บนเส้นทางสายพระนิพพาน 215









 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 215
215/01
หลวงพ่อเล่า..บุญเก่า..ช่วยไว้ได้
ผู้ป่วยไข้..โวยวาย..ก่อนตายจาก
ลูกไหวดี..นาทีท้าย..ช่วยได้มาก
ถอดสร้อยจาก..คอตน..สวมให้พ่อ
215/02
สวมให้พ่อ..หยุดโวยวาย..สบายใจ
แล้วหลับไป..ทิ้งกาย..โดยสงบ
เป็นบุญเก่า..ลูกเขา..จึงค้นพบ
นับว่าจบ..จากร้าย..กลายเป็นดี
215/03
กลายเป็นดี..มีจิต..คิดถึงพระ
บาปก็ผละ..ถอยไป..ใจสงบ
แม้กรรมเก่า..ยังน้อม..ยอมสยบ
ผู้จิตนพ..เคารพ..พระรัตนตรัย
215/04
พระรัตนตรัย..ผู้จิตใส..ใจสบาย
ไม่เคยคลาย..น้อมระลึก..นึกเสมอ
เห็นเป็นภาพ..ได้ด้วย..ยิ่งช่วยเธอ
ไม่ให้เผลอ..หล่นอบายฯ..เมื่อตายลง
215/05
อธิบาย..ความหมาย..ช่วยลูกที
เหมือนคนมี..เงินทอง..ไม่รู้ใช้
ที่เปรียบเทียบ..ไว้นี้..ให้เข้าใจ
ว่าอย่างไร..องค์หลวงพ่อ..ขออธิบาย
215/06
ขออธิบาย..ผู้ใด..ปรารถนา
ที่จะมา..เกิดเป็น..สาวกภูมินั้น
ถ้าหากว่า..บารมี..ท่านเต็มขั้น
ไม่มีวัน..บรรลุได้..ไร้คำสอน
215/07
ไร้คำสอน..ไม่บรรลุ..เหมือนกันหมด
จงจำจด..ต้องได้รับ..คำสอนสั่ง
แค่แนะนำ..หัวข้อ..ก็ชนปัง
เป็นเหมือนดัง..หงายถ้วย..ที่คว่ำอยู่
215/08
ที่คว่ำอยู่..รู้หงาย..จึงใช้ได้
ตุ่มที่ใส่..น้ำเต็ม..รู้เปิดฝา
จึงใช้น้ำ..ในตุ่มได้..สมอุรา
หาเงินมา..รู้จักใช้..ได้ประโยชน์
215/09
ได้ประโยชน์..เต็มที่..คนชี้ช่อง
ข้อบกพร่อง..ทั้งหลาย..ถูกชี้แนะ
ไม่รู้เปิด..จากกล่อง..สอนให้แกะ
มีผู้แนะ..จึงครบ..การจบกิจ
215/10
อันวันนี้..วันพระ..นะเจ้าค่ะ
จงชำระ..จิตใจ..ให้ใสผ่อง
รักษาศีล..ปฏิบัติธรรม..ตามคัลลอง
คือผู้มอง..ทางเป็น..เห็นทางไป
215/11
เห็นทางไป..ใจสงบ..จบปัญหา
ด้วยปัญญา..แห่งตน..บนทางธรรม
เป็นผู้ตื่น..เบิกบานใจ..ไม่ก่อกรรม
หาทางทำ..พระนิพพาน..ให้มันแจ้ง
215/12
ให้มันแจ้ง..กระจ่าง..สว่างจิต
รู้จักปิด..ทางไป..นรกโลก
ใช้ปัญญา..ชำระใจ..ไม่ใช่โชค
มนุษยโลก..ทุกข์วุ่นวาย..มาใช้กรรม
215/13
มาใช้กรรม..เคยทำ..แต่อดีต
แล้วรู้ขีด..เส้นทาง..สร้างบุญใหม่
ทำแต่ดี..ถากถาง..เส้นทางไป
โดยที่ใจ..ตั้งมั่น..หมั่นตรวจตรา
215/14
หมั่นตรวจตรา..หาชั่ว..ที่ในจิต
หาทางปิด..รอยรั่ว..ไล่ชั่วไป
อย่าปล่อยชั่ว..ซุกตัว..อยู่ข้างใน
มันไม่ไป..ข้างบน..วนลงต่ำ
215/15
วนลงต่ำ..ได้ไง..ฝึกใจดี
เป็นผู้มี..สติ..อยู่กับตัว
มีปัญญา..ขัดเกลาใจ..ให้ใสชัวร์
