บนเส้นทางสายพระนิพพาน 220










 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 220
220/01
ชีวิตคน..ดิ้นรน..ตั้งแต่เกิด
ดูเอาเถิด..เกิดไม่ร้อง..ต้องตีก้น
ถ้าร้องจ้า..จะได้..เกิดเป็นคน
แล้วต้องทน..ทุกข์ไป..จนตายแล
220/02
จนตายแล..มีแต่..ทุกข์กายใจ
ไม่มีใคร..สบาย..มีกายทุกข์
หิวกระหาย..แก่ป่วย..กายไร้สุข
เรื่องสนุก..กับกาย..ไม่เคยมี
220/03
ไม่เคยมี..หรอกกาย..ไม่ตายจาก
จิตต่างหาก..น้องพี่..ที่ไม่ตาย
มากทำบาป..ต้องจุก..ทุกข์กระจาย
เบาสบาย..ถ้าท่าน..หมั่นทำบุญ
220/04
หมั่นทำบุญ..ทำทาน..งานฝึกจิต
สุจริต..เป็นที่ตั้ง..ระวังศีล
ธรรมดา..ทุกข์เพลิน..เดินบนดิน
ถ้าไม่กิน..ถึงใจ..สบายเลย
220/05
สบายเลย..ทุกข์เอย..ไม่เคยจาก
ความลำบาก..เจ้าเอย..ไม่เคยขาด
คอยเคียงคู่..ผู้คน..จนดุจญาติ
ตัดภพชาติ..ให้สิ้น..ดิ้นให้หลุด
220/06
ดิ้นให้หลุด..หยุดทำ..กรรมอันชั่ว
คิดถ้วนทั่ว..ดีจริง..แล้วจึงทำ
กิเลสตัณหา..อย่ายอม..ให้มันนำ
ก่อแต่กรรม..นำวน..ไม่พ้นทุกข์
220/07
ไม่พ้นทุกข์..สักที..ก่อหนี้เพิ่ม
ผู้รู้เริ่ม..ปฏิบัติ..แต่บัดนี้
จงก้าวหน้า..ทางจิต..ปิดบัญชี
เอากรรมดี..เข้าสู้..กอบกู้ตน
220/08
กอบกู้ตน..ก้าวพ้น..บ่วงร้อยรัด
สิ่งผูกมัด..เร่งตัด..สลัดหลุด
ต้องการพ้น..ทนใช้..กายมนุษย์
คือต้องหยุด..ความชั่ว..ทำตัวดี
220/09
ทำตัวดี..พูดคิด..พิจารณา
ด้วยปัญญา..แห่งตน..ค้นให้พบ
หาทางเดิน..ของตน..ไปจนจบ
กายเป็นศพ..ใช้สิทธิ์ตน..เดินบนทาง
220/10
เดินบนทาง..ที่หมาย..สายนิพพาน
ค่อยคืบคลาน..เข้าใกล้..ไม่ท้อแท้
อันปัญหา..ทุกอย่าง..มีทางแก้
ไม่ยอมแพ้..ย่อมพบ..สงบสุข
220/11
สงบสุข..มั่งคั่ง..ไม่ยั่งยืน
อันวันคืน..แตกต่าง..อย่างดำขาว
ทุกข์สุขตน..เป็นคน..ก่อเรื่องราว
ต่อความยาว..ยิ่งยืด..ทางมืดมิด
220/12
ทางมืดมิด..ชีวิต..ไร้ทางออก
พุทธองค์บอก..ตรงจุด..หยุดเสียที
หยุดความเลว..ระยำ..ทำแต่ดี
จึงจะมี..ทางออก..บอกทุกคน
220/13
บอกทุกคน..บนโลก..ผู้โชคดี
ปัญญาดี..คิดถูกต้อง..มองเห็นธรรม
จึงตั้งหลัก..ปักใจ..ไม่ก่อกรรม
ทำตามคำ..พุทธองค์..ที่ทรงชี้
220/14
ที่ทรงชี้..ให้เห็น..เน้นทางไป
ทำด้วยใจ..บริสุทธิ์..หยุดทุกชั่ว
หาแต่ที่..ดีงาม..นำสู่ตัว
ผู้เกลียดกลัว..ชั่วร้าย..ย่อมได้ดี
220/15
ย่อมได้ดี..ที่ตน..ผู้ทนกลั้น
เมื่อยึดมั่น..หมั่นทำ..นำแต่สุข
รู้เข้าใจ..ธรรมดา..กายาทุกข์
แม้ถูกรุก..ย่ำแย่..ก็แค่กาย
220/16
ก็แค่กาย..ตายก็จบ..จิตก็จาก
สู่วิบาก..บาปบุญ..คุณทำไว้
เราผู้ก่อ..รอเวลา..ช้าหรือไว
ทุกข์สุขใจ..เลือกเองเถิด..เกิดเป็นคน
220/17
เกิดเป็นคน..เพื่อตน..มีโอกาส
เคยผิดพลาด..แก้ไข..พร้อมใช้ชด
ยุติธรรม..นายกรรม..ตามกำหนด
ใช้ให้หมด..ก่อนตาย..ทิ้งกายตน
220/18
ทิ้งกายตน..ทุกคน..จงเจ้าใจ
เส้นทางไป..หาก่อน..เมื่อตอนยัง
ถ้าหาเจอ..เธอจง..ทำเป็นผัง
บาปหนหลัง..เป็นครู..รู้แล้วทิ้ง
220/19
รู้แล้วทิ้ง..วิ่งใส่..ไปที่บุญ
เพียงแค่คุณ..เปิดใจ..ใช้ปัญญา
สะสมดี..มีผล..เป็นวาสนา
ไม่ต้องหา..มาเอง..ตามผลบุญ
220/20
ตามผลบุญ..คุณทำ..ประจำจิต
สิ่งแรกปิด..ทางลง..ตรงไปหน้า
เป็นอะไร..ก็งดงาม..ตามวาสนา
ยิ่งผู้หา..ทางออก..บอกเลยใช่
220/21
บอกเลยใช่..ไปตาม..เป้าประสงค์
ผู้ไม่หลง..โลกเทพพรหม..ย่อมสมหวัง
จะเจอทาง..ที่ไป..ก่อนกายพัง
เมื่อกายยัง..สร้างทางไป..ด้วยใจงาม
220/22
ด้วยใจงาม..ความตาย..เรื่องขี้ผง
เป้าประสงค์..ยิ่งใหญ่..ไปไม่กลับ
มากมีกรรม..ตามผจญ..ทนยอมรับ
คณานับ..เรียงหน้า..อย่าได้กลุ้ม
220/23
อย่าได้กลุ้ม..คุมใจ..ให้เต็มที่
ทุกคนมี..ความกลุ้ม..รุมทั้งนั้น
แต่ว่ากลุ้ม..เราเขา..ไม่เท่ากัน
รู้เท่าทัน..ธรรมดา..มาแล้วไป
220/24
มาแล้วไป..ใส่ใจ..ยิ่งเรื่องมาก
มันจะลาก..พัวพัน..ล้วนปัญหา
ยิ่งกลุ้มรุม..ประดัง..บังปัญญา
เราเกิดมา..ชดใช้..ไม่ใช่กลุ้ม
220/25
ไม่ใช่กลุ้ม..ทางแก้..ใช้ปัญญา
พิจารณา..เหตุผล..ทนอดกลั้น
ศีลสมาธิ..สติ..ล้วนสำคัญ
ช่วยป้องกัน..คุณอา..ไม่มาร่วม
220/26
ไม่มาร่วม..คุณอารมณ์..เหยียบจมไว้
เมื่อไม่ใช้..ปัญญาดี..มีทางแก้
สุดแก้ไข..ให้ยอมรับ..ความพ่ายแพ้
ความจริงแท้..ธรรมดา..อย่ากลุ้มเลย
220/27
อย่ากลุ้มเลย..เพื่อนเอย..ร่วมเกิดแก่
รอนอนแผ่..ทิ้งกาย..ไปทุกท่าน
จงเป็นผู้..คิดดู..รู้เท่าทัน
ทำทุกวัน..ให้ดี..แต่นี้ไป
220/28
แต่นี้ไป..ใจชั่ว..มั่วฟุ้งซ่าน
จิตต่อต้าน..จากตน..ไล่พ้นเถิด
การเป็นคน..ทุกข์จัง..อย่าหวังเกิด
หนีเตลิด..เถิดหนอ..ต่อข้างบน
220/29
ต่อข้างบน..ไปจนสุด..พบจุดหมาย
ไม่เคยสาย..สำหรับผู้..ที่รู้ละ
เริ่มต้นดี..อยู่ที่..เสียสละ
สุดท้ายละ..เพื่อจบ..เมื่อพบทาง
220/30
เมื่อพบทาง..วางทุกสิ่ง..ทิ้งแม้กาย
มีความตาย..รออยู่..รู้แน่ชัด
ทำใจเป็น..รู้เน้น..ปฏิบัติ
ค่อยฝึกตัด..ทีละสิ่ง..จนทิ้งหมด
220/31
เมื่อน้ำนิ่ง..หรอกเจ้า..เห็นเงาตน
