พฤษภาคม 2560

 
1
2
3
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog
เกวียนทมิฬ (หวายดง) ตอนที่ 38/1 การตามหา


หวายดง โดย ทักษภณ

ตอนที่ 38/1 การตามหา

คำพูดของหัวหน้าด่านสร้างความสนใจให้กับหวายหันไปมองหมอยิ้มที่อยู่ไม่ห่างนัก รู้สึกอยากเอาใจช่วยให้หมอได้พบกับผู้ที่ตามหา หวายกล่าวว่า

“เป็นเยี่ยงนั้นจริงรึท่าน ในขบวนเกวียนก็มีผู้ที่ตามหาครอบครัวเช่นกัน เด็กสาวชื่อน้ำใสไง ที่เคยเล่าให้ฟัง”

นายด่านผงกหัวช้าๆ เป็นเชิงรับรู้กล่าวต่อไปว่า

“ข้าได้ยินมาเยี่ยงนั้นพวกท่านลองถามดูหมอยิ้มอยู่ที่นี่เพราะต้องการสอบถามข่าวคราวจากผู้ที่เดินทางไปมา ด่านจันทึกคนเดินทางมักจะมาแวะพักเป็นประจำแกมักจะสอบถามข่าวคราวกับผู้เดินทางเป็นประจำ และขายยาบ้าง แจกยาบ้าง ข้าคิดว่าถ้าแกเจอครอบครัวหรือผู้ที่รู้จักมักคุ้นกันนับเป็นเรื่องดีมาก”

ห้องที่จมื่นและลูกน้องนอนค่อนข้างทึบจึงต้องจุดไต้ทิ้งไว้ เพื่อเป็นแสงสว่างช่วยไล่ยุง และแมลงไปในตัวแม้ว่าบริเวณด้านนอกจะยังไม่มืด แต่ภายในห้องนี้มืดเสียแล้ว หลังจากหมอเก็บของเป็นที่เรียบร้อยเดินออกจากห้อง เดินมาที่หัวหน้าด่าน หวายและพร้าว จึงได้สอบถามเรื่องราวได้ทราบว่าหมอยิ้มตามหาบุคคลในครอบครัวที่ได้พลัดพรากจากกัน

“ที่ขบวนเกวียนมีผู้ที่ตามหาครอบครัวเช่นกันพวกข้าต้องการให้หมอไปดูที่ปางพัก ลางทีได้อัฐจากการขายยาให้พวกในขบวนเกวียนลางทีอาจเจอผู้ที่หมอตามหาก็ได้”

พร้าวกล่าวกะหมอยิ้ม หลังจากหมอวางสัมภาระนั่งลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ขอบคุณพวกที่ให้โอกาสเป็นความปรารถนาของข้าอยู่แล้วที่จะ มีโอกาสได้หาข่าวคราว”

หมอยิ้ม ยิ้มอย่างอารมณ์ดีกล่าวต่อไปว่า

“เมื่อคราวหนีภัยสงคราม ทำให้ข้าต้องพลัดพรากจากลูกเมียเพลานี้ได้แต่หวังว่าสิ่งดีๆ ที่ได้เคยทำมา จะดลบันดาลให้ได้พบกับเมีย และลูกแม้ว่าความหวังจะมีเพียงน้อยนิด”

หมอยิ้มกล่าวด้วยน้ำเสียงค่อนข้างท้อแท้

“อย่าเพิ่งยอมแพ้ง่ายๆ หมอชีวิตยังมีอยู่ ความหวังก็ยังมีอยู่ ข้าว่าอีกไม่นานท่านอาจจะเจอผู้ที่ท่านตามหาก็ได้”

นายด่านที่นั่งอยู่ไม่ไกลนักกล่าวขึ้น หลังจาก ได้พูดคุยกันชั่วครู่ ทั้งหมดพุ่งความสนใจไปที่น้ำใสซึ่งสอดคล้องกัน ตรงที่ตามหาพ่อที่เป็นหมอ และหมอยิ้มก็ตามหาลูกสาวที่ได้พลัดพรากคราวสงคราม

ดังนั้นหวายจึงเชิญชวนให้หมอไปที่ปางพักของขบวนเกวียนจึงกล่าวลาหัวหน้าด่านและจมื่น กลับที่พัก เมื่อไปถึง มีชาวบ้าน นำสิ่งของมาขายให้กับคนในขบวนเกวียน มีทั้งอาหารพร้อมกินของแห้ง ของป่าและสมุนไพร แปลกๆ มาขายให้ขบวนเกวียน

นับว่าขบวนเกวียนช่วยสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านพอสมควรพบว่าน้ำใสและคนอื่นๆ ไม่อยู่ในที่พัก สอบถามผู้คนในขบวนเกวียนทราบว่า ทั้งหมดไปอาบน้ำส่วนลวกทราบว่าไปตามหาเมื้อม ด้วยคิดว่าจะท้าประลองฝีมืออีกครั้ง

ในระหว่างรอการกลับมาของน้ำใส พร้าวจึงนำหมอยิ้มเดินพูดคุยเรื่อยๆในขบวนเกวียน สอบถามผู้ใดเป็นโรคใด หรือต้องการยาใดบ้าง และพูดคุยเป็นการหาข่าวขายยาไปในตัว

“เขียดต้องการยาใดบ้างฤาไม่ อยากได้ยาขนานใดบอกหมอได้”

พร้าวช่วยหมอยิ้มขายยา ในขณะที่เขียดกำลังสาละวนอยู่กับการทำอาหารเย็นด้วยการสับเนื้อบางอย่างอยู่

“ท่านหมอมียาแก้ฟกช้ำบ้างไหม ข้าขอซื้อเยอะหน่อย”

“อ้าวเหตุใดถึงต้องซื้อยาแก้ฟกช้ำเยอะๆเล่า”

“อาการฟกช้ำเป็นโรคประจำวันของข้ามีคนบางคนชอบแกล้งหาเรื่องเขกเข่าข้า จนระบมไปหมด”

เขียดกล่าวพร้อกับลูบเข่าตนเองเบาๆ

“พอดีข้ามียาแก้ฟกช้ำขนานเด็ดอยู่พอดีมาผู้ใดต้องการยาขนานใดก็เข้ามา”

หมอยิ้มวางย่ามลงรื้อยาออกจากย่ามที่ค่อนข้างใหญ่ พร้าวช่วยตะโกนเรียกผู้คนอีกแรง จากนั้นการซื้อขายยาก็เกิดขึ้น โดยยาแก้ปวดเมื่อยขนานดองเหล้าจะขายดีเป็นพิเศษ ทำให้หมอยิ้มต้องจดรายการยาที่คนในขบวนเกวียนต้องการไว้เพื่อนำมาส่งในภายหลัง

พร้าวช่วยอธิบาย สรรพคุณของยาขนานต่างๆและการตามหาคนของหมอ หลายคนต่างก็มีความเห็นว่าผู้ที่หมอตามหาน่าจะเป็นน้ำใสค่อนข้างแน่บางคนก็บอกว่าเด็กหญิงมุกน่าจะถามดูด้วย

หวายขอตัวไปดูกลุ่มคนผู้ที่ไปอาบน้ำและเอาสัตว์พาหนะให้กินน้ำกินหญ้า หวายถือโอกาสนี้ไปอาบน้ำด้วยไปถึงลำห้วยที่ริมน้ำ บางคนอาบน้ำ บางคนกำลังซักผ้ารวมถึงน้ำใสด้วย เขาจึงเดินเข้าใกล้ๆชวนคุย

“น้ำใสชอบด่านจันทึกฤาไม่ข้าว่าอากาศดี ทิวทัศน์ก็สวย มีภูเขาล้อมรอบ”

หวายกล่าวกับน้ำใสสายตามองเลยไปที่กลางลำห้วยเห็นแก้วรวมกลุ่มกับเด็กหญิงมุกโบกมือให้ เขาโบกมือตอบยิ้มให้เล็กน้อย เขารู้สึกเศร้าเล็กน้อยเมื่อระลึกได้ว่าพรุ่งนี้อาจจะมีบางคนต้องจากกัน

“หัวหน้าใยถามเยี่ยงนี้ ข้าก็ชอบแต่คงมิปรารถนาจะอยู่ที่นี่ดอกหมู่บ้านนี้แวดล้อมด้วยขุนเขาดูเหมือนเงียบสงบถ้าอยู่หาอาการด้วยการล่าสัตว์คงมิอดตายไปเป็นแน่ ได้ยินมาว่าที่นี่โจรชุกชุมพอๆกับไข้ป่า ลางทีข้าศึกก็มาทักทายด้วยแต่ข้ามีความจำเป็นต้องตามหาพ่อคงพักอยู่ที่นี่มิได้ดอก”

“เรื่องโจรข้าศึก ข้าคิดว่าไม่น่ากลัวเท่าใดนักเพราะด่านนี้มีกำแพงค่ายไม้ล้อมรอบ ผู้ที่อยู่ในด่านนี้ล้วนมีฝีมือเข้มแข็ง ถ้าน้ำใสเจอพ่อที่นี่จะทำเยี่ยงไร”

“หัวหน้ามีข่าวอันใดเกี่ยวกับพ่อรึ”

น้ำเสียงของน้ำใสแสดงออกถึงความตื่นเต้นในเรื่องที่กำลังได้ยินได้ฟัง ฉับพลันการซักผ้าได้หยุดชะงักลง แสดงอาการตกใจ เบือนหน้าหนีจากหวายอย่างรวดเร็ว

“นี่หัวหน้าหวายกำลังจะทำสิ่งใดกำลังคุยข่าวคราวเรื่องพ่อข้า ใยท่านมาทำเยี่ยงนี้ มาเปลื้องผ้าให้ข้าดูทำไม ข้ามิปรารถนาจะดูดอก”

“ข้ากำลังจะผลัดผ้าอาบน้ำ เพลานี้ตะวันค่ำทุกทีแล้วต้องรีบเร่งทำเวลา เองเป็นผู้ชายจะอายสิ่งใด ข้ายังไม่อายเลย ซักผ้าเร็วๆเดี๋ยวจะกลับเข้าค่ายไม่ได้ ทางกลุ่มแก้วดูเหมือนจะอาบน้ำเสร็จแล้ว”

“ผู้ใดว่าข้าเป็นผู้ชาย แค่ปลอมเป็นชายเท่านั้นมิได้เป็นจริงๆดอก ข้าอาบน้ำเสร็จแล้ว ซักผ้ารอเฉยๆ เจ้าค่ะหัวหน้ายังไม่บอกข่าวเกี่ยวกับพ่อของน้ำใสเลย”

ตอนที่ 38 ยังมีต่อ...




Create Date : 30 พฤษภาคม 2560
Last Update : 30 พฤษภาคม 2560 22:05:01 น.
Counter : 269 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

thampitak 33
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



New Comments