กุมภาพันธ์ 2550

 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
ตอนที่ 8 ความรักมาเป็นที่หนึ่ง
ตอนที่ 8 ความรักมาเป็นที่หนึ่ง

พลอยวิ่งหน้าตั้ง ไปยังวอร์ด ศัลย์ระบบประสาทพอดีเป็นช่วงที่หมดเวลาเยี่ยมแล้ว พลอยยิ้มให้พยาบาลคุมวอร์ดสองที ก่อนที่จะเดินเข้าไปข้างใน ไม่สนใจว่า หมอชายจะตามมาติดๆเพื่อห้ามไม่ให้พลอยมาโวยวายแป้งที่ทำให้ต้นต้องรับเคราะห์กรรม

ในจังหวะที่จะเปิดประตูที่หน้าห้องของแป้ง สาวน้อยผู้ปราดเปรียวก็ชนเข้ากับชายหนุ่มสูงโปร่งขาวตี๋ท่าทางใจดีเข้าอย่างจัง ทำให้หมอชายที่ตามมาเกือบจะล้มหัวทิ่มเพราะเบรคไม่ทัน
“พี่นุ”พลอยตกใจ
“พี่วีร์”หมอชาย แอบเขินหน้าแดง แหม ทำไมต้องมาชนพลอย มาเป็นชายหน่อยล่ะ จะซบให้ ท่าทางคงอุ่นน่าดู

“จะ นุ จะ วีร์ ก็พี่นุวีร์ คนเดียวกันแหละครับ ไม่เห็นต้อง งง เลย” พี่นุวีร์ยิ้มให้แขกของน้องแป้งอย่างใจดี หารู้ไม่ว่า ถ้าไม่ติดว่าพี่นุวีร์ยืนอยู่ตรงนี้ ได้มีศึกวอร์ดศัลย์ภาค สอง แน่ๆ ยายแป้งนะ ยายแป้ง ฝากไว้ก่อนเถอะ พลอยขบริมฝีปากแน่น ก่อนที่จะมองเข้าไปในห้อง ไม่สนใจคนที่คุยด้วยแม้แต่น้อย ตรงข้ามกับหมอชาย ที่ยืนบิดเสื้อกาวน์จนแทบจะขาดติดมือมาด้วย

เปล่านะ ชายไม่ได้ทำหน้า งง ซะหน่อย เพียงแต่ตกตะลึงในความหล่อ ว้ายกรี๊ด ขอมาเรียนวอร์ดนี้นานๆได้ไหมคะเนี่ย

“มาเยี่ยม น้องแป้ง หรือครับ”
“ครับ” ชายรีบตอบก่อน แล้วรีบเบียดตัวมาอยู่ด้านหน้าน้องพลอย ต่อมแมน มันหลบในไปแล้วล่ะงานนี้
“พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว ไม่ต้องห่วงแล้วครับ น้องๆกลับกันไปก่อนดีกว่า แป้งหลับไปแล้ว”

พี่นุวีร์เดินมาส่งทั้งสองคนที่หน้าประตูวอร์ด ก่อนที่กลับเข้าไปข้างในเพื่ออยู่เวรต่อไป พอพ้นเขตวอร์ดหมอชายวิ่งตามมาคว้าข้อมือไว้ได้

“รู้นะ ว่าอยากทำอะไรน่ะ”
หมอชายมาดักไว้อย่างรู้ทัน

“กลัวว่า พลอยจะไปวีนแป้ง งั้นสิ” พลอยตอบท่าทางกวนประสาท

“ก็อย่างเธอ มีหรือจะไม่หึงนายต้น ลองใครมาทำอะไรนายต้นสิ เธอต้องโมโหไฟลุกแน่นอน”

“ไม่ได้จะมาวีนหรอก แค่อยากมาให้เห็นกับตา ว่าแป้งกับหนอนด้น เค้าสมคบคิดกันทำร้ายต้นอยู่หรือเปล่า ก็อย่างที่เธอพูดไง บอกตามตรงนะ พลอยไม่เชื่อหรอก ว่าสองคนนั้นจะทำอย่างนั้น หนอนด้นเขาเพื่อนพวกเธอนะ ส่วนแป้งก็เพื่อนของต้น”
พลอยดูเย็นลงทันที ก่อนที่จะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างสนาม อย่างอ่อนใจ เธอยังไม่ได้คำตอบอยู่ดี พี่นุวีร์ไม่น่ามาขวางเลย ไม่อย่างนั้นป่านนี้รู้เรื่องไปนานแล้ว

“เรื่องนั้นน่ะ ชั้นล้อเธอเล่นหรอกนะ หนอนด้น กับยายแป้ง ไม่ได้สมคบคิดอะไรกันหรอก ชั้นแค่อยากดูว่าเธอจะทำยังไง”

พลอยหันขวับ ถ้ามีอะไรใกล้มือตอนนี้คงจับเขวี้ยงใส่พ่อยอดชายตัวดีคนนี้แล้ว

ก่อนที่พลอยจะลมออกหู นี่หมอชายมาเล่นตลกอะไรกับเธอ ชาตี้ก็พูดในสิ่งที่ทำให้พลอยต้องคิด

“นอกจาก พวกเราจตุรเทพแล้ว ก็มีแต่เธอแหละพลอย ที่เป็นห่วงต้น ถ้าเธอมั่นใจว่าเธอรักนายต้นจริง ห่วงมันจริงๆ ไม่ใช่แค่หวง แบบเด็กหวงของเล่น พวกชั้นทั้งสามคนก็จะช่วยเธอ”

*************
พี่หมอนุวีร์เข้าไปในห้องผู้ป่วยในตอนเช้าตรู่ ก็เห็นยายแป้ง นั่งอยู่บนเตียงมองไปยังริมหน้าต่าง คุณหมอสุดหล่อท่าทางใจดี เข้ามาเปิดผ้าม่านให้แสงแดดอ่อนๆตอนเช้าสาดเข้ามา

“พี่หมอนุวีร์ ไม่อยู่เวรหรือคะ” แป้งถามเพราะสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่ใส่เสื้อกาวน์ทับมาด้วย
“พี่แลกเวรอยู่เมื่อคืนแล้วล่ะ วันนี้พี่ว่างจะได้ไปส่งเราที่บ้านไง หรือว่าเราอยากไปที่ไหนก็บอกได้นะ พี่จะพาไป”

“พี่นุวีร์ ติดต่อ พ่อกับแม่ของแป้งได้หรือยังคะ” จวบจนเธอจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว พ่อกับแม่ของเธอคงจะยังไม่รู้ว่าลูกสาวเข้าผ่าตัด

“อยากไปหาท่านไหม เดี๋ยวพี่พาไป ท่านไม่มา เราก็ไปหาท่านแทนไง”

พี่นุวีร์อย่ารู้ใจแป้งมากนักได้ไหม รู้ไปหมดทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งว่าแป้งคิดยังไง คอยช่วยเหลือแป้งตลอด ดูแลแป้งทุกอย่าง หญิงสาวหัวโล้นมองตามผู้ชายที่แสนอบอุ่นใจดี เก็บข้าวของของเธอใส่กระเป๋าอย่างอ่อนโยน ราวกลับสิ่งของเหล่านั้นเป็นแก้วบางเบาที่แตกได้ง่ายดายยิ่งนัก

พี่หมอนุวีร์ หันมามองแป้งที่ทำท่าเศร้าๆเลยเปลี่ยนเรื่องคุย
“เราไม่ใส่แว่นก็น่ารักดีเหมือนกันนะ รูปหน้าอย่างนี้ ไว้ผมดัดยาวก็คงจะสวยหวานน่าดู” แป้งหัวเราะเขินๆ ก่อนที่จะพูดออกมา

“ขอบคุณมากนะคะพี่นุวีร์” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว แค่ชมนิดหน่อยไม่ต้องขอบคุณหรอก

“สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง” แป้งยิ้มให้พี่นุวีร์อย่างจริงใจ หญิงสาวแก้มแดงระเรื่อ หลบสายตาของผู้ชายที่แสนดีที่อมยิ้มมองมาทางเธอ

**********
แป้งเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่น้องชายเธอเตรียมมาให้เมื่อวาน ก่อนที่จะมองสิ่งของที่อยู่ในถุงกระดาษหรูใบใหญ่ ในนั้นเป็นกล่องใส่วิกผม คอนแทคเลนส์รายปี รายเดือน และแว่นตาแบบทันสมัยไร้ขอบ พลันนึกถึงสิ่งที่พี่นุวีร์พูดเมื่อเช้า

“เราไม่ใส่แว่นก็น่ารักดีเหมือนกันนะ รูปหน้าอย่างนี้ ไว้ผมดัดยาวก็คงจะสวยหวานน่าดู”

แป้งมองตัวเองในกระจก แทบไม่เชื่อสายตา หญิงสาวแสนเฉิ่มเชย แว่นหนาเตอะ ผมหน้าม้า กลายเป็นสาวสวยน่ารักกับเขาเหมือนกัน ไม่ได้เข้าข้างตัวเองสักหน่อยนะ ว่าไปแล้ว แต่ตัวแบบนี้แล้วเหมือนนางเอกซีรีย์เกาหลีเลยอะ แป้งหน้าแดงเขินตัวเองหมุนไปหมุนมาอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ ก่อนที่จะหยุดเมื่อเห็นว่ามีคนเข้ามาในห้อง

“เราออกเดินทางกันเลยนะครับน้องแป้ง” แป้งงง กับที่พี่นุวีร์พูด แต่ก็เดินตามมาขึ้นรถอย่างว่าง่าย พยาบาลในวอร์ดเห็นต่างตกตะลึงในความงามของแป้งกันยกใหญ่ แถมยังเม้าท์แกมอิจฉาที่มีพี่หมอนุวีร์มาคอยดูแลส่วนตัว

**************
ผ้าที่ผูกตาแป้งอยู่ถูกแกะออกโดยคนขับรถที่พาเธอมา ณ ที่แห่งนี้ เมื่อลืมตาขึ้น ยาย และน้องชายของแป้งก็อยู่กันพร้อมหน้า แป้งวิ่งโผเข้ากอดบุคคลผู้เป็นที่รักทั้งสองกลางหาดทราย ริมทะเลสีคราม พี่หมอนุวีร์มองตามอย่างมีความสุข ก่อนจะหลบมาเดินเล่นตามลำพัง

ส่วนแป้งกลับกังวลใจและเกรงใจพี่หมอนุวีร์อย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้รู้ว่าพี่หมอเป็นคนจัดการเรื่องพายายและน้องมาที่นี่ และไปรับเธอตามมาเพื่อพักฟื้น แต่ก็ต้องจำนนกับเหตุผลของป่าน

“พี่หมอนุวีร์ เค้าอยากให้พี่มาทะเลเพื่อพักผ่อน แต่ผมห่วงกลัวว่าเขาจะทำให้พี่ไม่สบายใจ อีกอยากผมเองก็ไม่ไว้ใจ ผมกับยายเลยขอตามมาด้วย แล้วกะว่าจะกลับกันเย็นนี้เลยไม่ต้องค้าง ดีไหมครับพี่”

แป้งยิ้มให้น้องและยาย ก่อนมองไปที่ชายหนุ่มบนหาดทรายที่ช่วยเหลือเธอมาตลอด
******************
กานต์กลับเข้าคณะในเช้าวันจันทร์ เจอกับโน้ตที่เขียนถึงหมอต้นที่ใต้หอพักเป็นปึก ก่อนที่จะเจอตัวคนเขียนที่หน้าตึกผู้ป่วยนอก
“กานต์ แล้วต้นล่ะ” น้องพลอยถามหาต้นทันทีที่เจอกับหมอกานต์ ท่าทางร้อนใจและเป็นห่วงของพลอย ทำให้กานต์พอจะเดาได้ว่า พลอยต้องตามหาต้นมาแล้วทุกวิถีทาง

“พลอยกดโทรศัพท์จนเครื่องจะพัง แต่ก็ติดต่อต้นไม่ได้ กานต์พอจะรู้เรื่องบ้างไหม”

หลังจากที่พลอยรู้เรื่องทั้งหมดจากกานต์ ก็น้ำตาร่วงออกมาด้วยความน้อยใจ ทำไมเกิดเรื่องตั้งขนาดนี้ แล้วต้นไม่นึกถึงเธอเลย กลับมาทำให้เธอต้องเป็นห่วงต้นอยู่อย่างนี้ เห็นเธอมีตัวตนอยู่บ้างไหม

“เรื่องราวมันเกิดขึ้นเร็ว จนต้นเองเค้าก็คงไม่ได้คิดถึงใครน่ะ พลอยอย่าโกรธต้นมันเลย ให้ต้นเขาอยู่กับตัวเองบ้าง พลอยก็ต้องดูแลตัวเองบ้างนะ อย่าทำให้ต้นเป็นห่วง แค่เรื่องของต้นเองก็จะแย่อยู่แล้ว นี่พลอยผอมไปนะ” หมอกานต์พูดกับที่รักของเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงต้องเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงตัวเล็กๆตรงหน้านี้ทุกที หรือเพราะว่าท่าทางที่ดูเปลี่ยนไปจากที่ใครๆเคยเห็น จากผู้หญิงแข็งแกร่งของเพื่อนๆ กลายมาเป็นผู้หญิงที่อ่อนแอ และบอบบางเสมอเมื่ออยู่ตรงหน้าเขา เพราะอย่างนี้มั้ง เขาถึงเป็นห่วงเธอได้ทุกครั้งไป


“แล้วพลอยจะไปไหนเหรอ” หมอกานต์รีบเปลี่ยนเรื่อง

“ไปห้องสมุดน่ะ เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง เลยว่าจะไปหาหนังสือมาอ่าน”

กานต์รีบบอกทันทีว่ากำลังจะไปอยู่เช่นกัน ทั้งสองจึงไปห้องสมุดเพื่อยืมหนังสือด้วยกัน

แต่โชคร้ายที่หนังสือที่แป้งต้องการมีคนยืมไปหมดแล้ว เมื่อหมอกานต์รู้ว่าเป็นหนังสือของวอร์ดจิตเวชก็ไม่รอช้า ต่อสายหาหมอชายทันที เพราะหมอชาย หมายมั่นปั้นมือว่าอยากเป็นจิตแพทย์ให้ได้ จึงไม่แปลกที่ห้องของหมอชายจะเต็มไปด้วยหนังสือ แบบจิต จิต โชคดีนะที่ไม่ต้องยืมหนอนด้น คงจะยากกว่านี้หลายเท่า เมื่อได้ข่าวดีจากเพื่อนแล้วจึงหันมาบอกหญิงสาวข้างตัวว่า

“ได้หนังสือแล้ว เย็นนี้เราเอาไปให้ที่หอนะ”

ตกเย็นหมอกานต์เอาหนังสือไปให้ที่หอ เจอหน้าพลอยหงิกตามเดิม บ่นพึมพำว่าทำไมหมอต้นไม่รับสายเธอ

“ไม่ต้องโทรแล้ว ต้นไม่ได้พกโทรศัพท์ติดตัว เอาหนังสือไปอ่านแล้วสอบให้ผ่านก่อนเถอะ”กานต์ส่งหนังสือเล่มใหญ่ให้พลอย
“เอางี้ไหม เราสอบวอร์ดนี้มาแล้ว เดี๋ยวเราติวให้”

พลอยยิ้มออกมาอย่างดีใจ ตั้งแต่เกิดเรื่องต้น พลอยก็มัวแต่ห่วงต้น จนไม่เป็นอันกินอันนอน อันเรียน อันอ่านหนังสือ แต่ก็ต้องฝืนยิ้ม เมื่อเจอข้อแม้ของหมอกานต์เข้าให้

“แต่ พลอยต้องสัญญาก่อน ว่าจะไม่คิดมากเรื่องต้น ถ้าต้นมารู้เข้าจะยิ่งไม่สบายใจนะ”

**********************
“พลอยก็เป็นอย่างนี้แหละกานต์ สำหรับพลอยแล้ว ความรักมาเป็นที่หนึ่ง ถ้าเรามีความสุขกับความรักแล้ว พลอยว่าเราก็จะมีกำลังใจในการทำเรื่องอื่นๆอีกมากมายเลยล่ะ”

หญิงสาวตรงหน้าอาการดีขึ้นมากแล้ว ไม่หน้าหงิกแล้ว แต่ก็ยังดูไม่ร่าเริง ตั้งแต่พลอยคบกับต้นมา พลอยดูเหมือนจะหึงหวง และดูแลความรัก ของตัวเองดีมาก มากเสียจนน่าใจหายว่า หากวันหนึ่งวันไหน พลอยเกิดผิดหวังในความรักขึ้นมา พลอยจะหมดกำลังใจในการทำทุกสิ่งทุกอย่างเลยไหม

“แต่พลอยไม่รู้ว่า ต้นจะให้ความสำคัญกับความรักเป็นเรื่องสุดท้ายหรือเปล่า”

เธอหน้าเศร้าขึ้นมาอีกจนได้ กานต์นึกในใจ ต้นให้ความสำคัญกับความรักมาก เพราะบริหารความรักตลอดเวลากับบรรดาสาวๆหลายๆคน แต่ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคนรักเท่าไหร่ เข้าประเภทรักไปหมด รักทุกคน

พลอยเป็นหนึ่งในนั้นของต้น แต่ด้วยความที่พลอยเป็นเพื่อนในคณะ และต้นก็คบอย่างออกหน้าออกตาที่สุด ด้วยเหตุนี้ พลอยกับต้นจึงเลิกคบกันไม่ได้ ทั้งๆที่ต้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีคนอื่นนอกคณะ แต่พลอยขอแค่ว่า อย่าให้พลอยรู้เท่านั้นเอง

“ตั้งใจหน่อยสิพลอย สอบตกขึ้นมา อย่ามาโทษคนติวนะ”

หมอกานต์เปลี่ยนเรื่องกลบเกลื่อน ก่อนที่จะติดหนังสือให้น้องพลอยต่ออย่างตั้งใจ

******************************

ผมปล่อยหมอกานต์กลับไปตั้งแต่อาทิตย์เย็น ส่วนผมอยู่ที่ทะเลต่อ กะว่าอีกสักพักค่อยกลับไป มีเวลาอีกตั้งหลายวันกว่าผมจะขึ้นไปเรียนวอร์ดใหม่

ผมเดินทอดน่องไปตามชายหาดก่อนจะไปนั่งกินลมอยู่แถวริมโขดหิน อารมณ์แบบว่าเป็นศิลปินเต็มที่ ถ้าผมนั่งนิ่งๆคงเหมือนอนุสาวรีย์นางเงือกริมหาด สมิลาแล้วมั้ง แต่เอ สงสัยผมจะเห็นนางเงือกเอ้ย นางฟ้าเข้าให้ เธอมานั่งที่โขดหิน ก่อนที่จะโยนก้อนหินลงในน้ำทะเล ทีละก้อน ทีละก้อน

จะโยนไปถมทะเล หรือไงน้องสาว ผมยาวสลวยเล่นลม ทำให้ผมยับยั้งชั่งใจไม่อยู่ เห็นที่ต้องเข้าไปช่วยน้องเขาถมทะเลเสียหน่อย

แต่สาวเจ้าคงไหวตัวทัน เลยหุนหันลุกขึ้นมาเสียก่อน แต่ก็เสียหลักจะล้มลง พอดีผมเข้าไปช่วยรับเธอไว้ พร้อมกับเก็กมาดวีรบุรุษเต็มที่ ก่อนที่จะหันมามองสาวในอ้อมกอดให้เต็มตา หน้าเธอกับหน้าผมแทบชิดติดกัน

นี่มันยายแป้ง !!!!!!

โอ้ พระเจ้า ผมหนีมาถึงนี่แล้ว เธอยังตามมาราวีผมอีกจนได้ แล้วนี่ ผมยังไปกอดเธอเข้าเต็มเปาอีก
งานนี้ โดนเต็มๆ

โดนตบไปเต็มๆ รู้งี้น่าจะปล่อยให้หัวฟาด กลับไปผ่าสมองอีกรอบ ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ ถ้าผู้หญิงด่า แปลว่าผู้หญิงรัก แล้วถ้าผู้หญิงตบล่ะ แปลว่าอะไรเนี่ย

“เฮ้ย แป้ง ฟังก่อน”ผมวิ่งตามอย่างเหน็ดเหนื่อย จะบอกแค่ว่าไม่ได้ตั้งใจ

“ตามชั้นมาทำไม” แป้งหยุดถามอย่างเอาเรื่องเอาราว ตกลงว่านี่มันเกาะส่วนตัวของเธอหรือไง ใครถึงมาไม่ได้

จะว่าแป้งตามผมมาทำไมก็ไม่ถูก ต่างคนต่างไม่รู้ต่างหาก ว่าใครอยู่ที่ไหน

แต่แป้งเริ่มเอะใจว่าทำไม วันนี้ต้นถึงอยู่ที่ทะเล แทนที่จะเป็นโรงพยาบาล แต่ก็ช่างเถอะ นิสัยเหลวไหลแบบนี้ ต้นก็ถนัดนัก นี่คงลาป่วย ลากิจ ลาติดธุระครอบครัว ผู้ชายปลาไหลอย่างต้น ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้วนี่นา


ผมเอง ยังไม่รู้จะบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแป้งยังไง จึงหันหลังเดินหนีออกไป ห่างออกไป เมื่อหันกลับไปอีกที ก็เจอแป้งเดินไปกับพี่หมอนุวีร์แล้ว



Create Date : 06 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2550 20:53:41 น.
Counter : 371 Pageviews.

1 comments
  
ฮู้วววว ลุ้นๆๆ

ให้หมอนุวีร์ลงเอยกะหมอชาย เหอเหอเหอ
โดย: jeansbubble วันที่: 1 มิถุนายน 2551 เวลา:1:44:47 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ซังกุงตัวเล็ก
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ตัวเล็ก หัวโต

กินเก่ง

นอนได้ตลอดเวลา

คนนะ ไม่ใช่..........
Free Image Hosting by FreeImageHosting.net