สุขของคน..ลองพิศ..เมื่อจิตนิ่ง
ไม่วุ่นวาย..หวั่นไหว..ในทุกสิ่ง
จิตก็ดิ่ง..นิ่งสงบ..พบความสุข
220/32
พบความสุข..สงบเย็น..เป็นรางวัล
รู้เท่าทัน..ธรรมชาติ..แห่งชีวิต
ว่าเกิดมา..บุญนำ..กรรมลิขิต
รู้ฝึกจิต..ฝนใจ..ใฝ่ทางดี
220/33
ใฝ่ทางดี..มีธรรม..เป็นที่ตั้ง
เป็นผู้นั่ง..นอนยืนย่าง..มีสติ
ทำสิ่งใด..ตั้งใน..สมาธิ
ทุกดำหริ..เพื่อหลุด..หยุดก่อกรรม
220/34
หยุดก่อกรรม..ทำเข็ญ..เห็นผลกรรม
เป็นผู้ทำ..สิ่งใด..ได้อย่างนั้น
รอเวลา..นายกรรม..ตามเราทัน
ไม่รู้วัน..เวลา..มาเมื่อไร
220/35
มาเมื่อไร..เมื่อนั้น..ฉันน้อมรับ
จะย่อยยับ..อย่างไร..ก็ไม่สน
เมื่เป็นผู้..สำนึก..ฝึกอดทน
เกิดเป็นคน..ชาติสุดท้าย..อภัยทาน
220/36
อภัยทาน..งานของ..ผู้หวังพ้น
ผู้ตามค้น..ตามคว้า..หาข้างใน
หาที่อื่น..ไม่เจอ..ทั้งใกล้ไกล
หาข้างใน..ใจตน..จึงค้นเจอ
220/37
จึงค้นเจอ..ที่จิตคิดไม่ถึง
คิดคำนึง..แต่ไกล..ใกล้ไม่เห็น
แต่พอหยุด..นิ่งคิด..จนจิตเย็น
จึงมองเห็น..ธรรมมากมาย..ในกายตน
220/38
ในกายตน..ทนมอง..ด้วยปัญญา
ธรรมดา..ทั้งหลาย..ก็ได้พบ
พิจารณา..เพ่งพิศ..จิตสงบ
เห็นทางจบ..เจิดจ้า..มาเป็นทาง
220/39
มาเป็นทาง..วางทอด..อยู่เบื้องหน้า
เพียงเรากล้า..ก้าวข้าม..ความกลัวได้
เอาสติ..ปัญญา..ออกมาใช้
ก็จะได้..รู้เห็น..ธรรมดา
220/40
ธรรมดา..มาเวียนว่าย..แล้วตายจาก
ทิ้งเศษซาก..แห่งตน..เป็นคนสัตว์
ถูกนายกรรม..ตามให้โทษ..สารพัด
เป็นบรรทัด..ฐานโทษ..กฏแห่งกรรม
220/41
กฏแห่งกรรม..นำพา..ให้มาเกิด
ได้กำเนิด..ตามบุญทำ..ตามกรรมแต่ง
จะชั่วดี..ที่ปัญญา..ช่วยมาแบ่ง
คอยตบแต่ง..ใจจิต..ปิดทางต่ำ
220/42
ปิดทางต่ำ..นำตน..เดินบนทาง
ที่ตนวาง..เป้าหมาย..ไปให้ถึง
ทางเดินไป..ใช้จิต..คิดคำนึง
ดีจริงจึง..ไปหน้า..หานิพพาน
220/43
หานิพพาน..ผ่านสวรรค์..แล้วผ่านพรหม
แวะพักชม..ชั่วคราวได้..แล้วไปต่อ
หลงติดสุข..จบกัน..มั่นไม่พอ
นรกรอ..หล่นลง..ทางตรงเลย
220/44
ทางตรงเลย..เพื่อนเอย..ร่วมเกิดกาย
มีความตาย..เบื้องหน้า..หาหวั่นไหว
รู้ตัวเรา..ขัดเกลา..ใจเข้าไป
มองข้างใน..เป็นจริง..ทุกสิ่งอัน
220/45
ทุกสิ่งอัน..มันแน่..ซ่ะที่ไหน
เคยสดใส..ไม่นาน..มันก็หมอง
เคยสวยหล่อ..แก่ก็..ไม่น่ามอง
ลงไปกอง..ยิ่งหมดท่า..ค่าไม่มี
220/46
ค่าไม่มี..ที่กาย..จงได้คิด
ค่าที่จิต..มากมาย..มหาศาล
ค่าแห่งเทพ..แห่งพรหม..แห่งนิพพาน
ค่าแห่งมาร..เลือกเอา..ค่าเราเอง
220/47
ค่าเราเอง..ทำก่อน..ตอนเป็นคน
ทิ้งกายตน..เมื่อไร..ไปตามจิต
จะสวยสด..งดงาม..ตามความคิด
เพราะว่าจิต..ฝึกฝน..ไว้จนนิ่ง
220/48
ไว้จนนิ่ง..ไม่วิ่ง..ตามอารมณ์
ก็ไม่จม..กิเลส..จมตัณหา
รู้ตามจริง..สิ่งอุปโลก..โลกมายา
จิตจะพา..ข้ามพ้น..จนที่สุด
220/49
จนที่สุด..จุดหมาย..ปลายทางชัด
จิตคอยคัด..คอยกรอง..มองอ่านขาด
เป็นผู้เห็น..ทางจบ..ตัดภพชาติ
เพื่อไม่พลาด..เส้นทาง..สายนิพพาน
220/50
สงบนิ่ง..ทุกสิ่ง..ไม่เคยแน่
มันก็แค่..สมมุติ..ที่สุดจบ
อันเกิดแก่..เจ็บตาย..ย่อมได้พบ
บ้างไม่ครบ..เกิดมา..ก็ลาตาย
220/51
ก็ลาตาย..ก่อนวัย..เพราะกรรมหนัก
มาตามดัก..คอยฉุด..พบจุดจบ
เกิดจากความ..ผิดพลาด..ในชาติภพ
เพราะไปคบ..กิเลส..เหตุแห่งทุกข์
220/52
เหตุแห่งทุกข์..รุกฆาต..ทาสอารมณ์
หลงชื่นชม..ยินดี..กับตัณหา
ไม่ใช้ศีล..ใช้ธรรม..นำปัญญา
จึงเวียนมา..วนไป..ไม่สิ้นสุด
220/53
ไม่สิ้นสุด..ต้องหยุด..แต่บัดนี้
ปิดบัญชี..ทางบาป..แล้วสาปส่ง
พระนิพพาน..ตั้งเป้า..เราประสงค์
จิตตั้งตรง..มุ่งมั่น..มันดีเอง
220/54
มันดีเอง..เมื่อจิต..ไม่คิดชั่ว
ความหมองมัว..ทั้งหลาย..ไม่เข้าใกล้
กิเลสมา..ปัญญานำ..ซำบายใจ
หนทางไป..เปิดกว้าง..ทางนิพพาน
220/55
ทางนิพพาน..เนิ่นนาน..เท่าไรช่าง
เอาจิตตั้ง..พิจารณา..หาเหตุผล
กรรมเก่าใช้..ใหม่ไม่ก่อ..ขอฝึกตน
เกิดเป็นคน..พอแค่นี้..หนีขึ้นบน
220/56
หนีขึ้นบน..ไม่วน..กลับลง
ใช้ปัญญา..เลี่ยงหลบ..เพื่อจบกิจ
เพื่อชาตินี้..สุดท้าย..กายชีวิต
พูดทำคิด..แต่ดี..เพื่อหนีไป
220/57
เพื่อหนีไป..สวรรค์พรหม..ชมนิพพาน
จะกี่กาล..นานปี..ไม่มีสน
ขอแค่ว่า..อย่าเกิด..มาเป็นคน
ให้วุ่นวน..ฟันฝ่า..ชะตากรรม
220/58
ชะตากรรม..นำหน้า..พาชีวิต
มุ่งอุทิศ..เท่าไร..ไม่มีพ้น
มีแต่ยอม..รับเอา..กรรมเก่าตน
ต้องอดทน..อดกลั้น..มั่นในดี
220/59
มั่นในดี..มีสุข..เกิดที่จิต
กายชีวิต..รู้ดี..มีแต่ทุกข์
ตั้งแต่เกิด..ยันตาย..ไร้สนุก
ใครว่าสุข..เชิญเถิด..ขอเปิดก่อน
220/60
ขอเปิดก่อน..ผ่อนส่ง..ท่านนายกรรม
บุญที่ทำ..ทั้งหลาย..ขอใช้หนี้
กรรมที่ติด..มากมาย..ในบัญชี
น้อมจิตดี..ส่งให้..ใช้ชั่วกาล



Create Date : 27 พฤษภาคม 2560
Last Update : 27 พฤษภาคม 2560 11:57:45 น.
Counter : 273 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



พฤษภาคม 2560

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
All Blog