บนเส้นทางสายพระนิพพาน 173
บนเส้นทาง

สายพระนิพพาน 173

173/01

เมื่อเวรกรรม..ตามไป..ยังไม่ถึง

พวกเขาจึง..ทำชั่ว..มัวเมาหลง

พอส่งผล..คนหยิ่ง..ทรนง

กลับนั่งปลง..ใบหน้า..น้ำตานอง

173/02

น้ำตานอง..มองเหตุการณ์..ที่ผ่านมา

ทำชั่วช้า..ไปได้..ถึงเพียงนี้

เมื่อรู้ตัว..หยุดแล้วหนอ..พอกันที

ยึดความดี..เป็นที่พึ่ง..ถึงที่สุด

173/03

ถึงที่สุด..มนุษย์หนึ่ง..พึงทำได้

เคยแพ้พ่าย..ให้ชั่ว..พันพัวไว้

จึงกระทำ..แต่ชั่ว..ไม่กลัวใคร

แล้วเป็นไง..ชั่วเพียงนิด..อย่าคิดทำ

173/04

อย่าคิดทำ..กรรมตามติด..ผิดเป็นครู

เมื่อเรารู้..ด้วยปัญญา..ว่าไม่ใช่

จึงกลับตัว..กลับตน..ฝึกฝนใจ

ทำจิตใส..ไม่สน..เริ่มต้นใหม่

173/05

เริ่มต้นใหม่..ไม่ใช่..แค่ต้นปี

ตื่นมาที..มีโอกาส..เริ่มต้นใหม่

ที่เคยพลาด..เคยผิด..คิดแก้ไข

เริ่มต้นใหม่..ได้ทันที..อย่ารีรอ

173/06

อย่ารีรอ..ลังเล..ทุ่มเทจิต

เคยทำผิด..คิดชั่ว..ทำตัวใหม่

พอทำดี..ไม่มีทุกข์..ก็สุขใจ

แล้วทำไม..หลงทาง..มาตั้งนาน

173/07

มาตั้งนาน..กายคืบคลาน..สู่ความตาย

จึงละอาย..ความชั่ว..เกรงกลัวบาป

เกิดมาค่อน..ชีวิต..จิตแสนหยาบ

ก่อแต่บาป..ไม่สิ้นสุด..หยุดเสียที

173/08

หยุดเสียที..ไม่มีดี..อะไรเลย

คงคุ้นเคย..ก่อกรรม..กระทำชั่ว

มากมีทุกข์..ทับถม..ตรมใจตัว

ผู้มืดมัว..พบแสงธรรม..นำสว่าง

173/09

นำสว่าง..กระจ่างใจ..ที่ในตน

ถ้าเป็นคน..ผูกโกรธ..โทษมากมี

เมื่อเป็นผู้..ไม่ยั้งคิด..ผิดทุกที

ต่างจะมี..กรรมผูกพัน..กันไปมา

173/10

กันไปมา..หาสิ้นสุด..หยุดยังไง

หยุดที่ใจ..เรานั้น..ทุกท่านเอ๋ย

ไปบอกใคร..ให้หยุดได้..ไม่มีเลย

พอเฉลย..หยุดที่เรา..เบาสบาย

173/11

เบาสบาย..กว่าจะได้..ต้องฝึกหัด

ต้องรู้ขัด..รู้เกลา..ใจเรานี่

แค่ศีลห้า..ก็แทบดิ้น..ศีลวิ่งหนี

จนเดี๋ยวนี้..สงบนิ่ง..ไม่วิ่งวุ่น

173/12

ไม่วิ่งวุ่น..คุ้นเคย..ไม่เลยเกิน

จะนั่งเดิน..ธรรมชาติ..แห่งมนุษย์

มีศีลธรรม..ประจำตัว..บาปชั่วหยุด

ตั้งใจฉุด..ใจตน..พ้นอบายฯ

173/13

พ้นอบายฯ..คลายโลภ..คลายโกรธหลง

