บนเส้นทางสายพระนิพพาน 213

















 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 213
213/01
หาทางไป..พระนิพพาน..กันเสียเถิด
อย่ามาเกิด..มาตาย..ใช้กายเปลือง
จงเดินตาม..พระสุคต..รู้ปลดเปลื้อง
ถามถึงเรื่อง..เกิดตาย..ไม่เอาเลย
213/02
ไม่เอาเลย..เกิดตาย..ละอายตน
เกิดเป็นคน..ทุกที..ดีที่ไหน
มีแต่ทุกข์..มากล้น..จนตายไป
ทั้งกายใจ..จบไม่ลง..หลงก่อเวร
213/03
หลงก่อเวร..สร้างกรรม..จำไม่ได้
จิตแพ้พ่าย..สิ่งกระทบ..รบกับเขา
ไม่ทันคิด..หน้าหลัง..พังสิเรา
สู้กรรมเก่า..ก่อกรรมใหม่..ให้ตัวเอง
213/04
ให้ตัวเอง..ติดตาย..ในกองกรรม
เราผู้ทำ..ผู้ก่อ..ขุดบ่อเอง
เป็นชีวิต..อนิจจัง..แสนวังเวง
ผู้กลัวเกรง..บาปกรรม..จงทำดี
213/05
จงทำดี..มีศีล..ในเบื้องต้น
บอกแก่ตน..กลับตัว..ชั่วไม่ทำ
เมื่อศีลห้า..โดดเด่น..เป็นประจำ
จึงได้ทำ..พูดคิด..ด้วยจิตดี
213/06
ด้วยจิตดี..ประจำ..คลำทางไป
ไม่มีใคร..ช่วยเรา..ทำเอาเอง
เส้นทางนี้..ดีชัวร์..อย่ากลัวเกรง
ก็ทำเอง..รู้เต็มจิต..ผิดได้ไง
213/07
ผิดได้ไง..ทำไป..ก็ยิ่งเย็น
ผู้บำเพ็ญ..ภาวนา..ปัญญาเห็น
ถึงความทุกข์..รุกเร้า..ที่เราเป็น
ใช้ความเย็น..แห่งธรรม..ช่วยนำไป
213/08
ช่วยนำไป..ถูกทิศ..คิดแต่ดี
อย่าให้มี..ร้อนเร่า..เข้าแทรกจิต
ความร้อนเร่า..แทรกเข้า..มากภัยพิษ
พูดทำคิด..ผิดทิศทาง..พังบรรลัย
213/09
พังบรรลัย..ไหลไป..สู่วังวน
นำพาตน..ระยำ..ต่ำกว่าคน
หนทางแก้..แต่นี้..จงกลับตน
มาเป็นคน..สูงล้ำ..ทำแต่ดี
213/10
ทำแต่ดี..มีศีล..บริสุทธิ์
อย่าให้หลุด..จากจิต..ติดเป็นผัง
ไปจนกว่า..ชีวาวาย..กายเราพัง
ด้วยพลัง..ศีลตน..พ้นหุบเหว
213/11
พ้นหุบเหว..ออกห่าง..อย่างถาวร
ไม่กลับย้อน..มาใหม่..ให้มันทุกข์
ฝึกจิตตน..จนชินใจ..ไม่เจ่าจุก
มุ่งหาสุข..นิรัน..ทางมันมี
213/12
ทางมันมี..ให้เดินอยู่..รู้ด้วยจิต
ไม่เคยปิด..เปิดกว้าง..ทางสายนี้
ไปไม่ได้..เพราะตน..คนไม่ดี
ไม่เคยมี..จิตมุ่งมั่น..หามันเอง
213/13
หามันเอง..กลัวชั่ว..จะมัวหมอง
เกิดเสียของ..เพราะคิด..เดินผิดทาง
มีนรก..ให้ไป..ไหลเป็นราง
นี่แหละทาง..ของสู..ผู้ก่อกรรม
213/14
ผู้ก่อกรรม..ใหม่เก่า..เอาไว้มาก
ก็ยิ่งยาก..จะผ่าน..ด่านมนุษย์
ต้องอดทน..อดกลั้น..กันสุดสุด
ผู้จะหลุด..รู้ชดใช้..ให้หมดกัน
213/15
ให้หมดกัน..กรรมเก่า..ใช้เขาไป
ส่วนกรรมใหม่..มุ่งทำ..แต่กรรมดี
มุ่งบำเพ็ญ..เป็นกุศล..ล้นทวี
เพื่อให้มี..แสงสว่าง..เห็นทางไป
213/16
เห็นทางไป..ชัดเจน..เป็นทางตรง
เพื่อไม่หลง..ทางซ้ำ..ตอกย้ำชั่ว
ไม่ไปอย่าง..มืดหน้า..หูตามัว
รู้ปลุกตัว..ตื่นตน..เดินบนทาง
213/17
เดินบนทาง..เส้นใหญ่..ไปนิพพาน
จะยาวนาน..เท่าใด..ก็ไม่สน
เมื่อเป็นผู้..รู้สึก..สำนึกตน
รู้ฝึกฝน..ทนอดกลั้น..มั่นในดี
213/18
มั่นในดี..เพื่อมี..ผลเบื้องหน้า
เป็นผู้กล้า..ฆ่ากิเลส..เฉดตัณหา
ด้วยน้ำอด..น้ำทน..จนชรา
ถึงมืดมา..หาทาง..สว่างไป
213/19
สว่างไป..จากใน..จิตเรานี่
ถึงวันที่..ปัญญา..นำพาตน
จนไม่อาจ..ปฏิเสธ..ด้วยเหตุผล
บุญกุศล..ปฏิบัติ..การตัดใจ
213/20
การตัดใจ..จากอยาก..แม้ยากเย็น
แต่บำเพ็ญ..เป็นผล..จนที่สุด
เรียกว่าเป็น..ผู้มา..หาทางหลุด
เป็นผู้หยุด..เกิดตาย..ได้ด้วยตน
213/21
ได้ด้วยตน..ทางหลุดพ้น..ก็ค้นพบ
จากนักรบ..ภายใน..ผู้เก่งกล้า
ทุ่มชีวิต..ความคิด..ใช้ปัญญา
พิจารณา..ชัดเจน..เห็นทางไป
213/22
เห็นทางไป..ชัดเจน..อันเย็นฉ่ำ
จิตดื่มด่ำ..ร่มเย็น..อยู่เป็นนิจ
ความร้อนรุ่ม..ทั้งหลาย..ก็ไร้สิทธิ์
กระทบจิต..คราใด..ไฟก็ดับ
213/23
ไฟก็ดับ..หลับสบาย..ไร้กังวล
เป็นผู้ทน..จนชิน..สิ้นปัญหา
สำหรับผู้..ที่ได้..ใช้ปัญญา
ช่วยนำพา..ตนออก..นอกกงกรรม
213/24
นอกกงกรรม..จบกัน..อันภพชาติ
ความผิดพลาด..ครั้งเก่า..ทำเราแพ้
พระพุทธองค์..ทรงชี้นำ..นั่รธรรมแท้
ไม่มีแพ้..เดินตาม..พระพุทธองค์
213/25
พระพุทธองค์..ท่านทรง..สละราช
ตัดภพชาติ..ชรา..มรณาสิ้น
ทรงทำจิต..แจ่มใส..ไร้มลทิน
ยอมรับสิ้น..ผลกรรม..เคยทำมา
213/26
เคยทำมา..อย่างไร..ได้อย่างนั้น
ทั้งเราท่าน..คนปลูก..ออกลูกผล
ผู้ปลูกดี..ผลดี..อยู่ที่ตน
แต่ละคน..แต่ละใจ..ไม่เหมือนกัน
213/27
เป้นมนุษย์..มีกาย..ไม่บังเอิญ
เป็นการเดิน..ด้วยกรรม..ตามวิถี
แม้จะหา..ความสุข..ทุกวิธี
ก็ไม่มี..วิธีใด..แก้ได้ถูก
213/28
แก้ได้ถูก..ด้วยจิตใส..ใจสะอาด
จิตไม่ขาด..เมตตา..นำหน้าตน
ใช้สติ..ปัญญา..ความอดทน
นำพาตน..มาสู่ทาง..สายนิพพาน
213/29
สายนิพพาน..มีอยู่..ผู้หลงผิด
ขอเพียงจิต..เรานั้น..มันเปิดกว้าง
รู้ฝึกตน..ที่มืดมน..จนสว่าง
ยิ่งออกห่าง..กิเลสไกล..ยิ่งไปดี
213/30
ยิ่งไปดี..มีปัญญา..นำพาตน
เดินอยู่บน..ทางบุญ..ของคุณเอง
ถึงทางเอก..เอกา..จะวังเวง
พาตัวเอง..สู่สุขอัน..นิรันดร
213/31
ผู้รู้เหตุ..รู้ผล..แห่งตนทุกข์
