บนเส้นทางสายพระนิพพาน 212







 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 212
212/01
รักษาศีล..จนใจ..ไร้มลทิน
เคยได้ยิน..คำนี้..บ้างไหมเล่า
ต่อแต่นี้..มีแต่ศีล..รักษาเรา
ตามเป็นเงา..ถ้าจิตงาม..มากความดี
212/02
มากความดี..มีเมตตา..นำหน้าตน
สูงกว่าคน..เป็นมนุษย์..สุดเลอค่า
เมื่อเราตาย..จากมนุษย์..หลุดโลกา
แดนเทวา..พรหมนิพพาน..ไปกันเลย
212/03
คนทั่วไป..ไม่เข้าใจ..การกำเนิด
คิดว่าเกิด..มานี่..มีแต่สุข
ต่างงุนงง..สงสัย..ทำไมทุกข์
แต่ไม่ลุก..ขึ้นมา..หาความจริง
212/04
หาความจริง..จากใจ..ไร้อคติ
ด้วยสติ..ปัญญา..ด้วยเหตุผล
จะมองเห็น..ชีวิตนี้..วิถีตน
มาจากต้น..บุญบาป..ทราบด้วยใจ
212/05
ทราบด้วยใจ..ในเหตุผล..ที่ค้นพบ
ด้วยสงบ..เยือกเย็น..จึงเห็นว่า
บาปของตน..บุญกุศล..สร้างทำมา
ตัวนำพา..มาเกิด..กำเนิดกาย
212/06
กำเนิดกาย..จะสบาย..หรือลำบาก
ก็เนื่องจาก..บุญกรรม..เราทำไว้
จะรวยจน..รูปร่าง..เป็นอย่างไร
ที่ทำไว้..บุญกุศล..ของตนเอง
212/07
ของตนเอง..ทั้งนั้น..ท่านจงรับ
นี่แหละครับ..เรียกกรรม..นำส่งผล
ทั้งกรรมชั่ว..กรรมดี..ลงที่ตน
มาเป็นคน..เมื่อไร..ได้เจอกัน
212/08
ได้เจอกัน..วันเกิด..บนโลกา
ธรรมดา..ของผู้มา..แดนมนุษย์
เรามาเพื่อ..ปฏิบัติ..สลุดหลุด
มาเพื่อหยุด..ชั่วช้า..มุ่งหาดี
212/09
มุ่งหาดี..อันมี..อยู่ข้างใน
คือที่ใจ..ของตน..ค้นให้พบ
เจอสิ่งเร้า..หนักแน่นไว้..ใจสงบ
เป็นทางจบ..จริงแท้..แค่ทางเดียว
212/10
แค่ทางเดียว..ทางดี..ที่เอกา
 ต่างก็มา..ต่างไป..ต่างใจจิต
ใช้ปัญญา..ตริตรอง..สมองคิด
ใช้หนึ่งจิต..กำหนด..เพื่อปลดทุกข์
212/11
จิตเราท่าน..หมั่นฝึก..อยู่เสมอ
ก็ไม่เผลอ..ผิดพลาด..ประมาทได้
ผู้หลงทาง..สร้างปัญหา..น่าเสียดาย
เป็นผู้ตาย..ขาดทุนยับ..รับไงไหว
212/12
รับไงไหว..รื่นไหล..ตามโลกีย์
คุณความดี..ถมไป..ทำไม่เห็น
สิ่งไม่ดี..รับเอา..มากเน่าเหม็น
ดีไม่เป็น..เข็นไม่ไป..ใจระยำ
212/13
ใจระยำ..ทำชั่ว..อยู่เป็นนิจ
ไม่เคยคิด..ทำดี..มีแต่ถอย
ผู้มีจิต..สกปรก..นรกคอย
มีผลพลอย..เป็นวิบาก..ยากต่อกร
212/14
โหมกระหน่ำ..เป็นนิจ..พิษก่อกรรม
ตนผู้ทำ..ไว้เอง..อย่าเล็งเขา
เป็นผู้ยิง..ลูกศร..ย้อนหาเรา
ไม่รับเอา..ได้ไง..ต้องใช้ชด
212/15
ต้องใช้ชด..ให้หมด..ให้ลุล่วง
เราทำบ่วง..ดักตน..คนสิ้นคิด
ความชั่วตัว..คนผูก..ถูกลิขิต
