แด่ใครบางคน..บนโลกใบนี้


๏ ฉันเตือนเธอเสมอว่า.."อย่าเผลอใจ"
แต่คราวเธอชิดใกล้กลับไหวหวั่น
เรื่องจิ๋วจิ๋วผิวเผินเนิ่นนานวัน
กลายเป็นรักเกินกลั้นอกฉันตรม

โทษมหันต์ฉันเองไม่เกรงผิด
ดันแอบคิดรักเธอเผลอเหมาะสม
ไม่เจียมตัวเจียมใจใคร่ชื่นชม
หลงกอดลมคว้าเงาเศร้าเดียวดาย

ฉันยอมรับสับสน.."คนพิเศษ"
ด้วยสาเหตุประเมินค่ากว่าสหาย
ปราศสำนึกตรึกตรองคำน้องชาย
นับวันยิ่งคลับคล้ายทำร้ายตน

"อยากสมมาตรปรารถนา ".. ขอสารภาพ
แม้นเธอทราบความนัยในเหตุผล
อย่าให้ช้ำคำตอบ.."ฉันชอบกล"
เว้นสักคนเถิดนะฉันระแวง

เพราะกลัวความเหินห่างหนทางเรา
กลัวต้องเศร้ารักสลายเธอหน่ายแหนง
ความรักที่ผิดเพี้ยนยากเปลี่ยนแปลง
จึงเสแสร้งย้ำเธอ.."อย่าเผลอใจ"

แท้ตัวเองเกรงว่าเกินกว่าห้าม
ซ้ำคิดลามละเมอจิตคิดฝันใฝ่
มิตรภาพตราบสิ้นฟ้าปรารถนาใด
เพียงหัวใจคนหนึ่งคงซึ้งพอ ๚ะ๛






Create Date : 21 พฤษภาคม 2551
Last Update : 21 มิถุนายน 2551 18:18:22 น.
Counter : 629 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

จังงัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



พฤษภาคม 2551

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog