With out you the world is no meaning
ยินดีต้อนรับ...เข้าสู่Blog ตานนท์...คนไม่หวาน
ปริศนา ว.ณ. ประมวญมารค

คุยกันนิดหนึ่ง


เมื่อเช้านี้เองครับ หลังจากทำภารกิจอยู่หลังบ้าน(ซักผ้า)ก็ได้ยินเสียงเรียกอยู่หน้าบ้าน “มีใครอยู่บ้างใหมครับ”(ถ้าไม่มีแล้วเรียกทำไม) แล้วผมก็โผล่หน้าดำๆไปดูว่าใครมา พอเจอเขาก็พูดว่า “สวัสดีครับจำผมได้ใหมครับ(ใครฟะญาติฝ่ายใหนเนี๊ย)ผมเป็นผู้สมัครจากพรรค.......พาทีมงานมาแนะนำตัวครับ”(โหสี่ปีเจอครั้งใครมันจะจำได้ฟะ) ถ้ามีอะไรให้ผมรับใช้บอกมาได้นะครับ(ถ้าไปหาจริงๆจะเจอใหมอะ)แล้วเขาก็ช่วยกันพูดๆๆๆแล้วก็จากไป เราได้แต่ฟังพูดไม่ทันเลย สมกับเป็นผู้สมัครจริงๆ แหม่นึกว่าเซลมาขายของเสียอีก แต่ก็ดีครับตั้งแต่ประกาศเลือกตั้งก็มีพรรคนี้แหละที่มาแนะนำตัวเป็นๆ (ใหว้กราด) พรรคอื่นมีแต่รูปติด แล้วหมู่บ้านอื่นเป็นอย่างนี้กันใหมครับ แต่ที่หมู่บ้านที่ผมอยู่นี้เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่มีการเลือกตั้งไม่ว่าจะเลือกตั้งอะไรแล้วคุณๆ จะเลือกใครกันครับ มีผู้สมัครและพรรคอยู่ในใจกันบ้างใหม สำหรับผมแล้วมีพรรคที่ชอบ แต่ไม่ชอบผู้สมัคร กับชอบผู้สมัครแต่ไม่ชอบพรรค ยังไม่รู้ทำงัยดีเลยครับ แล้วก็จบการบ่นไป เราก็มาอ่านรีวิวนิยายกันดีกว่าครับ วันนี้เอาผลงานการเขียน “ว.ณ.ประมวญมารค”มาฝากครับ พระองค์หญิงท่านมีผลงานที่ผมเคยอ่านมา2เรื่องเองครับ(ใครเคยอ่านเรื่องอื่นบอกด้วยครับ) วันนี้เอามารีวืวให้อ่านเรื่องเดียวก่อน แล้วถ้าหาอีกเรืองเจอ จะเอารีวิวมาให้อ่านอีกที่ครับ มาติดตามเรื่องกันเลยดีกว่าครับ
…………………………………………………………………………...

พิศรูปก็เลิศลักษณ์ พิศพักตร์เพ็ญผ่อง

พิศองค์ลออองค์ พิศมาดสวาดิ์หมาย



ปริศนา


มาเปิดตัวกันทีหัวหินกับครอบครัวสุทธากุล ที่มีคุณนายสมรกับลูกทั้งสามของเธอ เธอได้รับโทรเลขแจ้งมาว่าลูกสาวคนเล็กที่จากไปอยู่กับอาได้เดินทางมาถึงในเช้าวันรุ่งขึ่น จึงจำเป็นต้องเดินทางกลับโดยเร็ว ลูกสาวคนเล็กที่จะกลับมาได้จากเธอไปตั้งแต่ลูกสาวของเธอได้เจ็ดขวบ โดยน้องของสามีเธอได้ขอเธอใว้ตั้งแต่เกิด แล้วฝากเธอเลี้ยงใว้จนเจ็ดขวบเขาถึงมารับไปอยู่และเรียนที่อเมริกา แล้วตั้งชื่อว่า “ปริศนา” เพราะปริศนาได้เกิดมาหลังที่พ่อของเธอได้เสียชีวิตไปแล้วถึง6เดือน และถึงตอนนี้เขาได้ส่งคืนมาให้เธอ หลังปริศนาเรียนจบ ปริศนาได้พบแม่และพี่ๆของเธอ เธอดีใจมาก และมีของมาฝากแม่และพี่ของเธอ หลังปริศนากลับมาอยู่บ้านเธอก็ไม่มีอะไรทำ เอเลยรู้สึกเบื่อมาก(เป็นคนอยู่นิ่งไม่เป็น) จนกระทั้งพี่สาวของเธอได้เล่าว่า “คุณป้าสงวน” เพื่อนของแม่เธอที่เป็นครูใหญ่อยู่ “โรงเรียนสิกขาลัย”ได้มาบ่นที่ร้านว่าแหม่มที่สอนภาษาอังกฤษได้ขอลาออกไปแต่งงาน ตอนนี้ยังไม่มีครูสอน ปริศนาได้ฟังก็ดีใจมาก บอกให้แม่พาไปหาป้าสงวน หลังจากนั้นปริศนาได้ไปเป็นครูประจำชั้น “ห้องพิเศษ1” ที่มี “หม่อมเจ้าหญิงรัตนาวดี” ทรงเรียนอยู่ด้วย ปริศนาได้พบกับ “ประวิช”ที่สนามเทนนิส ประวิชติดใจปริศนามาก จึงอาสาพาส่งเธอที่บ้าน ส่วนประวิชนั้นพักอยู่ที่ “วังศิลาขาว”กับ “หม่อมเจ้าพจน์ปรีชา” มีวันหนึ่งประวิชได้มาหาปริศนาแต่กับได้พบกับ “อนงค์” ประวิชดีใจมากที่เขาได้พบเธออีก(เคยเจอกันที่หัวหินแต่ผมไม่ได้เล่าฮิฮิ) แล้วได้รู้ว่าอนงค์นั้นเป็นพี่ของปริศนานั้นเอง หลังจากนั้นประวิชได้มาหาปริศนาบ่อยๆ ประวิชได้ชวนปริศนาไปเล่นเทนนิสที่วังศิลาขาว ปริศนาได้พบกับท่านชายพจน์ และปริศนาได้แข่งเทนนิสกับท่านชายพจน์ด้วย วันหนึ่งปริศนาได้ไปเก็บสุนัขมาเลี้ยงตัวหนึ่ง แต่แม่ของเธอไม่ยอมให้เลี้ยง ประวิชรู้เขาเลยอาสาเอาหมาไปเลี้ยงให้เอง ปริศนาดีใจมาก จนวันหนึ่งเธอได้วิ่งเล่นกับสุนัขของเธอ(สุนัขไปๆมาๆครับ) แล้วสุนัขของเธอได้วิ่งตัดหน้ารถของท่านชายโดยประวิชนั้งมาด้วย จนรถชนตายไป พอท่านชายเห็นว่าตายแล้วเลยขับรถกลับ ปริศนาโกรธมากหาว่าท่านชายชนสุนัขเธอแล้วหนี เวลาผ่านไป(ขีเกียจเล่ากากๆๆ) จนกระทั้งวันหนึ่งประวิชได้มาขออนุญาตพาปริศนาและพี่สาวของเธอไปปาร์ตี้ที่วัง หลังจากรับประทานอาหาร ท่านชายได้ชวนทุกคนไปสโมสร ที่สโมสรปริศนาได้เต้นรำกับท่านชายเพลงแรกและเพลงสุดท้ายด้วยกัน วันรุ่งขึ่นท่านชายได้ให้ประวิชไปชวนสาวๆไปเที่ยวเรือ แต่คนอื่นยังง่วงนอนเลยไม่ไป มีปริศนาไปคนเดียว ปริศนา ท่านชาย ประวิช ได้ไปเที่ยวทางเรือและได้ไปนั้งเล่นที่วัด ปริศนาเห็นโบสถ์สวยเลยชวนประวิช แต่ประวิชไม่ไป ท่านชายเลยไปแทน ท่านชายและปริศนาได้ใหว้พระในโบสถ์ด้วยกัน วันหนึ่งท่านชายได้ให้ประวิชไปขออนุญาตคุณนายสมรว่าขอยืมตัวลูกสาวของเธอ ไปตอนรับแขกเพื่อนของท่านชายที่มาเที่ยว แขกท่านชายติดใจปริศนามาก จนประวิชรู้สึกหึงมากได้บ่นกับอนงค์ตลอด อยากให้แขกพวกนี้กลับไปเร็วๆด้วย จนวันหนึ่งประวิชได้ให้รถมารับปริศนาไปโปโลคลับ เธอได้เห็นม้าตัวหนึ่งตัวสีขาวสวยมาก ท่านชายบอกว่าม้าตัวนี้มันพยศมากใครๆก็ไม่กล้าขี่ เธอบอกน่าขี่จัง ท่านชายเลยถามว่าจะขี่ใหม ถ้าขี่จะไปเอามาให้ จึงเกิดการท้าทายกันขึ่น หลังจากนั้นท่านชายได้ไปบอกให้คนจุงม้ามาให้ แล้วปริศนาได้ขี่ม้าตัวนั้น ท่านชายตกใจมากไม่คิดว่าปริศนาจะกล้าขนาดนั้น หลังจากนั้นปริศนาได้บังคับม้ากลับมา ท่านชายเลยรู้ว่าปริศนาขี่ม้าได้เก่งมาก จนกระทั้งถึงวันไปเที่ยวทางเรือกัน หลังจากรับประทานอาหาร เต้นรำ และเข้านอน (เล่าย่อๆเลยละกัน)แต่แหม่มกับปริศนายังไม่หลับเลยขึ่นไปดูดาวกันบนดาดฟ้าเรือ พออยู่ไปไม่นานแหม่มก็ง่วงนอนเลยขอไปนอนก่อน หลังแหม่มลงไปไม่นาน ปริศนากำลังจะลงไปแต่พอดีกับพบท่านชายเสียก่อน ท่านชายเลยบอกว่าอย่าเพิ่งลงไปอยู่เป็นเพื่อนกันก่อน แต่ปริศนาบอกว่าหนาวท่านชายเลยประทานฉลององค์คลุมให้ปริศนา หลังจากนั้นท่านชายได้คุยกันเกี่ยวกับท่านหญิงรัตนา โดยปริศนาบอกว่าน่าจะส่งให้ท่านหญิงรัตนาอยู่โรงเรียนประจำ เหมือนคนอื่นๆเขา หลังจากที่คุยกันสักพัก ปริศนาได้ขอตัวไปนอนโดยลืมคืนฉลององค์คลุมคืนให้ท่านชาย โดยเธอเอาไปห่มนอนด้วย จนวันต่อมาท่านชายได้ทำตามคำแนะนำของปริศนา ได้พาท่านหญิงรัตนามาฝากป้าสงวน โดยให้เป็นนักเรียนประจำ ตอนแรกท่านหญิงรัตนาไม่ยอมจะหนีกลับ แต่โดนปริศนาปราบ(ตรงนี้ไม่เล่าครับไปหาอ่านเอาเองฮิฮิ)จนทั้งรักและกลัวครูปริศนาเลย