บนเส้นทางสายพระนิพพาน 211









บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 211
211/01
จิตของเรา..นี่แหละ..เป็นผู้รู้
แล้วพวกสู..ไปหา..ถึงที่ไหน
หาข้างนอก..ไม่ต้อง..มองข้างใน
อยู่ที่ใจ..ของตน..ค้นหาดู
211/02
ค้นหาดู..ระลึกรู้..อยู่เนืองเนือง
ไม่สิ้นเปลือง..อะไร..หายใจอยู่
สิ่งกระทบ..จบไว..เมื่อใจรู้
ถ้าเป็นผู้..ตื่นตัว..ไม่มัวหมอง
211/03
ไม่มัวหมอง..มองใน..ไปจนนิ่ง
ไม่ต้องวิ่ง..เที่ยวหา..ให้วายวุ่น
พิจารณา..จากใน..ใจของคุณ
ไม่ให้ขุ่น..ให้มัว..กลัวไม่ดี
211/04
กลัวไม่ดี..มีผล..ต่อตนแน่
หนทางแก้..รู้เข้าใจ..ในชีวิต
พิจารณา..เข้าไว้..ด้วยใจจิต
ไม่อยากผิด..พลาดซ้ำ..ตอกย้ำตน
211/05
ต้องย้ำตน..เป็นคน..มีแต่ทุกข์
ที่คอยรุก..อยู่เสมอ..เผลอไม่ได้
ผู้รู้จริง..รู้แท้..ไม่แพ้พ่าย
เป็นผู้ได้..กำไร..ที่ใจตน
211/06
ที่ใจตน..หลุดพ้น..จากครอบงำ
ด้วยแสงธรรม..นำถูกทิศ..คิดถูกต้อง
นิ่งสงบ..เมื่อพบ..เสียงร่ำร้อง
น้ำตานอง..มองเห็น..เป็นธรรมดา
211/07
เป็นธรรมดา..มองดู..รู้แน่ชัด
เอาจิตวัด..รู้ดี..นี่แหละใช่
เจอสูญเสีย..โศกศัลย์..ไม่หวั่นไหว
หนักแค่ไหน..ใจฝึกดี..ไม่มีกลัว
211/08
ไม่มีกลัว..ดุจบัว..โผล่พ้นน้ำ
สว่างล้ำ..เบ่งบานรับ..แสงอาทิตย์
คนจะชั่ว..จะดี..อยู่ที่จิต
ที่ได้สิทธิ์..คือจิต..ผู้ละวาง
211/09
ผู้ละวาง..ย่างเดิน..เจริญใจ
จิตข้างใน..ตัวรู้..อยู่เป็นสุข
แม้ข้างนอก..วุ่นวาย..กายมีทุกข์
จิตยังสุข..สงบเย็น..เป็นปกติ
211/10
เป็นปกติ..ธรรมดา..ถ้ามาเกิด
รู้ไว้เถิด..ที่นี่..มากมีทุกข์
รู้แล้วเปิด..เตลิดเลย..เสวยสุข
ผู้โดดคลุก..โลกโลกีย์..มีแต่จม
211/11
มีแต่จม..ติดหล่ม..อยู่บนโลก
กรรมตามโขก..ตามสับ..จับจนติด
มีแต่ความ..ฉิบหาย..กายชีวิต
ผู้รู้คิด..หนีพ้น..ไม่วนกลับ
211/12
ไม่วนกลับ..จิตจับ..พระนิพพาน
จะเนิ่นนาน..เท่าใด..ก็ไม่สน
เดินตามทาง..พระสุคต..ด้วยอดทน
การที่ตน..จะพ้นได้..ใช้ความเพียร
211/13
ใช้ความเพียร..พยายาม..ตามกำลัง
กายจะพัง..ไม่สน..ต่อบนได้
อยู่ข้างบน..เงินทอง..ไม่ต้องใช้
ส่วนใหญ่พ่าย..ความหลง..หล่นลงมา
211/14
หล่นลงมา..เพราะว่า..ไม่บำเพ็ญ
พออยู่เย็น..เห็นวิมาน..พลันลืมทุกข์
บนสวรรค์..วิวานดี..มีแต่สุข
จะแสนทุกข์..หมดบุญตน..หล่นลงมา
211/15
หล่นลงมา..เสวยกรรม..ตามโทษา
เคยทำมา..ก่อนเก่า..เขาคอยจ้อง
ลอยละล่อง..ลงมา..ก็อย่าร้อง
ที่ตนต้อง..ร่วงหล่น..ตนหลงเอง
211/16
ความงดงาม..ในชีวิต..คือคิดเป็น
มีความเย็น..เป็นรางวัล..อันทรงค่า
ผลบำเพ็ญ..รู้เห็น..ด้วยปัญญา
ผู้หันมา..ปฏิบัติ..รู้ชัดเจน
211/17
รู้ชัดเจน..บาปเวร..นั้นมีจริง
อันเป็นสิ่ง..ตนทำ..ข้ามชาติภพ
รับรองได้..หญิงชาย..ต้องประสบ
หนทางหลบ..บำเพ็ญ..จนเห็นธรรม
211/18
จนเห็นธรรม..ตามจริง..ในที่สุด
โอกาสหลุด..เพิ่มทวี..มีมากมาย
มุ่งหาทาง..ตัดตอน..ก่อนจะตาย
สุดเสียดาย..ถ้าประมาท..พลาดตายก่อน
211/19
พลาดตายก่อน..ผลัดผ่อน..ตลอดมา
เสียเวลา..ไปเปล่า..ไม่เข้าท่า
มัวหลงตัว..จนพลาด..โอกาสมา
ไม่ยอมคว้า..คิดว่า..ตนไม่ตาย
211/20
ตนไม่ตาย..ไม่มีดอก..บอกไว้ก่อน
ไอ้เรื่องผ่อน..เรื่องผลัด..ถนัดนัก
พอตายห่า..ถลาลง..คงตระหนัก
ประมาทนัก..สมน้ำหน้า..บ้าไปเลย
211/21
บ้าไปเลย..ชีวิต..มาติดหล่ม
ดันเพาะบ่ม..แต่ชั่ว..มากมัวหมอง
เจอความดี..เมินหน้า..ข้าไม่มอง
เห็นเพชรทอง..ไร้ค่า..ยิ่งกว่าไก่
211/22
ยิ่งกว่าไก่..กว่าเป็ด..ก็เสร็จกัน
อีกนานวัน..เหลือเกิน..ผู้เดินหลง
บอกข้างบน..มีวิมาน..ดึงดันลง
มีทางตรง..ดันอ้อมไป..ใครช่วยได้
211/23
ใครช่วยได้..บาปบุญตน..รับผลเอา
ตามเป็นเงา..บาปบุญ..คุณทราบไหม
จำไว้สู..ผู้รู้ดี..มีแต่ใจ
ตั้งอยู่ใน..ความดี..มีทางหลุด
211/24
มีทางหลุด..จากห่วง..บ่วงร้อยรัด
ตามผูกมัด..กายตน..บนโลกนี้
อย่าเอาจิต..ไปเกาะ..เพราะไม่ดี
กายนี้มี..แต่ทุกข์..คอยคุกคาม
211/25
คอยคุกคาม..ตามเอาเสื่อม..มายัดเยียด
ยังตามเบียด..ด้วยป่วยไข้..ไม่สบาย
มีโอกาส..ทุกยาม..คือความตาย
ทั้งหญิงชาย..เด็กผู้ใหญ่..ไม่ว่างเว้น
211/26
ไม่ว่างเว้น..เป็นธรรมดา..ผู้มาเกิด
ดูเองเถิด..ตามสื่อ..คือหลักฐาน
หรือกับคน..รอบข้างเรา..มายาวนาน
เห็นอาการ..พลัดพราก..ยากทำใจ
211/27
ยากทำใจ..ในสังขาร..การพลัดพราก
ทำใจยาก..ไม่อยากเอา..เรายิ่งได้
บอกว่าแก่..ไม่เอา..เราไม่ใช้
ก็ยิ่งให้..ทุกวัน..ไม่บรรเทา
211/28
ไม่บรรเทา..โดยแท้..แก่ไปหน้า
ไม่ชรา..ได้ไง..กายมันเฒ่า
ผมเคยดำ..แซมขาว..ออกเป็นเทา
ตัวตนเรา..ที่เห็น..เป็นธรรมดา
211/29
ชีวิตฉัน..และคุณ..รุ่นของเรา
เมื่อได้เอา..ความหลัง..มานั่งคิด
ต่างก็มา..แล้วไป..ใช้ชีวิต
ทั่วทุกทิศ..ชีวิต..ต่างดิ้นรน
211/30
ต่างดิ้นรน..ต่อสู้..อย่างเข้มข้น
เพื่อเป็นต้น..ไม้ใหญ่..ภายภาคหน้า
ต่างมุ่งหวัง..ตั้งใจ..ปรารถนา
สามสิบห้า..ปีพ้น..ผลออกมา
211/31
ผลออกมา..วายชีวา..สามสิบคน
เหลือผู้ทน..ร้อยกว่า..มายี่สิบสี่
ได้พบปะ..กันบ้าง..ครั้งละปี
ก็ยังดี..กว่าหาย..ไร้ข่าวคราว
211/32
ไร้ข่าวคราว..ขาดหาย..ตายหรือยัง
เล่าให้ฟัง..ช่วงชีวี..มีพลิกผัน
บอกเรื่องราว..ก่อนแยกย้าย..ตายจากกัน
เรื่องราวท่าน..มีคุณค่า..อย่าเก็บงำ
211/33
อย่าเก็บงำ..ชีวิตงาน..ที่ผ่านมา
เป็นตำรา..ยิ่งใหญ่..มากมายค่า
ผ่านงานหนัก..อุปสรรค..อีกนานา
กว่าจะมา..ถึงจุดนี้..ที่เหยียบยืน
211/34
ที่เหยียบยืน..ปัจจุบัน..เห็นมันแน่น
มันบ่แม่น..โชคช่วย..ด้วยผลงาน
ที่สะสม..เพาะบ่ม..มานมนาน
เป็นสะพาน..พาดผ่าน..ถึงวันนี้
211/35
ถึงวันนี้..ชี้วัด..ด้วยอะไร
วัดด้วยใจ..นิ่งสงบ..พบปัญหา
เปลี่ยนเป็นดี..จากร้าย..ใช้ปัญญา
เป็นผู้มา..หาสว่าง..เป็นทางไป
211/36
เป็นทางไป..ใจรู้คิด..พิจารณา
ด้วยปัญญา..ของตน..จนเคยชิน
เป็นผู้รู้..เพลิดเพลิน..เดินบนดิน
การอยู่กิน..เรียบง่าย..ไม่เรื่องมาก
211/37
ไม่เรื่องมาก..ยากจน..ทนทำงาน
ทำบุญทาน..ตามกำลัง..นั่งเป็นสุข
ถึงยามว่าง..ภาวนาไป..ใจไม่ทุกข์
การนั่งลุก..ยืนเดิน..ไม่เกินงาม
211/38
ไม่เกินงาม..ความสงบ..สยบไหว
หนักแค่ไหน..ไม่หวั่น..อันความทุกข์
ปรารถนา..หานิพพาน..ใจมันสุข
กรรมกระตุก..แค่กาย..ใจอย่าหวัง
211/39
ใจอย่าหวัง..วางผัง..ตั้งเป้าหมาย
ก่อนจะสาย..เกินกาล..นานเกินแก้
ปลุกสำนึก..ฝึกตน..เป็นคนแท้
ไม่ยอมแพ้..กิเลสลวง..บ่วงร้อยรัด
211/40
บ่วงร้อยรัด..มัดหลุด..จุดไม่ติด
หยุดสิ่งผิด..ชั่วบาป..ทราบแล้วหลบ
แม้กิเลส..ตัณหา..ตามท้ารบ
ก็ไม่พบ..อะไร..เพราะใจว่าง
211/41
เพราะใจว่าง..วางทุกสิ่ง..ทิ้งทุกอย่าง
เมื่อถอยห่าง..ชั่วมา..ปัญหาน้อย
เหลือแต่เวร..กรรมเก่า..เข้าเรียบร้อย
บาปเวรน้อย..หรือมาก..ยากจะพ้น
211/42
ยากจะพ้น..เป็นคน..มาใช้กรรม
ได้ฟังคำ..พุทธครู..ผู้รู้แจ้ง
ประกอบเหตุ..รับผล..ตนแสดง
ทรงแจกแจง..เป็นข้อข้อ..พอเข้าใจ
211/43
พอเข้าใจ..ต้นกำเนิด..การเกิดมา
ต่างพกพา..บาปบุญ..เคยตุนไว้
ถึงเวลา..กำหนด..ต้องชดใช้
จะดีร้าย..เพียงใด..ใจกำหนด
211/44
ใจกำหนด..กฏแห่งกรรม..นำเรามา
ธรรมดา..ของโลกเขา..ให้เรารับ
อันบาปบุญ..คุณเคยทำ..ตามกำกับ
เอาจิตจับ..แต่ดี..เดี๋ยวนี้เลย
211/45
เดี๋ยวนี้เลย..ให้เคยชิน..ด้วยยินดี
โดยให้มี..ศีลนำหน้า..มาคุมไว้
จนเป็นผู้..สงบเย็น..เป็นนิสัย
ต่อนี้ไป..ให้ศีล..รักษาเรา
211/46
วันพระใหญ่..ใจจิตสู..จงรู้ตื่น
เรื่องคนอื่น..ไม่ยุ่ง..มุ่งฝึกตน
