไรไปสักอย่างนะ ที่อาจจะไม่ยอมรับกับตัวเอง คือ..................

อยู่คนเดียวแล้ว กลัวผี เลยทำให้หวาดระแวง นอนไม่หลับ


ล้อเล่นนะค่ะ

ย้ายหอใหม่ ขอให้ หลับสบายนะคะ


โดย: ju (กระจ้อน ) วันที่: 27 มกราคม 2549 เวลา:10:11:03 น.  

 
เห็นใจนะคะเรื่องนอนไม่หลับ ป้ามดอยู่อพาร์ทเม็นต์ของครอบครัวก็จริง แต่มะวานน้องเขาซื้อลู่วิ่งมาวิ่งตึ้กๆตอนตีห้า ป้ามดชักรู้ซึ้งถึงคุณคนทับแก้วแล้วละสิ

ลูกชายป้ามดเช่าหอพักหน้าม.รังสิต ทำไมป้ามดไปดูทีไร มันสงบจัง ไม่เหมือนที่อาจารย์เล่ามาเลย


โดย: ป้ามด วันที่: 27 มกราคม 2549 เวลา:19:49:59 น.  

 
ตอนเรียนก็อยู่บ้านตลอด ไม่มีประสบการณ์อยู่หอพักเลยค่ะอาจารย์ แต่ก็เคยฟังเพื่อนเล่า เหมือนที่อาจารย์เล่าเลย หอพักมักจะมีคนทั้งเกรงใจคนและไม่เกรงใจคน ก็เลยต้องทำใจกันหน่อย
แต่เรื่องนอนไม่หลับนี่ ซออู้ใช้วิธีนี้ค่ะ ถ้านอนไม่หลับจะนั่งสมาธิ นั่งไปนั่งมาก็ล้มตึงหลับไปเลย แต่จริงๆแล้วเป็นคนนอนง่ายมาก หูหนัก ถ้าได้นอนแล้ว ใครจะส่งเสียงดังแค่ไหน ไม่เคยตื่นเลย ยิ่งได้นั่งรถนั่งเรือที่โยกไปโยกมาเหมือนเปล ยิ่งหลับง่ายใหญ่
อาจารย์ค้องรีบแก้ปัญหานะคะ ทิ้งไว้เรื้อรังไม่ดีแน่ค่ะ


โดย: ซออู้ วันที่: 27 มกราคม 2549 เวลา:20:16:06 น.  

 
ร่ำรวยเงินทอง ประสบความสุขความสำเร็จ ตลอดไปนะคะ

Image hosting by Photobucket


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 28 มกราคม 2549 เวลา:12:44:23 น.  

 
สวัสดีวันปีใหม่ของจีน
"ขอให้ความสุขยืนยาวเหมือนเส้นบะหมี่" ค่ะ


โดย: ซออู้ วันที่: 28 มกราคม 2549 เวลา:19:46:44 น.  

 
ป๊มมีประสบการณ์เรื่องหอพักอยู่หลายปีมาก

แต่โชคดี ไม่ค่อยคิดอะไร กับเรื่องคนในห้อง(ที่พักด้วยกัน)หรือข้างห้องที่ทำเสียงดัง อาจเพราะป๊มเล่นกีฬามาก ก้อเลยอยากนอน

ปัจจุบันอยู่คนเดียวกั๊บ อยู่แฟลต บังเอิญเป็นห้องสุดท้าย ห้องชิดกันก้อเป็นหญิงโสด(ไม่ค่อยสวย อิ อิ) เธอไม่พูด ถ้าไม่ถาม เปิดทีวีไม่ได้ยินเสียงเลย ป๊มก้อเลยไม่มีปัญหาอีก

แต่บังเอิญ ป๊มจะติดนิสัยนอนดึกซะแล้ว อยู่กรุงเทพ(ถ้าไม่ได้ไปต่างจังหวัด) จะนอนตีหนึ่งประจำ เล่นเน็ตมั่ง ดูทีวีมั่ง คืนไหนมีบอลก็นอนตีหนึ่ง แล้วตื่นตีสามดูบอล แต่พอจะนอนอีกที บางครั้งจะนอนไม่หลับตอนตีสี่กว่าๆ ทำให้นอนคืนนั้นน้อยมาก

ไปทำงานแบบคนไม่ค่อยฟิตเลยกั๊บ ก้อเลยรู้รสชาติคนที่เขานอนไม่ค่อยหลับบ้าง

เข้าใจและเห็นใจ คนนอนไม่หลับกั๊บ ...แต่ไม่รู้จะเข้าไปช่วยยังไง

ขอให้เรียนจบไวไว (มาม่า ยำยำ)


โดย: yyswim วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:14:25:09 น.  

 
อาจารย์คะปัญหาอยู่ตรงไหน ควรแก้ตรงนั้นนะคะ
การหมดไฟในการเรียนเป็นเพราะอายุก็ไม่ใช่ เพราะอาจารย์อายุยังน้อย หรือเพราะห่างไกลครอบครัว งั้นต้องชวนกันมาอยู่ที่นี่ละค่ะ
ส่วนการนอนไม่หลับ เป็นเพราะเพื่อน เราแก้เพื่อนไม่ได้ เราก็ต้องแก้ที่ตัวเรา ย้ายห้องหรือย้ายหอพักก็ดีค่ะ
ขอให้อาจารย์มีความสุขในวันสิ้นเดือนนะคะ


โดย: ซออู้ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:16:59:43 น.  

 
ตอนนี้สถานการณ์เป็นไงมั่งครับ มีใครมาทำให้นอนไม่หลับอีกมั้ย


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:22:28:03 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเอาใจช่วยนะครับ

ผมตัดสินใจจะย้ายไปอยู่หอข้างนอกที่เล่าให้ฟังแล้วครับ อยู่หอในนี้ยังไงก็ไม่ได้นอนอยู่ดี ไปอยู่ข้างนอกเลยดีกว่า ห้องก็ใหญ่กว่า เงียบกว่า (เพราะเหมือนอยู่กลางทุ่งกลางหนองเลยทีเดียว) แถมยังได้ห้องในสุดซึ่งอยู่ริมตึกพอดี ไม่มีใครเดินผ่านไปผ่านมาหน้าห้องให้รำคาญใจอีกด้วย

ตอนนี้ก็คงมองแต่ข้อดีล่ะครับ แต่พออยู่ๆ ไป มันก็จะเริ่มมองเห็นข้อเสียเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ (ตามธรรมชาติของคนมองโลกในแง่ร้ายอย่างผม) แล้วก็อาจจะเกิดอาการไม่ชอบใจขึ้นมาในอนาคตก็ได้ เฮ้อ... เอาใจตัวเองยากจริงๆ


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:10:27:11 น.  

 
เอาใจตัวเองยาก....



โถ....แล้วถ้าแต่งงานนี่ มิต้องแยกห้องกันอยู่เลยเหรอคะ

แซวเล่นนะคะ


โดย: ju (กระจ้อน ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:25:24 น.  

 
แวะมาทักทายก่อนกลับบ้านค่ะ

Image hosting by Photobucket


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:17:57:32 น.  

 
... เข้ามาดูคนนอนไม่หลับครับ...



โดย: Liverpool Forever วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:19:22:26 น.  

 
ย้ายหอแล้วคราวนี้ก็นอนหลับสนิทแล้วจิ๊นะ
ถ้าหอใหม่ไม่เวิร์ก เด๋วคุงย่าแนะนำคอนโดหลังเซียร์ให้จ้ะ เงียบแน่น๊อน (ถ้าไม่โชคร้ายเจอเพื่อนบ้านไม่ดีอ่านะ)
เรื่องดอยอ่างขาง.. คิดเหมือนกันเลย อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกล มันมีอะไรให้ดูน้อยกว่าที่คิดอ่าเนอะ แต่ก็ยังดีกว่าม่ะได้ไป ว่ามะ?


โดย: คุณย่า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:23:11:18 น.  

 
เข้ามาเปนเพื่อนคนนอนไม่หลับ

เด๋ว ผมก้อจะนอนแล้ว อิ อิ


โดย: yyswim วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:23:45:08 น.  

 
ขอบคุณนะครับ
ที่ไปให้ความหมายของคำว่า
"ความรัก"

ผมเชื่อว่า คำหรือวลี เพียงแค่ 3 พยางค์
คงไม่อาจจะสื่อความหมาย
ของคำว่ารักของทุกคนได้ครบถ้วน

เพราะฉะนั้น
รักของคุณ
อย่าให้ใครมาตีกรอบนะครับ



โดย: T_Ang วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:1:45:46 น.  

 
ดีแล้วค่ะ ยินดีด้วยที่ได้ที่พักพิงใหม่ สงบเงียบนะคะ


โดย: เฉลียงหน้าบ้าน วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:4:29:22 น.  

 
คิดว่าตอนนี้อาจารย์กำลังศึกษาหอพักใหม่อยู่ และคิดว่าคงจะทำให้นอนหลับมากขึ้น หอพักอยู่กลางทุ่งก็ดีค่ะ อากาศดี นั่งที่ระเบียงรับลมเย็น ๆ น่าจะมีสมาธิในการดูหนังสือนะคะ
ขอให้อาจารย์มีความสุขในเดือนแห่งความรักค่ะ


โดย: ซออู้ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:9:06:53 น.  

 
ร้านเข้าวต้มพุด ตรงย่านม. รังสิต สกปรก วันนั้นในกินเดินไปสั่งอาหารในครัว ครัวสกปรกมาก จะไปกินคิดดีๆน่ะ


โดย: ร้านเข้าวต้มสกปรก IP: 124.121.136.8 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:48:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนทับแก้ว
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






ศิลปิน: เฉลียง
เพลง: หวาน
ชุด: ปรากฏการณ์ฝน
ปี: 2525



Friends' blogs
[Add คนทับแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.