Group Blog
 
 
ตุลาคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
4 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
ทำเพื่อเธอ

เวลาว่าง ที่ผมมีให้เธอ มันไม่เคยจะตรงกับที่เธอต้องการ.. เธอมักจะบ่นผมว่า หายใจเป็นงาน

ครับ..ผมทำงานเยอะมาก แต่ไม่ใช่งานแบบนั่งออฟฟิส หรืองานประจำทั่วไป เป็นงานของผมเอง งานที่ผมอยากทำ งานที่เข้ามา แล้วผมเลือกจะทำ ผมจึงทำ ทำแค่ในสิ่งที่รัก และรักจะทำในสิ่งที่ต้องการ..เท่านั้น

แต่ยังสร้างความแตกต่างด้านเวลาให้ผมและเธออยู่เสมอ เธอมักจะบอกว่า อยากให้ผมว่าง ในเวลาที่เธอว่าง เพื่อเราจะได้แชทกัน ตอบเมล์เธอบ้าง หรืออย่างน้อย อ่านที่เธอเขียน..ผมพยายามแล้ว

ผมอ่านทุกครั้งที่เธอเขียน เพราะผมทราบว่า เธอตั้งใจ เธอมีความสุขเมื่อได้ระบายออกเป็นตัวหนังสือ เธอเป็นคนที่ใช้ภาษาได้ดีคนหนึ่ง..ทำให้คนอื่นรู้สึกลื่นไหล อบอุ่นไปกับท่วงทำนองที่เธอกำลังบอกเล่า..ผมชอบอ่านตัวหนังสือของเธอ

ช่วงเวลาหนึ่ง เธอทำให้ผมอ่าน และบอกเสมอว่า ทำให้ผมเท่านั้น.. แต่ห้องรับแขกของเธอ ไม่ได้ระบุว่า มีเฉพาะผมเท่านั้นที่แวะเข้าไปได้..มันเปิดกว้าง เพื่อรับทราบความคิดเห็น คำแนะนำต่างๆ มีความซับซ้อนอีกมากมายในสถานที่ ที่ผมไม่คุ้นเคย.. ผมเหมือนคนอื่น ในที่ ที่คนพลุกพล่าน ผมเหมือนคนที่ไม่เหมาะกับที่แห่งนั้น..แต่เธอคงไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไม..ผมถึงไม่ค่อยเข้าใจแบบที่เธอต้องการ

อาจเป็นความแตกต่าง ของเวลา ที่ทำให้ผมกับเธอ เริ่มห่างกันบ้าง แต่ไม่ได้ทำให้เราสองคนถึงกับตัดขาดการติดต่อ..ด้านอื่น..ผมกับเธอยังคงสื่อสารไร้สายได้ตลอดเวลาที่ต้องการ

เรื่องราวมากมาย ผ่านเข้ามาในส่วนของเธอ มีคนมากเกินไปที่ทำให้เธอสับสน มีเรื่องราวที่มากระทบจิตใจของเธอกระทันหัน..ทำให้เกี่ยวเนื่องกับผม..ซึ่งไม่คิดสักนิดว่า การใช้คำสนุกเพียงไม่กี่คำ กับสถานที่แปลกไปนั้น จะสร้างความไม่พอใจให้กับเธอได้มากมายแค่นั้น...

หนนี้..ความไม่เข้าใจของเธอ โหมกระพือได้เร็ว และแรง ยิ่งกว่าครั้งใดๆ ที่เราขัดใจกัน .. ผมไม่อยากโทษว่า เวลาทำให้ผมกับเธอแตกต่างกัน ทำให้ผมไม่สามารถปรับความเข้าใจกับเธอได้ทันท่วงที ด้วยภาระหน้าที่ตามตารางที่มีอยู่

ผมกลับมาในเวลาว่างตามที่เคย..แต่หนนี้ เธอปฎิเสธที่จะรับฟังความเห็นของผม หรือคำอธิบายใด ใด..สร้างความกังวลให้ผมมากมาย เมื่อได้ทราบว่า เธอเข้าใจผมผิด ผิดในแบบที่ผมเองยังไม่รู้ตัว ว่าได้ทำอะไรให้เธอคับข้องใจได้แบบนั้น

แต่เธอ ยังคงเป็นคนที่ผมรู้จัก ยังคงเป็นหญิงสาวที่ผมเข้าใจ..เธออารมณ์เสียได้ไม่นาน..หลังจากนั้น ความอ่อนโยนของเธอก็กลับมา และหันมาคุยกับผมแบบมีเหตุผลขึ้น..เธอขอโทษ และบอกกับผมเพียงว่า เธอสับสน และในเวลาที่เธอสับสน ผมไม่อยู่ร่วมรับรู้..ผมไม่มีแม้ตัวอักษรที่เธออยากเห็น..ผมเหมือนคนผิดที่ไม่มีทางแก้ไขใดๆ แต่..เรื่องมันผ่านไปแล้ว..เธอบอกแบบนั้น

เธอยังขอโทษอีกว่า หากทำได้ เธอคงไม่ให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับผม หรือเกิดขึ้นเลยระหว่างความสัมพันธ์ของเรา..เธอทราบดีว่า ผมเองก็ไม่เข้าใจเท่าไรนักกับความปรวนแปรของอารมณ์หญิง..นอกจากนั้นเธอยังคงใจดี ที่จะขอโทษแทนเพื่อนๆ ของเธอ..เพื่อนที่เธอเพิ่งเคยรู้จักในโลกใหม่..ที่ใช้ภาษาส่อไปในทางต้องการทำลายร้างความสัมพันธ์ของเราสองคน..แบบที่ผมเองไม่เคยคาดว่า จะได้พบ หรือแม้แต่เธอเองยังตกใจ ที่ทำไม คนแบบผม อดทนที่จะอ่าน หรือ ทำละเลยราวกับว่า ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย

ผมบอกกับเธอเสมอว่า สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ..ผมไม่อยากเห็นเธอของผม เศร้าใจ ไปกับเรื่องราวที่นึกเอง คิดเอง และสรุปเองด้วยกลุ่มคนเพียงไม่กี่คน .. ผมไม่อยากโทษเพื่อนๆ ที่รักเธอ..เธอเป็นคนน่ารัก ใครๆก็สมควรจะรักเธอได้

เพื่อนของเธอ ที่เธอบอกเล่าให้ผมทราบ นับว่าเป็นคนดีทีเดียว ที่พอทราบความรู้สึกของเธอจริงๆ ก็หยุดที่จะก้าวก่ายเรื่องที่นับเป็นโลกส่วนตัวของเธอเอง..ผมนับถือการให้เกียรติและการละเว้นการกระทำที่คล้ายจะเหมือนการล่วงล้ำสิทธิส่วนบุคคล..ผมจึงนับถือพวกคุณไปพร้อมๆกัน

ณ เวลานี้ เธอของผม..ปรับเปลี่ยนหน้าที่การงานใหม่..นี่คงเป็นอีกเรื่องราวใหญ่โตในชีวิตของเธอที่มี และบอกว่าผมไม่ได้อยู่ร่วมรับทราบว่ามันได้เกิดขึ้น หรือจะเกิดขึ้นในวันนี้..ผมอยากขอโทษที่ผมเหมือนละเลยที่จะดูแลความรู้สึกเธอ..

เธอของผมต้องเดินทางไกล ต้องย้ายจากแหล่งพำนักเดิม เพื่อค้นหาความก้าวหน้าในชีวิต เพื่อทำในสิ่งที่เธอมีความรู้ เพื่อประยุกต์ความสามารถทั้งศาสตร์และศิลป์ให้เหมาะเจาะกับอาชีพใหม่ที่เธอตั้งใจ..ผมเอาใจช่วยคุณเสมอ

เมื่อเธอมีบทบาทใหม่ให้รับผิดชอบ..เค้าลางของความวุ่นวายในการงาน ได้ตามเธอมา..เธอบอกกับผมว่า หนนี้เธอคงเข้าใจ อะไรได้ดีขึ้น..กับคำว่า "ไม่ว่าง" หรือคำว่า "งานยุ่ง"..เพราะแม้เธอต้องการจะปลีกเวลามาทำในสิ่งทีเธอคุ้นเคย หรือ สนใจแบบที่เธอเคยทำได้บ่อยๆ ทุกวัน..ยังยากเกินไปที่จะหาเวลา..

ผมทำได้แค่ เอาใจช่วยให้ เธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานที่เธอได้เลือกแล้ว .. เริ่มต้นใหม่ ด้วยจิตใจสดใส ผมจะอยู่ตรงนี้ ในที่ ที่คุณจะหาผมได้..ผมจะอยู่เคียงข้างใจคุณ ในแบบที่คุณต้องการ..ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่คุณเปิดมา คุณจะได้อ่าน ได้พบกับตัวหนังสือที่คุณคาดหวังว่าจะได้พบ..

ผมทำได้เพียงแค่นี้..เพื่อเธอ..ที่ผมรู้สึกว่า มีค่าเกินกว่าจะบรรยายลงในไดอารี่แห่งนี้..หนหนึ่งผมเคยบอกกับเธอว่า หากให้ผมเลือก ผมเลือกเธอ ดีกว่า จะเลือกเล่นอินเตอร์เน็ตคนเดียว..หนนี้ ผมคงทำให้เธอยิ้มได้บ้าง .. เพราะเธอเคยบอกอยากอ่าน ในสิ่งที่ผมจะเขียน ในแบบที่ เขียนถึงเธอเท่านั้น

เธอของผม ไม่ใช่คนใจแคบหรอกครับ..แค่เธอหวังว่า คนแบบผมจะทำได้ ในสิ่งที่เธอเคยทำให้...แค่สักเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี..วันนี้ผมทำ..เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเธอ



14.19 น. วันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน 2547










เพลงนี้ ของนักร้องคนนี้ ที่เธอชอบ.. หนนี้ ขอมอบให้เธอ ที่ผมอยากให้กำลังใจ ให้เธอเข้มแข็ง และประสบความสำเร็จ...ในทุกเรื่องจริง...ของชีวิต














Create Date : 04 ตุลาคม 2548
Last Update : 4 ตุลาคม 2548 9:14:40 น. 0 comments
Counter : 116 Pageviews.

เจ้าทานตะวัน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เจ้าทานตะวัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.