Start from ourselves
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2549
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
31 พฤษภาคม 2549
 
All Blogs
 
PR - Handle with situation ..

We cannot control everything but we should know how to handle with situation..

Today I have set an exclusive interview for executive in the morning to talk with journalist. But this morning , i got a call from journalist that he could not make it today and would like to postpone it.

See! In last minute there has something change while I have already secured the time with executive already....

Handle with this situation is not that hard if executive is flexible person. And lucky me for today that he understanded...

But it could not happen often. So I have to make sure that I can make journalist feel the importance of the appointment in next time.

PR is the person between client and media... We should ensure that both sides are satified ka. That's why I have to learn how to handle the situation ka.




Create Date : 31 พฤษภาคม 2549
Last Update : 31 พฤษภาคม 2549 23:58:32 น. 3 comments
Counter : 360 Pageviews.

 
In my opinion, it might be somewhat difficult to convince the journalist how the importance is for the executive (from your point).

The problem is that the jornalist may find it difficult for him/her to arrange the diary since the situation could change without his/her control as well.

My comment is that 'trust' and 'seniority' would help later when these both are built up.


โดย: ss IP: 139.184.180.15 วันที่: 14 มิถุนายน 2549 เวลา:19:49:59 น.  

 
ครั้งหนึ่ง เคยเจอสถานการณ์ที่เจอนักข่าวมางานแถลงข่าวแล้ว มีนักข่าวมาแค่ 2 คน แล้วก็เป็นรายสัปดาห์ที่ไม่ใช่ target ของลูกค้าเลย

เราจะรู้สึกว่าหน้าเราเหลือสองนิ้ว
และหน้าเจ้านายเราเหลือหนึ่งนิ้ว
สองคนรวมกันสามนิ้ว ยังไม่พอที่จะสู้หน้าลูกค้า

แต่งานแถลงข่าวก็ต้องมีกันต่อไป
พร้อมทั้งดั้มการส่งข่าวไปตามสำนักข่าวต่าง ๆ
ส่งอย่างเดียวไม่พอ ยังต้องโทรศัพท์ไปขายประเด็นต่อไป

เรียกว่าเป็นการ "สอบซ่อม"
หรือ "แก้ผ้าเอาหน้ารอด"
ก็แล้วแต่ใครจะคิดมุมไหน

ที่สำคัญ
ตัวเราเองต้องไม่ท้อ




โดย: ดุสิตา (ดุสิตา ) วันที่: 14 มิถุนายน 2549 เวลา:21:59:57 น.  

 
เข้าใจอารมณ์นั้นเหมือนกันค่ะ อารมณ์ที่หน้าเหลือนิ้วเดียว .............


แบบว่า I don't want to be in that situation again...

but who knows..???




โดย: The phu IP: 58.9.190.226 วันที่: 16 มิถุนายน 2549 เวลา:1:10:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

The phu
Location :
Bangkok Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Hi, I am very pleased to have my own blog. This blog was inspired from a friend from Pantip -Klaiban.... Actually I do write diary in my book..not everyday but quite often.. and in Thai.

I started to know Klaiban (Pantip) when I intended to have a Toefl test and found out adviser there. Many friends gave recommend on my essays and encouraged me in writing. I wish I can do it better.

==========

มาเขียนเพิ่ม ( 9 พย 2552 )

กลับมาเป็นนักศึกษาได้สองปีกว่าแล้ว
ตอนนี้เรียนอยู่ที่ปักกิ่ง
หาความรู้ รวมทั้งค้นหาตัวเองอยู่
รักในธรรมชาติ และธรรมชาติ
เขียนบล็อกเพื่อช่วยให้ตัวเองได้บันทึกเรื่องราว
อีกทั้งเพื่อจะได้แชร์ความรู้สึกตัวเองออกมา
บล็อกช่วยแก้เหงาในบางครั้ง

ตอนนี้ใครอยากถามอะไรเกี่ยวกับจีนๆ
รวมทั้งภาษาจีน
อยากให้ถามมาเลย ตอบได้ตอบไม่ได้ไม่รู้
แต่จะพยายามหาข้อมูลมาให้ค่ะ
ขอให้มีความสุขในทุกๆวันนะคะ
New Comments
Friends' blogs
[Add The phu's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.