ผู้รู้ผิด..เป็นครู..รู้เป็นธรรม
212/16
รู้เป็นธรรม..ผู้บำเพ็ญ..อยู่เป็นนิจ
พูดทำคิด..แต่ดี..มีกุศล
เจอผลกรรม..ทำทุกข์ยาก..ลำบากตน
ยังอดทน..อดกลั้น..มั่นในดี
212/17
มั่นในดี..มีหรือ..จะขาดทุน
มีแต่บุญ..กุศล..ผลเบื้องหน้า
ทำแต่ดี..เข้าไว้..ใจเมตตา
เป็นคาถา..ลิขิต..ชีวิตเรา
212/18
ชีวิตเรา..เอาแน่..ไม่ได้เลย
เมื่อก่อนเคย..สำราญ..มีงานล้น
บัดเดี๋ยวนี้..เงียบหาย..ไปชอบกล
จงอดทน..สู้ต่อ..อย่าท้อเลย
212/19
อย่าท้อเลย..เพื่อนเอย..นี่แหละโลก
ถูกสับโขก..รู้คิด..ชีวิตสุข
ปัญญานำ..มีกรรม..ใช้ธรรมปลุก
อยู่เป็นสุข..จิตสงบ..เมื่อพบธรรม
212/20
เมื่อพบธรรม..นำมาคิด..พิจารณา
ธรรมดา..ของโลก..เป็นเช่นนี้
ถ้าทุกคน..บนโลก..ต่างโชคดี
คงไม่มี..ใครทุกข์ทน..บนโลกา
212/21
บนโลกา..ผู้เกิดมา..ล้วนมีกรรม
เคยกระทำ..ชั่วดี..ต่างมีผล
กรรมบังคับ..ได้รับ..แบบปะปน
บ้างบางคน..ได้ดี..บ้างมีภัย
212/22
บ้างมีภัย..ก่อนวัย..เสียชีวิต
บ้างยิ่งคิด..ยิ่งกลุ้ม..โรครุมเร้า
บ้างงานเงิน..หนีหาย..ไปไร้เงา
บ้างจะเอา..เงินทอง..กองตรงไหน
212/23
อย่ามองแต่..คนที่..ดีกว่าเรา
แต่จงเอา..ใจใส่..ใครที่แย่
บ้างว่ารวย..นักหนา..คิดว่าแน่
กลับร่อแร่..แย่นัก..หนักกว่าเรา
212/24
หนักกว่าเรา..เอาชีวิต..ตัวเองเฉย
โธ่เพื่อนเอ๋ย..มีปัญหา..อย่าหุนหัน
ค่อยค่อยคิด..ฟันฝ่า..อย่าคิดสั้น
จงมุ่งมั่น..อดทน..จนพ้นผ่าน
212/25
จนพ้นผ่าน..แต่ละด่าน..ที่รอดัก
เอาจิตปัก..คงมั่น..ไม่หวั่นไหว
กฏแห่งกรรม..ถูกกระทำ..รู้ด้วยใจ
ก็เร็วไว..ยอมรับ..ไม่คับข้อง
212/26
ไม่คับข้อง..ขุ่นเคือง..เรื่องกรรมมัน
รู้เท่าทัน..จิตตน..อดทนไว้
ไม่อดทน..สู้กัน..ก็บรรลัย
หนทางไป..ขาดทุน..คุณทั้งหลาย
212/27
คุณทั้งหลาย..ก่อนสาย..จนเกินกาล
ตามใจนาน..เกินแก้..มีแต่ยับ
โอกาสดี..มีแต่ผู้..รู้ยอมรับ
ผู้เริ่มนับ..หนึ่งได้..ไม่มืดมน
212/28
ไม่มืดมน..หนทาง..ไม่มืดมิด
พาชีวิต..สู่ทาง..สว่างได้
ใช้สงบ..เยือกเย็น..เป็นบันได
ทนเดินไป..เดี๋ยวก็เห็น..เส้นทางตน
212/29
เส้นทางตน..เดินจน..เห็นจุดหมาย
ไม่เคยสาย..สำหรับผู้..สู้ชีวิต
ทำที่ถูก..ที่ดี..ไม่มีผิด
สุจริต..เท่านั้น..จงมั่นใจ
212/30
จงมั่นใจ..ในดี..มีศีลสัตย์
ปฏิบัติ..ในกรอบ..อันชอบธรรม
ก็ชื่อว่า..ไกลทุกข์..มีสุขนำ
ทำประจำ..จนคล่อง..จิตผ่องใส
212/31
ทุกชีวิต..คิดดู..ผู้เจริญ
ต่างก็เดิน..ไปตาม..กรรมกำหนด
แต่อดีต..ปัจจุบัน..ยันอนาคต
ผู้รู้กฏ..แห่งกรรม..ทำแต่ดี
212/32
ทำแต่ดี..มีค่า..มากที่สุด
เป็นผู้หลุด..จากตม..ที่ถมทับ
เป็นผู้ตื่น..จากฝัน..การไหลหลับ
เป็นผู้กลับ..สู่ทาง..อันเป็นธรรม
212/33
อันเป็นธรรม..ทางตรง..ไม่หลงทิศ
พาชีวิต..ก้าวล่วง..จากบ่วงกรรม
อันตัวเรา..นี่แหละสู..เป็นผู้นำ
เอาบ่วงกรรม..แสนหนัก..ดักตัวเอง
212/34
ดักตัวเอง..เอาไว้..ไม่รู้ตัว
เป็นแค่บัว..ใต้ตม..อันขมขื่น
ถ้าหากยัง..หลงอยู่..ไม่รู้ตื่น
ที่เหยียบยืน..แดนคน..ยังจนใจ
212/35
ยังจนใจ..แดนไป..ยิ่งต่ำลง
ถ้ายังคง..ก่อกรรม..ทำแต่ชั่ว
จงเป็นผู้..รู้บังคับ..กลับจิตตัว
ให้มันชัวร์..ว่าตน..ก้าวพ้นบ่วง
212/36
ก้าวพ้นบ่วง..ล่วงทุกข์..สิ้นรันทด
เป็นผู้รด..ด้วยธรรม..ประจำจิต
เมื่อกายยัง..ไม่ตาย..วายชีวิต
มีดวงจิต..ปลอดโปร่ง..โล่งสบาย
212/37
โล่งสบาย..แม้กาย..มีความแก่
หรือมีแต่..โรคา..มารุมล้อม
ก็รู้ทัน..ไม่หวั่น..ใจเตรียมพร้อม
เอาจิตน้อม..ขอขมา..ถ้าล่วงเกิน
212/38
ถ้าล่วงเกิน..ด้วยกาย..วาจาใจ
ประมาทไป..พลาดผิด..ด้วยจิตเขลา
ท่านจะพึง..ขึงโกรธ..ลงโทษเรา
พร้อมจะเอา..กายนี้..พลีชดใช้
212/39
พลีชดใช้..ให้หมด..กรรมผูกพัน
ชีพเราอัน..สูงค่านี้..ยอมพลีได้
หลงก่อเวร..สร้างกรรม..ทำเอาไว้
ยอมชดใช้..ตามโทษา..หาทางพ้น
212/40
หาทางพ้น..ค้นหา..อย่าทำผิด
ประคองจิต..ให้นิ่ง..ไร้สิ่งวุ่น
เจตนา..เราดี..มีแต่คุณ
เป็นต้นทุน..เดินทาง..ห่างอบายฯ
212/41
ห่างอบายฯ..ด้วยบุญ..คุณความดี
ตนยังมี..ศีลสัตย์..ปัจจุบัน
ไม่ขอทำ..ความชั่ว..ทุกสิ่งอัน
ไม่ผูกพัน..ชาติภพ..หวังจบกิจ
212/42
หวังจบกิจ..ใช้สิทธิ์..เดินทางตรง
เดินตามองค์..ภควัน..ในบั้นปลาย
เพื่อทุกด่าน..ผ่านตลอด..ไม่จอดป้าย
แดนสุดท้าย..พระนิพพาน..สถานเดียว
212/43
สถานเดียว..เท่านั้น..อันจิตมุ่ง
ตั้งใจพุ่ง..ตรงเป้า..เข้าไปหา
อุปสรรค..ขวากหนาม..ไม่นำพา
มีศรัทธา..เปื่ยมล้น..ค้นหาเอา
212/44
ค้นหาเอา..ทางเหมาะ..เฉพาะตน
แต่ละคน..ทางไป..ไม่เหมือนกัน
แต่ละจิต..ปัญญา..รู้เท่าทัน
แตกต่างกัน..ตามกำลัง..สั่งสมบุญ
212/45
สั่งสมบุญ..และบาป..หาบหนักเบา
ตามเป็นเงา..หาตน..จนตายจาก
ผู้มองเห็น..กองทุกข์..สุขหายาก
ปฏิบัติมาก..บำเพ็ญ..อยู่เป็นนิจ
212/46
อยู่เป็นนิจ..พูดทำคิด..ด้านกุศล
ต้องการพ้น..โลกา..ไม่มาเกิด