เจอกระทบ..สงบนิ่ง..ไม่วิ่งชน
ศีลของตน..รักษา..หาแต่ดี
211/47
หาแต่ดี..มีแต่เย็น..เป็นอิสระ
ผู้ชำระ..ล้างจิต..ไม่ผิดหวัง
อันชีวิต..คิดถี่ถ้วน..ล้วนอนิจจัง
รอแค่พัง..เท่านั้น..อันกายเรา
211/48
อันกายเรา..เอาไป..ได้ที่ไหน
พอตายไป..ดับดิ้น..ก็สิ้นค่า
จงทำดี..ตอนยังอยู่..เถิดปู่ย่า
สูงล้ำค่า..เป็นยายตา..อารมณ์ดี
211/49
อารมณ์ดี..แย้มยิ้ม..อิ่มอกใจ
ไม่มีใคร..ถอยห่าง..ต่างเข้าหา
นั่นก็หลาน..ปู่ย่า..หลานยายตา
อยากไปมา..หาสู่..อยู่ประจำ
211/50
อยู่ประจำ..นำสุขตน..ไม่บ่นว่า
พอเจอหน้า..ถามทุกข์สุข..เหล่าลูกหลาน
ไม่ดุด่า..ว่าบ่น..จนรำคาญ
อยากอยู่นาน..ท่านสอนสั่ง..อย่างเมตตา
211/51
อย่างเมตตา..ปราณี..หวังดีเขา
ค่อยค่อยเอา..ดีใส่..ในผ้าขาว
เป็นการสอน..หลานลูก..ถูกเรื่องราว
ด่าปาวปาว..เป็นการไล่..ไม่ใช่สอน
211/52
ไม่ใช่สอน..ย้อนคิด..ผิดแต่ต้น
เพราะว่าตน..เอาแต่ใจ..ใช้อารมณ์
ไปข้างข้าง..คูคู..ไม่รู้ข่ม
ที่เพาะบ่ม..เอาไว้..ไร้ดีงาม
211/53
ไร้ดีงาม..ยามแก่..เอาแต่ใจ
ก็ยิ่งไกล..ยิ่งถ่าง..ห่างลูกหลาน
เอาแต่ใจ..ได้ไงเล่า..เขารำคาญ
ยิ่งอยู่นาน..ยิ่งทุกข์ยาก..มากน้ำตา
211/54
มากน้ำตา..โศกศัลย์..อันชีวิต
เมื่อยิ่งคิด..ยิ่งปวดใจ..ใครก็หนี
ถึงยามว่าง..ตั้งใจ..คิดให้ดี
ปัญหานี้..อยู่ที่เขา..หรือเราเอง
211/55
หรือเราเอง..ต้นตอ..ก่อปัญหา
พิจารณา..ให้ถ่องแท้..แล้วแก้ไข
ก่อนลูกหลาน..ที่มี..จะหนีไกล
เอาหัวใจ..ใกล้ลาลับ..กลับคืนมา
211/56
กลับคืนมา..ด้วยใจ..ที่ยินดี
โดยไม่มี..เงื่อนไข..จิตใสสด
ให้ลูกหลาน..กราบไหว้..เทใจหมด
เป็นผู้ปลด..ทุกข์ใจ..ได้ด้วยตน
211/57
ได้ด้วยตน..ไม่บ่น..ไม่จู้จี้
เป็นผู้ที่..ลูกหลาน..ต้องการพบ
อยากพูดคุย..จริงใจ..ไม่ใช่หลบ
เป็นผู้จบ..ชีวิตได้..ไม่ไร้ค่า
211/58
ไม่ไร้ค่า..ราคาคน..บนโลกา
เป็นผู้มา..แล้วสว่าง..เห็นทางไป
เป็นดวงจิตหมดจรด..งามสดใส
สามารถไข..ประตูตน..พ้นโลกา
211/59
พ้นโลกา..แดนโลกีย์..มีแต่ทุกข์
เป็นผู้ลุก..ขึ้นมา..หาเหตุผล
อันชั่วดี..ที่มี..ในตัวตน
เราเป็นคน..สร้างทำ..นำมันมา
211/60
นำมันมา..บนโลกนี้..หนีไม่ได้
มาแพ้พ่าย..สังขาร..บนโลกหล้า
อยากหลุดพ้น..ขึ้นข้างบน..กันเถิดหนา
ไปตามหา..พระนิพพาน..กันข้างบน



Create Date : 07 พฤษภาคม 2559
Last Update : 21 พฤษภาคม 2559 1:52:03 น.
Counter : 424 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog