Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
29 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
ขุนเขาคีรีอันยิ่งใหญ่ ที่ใกล้จะดับสูญ

วันอาทิตย์ไปเยี่ยมคนป่วย .. ชราภาพ โรคประจำเบาหวาน ตัดขาใต้เข่าไปแล้วทั้งสองข้าง ตอนนี้เป็นโรคไต

สองวันก่อนวันไปเยี่ยม หมอบอกให้ญาติ ๆ มาเยี่ยม ซึ่งอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย ... หมอถามว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้น จะให้ปั๊มหัวใจไหม ลูก ๆ บอกว่า 'ไม่ต้อง' หลายคนฟังแล้ว อาจจะสะอึก .. ไม่ต้องหรือ ... ไม่ต้องยื้อชีวิตผู้เป็นพ่อ ...

เราไม่มีความเห็น ... แต่เราบอกสามีว่า .. ถ้าถึงวันของเรา ปล่อยเรา อย่ายื้อเราขึ้นมาอีก ... คงไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าฟื้นขึ้นมาได้อย่างคนไร้วิญญาณที่เป็นภาระต่อคนอื่น หรือฟื้นขึ้นมาเพื่อรอวันที่จะตายลงอีกครั้ง

สามีบอกว่า ... เหมือนกัน

เราตอบกลับว่า ... แต่เราจะยื้อเขากลับมา ^^ ออกแนวเห็นแก่ตัว ... ไม่ว่าจะกลับมาสภาพไหน ... กลับมาอยู่เป็นเพื่อนกัน ... จนกว่าจะตายจากไปพร้อมกัน

ความตาย ... มันไม่น่ากลัวหรอกนะคะ ... สำหรับเราแล้ว ความฝันสูงสุดของเราคือ ... ความตาย

.... ลุงคะ (ลุงของสามี) สิ่งใดที่ดิฉันทำผิดไว้ โดยตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจก็ตาม ดิฉันขออโหสิกรรม สิ่งใดที่ภรรยาลุง ทำผิดไว้ ต่อดิฉันก็ดี หรือต่อคนอื่น ดิฉันไม่ขอติดใจและอโหสิกรรมให้

.... พยายามอย่าทำร้ายใครนะคะ ทั้งกาย วาจา และใจ เพราะสุดท้ายก่อนจากไปนิรันดร์ ทุกคนก็ต้องการ ทั้งขออภัยและให้อภัย ... ทำเสียตั้งแต่วันนี้ จะได้ไม่ต้องผูกพันกันอีกไม่ว่าชาติภพใด ... และจะได้ไม่ต้องเสียใจ หากวันนั้นมาถึงกระทันหัน อย่างไม่มีเวลาขอขมาลาใคร .. ไม่มีอะไรอยู่ยงคงกระพัน ... จากไปแล้ว เอาอะไรไปไม่ได้ สุดท้ายก็เหลือเพียงเถ้าธุลี

ความดีเท่านั้นค่ะ ที่จะยังคงอยู่ตราบชั่วลูกหลาน ... ทำความดีกันนะคะ เป็นคนดีของสังคม

เขียนเมื่อ 8.30 น. 29 มิ.ย. 53


Create Date : 29 มิถุนายน 2553
Last Update : 29 มิถุนายน 2553 19:34:26 น. 3 comments
Counter : 273 Pageviews.

 
ลุงเสียแล้วนะคะ ... ขอให้สู่สุคติ

หากดิฉันพอจะมีผลบุญ ผลแห่งการทำความดี ที่สะสมมาบ้าง ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่ลุงคีรี ...

ขอบพระคุณนะคะ สำหรับทุกอย่าง - ทุกสิ่งที่ลุงทำให้กับสามี และครอบครัวของเขา

ขอบพระคุณนะคะ ชายชาติทหาร - ขุนเขาที่โอบล้อม ปราการป้องกันภัยภยันตรายทั้งปวง ... เพื่อชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์


โดย: for Family วันที่: 30 มิถุนายน 2553 เวลา:19:49:20 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ.....


ความตายสำหรับเรา มันไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
แต่มันก็....
คงเพราะคนที่จากไป เราสัมผัสเขาไม่ได้อีกแล้ว ไม่อาจรับรู้ความเป็นไปเขาได้อีก
เพราะคิดแบบนี้มั้ง คนเราถึงได้รู้สึกเสียใจให้กับคนจากไป

แต่กับตัวเอง เราก็เคยพูดว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเรา ก็ไม่ต้องยื้อเอาไว้
เพราะเราคิดว่ากับฉุดรั้งเอาไว้ มันสร้างความเจ็บปวดให้กับคนเฝ้ามองมากกว่าการปล่อยมือจากไปมั้งคะ

หน้าฝนนี่ เวลาเศร้า มันเศร้าได้หมองสุดๆไปเลยค่ะ


โดย: Quaver วันที่: 1 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:06:58 น.  

 
เย่ คุณ Q มาอีกแล้ว ... ช่วงนี้ขยันอัพ รบกวนอ่านนีสนึงนะคะ

AF7มาแล้ว คุณ Q ขยันอัพหน่อยนะ อิอิ ชอบอ่านมาก ๆ ตอนนี้เด็กยั้วเยี้ยเต็มบ้าน ยังไม่ดู สมองน้อย จำข้อมูลไม่ไหว รอเหลือ 12 ก่อน ค่อยเปิดไปเฝ้าติดตาม

เราไม่เคยกลัวว่าเราจะตายเลย ... แต่เรากลัว ถ้าเป็นคนอื่น กลัวทุกอย่างกับการพลัดพราก

เราเคยคิดเล่น ๆ ว่า การจากเป็น หรือจากตาย หากต้องเลือก และเลือกได้ เราอยากให้คนรักจากไปแบบไหน .... ณ ตอนนี้ เราอยากให้เขาจากเป็นมากกว่า แม้ในรูปแบบที่ทอดทิ้งเราไป เราคงเจ็บ แต่ไม่นานก็หาย

แต่ถ้าจากตาย เราคงต้องเศร้าใจไปจนวันตาย

คุณ Q ว่าไงคะ เอ่อ ... ขออย่าให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นกับใครเลย

....หน้าฝนนี่ เวลาเศร้า มันเศร้าได้หมองสุดๆไปเลยค่ะ ...
สำหรับเรา ไม่ว่าหน้าไหน ๆ เราก็จมอยู่กับความเศร้าได้ลึกกว่าชาวบ้านเขาทู้กที

ฤดูไหน ไม่สำคัญสำหรับเรา ... สำคัญที่ ตัวเราเอง มักเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ได้อย่างง่าย ๆ และนาน


โดย: for Family วันที่: 1 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:18:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

for Family
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add for Family's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.