รู้ฝึกตัว..ฝึกตน..จนชินใจ
215/16
กิเลสหนา..แปลว่า..เศร้าหมองจิต
ตามจริต..เป็นจิต..อันเลวทราม
เรียกจิตชั่ว..แม้ตัว..สง่างาม
เมื่อจิตทราม..สิ้นค่า..ราคาคน
215/17
มีตัณหา..แปลว่า..ทะยานอยาก
มันจะลาก..จิตลง..หลงในเลว
มากด้วยแรง..ปรารถนา..พาลงเหว
ก็แหลกเหลว..ทำชั่ว..บัวใต้ตม
215/18
อุปาทาน..แปลว่า..ความยึดมั่น
ว่าสิ่งนั้น..สิ่งนี้..ที่เราเห็น
ไม่มีวัน..เสื่อมสลาย..ตายไม่เป็น
จึงไม่เห็น..บุญบาป..ไม่ทราบกรรม
215/19
ไม่ทราบกรรม..ทำไป..มันส่งผล
ดีชั่วตน..ทำไป..ต้องใช้หมด
ผู้ก่อกรรม..พึงระวัง..กระทั่งมด
ต้องใช้ชด..ตามเหตุ..เจตนา
215/20
เจตนา..เข่นฆ่า..เป็นอาจิณ
จงได้ยิน..เพื่อนรัก..กรรมหนักแน่
ถ้ากรรมใด..ไร้เจตนา..รู้นะแก
กรรมก็แค่..บางเบา..ให้เจ้าตรอง
215/21
ให้เจ้าตรอง..มองให้ขาด..หวาดกลัวกรรม
เป็นผู้ทำ..กรรมดี..อยู่เป็นนิจ
ย่อมก่อเกิด..พลังบุญ..หนุนดวงจิต
ไม่ทำผิด..คิดชั่ว..ด้วยกลัวเกรง
215/22
ด้วยกลัวเกรง..ตัวเอง..จะตกอับ
ถูกกำกับ..ด้วยบาป..ตราบวันตาย
จิตไม่ดี..มีแต่ส่ง..ลงอบายฯ
คงอับอาย..ขายหน้า..พระยายม
215/23
พระยายม..พยายาม..ถามถึงบุญ
มีไหมคุณ..เป็นคน..คิดต้นหา
จำได้บุญ..ส่งคุณ..เป็นเทวา
ถ้าลงมา..คิดไม่ออก..บอกโทษหนัก
215/24
บอกโทษหนัก..ผลักลง..นรกเลย
ไปเสวย..ผลกรรม..ตามหนักเบา
อย่าโทษใคร..ถูกกระทำ..นั่นกรรมเรา
เพราะไม่เอา..ปัญญา..มาไตร่ตรอง
215/25
มาไตร่ตรอง..ให้ถ่องแท้..แก่ดวงจิต
ว่าถูกผิด..ชั่วดี..มีตรงไหน
ไม่มีโทษ..ติเตียน..เบียดเบียนใคร
เมื่อแน่ใจ..ทำโลด..โทษไม่มี
215/26
โทษไม่มี..ดีนะคุณ..บุญก็ส่ง
ผู้เจาะจง..ทำดี..มีแต่สุข
เป็นผู้ตื่น..ในดี..มีหรือทุกข์
เสวยสุข..สงบเย็น..เป็นอาจิณ
215/27
เป็นอาจิณ..ยินดีเป็น..เห็นใครดี
โดยไม่มี..อิจฉา..มาครอบงำ
โมทนา..ความดี..ที่เขาทำ
ล้วนแต่นำ..สุขให้..สบายใจ
215/28
มีสติ..พิจารณา..ว่าถูกผิด
ระวังจิต..ของตัว..กลัวทำหมอง
เรื่องคนอื่น..ไม่สน..ตนแค่มอง
อย่าจับจอง..ไปปรุง..ให้ยุ่งใจ
215/29
ให้ยุ่งใจ..ไหลออกกาย..ยิ่งยุ่งยาก
มันจะลาก..ไปพันพัว..มั่วไปใหญ่
มีสติ..คอยตั้ง..ฉุดรั้งไว้
แล้วจงใช้..ปัญญา..นำพาตน
215/30
นำพาตน..พ้นบ่วง..ห้วงปัญหา
อุเบกขา..อีกหนึ่ง..พึงยึดมั่น
พรหมวิหารสี่..นี่แหละ..สิ่งสำคัญ
จงทำมัน..ให้ชิน..ด้วยยินดี
215/31
น่าสงสาร..สังเวช..ใจยิ่งนัก
เพราะความรัก..ความชัง..ทำคลั่งแค้น
ไร้สติ..สัมปชัญ..ดันบ้าแทน
เห็นคนแดน..แห่งพุทธ..สุดระอา
215/32
สุดระอา..แสนละอาย..ไร้ปัญญา
เราต่างมา..แล้วไป..ใช่อยู่นี่
รู้ทั้งรู้..ต้องทำ..แต่กรรมดี
แต่ไม่มี..ปัญญา..หาทางไป
215/33
หาทางไป..ด้วยใจ..อันปลอดโปร่ง
อันทางโล่ง..ทางเตียน..หมั่นเพียรถม
มีสติไว้..อย่าปล่อยใจ..ไปติดหล่ม
หล่นโคลนตม..จมมิด..ติดอีกนาน
215/34
มารู้ตื่น..เบิกบาน..กันบ้างเถิด
อย่ามาเกิด..แล้วตาย..อย่างไร้ค่า
มายอมรับ..ปัจจุบัน..กันดีกว่า
ค่อยก้าวฝ่า..มรสุม..ที่รุมล้อม
215/35
ที่รุมล้อม..คิดว่าสุข..ทุกข์ทั้งนั้น
ชีวิตสั้น..กว่าที่คิด..ใช้จิตตรอง
ผู้รู้เดิน..ถูกทางได้..ใช้สมอง
ไม่เสียของ..ที่ได้เกิด..กำเนิดกาย
215/36
บุญกุศล..แต่ต้น..เคยทำมา
อัมรา..น้องเจ้า..รับเอาไป
ปรารถนา..ทิพยสถาน..วิมานใด
ก็ตามใจ..น้องเป็ดเจ้า..เลือกเอาเทอญ
215/37
เมื่อมีพบ..มีพราก..ยากยื้อยุด
ในที่สุด..จากกัน..นิรันดร
ไม่มีใคร..รู้ใคร..จะไปก่อน
แต่แน่นอน..ทุกคน..ไม่พ้นเลย
215/38
ไม่พ้นเลย..ทุกท่าน..มั่นใจได้
ต่างแพ้พ่าย..สังขาร..กันทั้งสิ้น
เพราะรูปกาย..เสื่อมสลาย..เป็นอาจิณ
แม้อยู่กิน..ดีแค่ไหน..ก็ไม่รอด
215/39
จงเจริญ..กรรมฐาน..งานฝึกใจ
ฝึกทำไม..ฝึกทำใจ..สงบนิ่ง
เพื่อรักษา..อารมณ์ครับ..รับความจริง
เมื่อมีสิ่ง..กระทบ..สงบระงับ
215/40
สงบระงับ..กับสิ่ง..วิ่งกระทบ
เพื่อสยบ..ทุกอย่าง..ด้วยปัญญา
มีสติ..ยั้งคิด..พิจารณา
แม้มืดมา..สว่างไป..ได้เหมือนกัน
215/41
ก็เพราะความ..โง่เขลา..เราจึงยึด
เพราะไปยึด..เอาไว้..ใจจึงอยาก
เพราะใจอยาก..จิตปรุง..จึงยุ่งยาก
คือฉุดลาก..ทุกข์มากมาย..ให้แก่ตน
215/42
พอหายโง่..หายเขลา..ไม่เมายึด
พอไม่ยึด..เอาไว้..ก็ไม่อยาก
พอไม่อยาก..ไม่ปรุง..ไม่ยุ่งยาก
สบายมาก..จิตสงบ..พบแต่สุข
215/43
ทำบุญทาน..อธิษฐาน..ด้วยจึงดี
เรียกว่ามี..จิตมั่น..มันส่งผล
จิตที่ดี..มีพลัง..บันดาลดล
ให้แก่คน..อธิษฐาน..ในบั้นปลาย
215/44
ในบั้นปลาย..จุดหมาย..ที่ตั้งจิต
ย่อมไม่ผิด..ได้ดั่ง..อธิษฐาน
บุญทุกบุญ..เป็นหนึ่ง..ถึงนิพพาน
ย่อมคืบคลาน..เข้าใกล้..เพราะใจมั่น
215/45
เพราะใจมั่น..นั่นแหละ..เรียกว่าใช่
เป็นผู้ไม่..รื่นไหล..ไปตามอยาก
รู้เป็นไป..วายปราณ..การพลัดพราก
เห็นทุกข์มาก..ในการเกิด..เปิดดีกว่า
215/46
เปิดดีกว่า..อธิษฐานจิต..ติดเป็นผัง
เมื่อกายยัง..ตนเอง..เล็งเป้าหมาย
ไม่ใช่ปล่อย..ล่องลอย..ตามสบาย
ถึงวันตาย..ทางไป..อาจมืดมิด
215/47
อาจมืดมิด..เพราะจิต..ไม่มุ่งมั่น
ถูกปิดกั้น..ด้วยกิเลส..เหตุแห่งทุกข์
ทำหลงทาง..ชีวิต..ไปติดสุข
ต้องมาทุกข์..ตอนตาย..ไปไม่เป็น
215/48
บาทสลึง..ฉันตั้งใจ..ใส่ประจำ
อธิษฐานนำ..พระนิพพาน..เป็นที่พึ่ง
ขอคล่องตัว..เป็นนิจ..จิตเป็นหนึ่ง
หงายท้องตึง..ก็ตาย..กายช่างมัน
215/49
กายช่างมัน..ไม่สน..ใช้จนแก่
ก็มีแต่..เสื่อมสลาย..ไปเท่านั้น
ดึงให้หนุ่ม..อยู่ได้..อย่างไรกัน
เพราะว่ามัน..มีวัน..หมดอายุ
215/50
หมดอายุ..อยู่ได้..ที่ไหนเล่า
มันก็เน่า..ก็เปื่อย..ย่อยสลาย
มีแต่ไส..เข้าเตา..เผาทำลาย
ก็แค่กาย..ยืมโลกเขา..ชั่วคราวเอง
215/51
การตั้งจิต..อธิษฐาน..คือเริ่มต้น
ศีลของตน..ห้าข้อนั้น..หมั่นรักษา
จนเป็นเรื่อง..ง่ายง่าย..ธรรมดา
ของผู้มา..ถากทาง..ทางนิพพาน
215/52
ทางนิพพาน..เกิดจากการ..ขัดเกลาจิต
ไม่ยึดติด..กายตน..ทรัพย์สิ่งของ
ทุกชีวิต..มีกรรม..ตามคัลลอง
เป็นผู้มอง..เห็นได้..ด้วยใจตน
215/53
ด้วยใจตน..ฝึกจนเห็น..ธรรมดา
เราเกิดมา..ชดใช้..แล้วตายหมด
มีแต่กรรม..ใหม่เก่า..เขากำหนด
เรียกว่ากฏ..แห่งกรรม..นำเรามา
215/54
นำเรามา..หาทางออก..ด้วยปัญญา
ถูกขื่อคา..คือกรรม..ทำให้เขว
หลงมัวเมา..เขาหลอก..ออกทะเล
กว่าจะเห..มาใหม่..หลายชาติภพ
215/55
หลายชาติภพ..ต้องรบ..กรรมเราเอง
ที่บรรเลง..เก่งจัง..ไม่ยั้งคิด
สิ่งที่ปลูก..มีทั้งถูก..มีทั้งผิด
จงตั้งจิต..จริงจัง..มั่นฝั่งดี
215/56
มั่นฝั่งดี..จนรู้ละ..ชนะตน
ยืนอยู่บน..เส้นทาง..สายนิพพาน
มีสวรรค์..มีพรหม..เป็นทางผ่าน
แต่ละด่าน..ผ่านได้..ใช้จิตดี
215/57
ใช้จิตดี..มีทางผ่าน..ทุกด่านได้
เป็นผู้ใช้..ปัญญา..พิจารณาธรรม
เราเกิดแก่..เจ็บตาย..มาใช้กรรม
มีแต่ธรรม..คำสอน..ให้ย้อนคิด
215/58
ให้ย้อนคิด..ด้วยจิต..บริสุทธิ์
ว่าจะหยุด..เกิดตาย..ได้อย่างไร
ต้องละชั่ว..แต่นี้..ทำดีไป
ขัดเกลาใจ..ให้รู้..ตื่นเบิกบาน
215/59
ตื่นเบิกบาน..ทำงาน..เลี้ยงชีพตน
ตั้งอยู่บน..ไม่ประมาท..ในชีวิต
มีศีลห้า..หรือแปดครบ..ประกบติด
พูดทำคิด..ครบถ้วน..ล้วนแต่ธรรม
215/60
ล้วนแต่ธรรม..นำเรา..สู่เป้าหลัก
เมื่อจิตปัก..คงมั่น..นั่นแหละใช่
อันธรรมคือ..แสงสว่าง..นำทางไป
ไม่มีใคร..เดินนำ..ต้องทำเอง



Create Date : 24 ตุลาคม 2559
Last Update : 26 ตุลาคม 2559 4:53:51 น.
Counter : 421 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
30
 
 
All Blog