เพียงประสงค์..ยังกาย..สบายจิต

มีเกินพอ..ก็เลี้ยงได้..หลายชีวิต

เมื่อเราคิด..เมตตา..ผู้มาเกิด

173/14

ผู้มาเกิด..มากมาย..ใช่แค่เรา

มองดูเอา..รายรอบกาย..มีใครบ้าง

พอนับไป..นับมา..ถึงตาค้าง

จะลาร้าง..ได้ไงเล่า..เราร่วมกรรม

173/15

เราร่วมกรรม..นำมาเกิด..อยู่เคียงใกล้

เพื่อจะได้..ใช้กรรม..ทำต่อกัน

บ้างส่งเสริม..บ้างฉุดดึง..ถึงผูกพัน

ชดใช้กัน..ไม่จองกรรม..ยิ่งกำไร

173/16

ยิ่งกำไร..ใจจิต..รู้ผิดถูก

เป็นผู้ปลูก..ต้นดี..มีดอกผล

พอเติบใหญ่..ได้อาศัย..ร่มเงาต้น

ช่วยผู้คน..พ้นทุกข์ได้..จากใจงาม

173/17

จากใจงาม..คุณความดี..มีในตน

จึงเป็นคน..มีคุณค่า..ขึ้นมาได้

ถึงเป็นคน..เดินไป..สู่ความตาย

ใจสบาย..หมดหน้าที่..หนี้ผูกพัน

173/18

หนี้ผูกพัน..จนถึงวัน..กายเราดับ

เป็นผู้หลับ..ทิ้งร่าง..วางสังขาร

จิตรับรู้..ว่าเป็นผู้..อยู่ไม่นาน

พอถึงกาล..ก็ทิ้งกาย..ตายจากกัน

173/19

แต่ละวัน..ขอท่าน..จงจารึก

ลงบันทึก..สิ่งดีดี..จดจารไว้

ถึงสิ้นปี..มาดูที..เป็นยังไง

ได้ปลื้มใจ..กับสิ่งดี..ที่ในตน

173/20

ที่ในตน..บนความดี..ที่บันทึก

ความรู้สึก..เสียใจ..อย่าจำจด

จงก้าวเดิน..ไปหน้า..อย่ารันทด

รู้จำจด..แต่ดีดี..มีแรงใจ

173/21

มีแรงใจ..ต่อสู้..รู้กำลัง

ชีวิตยัง..เปิดบัญชี..หาดีใส่

เพราะไม่รู้..จะตาย..นาทีใด

อาจเสียใจ..ไม่ทันทำ..กรรมตัดรอน

173/22

ขอให้เรา..มองหลัง..อย่างเข้าใจ

แล้วมองไป..ข้างหน้า..ศรัทธาล้น

มองรอบข้าง..ด้วยรัก..เมตตาคน

ทำให้ตน..มีค่า..เกิดมาที

173/23

เกิดมาที..พอมีดี..กับเขาบ้าง

เป็นผู้สร้าง..ทำดี..เพื่อหนีทุกข์

อันคนดี..ทำดีง่าย..ได้ความสุข

ถึงกายทุกข์..เขาสุขใจ..มั่นในดี

173/24

มั่นในดี..มีปัญญา..มีใจงาม

ผู้เดินตาม..พระสุคต..ย่อมสดใส

อันเป็นทาง..ผู้พบเห็น..ก็เย็นใจ

มองข้างใน..เป็นหลัก..เถิดนักธรรม

173/25

เถิดนักธรรม..หากำไร..ในการเกิด

รู้จักเปิด..หัวใจ..ใช้ปัญญา

หวังตีตั๋ว..สู่ที่ตัว..ปรารถนา

ผู้ค้นหา..จึงพบทาง..รู้วางใจ

173/26

รู้วางใจ..ในมรสุม..ที่รุมล้อม

ทำจิตพร้อม..น้อมรับ..ทุกปัญหา

ยังเป็นผู้..รู้คิด..พิจารณา

ใช้ปัญญา..ผ่านด่าน..รู้อ่านผล

173/27

รู้อ่านผล..รู้อดทน..รู้อดกลั้น

รู้มุ่งมั่น..ไม่ท้อแท้..แก้ปัญหา

คืออยู่อย่าง..คนที่..มีปัญญา

ไม่นำพา..อุปสรรค..มากขวากหนาม

173/28

มากขวากหนาม..ขวางกั้น..ไม่หวั่นไหว

จิตภายใน..รู้ท่า..ว่าเจอแน่

ท่านเจ้าเวร..นายกรรม..ท่านตามแจ

รู้เพียงแค่..กฏแห่งกรรม..ตามถามทวง

173/29

ตามถามทวง..ยุติธรรรม..กรรมเก่าตน

ต้องอดทน..เพราะไม่รู้..เป็นผู้หลง

เมื่อชีวิต..ได้เรียนรู้..เป็นผู้ปลง

จิตมั่นคง..ชดใช้เขา..ไม่เอาความ

173/30

ไม่เอาความ..ตามนี้..ผู้มีธรรม

เคยก่อกรรม..ทำเข็ญ..ต้องชดใช้

แม้ไม่รู้..เป็นผู้ก่อ..แต่ชาติใด

รู้อภัย..ใจสงบ..เพื่อจบเวร

173/31

เพื่อจบเวร..จบกรรม..ทำต่อกัน

ไม่พัวพัน..กรรมต่อ..ก่อกรรมใหม่

การถือโทษ..โกรธกัน..นั่นมันไฟ

มันไหม้ใคร..ก็ใจเรา..ไม่เอาแล้ว

173/32

ไม่เอาแล้ว..กายเนื้อ..เพื่อชดใช้

มากเลวร้าย..ตามหลอน..ย้อนกระหน่ำ

ขอเผ่นหนี..ดีกว่า..เข้าหาธรรม

ค่อยค่อยนำ..จิตเรา..ก้าวไปต่อ

173/33

ก้าวต่อไป..มั่นในดี..ไม่อ่อนล้า

ถูกทายท้า..นิ่งสงบ..สยบไหว

ไม่โต้ตอบ..บททดสอบ..ความนิ่งใจ

อยู่หรือไป..ถูกกระทบ..พบวิบาก

173/34

พบวิบาก..แก้ปัญหา..ด้วยสามารถ

ถึงผิดพลาด..ก็พร้อม..จิตน้อมรับ

ยามมืดมน..อดทนไว้..ใจไม่หลับ

คอยกำกับ..จิตตน..บนทางกรรม

173/35

บนทางกรรม..ล่วงเกินกัน..อุดตันทาง

พอจิตวาง..ถูกต้อง..ช่องทางเปิด

เดินไปสู่..หนทางไกล..ไร้กำเนิด

จิตประเสริฐ..เปิดทางใจ..กับสายธรรม

173/36

กับสายธรรม..สายธาร..อันชุ่มเย็น

ทางนี้เป็น..ทางไปสุด..เพื่อหลุดพ้น

เมื่อตีตั๋ว..ปลายทาง..เป็นของตน

ก็อย่าสน..ระหว่างทาง..นั่งเรื่อยไป

173/37

นั่งเรื่อยไป..ให้สุดที่..ตีตั๋วไว้

ปัญญาใช้..ไม่ให้หลง..ลงก่อนถึง

จงแน่นหนัก..ปักใจ..ให้เป็นหนึ่ง

ความลึกซึ้ง..คือรู้คิด..พิจารณา

173/38

พิจารณา..ทุกสถานี..ที่วิ่งผ่าน

แต่ละด่าน..ผ่านไปได้..ใช้ใจจิต

ไม่ยึดเกาะ..สิ่งใด..เมื่อได้คิด

แม้ชีวิต..เมื่อกายพัง..ก็ยังทิ้ง

173/39

ก็ยังทิ้ง..ไว้เบื้องหลัง..ฝังหรือเผา

เรื่องของเขา..ของใคร..มิใช่ฉัน

จะปล่อยให้..เหม็นบรรลัย..ก็ช่างมัน

เมื่อจบกัน..คืนโลกไป..ไม่ใยดี

173/40

ไม่ใยดี..ธาตุสี่..ที่ไร้ค่า

ถึงเวลา..ก็ต้องไป..ไม่ผูกพัน

ใกล้เวลา..เต็มที..ห่วงนี่นั่น

คือปิดกั้น..ทางตน..วนกลับคืน

173/41

วนกลับคืน..ไปสู่..เป็นผู้เกิด

แดนกำเนิด..ไม่แน่..อาจแย่กว่า

อาจเป็นสัตว์..หนูงู..แมวหมูหมา

อย่าคิดว่า..จะไป..ได้เหมือนเดิม

173/42

ได้เหมือนเดิม..ที่ไหน..ตายทิ้งร่าง

ไม่มีทาง..ดอกสู..ผู้หลงผิด

เพราะว่าความ..คิดเห็น..มันเป็นพิษ

ระงับจิต..คิดผิด..คิดใหม่ได้

173/43

คิดใหม่ได้..ใช้ปัญญา..แทนอารมณ์

ปัญญาคม..แทงเป็น..ย่อมเห็นผล

ทุกข์ทั้งหลาย..ตรองดูเถิด..เกิดจากคน

กระทำตน..ไร้ศีล..สิ้นธรรมเอง

173/43

สิ้นธรรมเอง..ไม่เกรงใคร..ละอายบาป

พูดจ้วงจ้าบ..ไม่ถูกใจ..ก็ไล่ฆ่า

กระทำตน..ดุจสัตว์ร้าย..ไร้ราคา

จึงเกิดมา..เพื่อทำลาย..ทำร้ายตน

173/44

ทำร้ายตน..ปิดหนทาง..จะเดินต่อ

ขุดหลุมบ่อ..ชาติภพ..ไม่จบสิ้น

พอขึ้นสูง..โดดลงตม..เป็นอาจิณ

ตายจมดิน..กินอาจม..สมแก่เหตุ

173/45

สมแก่เหตุ..ปฏิเสธผล..คงไม่ได้

ต้องชดใช้..กฏแห่งกรรม..เคยทำก่อ

ผลงานตน..คนขุด..ทั้งหลุมบ่อ

เอาไว้ล่อ..ให้ตนวก..มาตกเอง

173/46

มาตกเอง..ไม่ต้องเกรง..ใครกลั่นแกล้ง

ความรุนแรง..โหดร้ายนั้น..ท่านสานก่อ

ใช้ปัญญา..พิจารณา..ถึงต้นตอ

ถึงบางอ้อ..จองเวรกรรม..ทำกันเอง

173/47

ทำกันเอง..ตามอารมณ์..ไม่ข่มจิต

กระทำผิด..กันไปมา..น่าอดสู

กายไม่พัง..ก็ยังซ่า..กันน่าดู

ส่วนผู้รู้..ผู้ตื่น..ไม่ฝืนธรรม

173/48

ไม่ฝืนธรรม..กรรมกำหนด..ต้องชดใช้

จิตเคยร้าย..กลายเป็นดี..มีศีลคุม

มีสติ..ยับยั้ง..ไม่นั่งกลุ้ม

นายกรรมรุม..น้อมรับได้..ชดใช้กัน

173/49

ชดใช้กัน..จริงใจ..ไม่จองเวร

ถมโคลนเลน..หลุมบ่อ..ก่อทางใหม่

เคยก่อกรรม..ทั้งหมด..ขอชดใช้

สิ่งเลวร้าย..จบกันที..ชาตินี้พอ

173/50

ชาตินี้พอ..รอรับผล..ตนเคยทำ

การก่อกรรม..ต่อแต่นี้..ไม่มีแน่

เราจะยอม..ทนทุกข์..จุกจนแก่

ยอมนอนแผ่..เพื่อพ้นผ่าน..ด่านมนุษย์

173/51

ด่านมนุษย์..หลุดพ้น..หนทางใหม่

เดินทางใหญ่..ทางธรรม..ไปตามนี้

ไปตามทาง..แห่งกุศล..อันตนมี

ผู้ก่อดี..ประจำใจ..ไปทางตรง

173/52

ไปทางตรง..ไม่หลงทิศ..ปิดทางต่ำ

ทางที่ทำ..ด้วยใจ..ไปดีแน่

ผู้ชดใช้..ไม่จองเวร..เป็นทองแท้

เรื่องพ่ายแพ้..แก่ไฟ..ไม่มีทาง

173/53

ไม่มีทาง..เผาไหม้จิต..คิดดีงาม

ความต่ำทราม..สาดใส่..ไม่สะทก

เจอกำแพง..ความดี..ก็ตีตก

สกปรก..สาดใส่..ใจไม่เปื้อน

173/54

ใจไม่เปื้อน..เพื่อนมิตร..ใช้จิตเป็น

จิตก็เย็น..ชุ่มฉ่ำดี..ไม่มีขุ่น

ไม่จองเวร..จองกรรมใคร..ทำร้ายคุณ

นั่นคือบุญ..อภัยทาน..มันเต็มใจ

173/55

มันเต็มใจ..ให้อภัย..ใครทำเรา

ทั้งกรรมเก่า..กรรมใหม่..ใหญ่แค่ไหน

คงเป็นคน..เคยก่อกรรม..ทำเขาไว้

ขอชดใช้..ไม่จองเวร..ให้เป็นกรรม

173/56

ให้เป็นกรรม..ทำไมกัน..ฉันไม่เอา

หนทางเรา..ฝึกปฏิบัติ..ขัดเกลาจิต

ผู้ร่วมเกิด..แก่เจ็บตาย..คล้ายญาติมิตร

จงรู้คิด..พิจารณา..จนกว่าตาย

173/57

จนกว่าตาย..ใช้ชด..ให้หมดสิ้น

เวลาดิ้น..เฮือกสุดท้าย..สบายโปร่ง

ไร้นายกรรม..ตามทะเลาะ..มาเคาะโลง

เป็นผู้โล่ง..โปร่งสบาย..ตายตาหลับ

173/58

ตายตาหลับ..ไม่คับข้อง..หม่นหมองใจ

เป็นผู้ไป..ไม่ประมาท..ไม่หวาดกลัว

เป็นผู้ตัด..ไม่เหลือไว้..แม้ใยบัว

เพราะว่ากลัว..ถูกดึงกลับ..มารับกรรม

173/59

มารับกรรม..ไม่สนุก..ทุกข์ทั้งนั้น

เกิดดื้อรั้น..ลืมตัวใจ..ไม่เข้าท่า

ต้องร่วงตก..ลงนรก..ธารธารา

ต้องกลับมา..เริ่มใหม่..ไมเอาแล้ว

173/60

ไม่เอาแล้ว..ชาติภพ..จบกันที

ใช้ความดี..หนีไป..ใจผ่องแผ้ว

ไปที่ไร้..ขุ่นเคือง..คือเมืองแก้ว

เมื่อไปแล้ว..เรื่องถอยหลัง..อย่าหวังเลย



















Create Date : 20 มีนาคม 2557
Last Update : 22 มีนาคม 2557 6:55:16 น.
Counter : 482 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



มีนาคม 2557

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
17
18
19
21
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
All Blog