Still loving you



..๏ ห้วงเวลาพาใจให้รู้สึก
ว่าเจ็บลึกปวดร้าวกว่าคราวไหน
คร่ำครวญถึงคะนึงหาด้วยอาลัย
เคยเคียงใจกลับจากพลัดพรากกัน

คงต้องให้เวลามาเริ่มต้น
หลากเหตุผลเสมือนมีดกรีดใจฉัน
จึงรู้แจ้งเห็นจริงสิ่งสำคัญ
พร่ำรำพันคำนึงถึงนวลอนงค์

ห้วงเวลาพารักประจักษ์จิต
หมายแนบชิดอีกครั้งดั่งประสงค์
ฉันจักอยู่ตรงนั้นเป็นมั่นคง
เพื่อดำรงปฏิญญาอีกคราครั้ง

รักเท่านั้นพลันนำพาคว้าเธอกลับ
ให้ยอมรับเรื่องราวคราวหนหลัง
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำเพียงลำพัง
ตัวฉันยังคอยตรงนั้นตราบวันตาย

โอ้ที่รักตระหนักพลันฉันต้องสู้
แม้หดหู่บางครั้งดั่งใจสลาย
ยังรักเธอตลอดไปไม่เสื่อมคลาย
จึงมุ่งหมายให้กลับมาอีกคราครั้ง

ฉันจักขอรอคอยไม่ถอยหนี
แม้นไม่มีสิ่งใดให้คาดหวัง
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำเพียงลำพัง
ตัวฉันยังคอยตรงนั้นนิรันดร

รักเท่านั้นพลันนำพาคว้าเธอกลับ
ให้ยอมรับเรื่องราวคราวครั้งก่อน
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำขอพร่ำวอน
โปรดใจอ่อนกลับมาอีกคราครั้ง

ฉันจักขอรอคอยไม่ถอยหนี
แม้นไม่มีสิ่งใดให้คาดหวัง
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำเพียงลำพัง
ตัวฉันยังคอยตรงนั้นนิรันดร์กาล

หากสองเราเฝ้าคะนึงถึงเรื่องเก่า
ครั้งเมื่อเราร่วมรักสมัครสมาน
สิ่งใดที่ทำให้ใจทรมาน
จักทัดทานพากเพียรเพื่อเปลี่ยนแปลง-

ซึ่งศักดิ์ศรีที่กั้นมั่นคงอยู่
ไตร่ตรองดูอัตตาอันกล้าแกร่ง
เกียรติปรากฏยศศักดิ์มักแข็งแรง
เป็นกำแพงแกร่งกั้นคั่นขวางเรา

จนมิอาจปรารถนาถ้าปีนป่าย
หวังทำลายด้วยกำลังดั่งโง่เขลา
ฤาบาปกรรมเหยียบย่ำซ้ำเติมเรา
ให้โศกเศร้าสิ้นหวังนั่งปวดใจ

มิอาจผ่านปราการอันแกร่งกล้า
ครั้นเสาะหาหนทางดั่งบอดใบ้
หมดปัญญาปีนป่ายหมายข้ามไป
โอ้ดวงใจอย่าโกรธโปรดปราณี

มอบแนวทางสร้างเสริมเติมความรัก
เพื่อสานถักรักเราให้เข้าที่
แสนมืดมนจนใจไร้วิธี
แม้นหวังมีสายสัมพันธ์มั่นอีกครา

ฉันรักเธอเสมอแน่ไม่แปรผัน
ยังผูกพันธ์ไม่สิ้นถวิลหา
พยายาม…หากคนดีมีเมตตา
อย่าร้างลาจากไกลให้ตรอมตรม

จงมั่นใจในรักอีกสักครั้ง
ด้วยฉันยังหวังชิดสนิทสนม
ยามไม่มีเธอใกล้ใจระทม
สุดขื่นขมชอกช้ำโดยลำพัง

ฉันจักขอรอคอยไม่ถอยหนี
แม้นไม่มีสิ่งใดให้คาดหวัง
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำเพียงลำพัง
ตัวฉันยังคอยตรงนั้นนิรันดร

รักเราสองต้องถนอมอย่ายอมให้-
ถูกผู้ใดหมายปองครอบครองก่อน
หากเธอโยนรักทิ้งยิ่งอาวรณ์
ดั่งบั่นทอนให้ช้ำเพียงลำพัง

ฉันจักขอรอคอยไม่ถอยหนี
แม้นไม่มีสิ่งใดให้คาดหวัง
อย่าปล่อยฉันชอกช้ำเพียงลำพัง
ตัวฉันยังคอยตรงนั้นนิรันดร์กาล

หากสองเราเฝ้าคะนึงถึงเรื่องเก่า
ครั้งเมื่อเราร่วมรักสมัครสมาน
สิ่งใดที่ทำให้ใจทรมาน
จักทัดทานพากเพียรเพื่อเปลี่ยนแปลง-

ซึ่งศักดิ์ศรีที่กั้นมั่นคงอยู่
ไตร่ตรองดูอัตตาแสนกล้าแกร่ง
เกียรติปรากฏยศศักดิ์มักแข็งแรง
เป็นกำแพงแกร่งกั้นคั่นขวางเรา

จนมิอาจปรารถนาถ้าปีนป่าย
หวังทำลายด้วยกำลังดั่งโง่เขลา
ฤาบาปกรรมเหยียบย่ำซ้ำเติมเรา
ให้โศกเศร้าสิ้นหวังนั่งปวดใจ

มิอาจผ่านปราการอันแกร่งกล้า
ครั้นเสาะหาหนทางดั่งบอดใบ้
หมดปัญญาปีนป่ายหมายข้ามไป
โอ้ดวงใจอย่าโกรธโปรดปราณี

มอบแนวทางสร้างเสริมเติมความรัก
เพื่อสานถักรักเราให้เข้าที่
แสนมืดมนจนใจไร้วิธี
แม้นหวังมีสายสัมพันธ์มั่นอีกครา

ฉันรักเธอเสมอแน่ไม่แปรผัน
ยังผูกพันธ์ไม่สิ้นเฝ้าถวิลหา
พยายาม…เถิดที่รักอีกสักครา
แสนโศกาหากเธอนั้นพลันเปลี่ยนแปลง
.
อันศักดิ์ศรีที่กั้นมั่นคงแท้
ตระหง่านแลดั่งอัตตาอันกล้าแกร่ง
เกียรติปรากฏยศศักดิ์มักแข็งแรง
เป็นกำแพงแกร่งกั้นคั่นขวางเรา

จนมิอาจปรารถนาถ้าปีนป่าย
หวังทำลายด้วยกำลังดั่งโง่เขลา
ฤาบาปกรรมเหยียบย่ำซ้ำเติมเรา
ให้โศกเศร้าสิ้นหวังนั่งปวดใจ

มิอาจผ่านปราการอันแกร่งกล้า
ครั้นเสาะหาหนทางดั่งบอดใบ้
หมดปัญญาปีนป่ายหมายข้ามไป
โอ้ดวงใจอย่าโกรธโปรดปราณี

มอบหนทางสร้างเสริมเติมความรัก
เพื่อสานถักรักเราให้เข้าที่
แสนมืดมนจนใจไร้วิธี
แม้นหวังมีสายสัมพันธ์มั่นอีกครา

เคยเหยียบซ้ำย่ำใจให้เธอเศร้า
อยากคุกเข่าขอโทษโปรดเถิดหนา
รู้ว่าเธอบอบช้ำคร่ำครวญมา
วิงวอนว่าโปรดอภัยเห็นใจกัน

เพียงเธอให้ไมตรีสิเนหา-
อีกปรารถนาเพียงให้เชื่อใจฉัน
เปิดโอกาสให้เริ่มเพิ่มสัมพันธ์
จักคงมั่นตลอดไปไม่เสื่อมคลาย

ร่วมร้อยเรียงเคียงใจไม่หวาดหวั่น
ตราบถึงวันโลกสิ้นฟ้าดินสลาย
จักรักเธอเสมอมั่นตราบวันตาย
เป็นความหมายให้ประจักษ์…ยังรักเธอ ๚ะ๛



Create Date : 17 มกราคม 2549
Last Update : 17 มกราคม 2549 13:16:27 น.
Counter : 309 Pageviews.

1 comments
  
โดย: anncici IP: 124.121.141.135 วันที่: 30 เมษายน 2551 เวลา:20:51:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

จังงัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



มกราคม 2549

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
28
29
30
31
 
 
All Blog