จนถึงวันเกิดปริศนาปีที่20(เด็กมาก)ท่านชายได้ประทานสุนัขมาให้แทนตัวที่ท่านชนตาย ปริศนาดีใจมากเพราะเธอเคยเลี้ยงที่อเมริกา ประวิชให้สร้อยข้อมือพร้อมจี้รูปหัวใจ(จะกล่าวที่สำคัญๆนะครับ) จนถึงปิดเทอมครอบครัวสุทธากุลได้ไปเที่ยวหัวหินโดยพักบ้านหลังหนึ่ง ทางท่านหญิงรัตนาก็ได้มาเที่ยวเหมือนกัน แต่ท่านชายไม่ได้มาจนกระทั้งท่านหญิงได้เขียนจดหมายไปเล่าความสนุกและได้ชวนท่านชายมาเที่ยว จนกระทั้งท่านชายเดินทางมาปริศนาดีใจมาก วันหนึ่งท่านชายได้ให้ให้มหาดเล็กไปรับปริศนาเพราะนัดกันไปเที่ยว แต่ปริศนาได้โน้ตกลับมาให้บอกกำลังแย่ ท่านชายเลยงงเลยไปหาปริศนาที่บ้านพัก จนไปพบว่าวันนี้ใครอยู่เลย เธอต้องเฝ้าบ้านและต้องทำอาหารกลางวันใว้รอพวกที่จะกลับมา แต่เธอทำอาหารไม่เป็นเลย ท่านชายได้รู้เขาเลยช่วยทำกับข้าวให้ ปริศนาดีใจมาก ท่านชายก็ลากลับไป ตกกลางคืนมีงานเลี้ยงฉลองวันเกิดท่านหญิงรัตนา ท่านชายได้เปิดบอลล์กับท่านหญิงรัตนาโดยไม่เลือกผู้หญิงอื่นท่านชายกลัวคนครหา วันรุ่งขึ่นให้มหาดเล็กไปบอกปริศนาว่าชวนไปเล่นกอล์ฟ ปริศนาตอบตกลง แล้วท่านชายก็มาบอกว่าพรุ่งนี้จะกลับกรุงเทพแล้ว ท่านชายบอกว่าจะต้องไปเชียงใหม่ต่อ ปริศนาตกใจ แต่ท่านชายบอกวันนี้จะอยู่กับปริศนาทั้งวัน ก่อนลาจากกันปริศนาบอกว่าพรุ่งนี้จะไปส่งท่านชาย แต่ท่านชายได้เดินทางออกจากหัวหินแต่เช้ามืด โดยเขียนจดหมายมาให้ปริศนา พอปริศนาได้อ่านจดหมายก็ทำหน้าเศร้าในตอนแรก แต่พออ่านไปก็ยิ้มสดใสเหมือนเดิม โดยท่านได้บอกว่าถ้าปริศนามาส่ง ท่านชายกลัวใจอ่อนและเสียงานที่ต้องไป และสัญญาว่าถ้าเจอกันจะคุยเรื่องที่ค้างใว้ให้จบ(เรื่องไรหาอ่านเอาเองครับก๊ากๆๆ)แล้วปริศนาก็กลับกรุงเทพ ก่อนเปิดเรียนวันหนึ่ง ประวิชได้มาบอกรักปริศนา แต่ปริศนาบอกประวิชว่าเธอชอบเขาแค่เพื่อน ไม่ได้รักแบบชู้สาว ประวิชเสียใจมากได้ไปขอร้องให้ท่านชายช่วยพูด ท่านชายสงสารประวิชได้ไปช่วยพูดให้ แต่ท่านชายและปริศนากับทะเลาะกัน ปริศนาโกรธท่านชายมาก ท่านชายจะสามารถคืนดีกับปริศนาได้หรือไม เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามความรักและอุปสรรคต่างๆของทั้งคู่ได้กับ “ปริศนา”ผลงานของ “ว.ณ. ประมวญมารค” กันได้ครับ

ขอบอกหน่อยครับ

เรื่องนี้เป็นนิยายที่รีวิวยากมากเลยครับ แล้วยังมีตัวละครเยอะอีกตั้งหากเนื้อเรื่องยาวและมีหลายคู่อีกด้วย แล้วที่รีวิวมานี่ยังไม่จบเล่ม1เลยครับ แต่ผมรีบจบก่อนเดี๋ยวมันจบไม่ลง ถ้าใครไม่เคยอ่านก็ลองไปหาอ่านดูนะครับ ร้านเช่าไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะมีใหม(ผม3ร้านมีร้านเดียว)ถ้าซื้อตรงสวนจตุจักรน่าจะมีครับ เล่มที่ผมอ่านอยู่นี้พิมพ์พ.ศ.2530 สำหรับใครที่เคยดูละครทางวิกหมอชิต ที่ติ๊ก เจษดาภรณ์ เล่นนะครับบอกว่าไกล้เคียงบทประพันธุ์(เคยดู) แต่มันไม่ละเอียดมาก ไม่เหมือนอ่านหนังสือครับ แล้วเดี๋ยวผมหาผลงาน ของพระองค์หญิงพบจะเอามารีวิวให้อ่านครับ ขอไปติดตามดูก่อนว่ามีใหม อ้อลืมบอกชื่อเรื่องครับเรื่อง “เจ้าสาวของอานนท์”กับ “รัตนาวดี”นะครับ


ทรวดทรงนงเยาว์เพราพริ้ง
ทุกสิ่งหมายเหมือนเลื่อนหล้า
เกศแก้มแช่มชื่นรื่นตา
เกศาสวยสมกลมกลืน


แล้วพบกันใหม่ครับ




Create Date : 26 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 26 พฤศจิกายน 2550 21:40:21 น. 5 comments
Counter : 357 Pageviews.

 
สำหรับตัวเอง มีพรรคการเมืองอยู่ในใจแล้วค่ะ แต่ต้องดูให้แน่อีกที
ครั้งก่อน ๆ เวลาหาเสียง เค้าจะมาตามบ้าน
พอเลือกไปแล้ว ได้เป็นสส.แล้วก็ ไม่มาอีกเลย
เรื่องปริศนา ชอบที่เป็นละครด้วยค่ะ ที่หมิวลลิตาเล่น


โดย: GLASS OF WINE วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:42:07 น.  

 
GLASS OF WINE - ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมชม รุ่นหมิวนี่สงสัยยังอยู่ต่างจังหวัด(บ้านนอก)ทีวียังไม่มีละมั้ง เลยไม่ได้ดู ผมดูแต่รุ่นหลังนี้ละครับ


โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:9:27:38 น.  

 
นิยายเรื่องนี้สนุกมากค่ะ
อ่านตอนอยู่ ป6 แน่ะค่ะ


โดย: None of it วันที่: 2 ธันวาคม 2550 เวลา:17:21:28 น.  

 
ชุดนี้ของท่านหญิงก็อ่านมาตั้งแต่เด็กๆเหมียนเดิม พิมพ์ครั้งแรกโน่นแน่ะเล่มละ 60 บาทเอง ปกแข็งนะ สนุกทั้งชุด อ่านยากหน่อยก็เล่มท่านหญิงรัตน์น่ะ เหมือนจดหมายเหตุค่ะ


โดย: bigger1 IP: 58.64.81.175 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:38:38 น.  

 
None of it # อะนานมากเลยนะครับ ผมอ่านเรื่องนี้ตอนปี37มั้งประมาณนี้ครับ

bigger1 # ตอนนี้ยังหาเจ้าสาวของอานนท์กับรัตนาวดี ยังไม่พบครับ เลยยังรีวิวไม่ได้เลยครับ


โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:50:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนไม่หวาน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








พี่นอนหนาว ร้าวอุรา นิจจาเอ๋ย ไม่เห็นใจ พี่บ้างเลย กระไรหนา ยามพี่นอน กอดหมอน ก่อนนิทรา พี่อัดอั้น ตันอุรา คิดถึง....นวล

Love makes me think of you
Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
26 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนไม่หวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.