Bloggang.com : THE BEGINNING : นั่งนานไปหน่อย

นั่งนานไปหน่อย

^
^
^
คุ้นๆกับประโยคนี้มะ
ไม่รู้สิ เรารู้สึกว่าเราโตมาพร้อมกับประโยคนี้

ถ้ายังจำไม่ได้ จะช่วยเติมพรีฟิคข้างหน้าให้
.
.
"พ่อท้องผูก นั่งนานไปหน่อย"

จำได้ยังๆ???
น่านนนนแหละ

แต่ที่จะเขียนวันนี้ไม่ใช่ท้องผูก
แค่รู้สึกว่า ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ เอื่อยๆ เนือยๆ
สามารถนั่งอยู่ที่เดิมๆได้เป็นวัน

เมื่อวานนั่งหน้าคอมมา 9 ชม.ถ้วน
นั่งพิมพ์งานเป๊าะแป๊ะๆ ได้มา 1 หน้า
แม่นนนนนนนนนนนนนนนนนน... หัวตื้อจริงๆ

หลังจากทะเลาะกับที่รักเสร็จก็มานั่ง...จุมปุ๊ก
กดคีย์บอร์ด เป๊าะแป๊ะๆ ต่อ
แต่โอเคและ ทุกอย่างลงตัว
ง้อกันด้วยความเฉื่อย 20 กิโลเมตร/เดือน
เป็นคู่ที่ดีจริงๆ เจริญแน่...

วันนี้...หลังจากเรียนเสร็จ ชวนกันไปหอกลาง
เรียนเสร็จ 3 โมง ไปนั่งหอกลางจนถึง 6 โมง
ถามว่าได้อะไรกลับมาบ้าง
ได้โอวัลตินคนละ 2 ถ้วย
นอกนั้น...ไปนั่งตากแอร์
คุยกันก็ไม่คุย ได้แต่นั่งมองหน้า นั่งมองเล็บ
แล้วคิดว่า ต่อไปจะทำอะไรดี
คิด คิด คิด ไปเรื่อยๆ สรุปคือ ไม่ทำอะไรดีที่สุด

ทำไมมีเธอแล้วเราขี้เกียจหละ
นี่เราติดเชื้อเธอ หรือเธอติดเชื้อเรา
หรือเชื้อขี้เกียจของเรามารวมกัน
เรานึกว่าใจของเราสองคนแค่นั้นซะอีกที่รวมกัน ฮิ้ววววว...
เชื้อขี้เกียจรวมกันอีกด้วย
ขี้เกียจดับเบิ้ลดับเบิ้ล

งานเราค้าง 3 ชิ้น กำหนดส่งอาทิตย์ที่แล้ว
งานเธอค้าง 1 ชิ้น กำหนดส่งวันนี้
เธอทำงานเราได้ แต่เราทำงานให้เธอไม่ได้
เรารู้สึกดีจัง

.
.
.
.

ในที่สุด ประโยคที่ทำให้เราสัญญากับตัวเองว่า
จะปั่นงานทั้งหมดให้เสร็จภายในวันจันทร์นี้ก็คือ

"ถ้าทำงานเสร็จเดี๋ยวปิดเทอมไปนั่งมองทะเลกันนะ"

โฮ้ยยยยยยยยยยยยยยย!!! ทะเล๊ ทะเล
เอาทะเลมาล่ออย่างงี้ สู้สุดใจขาดดิ้นเลยย

อาราเล่จะกี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง แล้วหล่ะ