เพราะรู้ปลุก..ตนตื่น..ขึ้นมาดู
แล้วรู้คิด..พิจารณา..ตามพุทธครู
จึงได้รู้..ด้วยปัญญา..มาจากกรรม
213/32
มาจากกรรม..กำหนด..กฏเขามี
ทั้งกรรมดี..กรรมชั่ว..ตัวก่อไว้
กฏแห่งกรรม..กำหนด..ต้องชดใช้
จดจำไว้..แต่นี้..ดีอย่างเดียว
213/33
ดีอย่างเดียว..เหนี่ยวใจ..ไม่คิดชั่ว
บังคับตัว..และใจ..ไม่ทำแน่
ไปจนกว่า..ตัวตาย..กายนอนแผ่
เพราะมีแต่..ทุกข์ทน..เจ้าคนเอย
213/34
เจ้าคนเอย..เคยสุข..บ้างไหมหนอ
อ้อนวอนขอ..ทุกวัน..มันยังเฉย
ขอให้หนุ่ม..สักวัน..มันไม่เคย
ทำเฉยเมย..แก่เรื่อยเลย..ไม่เคยฟัง
213/35
ไม่เคยฟัง..คำเรา..ผู้ปรนเปรอ
พอกายเจอ..ปัญหา..วิ่งหาหมอ
มันหิวอยาก..อะไร..ไม่รีรอ
ให้เกินพอ..ลงพุง..ลุงอ้วนพี
213/36
ลุงอ้วนพี..ไม่มี..ถอยแก่เฒ่า
พาวิ่งเข้า..โรงหมอ..รอรักษา
ยืดอายุ..วันตาย..วายชีวา
หายออกมา..ไม่วาย..ตายอยู่ดี
213/37
ตายอยู่ดี..ไม่มี..รอดสักราย
มีความตาย..เบื้องหน้า..ถ้าเป็นคน
จงใช้ธรรม..ค้ำจุน..บุญกุศล
เพื่อส่งผล..หลังตาย..ทิ้งกายตน
213/38
ทิ้งกายตน..ทนเห็น..มาตั้งนาน
พาผ่านกาล..เวลา..มาจนแก่
เมื่อรู้ตัว..แต่ต้น..ตนตายแน่
หนทางแก้..จิตท่าน..มั่นในดี
213/39
มั่นในดี..ฝึกตน..ให้ทนยิ่ง
เมื่อมีสิ่ง..กระทบ..สงบใจ
ถึงจะยาก..จงมากเย็น..จากข้างใน
ดีกับใคร..ไหนเล่า..ก็เราเอง
213/40
ก็เราเอง..ใช่ไหม..ตั้งใจฝึก
จิตสำนึก..ข้างใน..ใฝ่แต่ดี
เมื่อกิเลส..ตัณหา..ที่เคยมี
น้อยเต็มที..ปัจจุบัน..มันดีเอง
213/41
มันดีเอง..เราท่าน..หมั่นตรวจตรา
ในอุรา..เรานี้..มีชั่วไหม
ค้นให้ดี..มีชั่ว..อยู่ตรงไหน
การแก้ไข..ข้อบกพร่อง..ต้องเร็วพลัน
213/42
ต้องเร็วพลัน..ผลักดัน..สิ่งไม่ดี
อย่าให้มี..ในจิต..แม้นิดหน่อย
อย่าให้ชั่ว..ขยายตัว..จากเล็กน้อย
หนึ่งเป็นร้อย..รวดเร็ว..จนเลวคน
213/43
จนเลวคน..วนเวียน..แต่นรก
กว่าจะวก..เป็นคน..แสนทนทุกข์
เมื่อตั้งจิต..ปรารถนา..จะหาสุข
จงรีบปลุก..ตนตื่น..ขึ้นหาทาง
213/44
ขึ้นหาทาง..สายธรรม..มานำตน
เพื่อเป็นคน..ชาตินี้..ครั้งสุดท้าย
พระนิพพาน..ที่หวัง..หลังจากตาย
ขอทำลาย..กิเลสตน..พ้นเสียที
213/45
พ้นเสียที..หนี้กรรม..เคยทำมา
ชาติชรา..มรณะ..ขอผละหนี
เกิดเป็นคน..ทุกข์ไม่คลาย..ตายทุกที
ก่อแต่ดี..หนีขึ้นบน..จนสุดทาง
213/46
จนสุดทาง..ข้างบน..มากล้นสุข
อันความทุกข์..ทั้งหลาย..ไม่กรายใกล้
ขอเพียงเปลี่ยน..โครงสร้าง..จากข้างใน
ทำให้ใจ..ของเรา..ขาวสะอาด