ชดใช้กรรม..ทำจริง..สิ่งดีเลิศ
เป็นผู้เปิด..ทางพ้น..หนทางไป
212/47
หนทางไป..ไม่กลับ..ลับนิรันดร์
รู้เท่าทัน..ชีวิต..ด้วยจิตตื่น
เจอเวรซ้ำ..กรรมซัด..รู้หยัดยืน
เป็นการคืน..ยุติธรรม..จากกรรมเก่า
212/48
จากกรรมเก่า..เราก่อ..เอาไว้เอง
กรรมบรรเลง..อย่างไร..ใจยอมรับ
ใช้จิตไม่..ด่างพร้อย..คอยกำกับ
เป็นผู้หลับ..เป็นสุข..แม้ทุกข์กาย
212/49
แม้ทุกข์กาย..จิตสบาย..เพราะปล่อยวาง
มองเห็นทาง..เดินไป..ไม่มืดมน
ทำแต่ชอบ..ประกอบกิจ..ล้วนกุศล
ก็ส่งผล..ปัจจุบัน..อันกรรมดี
212/50
อันกรรมดี..มีแต่สุข..ปัจจุบัน
กรรมตามทัน..แต่กาย..ใจสงบ
การร้อนรุ่ม..กลุ้มใจ..หาไม่พบ
ไร้การรบ..สุขสงบ..มีมาเอง
212/51
มีมาเอง..สุขสงบ..จบปัญหา
ใช้ปัญญา..จงอย่า..ใช้อารมณ์
จะมีสุข..สดชื่น..ไม่ขื่นขม
เพราะรู้ถม..บ่อกรรม..ตนทำมา
212/52
ตนทำมา..ปรากฏ..ทั้งบาปบุญ
ขอให้คุณ..ลองคิด..พิจารณา
อันปัญหา..ไม่ต้องการ..มันก็มา
เอาปัญญา..ของเรา..เข้าแก้ไข
212/53
เข้าแก้ไข..คือไม่..ผิดซ้ำซาก
ผู้ไม่อยาก..มากปัญหา..เข้ามายุ่ง
ง่ายคลี่คลาย..ไม่พัน..กันนังนุง
จิตไม่ปรุง..ย่อมสงบ..จบปัญหา
212/54
จบปัญหา..ใช่ว่า..จะหมดไป
รู้แก่ใจ..เดี๋ยวใหม่..ก็ตามมา
จะดีชั่ว..อย่างไร..ไร้ปัญหา
ท่องคาถา..ช่างมัน..ยันเอาไว้
212/55
ยันเอาไว้..อย่างอดทน..จนที่สุด
ที่มนุษย์..คนหนึ่ง..พึงทนได้
ผู้ยึดมั่น..ในดี..ไม่มีร้าย
เพื่อสุดท้าย..จบกิจ..ปิดบัญชี
212/56
ปิดบัญชี..หนี้กรรม..โดยธัมมะ
เอาชนะ..ด้วยธรรม..กรรมกุศล
เป็นผู้ใช้..ศีลนำ..บำเพ็ญตน
ทำไปจน..ใจเย็น..เป็นธรรมดา
212/57
เป็นธรรมดา..ธรรมชาติ..ไม่พลาดผิด
โดนสะกิด..ปัดทิ้ง..สิ่งกระทบ
เป็นผู้ไม่..หวั่นไหว..ใจสงบ
ก็ย่อมพบ..สุขสงบ..ความร่มเย็น
212/58
ความร่มเย็น..เป็นเครื่องหมาย..แห่งความดี
ของผู้มี..จุดหมาย..ไม่หวนกลับ
เรียกเป็นผู้..รู้ตื่น..ไม่ยืนหลับ
รู้จักจับ..อานาปา..นำพาตน
212/59
นำพาตน..จนที่สุด..ถึงจุดจบ
ยังสงบ..ร่มเย็น..มองเห็นธรรม
ไม่มีใคร..เคยชนะ..วาระกรรม
กายระยำ..เกิดแล้วตาย..ไปทุกที
212/60
ไปทุกที..มีทุกข์..เจ้าประจำ
มีเวรกรรม..ตามติด..ชีวิตนี้
ผู้รู้ตื่น..คิดได้..ไปเสียที
นิพพานมี..อย่าชักช้า..หาทางไป



Create Date : 21 พฤษภาคม 2559
Last Update : 24 พฤษภาคม 2559 13:10:40 น.
Counter : 304 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog