อยู่ระหว่างการเดินทางบนโลก...ก่อนสุดท้ายจะลาจาก

Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
2 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
พร่ำพรรณนา--->“ย่า” เพราะว่าคิดถึง





เข้าพรรษา วันพระใหญ่ที่ผ่านมา ใครๆที่เป็นพุทธศาสนิกชนคงได้เข้าวัดทำบุญ อีกทั้งได้หยุดยาวสามวันสี่วัน ได้กลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่พี่น้องคนในครอบครัว ทั้งอาจได้พบหน้าญาติในเชื้อสายตระกูลที่ห่างหายไม่ได้พบหน้ากันมานาน ที่ต่างก็มีเส้นทางเดินดำเนินชีวิตของแต่ละคนต่างกันไป อาจเหมือนวันรวมญาติกลายๆเลยทีเดียวก็ได้

วันนั้นเมื่อหลายปีก่อน บ้านผมก็คล้ายๆวันรวมญาติเช่นกัน “ย่า” ญาติผู้ใหญ่
ที่สุดผู้เป็นเสาหลักและเป็นที่เคารพของพวกเรา ทำให้ลูกๆหลานๆได้มารวมกัน ย่าที่อยู่กับเพียงลูกหลานหลังจากปู่ชิงจากโลกนี้ไปก่อน ลูกชายหญิงของย่าที่มีกันเก้าคน กระจัดกระจายแตกหน่อออกหลานมีเหลนอีกเป็นสิบ นับญาติกันแทบไม่หวาดไม่ไหวนั้น นานๆจึงจะได้กลับมารวมกันสักทีนึง เพราะต่างคนต่างก็อยู่กันคนละที่กระจัดกระจาย อาจมีบ้างบางคนบางครอบครัวที่อยู่ใกล้ๆได้เห็นหน้าคร่าตากันบ่อยๆ

ผมคนนึงที่เป็นหลานของย่า ที่มีพ่อเป็นลูกคนที่ห้าในจำนวนลูกเก้าคนนั้น ลูกบางคนของย่าจากพวกเราไปแล้วรวมทั้งพ่อผม หลานบางคนจากย่าไปแล้วก็มีหลายคน แต่ในวันนั้น “ย่า” ก็ยังแข็งแรงเดินเหินไปวัดทำบุญได้สบายๆ
หลายสิบชีวิตกราบสวัสดี ของฝากเล็กๆน้อยๆคนละไม้ละมือ เงินนิดๆหน่อยๆที่หยิบยื่นให้ย่าได้เหน็บไว้กับขอบผ้าถุงที่ชายเอว หมากแห้ง หมากสด ปูน ยาเส้น ผ้าถุงหรือเสื้อคอกระเช้า ที่ย่าได้รับ จนยิ้มน้ำหมากไหลย้อยบนใบหน้าอันเหี่ยวย่นตกกระนั้น ยังติดอยู่ในความทรงจำของผมเสมอ

ปิ่นโตสีเงินวาวถูกรื้อออกมาจากตู้เก็บของ ถูกนำออกมาขัดล้างเตรียมใส่อาหารไปวัด เสื้อคอกระเช้าตัวใหม่ ทั้งผ้าถุงที่ใครบางคนซื้อให้เมื่อปีที่แล้วถูกนำออกมาซักรอไว้แต่เมื่อวาน ดอกไม้ธูปเทียวถูกเตรียมไว้
ในเช้ามืดที่ฟ้ายังสลัว เสียงก่อไฟจากเตาฟืน เตรียมหุงข้าวทำกับข้าวไปถวายพระเริ่มขึ้นอย่างแผ่วเบา อาจเป็นแกงกะทิกล้วยน้ำว้า แกงบอน หรือยำหนังหมูที่ผมชื่นชอบ ขนมต้มหรือข้าวต้มมัดเป็นของหวานที่เตรียมทำไว้ตั้งแต่เมื่อวานเย็น บางครั้งหลังจากเสร็จจากทำกับข้าว
อาจมีน้ำสักขันถูกสาดมาในกลุ่มลูกหลานที่เมามายหลับใหลกันอยู่บนเสื่อใต้ถุนบ้าน พร้อมเสียงปลุกให้อาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวไปวัดกัน นั้นแหละย่าผมในวันพระใหญ่เข้าพรรษา

ผมที่เป็นหลานคนหนึ่งในจำนวนหลานที่วนเวียนมาให้ย่าได้เลี้ยงดูตอนเล็กๆ เคยอ้อน งองอขนาดหนัก แต่ก็มีย่าคนนี้ที่ปลอบประโลมให้เงียบงัน ไม่เคยแม้ลงไม้เรียวให้หลานได้เสียน้ำตา แถมดุด่าพ่อแม่ที่บังอาจมาตีมาดุอีกต่างหาก
หลายครั้งเคยพาหาบข้าวเม่าขึ้นรถทัวร์แดงไปขายไปค้าต่างจังหวัดทีละหลายๆวัน หาบข้าวหลามที่เผากันเองใส่กระบุงไปขายยังจังหวัดใกล้เคียงก็เคยอยู่บ่อยๆ จำได้ว่า ย่าพาผมเดินออกมาจากบ้านไปบนถนนลูกรังเพื่อขึ้นรถทัวร์แดงที่ปากทางแต่เช้าตรู่ร่วมสี่ห้ากิโล ภาพย่าหาบกระบุงจูงหลานผอมเกร็งคนนี้ ผมยังไม่เคยลืมเลือน มะม่วงกวนขึ้นเกล็ดน้ำตาล ขนมนางเล็ดกรอบๆ กระยาสารทในปิ๊บที่แข็งแต่อร่อย หรือข้ามต้มมัดเหนียวๆมีไว้ให้พวกเราได้กินมากมายยามที่ย่ายังแข็งแรงและมีกำลัง

วันนี้ หลายปีหลังจากย่าจากพวกเราไป บ้านหลังเดิมของย่าเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัด มีเพียงลูกชายคนเล็กที่เป็นอาว์ของผมคนเดียวที่พักอาศัยในบ้านหลังนั้น ญาติพี่น้องกลับมารวมตัวกันน้อยลงแม้เป็นวันพระใหญ่ หลานเหลนบางคนที่พึ่งเกิดไม่รู้จักกันในวันพบหน้า และคงจะเป็นเช่นนี้ในรุ่นต่อๆไป ใบหน้าและชื่อของย่า คงมีสถิตอยู่เพียงแค่รูปขาวดำในกรอบบนข้างฝาใต้หิ้งพระ และเลือนห่างจางหายไปตามกาลเวลา

แต่บางทีกาลเวลาอาจทำให้ผมชี้ไปที่รูปว่า “นั่น...ย่าชวด ผู้ที่เลี้ยงพ่อให้โตมาถึงวันนี้”



Create Date : 02 สิงหาคม 2553
Last Update : 26 ตุลาคม 2553 15:55:05 น. 13 comments
Counter : 452 Pageviews.

 
HB..สวยค่ะ
สังคมไทย..ญาติผู้ใหญ่ก็ยังเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกหลาน
ทักทายค่ะ


โดย: หมูหยอง_w วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:15:08:50 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกเลยนะค่ะ

วันนี้ลูกชาย2 คน 3 ขวบกับ 2 ขวบ ก็กำลังเติบโตด้วย " มือและความรัก ของย่า กับ ยาย"

คุณพ่อ เค้าเสีย
จ-ศ อยู่บ้าน ป้า ย่าเลี้ยง
ส-อ อยู่บ้าย แม่ ยายเลี้ยง (แม่ต้องไปเรียนหนังสือ)

กำลังสอนให้เค้าปรับตัว รักของย่าและรักของยาย 2 หนุ่มทำได้ดี ไม่มีงอแง

อ่านแล้วน้ำตาซึม เพราะวันหนึ่งลูกเราจะรักและผูกพัน ย่ายาย เหมือนเจ้าของบล็อก


โดย: boublekao วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:15:57:55 น.  

 
ขอบคุณ หมูหยอง_w, boublekao
ที่มาทักทายครับ


โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:11:21:43 น.  

 
ย่าผมเสียตั้งแต่ผมจำความไม่ได้ครับ
แต่รู้สึกรักและผูกพันตลอดเวลา


พอดูภาพแล้ว คุณย่าดูใจดีจังครับผม

ป.ล. ที่กระบี่ครับ วัดเขาถ้ำเสือ ไปลองเดินดูสักครั้งนะครับ


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:12:51:36 น.  

 
ขอบคุณที่แวะทักทายค่ะ



โดย: boublekao วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:13:28:35 น.  

 
อ่านแล้วคิดถึงย่าจังค่ะ

...

ย่าจากไปหลายปีแล้ว
แต่ทุกครั้งที่ได้กลิ่นดอกมหาหงส์
จะนึกถึงย่า
ย่าชอบเก็บมาไหว้พระ
เก็บมาแซมผม
ที่บ้านมีมหาหงส์กอใหญ่มาก
ออกดอกขาวสะพรั่งทุกวัน
เลยได้คิดถึงย่าทุกวัน

มีความสุขทุกวันนะคะ


โดย: ผู้หญิงของกาลเวลา วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:13:57:22 น.  

 
ทักทายค่ะ

ชีวิตไม่ค่อยได้ผูกพันกับปู่ย่าตายายเท่าไหร่เพราะท่านเสียไปตั้งแต่เรายังเล็กๆ ล่ะ


โดย: สายลมอิสระ วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:17:54:07 น.  

 
สวัสดีครับ คุณกลิ่นดอย : ภาพประกอบไม่ใช่ย่าผมหรอกครับ ถ่ายมาจากตลาดอัมพวาหนะครับ ถ้าจำไม่ผิด

สวัสดีครับ boublekao : ยินดีเช่นกันครับ

สวัสดีครับ ผู้หญิงของกาลเวลา : คงใด้ความรู้สึกคล้ายๆกับผู้เขียนหนะครับ อยากเห็นมหาหงส์ กอใหญ่นั้นจังครับ

สวัสดีครับ สายลมอิสระ: อื้มก็อาจจะได้ผูกพันกับพ่อแม่แทนไงครับ


โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน วันที่: 4 สิงหาคม 2553 เวลา:16:12:35 น.  

 
สวัสดีครับ
วันแม่ ย่าก็แม่พ่อนะครับ


โดย: ปอน ปอน IP: 61.19.65.111 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:14:17:23 น.  

 
สวัสดีครับพี่

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกัน
ยินดีทีไ่ด้รู้จักนะครับ

ผมไม่ค่อยผูกพันกับย่าเท่าไหร่ครับ
ไม่ทันได้อยู่ได้โตกับท่านครับ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:14:11:14 น.  

 
แหะๆๆๆ

รับทราบครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:15:57:33 น.  

 
ฉันว่าการมีญาติผู้ใหญ่อยู่ในครอบครัวนี่ถือเป็นสิ่งดีงามในวัฒนธรรมไทยนะคะ เป็นจุดศูนย์รวมของครอบครัว

ฉันเองก็ถูกเลี้ยงโดยคุณย่ากับคุณยาย ความรักที่พวกท่านถ่ายทอดให้เป็นอะไรที่ลืมไม่ลงจริงๆ

แต่คุณย่าฉันเสียแล้วค่ะ เสียตอนฉันเรียนมหาลัยเป็นอะไรที่เสียใจมาก เพราะขณะที่ท่านป่วยฉันเรียนอยู่ไกลเกินกว่าจะกลับมาทันดูใจ

ส่วนคุณยายฉันยังอยู่นะคะ 70เศษแล้ว แต่ท่านอยู่ไกลหน่อย(เมกา) แต่ฉันก็ติดต่อท่านตลอด คุยโทรศัพท์ ส่งอีเมล์หากัน ทุกคริสมาสต์ถ้าไม่ติดอะไรจริงจัง ฉันก็จะไปเยี่ยมท่าน

อ่านบทความคุณแล้วคิดถึงคุณ..ย่าจังเลย คุณก็คงคิดเหมือนฉันสินะถึงเขียนเอนทรี่นี้..



โดย: คล้ายดาว วันที่: 10 สิงหาคม 2553 เวลา:16:39:45 น.  

 
สวัสดีครับ พี่ปอน,กะว่าก๋า,คุณคล้ายดาว

ดีใจที่แวะมาเยี่ยมเยียนกันครับผม


โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน วันที่: 11 สิงหาคม 2553 เวลา:11:29:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ดอกหญ้า บนทางดิน
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ดอกหญ้า บนทางดิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.