Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
31 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
How high is the price of love?

มาตอบคำถามน้องชายนะคะ How high is the price of love?

สูงลิบลิ่วทีเดียวเชียว ... แต่ถ้าจะให้บอกว่าเท่าไหร่ คงต่างกันไปแต่ละบุคคลนะคะ เพราะความรักของแต่ละคนก็ไม่เท่ากัน

- ความรักของคนรวยคู่หนึ่งที่เป็นเพื่อนพี่ – เขาแสวงหาคู่ชีวิตจากความเหมาะสม .. ก็ดีนะคะ เหมาะสม เหมาะเจาะ พอเหมาะ ... จะดีมากยิ่งขึ้น หากเขาได้คำนึงถึงเรื่องละเอียดอ่อนของคำว่า ‘รัก’ เข้าไปด้วย แต่ท่าจะไม่ เพราะเขาไม่สามารถร่วมชีวิตคู่ได้นาน สุดท้าย แบ่งแยกทรัพย์สิน ก็ดีค่ะ มีส่วนต่างที่งอกเงย Win-Win อย่างที่พวกคุณเลือกกันไงคะ ... แต่สิ่งที่แย่ที่สุด เขาไม่ได้แค่ดูถูกความรักของพวกเขาเอง หากแต่เขาดูถูกความรักอันยิ่งใหญ่ สูงสุดในชีวิตของลูกฝาแฝดของเขาด้วย .. น้าเสียใจนะคะหลาน ขอโทษ ที่คำทักท้วงของน้าไม่ได้ผล ทำให้เขาสร้างหนูขึ้นมาเพียงเพื่ออยากให้ชีวิตสมบูรณ์พร้อม
- ความรักของคนคู่นี้ ราคาแพงน่าดูนะคะ ... แต่ไม่ยืนยาว

-- ความรักของเจ้านาย คลุมถุงชน ดูตัว และยอมรับกันได้ ตอนนี้ลูก ๆ โตหมดแล้ว ความรักยังดูเข้ากันได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ก็น่ารักในสายตาของพี่เสมอ ไม่นานมานี้ เฮียบอกซ้อว่า .. จริง ๆ ลื้อไม่ใช่สเปคของอั๊วเท่าไหร่ ... ซ้อตอบว่า มาบอกอะไรป่านนี้ ไม่ทันแล้ว ... น่ารักเนอะ เราฟังแล้วยิ้มตาม ไม่ทันแล้วค่ะเฮีย แต่เฮียน่ะ มีเมียที่เจ๋งที่สุดแล้ว คอนเฟิร์ม
-- ความรักของคนคู่นี้ ราคาแพงกว่าคู่แรก มีธุรกิจที่ร่วมกันทำใหญ่โต มั่งคั่ง และยืนยาว สถาพร

--- ความรักของพี่สาว .. ความรักกับชายต่างแดน อุปสรรคนานา ร้องไห้ทุกวัน เสียสละทุกอย่าง ทั้งพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน และชีวิตมีระดับในกรุงเทพ ยอมไปเป็นพลเมืองชั้นสอง-สามที่นั่น เพื่อ ... เพื่อความรักไงคะ และผลพวงของความรัก .. เผื่อแผ่มาให้อี๊ปูคนนี้ได้ชื่นใจนัก
--- ความรักของคนคู่นี้ เป็นบทเรียนราคาแพง แต่คุ้มค่านะคะ ... เพราะตอนนี้อากงรักหลานยิ่งกว่าลูกสาวที่ต้องเสียไปซะแล้ว บางที อะไรที่เราต้องเสียไป ว่ามันแย่มากแล้ว แต่ใครจะคิด ว่าสิ่งที่ได้กลับมา คุ้มเกินค่าน้ำตาที่ต้องเสียไปถ้วนทั่วทุกฝ่าย

---- ความรักของฉัน .. โชคดีที่ได้เจอคนที่ใช่ .. แต่กว่าจะเจอ มันก็ไม่ได้ง่าย ๆ หรอกนะคะ ไขว่คว้ามาเยอะ เหนื่อยมาเยอะ เจ็บมาก็เยอะ สุดท้าย ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับมันมาก แล้วก็ได้พานพบเขาเข้ามา Happy Ending จบลงด้วยการแต่งงาน จริง ๆ ต้องเรียกมันว่าจุดเริ่มต้นมากกว่า เพราะความรักที่แท้เกิดขึ้นหลังจากนี้ต่างหาก .. จากคนที่ใช่ บางทีก็ไม่ใช่ และต้องใช้ความพยายามในการปรับตัวเข้าหากัน ... เหนื่อยแค่ไหน ลำบากแค่ไหน ก็ได้รับสิ่งมีค่าที่ได้กลับมา .. สิ่งมีค่า ที่จะไม่ทิ้งกันและกัน
---- ความรักของพี่ มีแค่คุณค่า แต่ไม่มีราคา ... เราไม่ได้มีเงินมีทองอะไรที่จะไปแลก แต่เรามีแค่ความสุขที่แจกจ่ายให้กันและกัน

(ทำไมความรักของคู่หลัง ดูดี ขนาดนั้นนะคะ เพราะเป็นความรักที่พี่วาดหวัง สร้างภาพให้เราเห็น แต่กว่ามันจะออกมาสวยงามได้ ... ไม่ง่ายเลย)

หลายครั้งก็เหนื่อยมากนะคะ เหนื่อยจนไม่สามารถยอมรับความอิจฉาจากใครได้เลย เหนื่อยจนอยากให้คนโสดรู้ไว้อย่างว่า พวกคุณน่ะน่าอิจฉาชะมัด

ตอบคำถามน้องแล้ว กว้างมาก มันต้องถูกสักข้อล่ะว๊า จริง ๆ มันออกแนวไม่เกี่ยว แต่อยากเขียน ...
แล้วคำตอบของคนถามล่ะคะ คืออะไร ?


Create Date : 31 กรกฎาคม 2553
Last Update : 31 กรกฎาคม 2553 23:37:04 น. 4 comments
Counter : 310 Pageviews.

 
เราเคยบอกแหม่มเสมอ ๆ ... ว่าชีวิตการแต่งงาน มันไม่ได้น่าพิสมัยมากนักหรอก กว่าจะได้ความสุขมา มันต้องแลกกับความทุกข์นานาประการ บางครั้ง เราก็ไม่รู้หรอกว่ามันคุ้มกันไหม แต่เรารู้แต่ว่า เราทำอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากทำความทุกข์ที่เจอ ให้มันเป็นสุข

เราเคยคิดว่า กลับไปเป็นโสดอีกครั้ง คราวนี้เราจะมีความสุขที่สุด เพราะเราไม่ต้องอยากรู้อีกแล้วว่าชีวิตรักในนิยายมันหวานหอมแค่ไหน เราคงสุขกับเสรีกับการเป็นตัวของตัวเอง โดยไม่ต้องคำนึงถึงจิตใจใครอีก

ถ้ามันเป็นอย่างนั้น คนอย่างเรา ก็ไม่ได้ถูกเรียกว่า โสดหรอก แต่จะถูกเรียกใหม่ เป็น 'ม่าย' ที่ก็ไม่ได้คิดว่าการอยู่คนเดียวดีนัก เพราะมัวแต่หวนไปนึกถึงความสุขของชีวิตคู่

น่าอนาถนะคะ มนุษย์ เคยมีความสุขกับชีวิตตรงหน้ากันบ้างไหม หรือฝันไปในอนาคต และจมอยู่กับอดีต แค่นั้น

แหม่มคะ ... โสดตอนนี้ ค่ามันมีมากกว่าคำว่า คู่ทุกข์ หรือคำว่าม่าย มากนัก

แหม่มก็เป็นมนุษย์ ... ที่มักไม่พอใจกับสถานะที่เป็นอยู่ ... ก็จริงค่ะ แต่แหม่มเป็นเพื่อน ที่เราอยากให้แหม่มพอใจกับอะไร ๆ ที่มีในปัจจุบัน ไม่เว้นแม้แต่ความทุกข์

จากนี้ เราจะไม่โหยหาคำว่า โสดอีกแล้ว แหม่มด้วย อย่าไขว่คว้าหาสิ่งที่ไม่ใช่ปัจจุบัน สู้ ๆ ไปพร้อมกันนะคะ ... จับมือกัน ...


โดย: for Family วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:12:05:13 น.  

 
กอดดด...แหม่มไม่รู้จะ "บอก" ออกมาเป็นคำพูดยังไง..

คิดถึงปูมาก ๆ เวลานอนไม่หลับแล้วอยู่คนเดียวกลางดึก..มันโหวงเหวงและคิดถึงใครบางคนจนแทบขาดใจ

แหม่มจะพยายามนะปู จะพยายามให้มาก ๆ ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตาม..

มาจับมือกันเดินกับปูจ้ะ (ลากเค้าหน่อยนะช่วงนี้ แหะ ๆ)


โดย: i'm not superman วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:19:24:52 น.  

 
เราไม่ลากหรอกแหม่ม ... แต่เราจะรอนะ รอวันที่แหม่มพร้อมแล้วเดินไปด้วยกัน

ลากแหม่มมาได้แต่ตัว แต่ถ้าใจไม่มาด้วย เพราะมัวแต่ติดอยู่กับคนอื่น ลากมาได้แหม่มก็หวนกลับไปอยู่ดี

เวลารัก เราค่อย ๆ บ่มเพาะความรัก เวลาเลิก เราจะไม่เร่งร้อนแหม่มแล้วล่ะ ค่อย ๆ นะคะ ค่อย ๆ หาย มันอยู่ที่แหม่มแล้วล่ะ ว่าจะเบื่อ ขี้เกียจร้องไห้เมื่อไหร่

ทุกครั้งที่ร้องไห้ รู้ไว้นะคะ ว่าเราก็เสียใจไปด้วย ... เรารออยู่นะแหม่ม อย่านาน เดี๋ยะฉุดซะเลย ^^



สายตาแห่งความรักของพี่สาว .. เด็กสองขวบกว่ามีความรัก ... รักเด็กแรกเกิดที่เพิ่งได้พบ ... แหม่มดูตาตะวันสิคะ ไม่มีภาพไหนที่ตะวันไม่แสดงความรักให้น้อง ความรู้สึกอาจบิดเบือนได้ แต่สายตา มันคือความรักแท้ ๆ มันคือสายใยของพี่น้อง ... เราว่าความรักของชายหญิง มีบางสิ่งแอบแฝง อย่างน้อยธรรมชาติก็สร้างความรักปลอม ๆ แบบนี้เพื่อจรรโลงโลกให้สืบมนุษยชาติต่อไป แต่ความรักนอกเหนือจากนี้ คือความรักอันบริสุทธิ์ ความรักของพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อน ... ความรักที่ไม่ได้หวังผลอะไร นอกจากความรัก ... ความปรารถนาดี ณ ขณะนี้ แหม่ม ยังมีความปรารถนาดีหลงเหลือให้เขาอยู่ ... แต่มันยังไม่บริสุทธิ์ ... ลองรักเขาแบบเพื่อนคนหนึงนะคะ ที่ไม่ได้หวังจะได้เขามาครอบครอง ... รักเพียงเพื่อได้รัก และเห็นเขามีความสุขเท่านั้น ... มันถึงเวลาทีต้องลดบทบาทของเขาลงแล้ว ... ลด ละ และเลิกให้ได้ค่ะ เป็นกำลังใจให้ตลอดมา และตลอดไป ... จาก ... ความรักอันบริสุทธิ์ของเพื่อน ที่ไม่ได้หวังอะไร นอกจากให้คนที่ตัวรักมีความสุข ... กอดกัน ...


โดย: for Family วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:21:11:57 น.  

 
แหม่มเป็นไงบ้างคะ
สี่วันเอง .. ก็แค่เกือบร้อยชั่วโมง
เบื่อหรือยังคะ ... กับน้ำตา ... ที่หลั่งรินออกมาเพียงเพื่อสลายออกไป

ตอนอายุ 30 วัยอันตราย ... เราได้ยินมาว่า วัยมันจะร่วงโรย แต่ไม่รู้เลยว่า มันจะเร็วรวดขนาดนั้น

เราเพิ่งแต่งงาน ... เปลี่ยนชีวิต ย้ายบ้าน ออกจากงาน

หน้ามือ เป็นหลังเท้า ทีเดียว ... ทุกอย่างใหม่หมดสำหรับเรา การดำรงชีวิตแบบใหม่ ผู้คนรอบตัวคนใหม่ ๆ และสุดท้าย งานใหม่

จะว่าโชคดีก็ได้มั้ง ที่เราสุขสบายมาจนเคยตัว งานที่เก่าก็สบาย ๆ พอเปลี่ยนมาทำงานที่ใหม่ ... เกือบตาย

ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ... ความเครียดของงาน กับเงินเดือนสูงที่เราต้องแบกความรับผิดชอบ และหน้าที่ที่เราต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อให้คุ้มเงินเดือน

ไม่คุ้มเลย ... หน้าเริ่มแก่ ผมเริ่มหงอก รู้ตัวอีกที เต็มหัวแล้ว

ตอนนี้ 35 ถ้าตอน 30 ไม่หงอกสะสมขนาดนั้น ตอนนี้คงยังสาวสวย (^^ เหรอ!)

ที่เล่าให้ฟัง ... ก็แค่จะบอกว่า ... อะไรที่มันเสียไปแล้ว มันก็จะไม่ได้กลับคืนมา ... ความสวย ที่ละเลยไปแล้ว ก็จะเรียกกลับคืนมายากนะจ๊ะ

4 วันเอง 4 วัน ยังไม่ทันแก่ใช่เปล่า (โอ้ย ไม่ทันแล้วแหง๋เลย เหอ เหอ)

ไม่รู้ล่ะ ลืมมันไปได้แล้ว แล้วก็คิดถึงตัวเองให้มาก ไม่ต้องมาหงอกเป็นเพื่อนช้านนนนน

ด่วน ๆ ๆ ชักช้าา แม่จะถอนให้เรียบ ... หัวโล้นเป็นแม่ชีทีเดียว

แหม่ม ... ขำเปล่า ... แหม่ม หัวเราะมากก็ไม่ได้นะ ขอบอก


โดย: for Family วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:13:29:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

for Family
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add for Family's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.