213/47
ขาวสะอาด..ไม่ขาด..การขัดเกลา
เป็นผู้เอา..ใจใส่..ในฝึกหัด
คอยกล่าวโทษ..โจษตน..อยู่เป็นวัตร
เป็นการคัด..กรองจิต..ปิดบัญชี
213/48
ปิดบัญชี..ไม่ดี..ไม่ให้เข้า
ให้จิตเรา..เอาดี..เป็นที่ตั้ง
กิเลสตัณหา..สลัดหลุด..ไร้ฉุดรั้ง
ให้ทุกครั้ง..พิจารณา..ก่อนจะทำ
213/49
ก่อนจะทำ..สิ่งใด..คิดให้ดี
อย่าให้มี..ปัญหา..มาตามหลัง
มีแต่เรื่อง..ยุ่งยุ่ง..พันนุงนัง
ก็เอวัง..เท่านั้น..ทุกท่านเอย
213/50
ทุกท่านเอย..เคยคิดถึง..ความตายไหม
หรือรื่นไหล..ตามเหตุ..กิเลสสั่ง
ผู้ประมาท..เลินเล่อ..เจออย่างจัง
น้ำตาหลั่ง..ช่วยอะไร..ไม่ได้เลย
213/51
ไม่ได้เลย..คนเอย..ไม่หยุดอยาก
จึงยิ่งยาก..ดิ้นหลุด..พบจุดหมาย
มีนายกรรม..ตามกระชาก..อยู่มากมาย
อีกกี่ตาย..กันเล่า..จะเข้าทาง
213/52
จะเข้าทาง..พบธรรม..องค์สัมมา
ปิดวาจา..เปิดใจ..มั่นในศีล
พบแสงธรรม..ตามคำ..พระมุนิน
ค่อยเก็บกิน..ทีละคำ..จนชำนาญ
213/53
จนชำนาญ..การฝึก..ศึกษาธรรม
จึงก่อกรรม..แต่ดี..มีศีลสัตย์
ธรรมดา..มุ่งหน้า..หาปรมัต
จนแจ่มชัด..ด้วยจิต..ปิดบัญชี
213/54
ปิดบัญชี..มนุษย์..สิ้นสุดกัน
พรหมสวรรค์..เลิกคบ..จบไม่จริง
พระนิพพาน..สุขสงบ..จบทุกสิ่ง
ตัดก้านกิ่ง..ขุดราก..ถอนโคนทิ้ง
213/55
ถอนโคนทิ้ง..ทำลาย..ไม่ให้เกิด
ไม่ยอมเปิด..โอกาส..ให้มีเชื้อ
พุทธองค์..ทรงตรัส..ยิ่งกว่าเชื่อ
ให้ทุกเมื่อ..ปฏิบัติ..ตัดให้จริง
213/56
ตัดให้จริง..ประจำ..ทำจนชิน
ไม่ยลยิน..กิเลสชั่ว..มายั่วเย้า
เป็นผู้ตื่น..มองทาง..หลังสร่างเมา
เป็นผู้เอา..ชีพตน..เดินบนทาง
213/57
เดินบนทาง..ตรงไป..สายนิพพาน
เมื่อต้องการ..ตัดภพชาติ..ไม่พลาดผิด
ไม่เกิดแก่..เจ็บตาย..ขอใช้สิทธิ์
ต้องการปิด..บัญชีจริง..ทุกสิ่งอย่าง
213/58
ทุกสิ่งอย่าง..ต่างกำหนด..มาจากกรรม
ผู้กระทำ..ถูกผิด..จิตเขารู้
ใช้ศีลธรรม..ดีชอบ..เข้ากอบกู้
หวังเป็นผู้..ข้ามพ้น..วังวนเดิม
213/59
วังวนเดิม..ไม่เดิน..เมินหน้าหนี
ตายเป็นผี..หนีเปิด..เกิดทำไม
เมื่อรู้เห็น..ทุกข์ยาก..จากกรรมใด
ปัญญาไง..อ่านขาด..ไม่พลาดเลย
213/60
ไม่พลาดเลย..รู้ลึก..ผู้ฝึกจิต
ปัญญาคิด..เหตุผล..จนตกผลึก
จนรู้จิต..ด้วยใจ..ไม่เคยนึก
พึงระลึก..ถึงความตาย..ไว้เสมอ



Create Date : 22 พฤษภาคม 2559
Last Update : 20 สิงหาคม 2559 12:32:38 น.
Counter : 341 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog