--งานหนังสือมาอีกแล้ว ของเก่ายังอ่านไม่หมดเลย
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2555
 
 
10 ธันวาคม 2555
 
All Blogs
 
เรื่องที่ 127...เพียงกลีบดอกไม้ล่องลอยไปในสายลม/สร้อยดอกหมาก (romantica novel ที่อ่านแล้วอึ้ง ทึ่ง มากมาย)

ชื่อเรื่อง...เพียงกลีบดอกไม้ล่องลอยไปในสายลม

ผู้เขียน... สร้อยดอกหมาก

สนพ....เนชั่น

ราคา 235 บาท

**รายละเอียด**

ใครจะคาดคิดว่าหญิงสาวที่ผิดหวังเรื่องความรักมาสองครั้งสองครา และไม่เชื่อในเรื่องรักแท้จะมีอยู่จริง เธอจึงทุ่มเทให้กับอาชีพที่เธอรักอย่างการเขียนนวนิยายโรมานซ์ติกาที่โด่งดัง กับชายอีกคนที่อยู่ในโลกมืด ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาอย่างโชกโชน เรียกว่าเป็นมาเฟียในคราบตระกูลดังอย่างเต็มขั้น และเขาก็ไม่เคยคิดที่จะแต่งงานเลยในชีวิต ทั้งสองกลับมาโคจรเจอกันได้ แล้วความรักของทั้งสองจะเป็นไปในรูปแบบใด เพียงกลีบดอกไม้ล่องลอยไปในสายลมเท่านั้นที่จะสัมผัสถึงความรักของพวกเขาได้

**ส่วนตัว**

เคยได้ยินคำชื่นชมมาไม่น้อยสำหรับนักเขียนท่านนี้ ---อยากทดลองด้วยตัวเองว่าจะจริงอย่างเขาว่าหรือเปล่า

เมื่อได้อ่าน...

ชื่อเรื่อง..................ยาววววววววววได้อีกนะคะนั่น ........ชวนฉงนใจสงสัยว่า...จะอะไร ยังไง คาดเดาไว้ว่าท่าจะเหงาหม่น

ระหว่างอ่าน...อารมณ์เรื่องกระแทกหัวใจให้บาดเจ็บไม่ใช่น้อย วาทะตัวละคร หลายบทหลายตอน ทำเอาอึ้ง ทึ่ง และเจ็บหนึบ ๆ 

ภาษาผู้เขียน......ละเมียดเล่นกับอารมณ์เหงามาก ๆ ...ประมาณ........

"อยากใช้เวลาอยู่คนเดียวเงียบ ๆ สักพัก เพื่อคิดอะไรไปเรื่อย ๆ ฟังเสียงหัวใจของเชียงใหม่และฟังเสียงหัวใจของตัวเองโดยไม่ต้องฟังเสียงของใครพูดจา"

นั่นแหละ เปิดฉากแนะนำนางเอก กวีจับใจและอ่อนไหวในอารมณ์....ไม่ได้อ่านสำนวนแนวนี้มานานแล้ว ตั้งแต่หัวใจวัยรุ่นจางไปจากชีวิต ........(อ่านแล้ว วัยกลับเลย)

หลังจากอกหักซ้ำสองเพราะหนุ่มนักบินนางเอกของเรื่องก็ลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเอง ให้สวย เริ่ดและเซ็กซี่ให้ชายมองเหลียวหลัง

เฉี่ยวมาก ขอบอก สำนวนได้ความรู้สึกเชิดหยิ่งมากที่สุด และแรงได้ใจยิ่งสำนวนประชดเสียดสีแบบเจ็บ ๆ ที่บอกว่า การลุกขึ้นมาแต่งหน้าใช้น้ำหอม...ของยี่ห้อดัง 

"ให้อารมณ์ระหว่างความหวานกับความเศร้าไม่ต่างกับสาวสวยนัยน์ตาโศกที่นั่งอยู่ในความมืดสลัวตามลำพัง ไร้เกราะกำบังไร้คนป้องกัน ท้าทายให้ผู้ชายได้รู้จักตัวเองว่าเขาเป็นคนหรือเป็นสัตว์มากกว่ากัน......."

โฮะ โฮะ ...........เฮือกเลยนะนั่น เจ็บจริง ไรจริง

ยามเปิดเผยปูมหลังของนางเอก จขบ.สะดุ้งอีกเฮือก

ยามเปิดฉากการพบกันเพียงเงาเป็นครั้งแรกของคนทั้งคู่ -------หวั่นไหวได้อีก.......โอ....ช่างน่าติดตามเรื่องราวต่อไป คงแรงไม่น้อย

และนางเอกคนนี้แรงจริง...

“ผู้ชายในล็อบบี้ไม่มีใครใช้สายตามองอะไร นอกจากมองฉันหากฉันไม่สวยในสายตาของพวกเขาก็คงดูเหมือนอีตัวจนผู้คนตาค้าง”............อ่านแล้วถอนหายใจอีกเฮือก อ่า...คนเขียนมีสำนวนที่กล้าและติสท์มาก

แม้จะอึดอัดแต่เจ้าของบ้านชักติดใจความแรงของสำนวน มันโช๊ะมันกระแทกหัวใจให้ปวดหนึบ ๆ ตลอดเวลาที่อ่านแม้แต่การบรรยายถึงความน่ารังเกียจเดียดฉันท์ของวิรงรอง เพื่อนคนสวย เด่น เก่งกล้า ของเจ้าหล่อน

การอ่านหนังสือเล่มนี้ต้องใช้อารมณ์ติสท์พอตัวจึงจะเสพอรรถรสได้ครบถ้วนมีข้อพึงระวังคือ อย่าปล่อยให้อักษรตกหล่นไปแม้แต่ตัวเดียว ไม่เช่นนั้นท่านได้รับรสชาติไม่ครบถ้วนมีอะไรอยู่ในทุกตัวอักษรของผู้เขียน มันเสียดสี มันเร้าอารมณ์ มันทอดเย้ายวนยั่วให้ลิ้ม ซ่อนปรัชญาชีวิตที่กระแทกใจได้เป็นระยะ

ไม่เคยพบนักเขียนคนใดบรรยายถึงดวงตาผู้ชายได้อย่างเธอ

“คมกริบเหมือนมีด เคร่งขรึมเหมือนตาสิงโต เศร้าซึ้งเหมือนตาวัวน่ากลัวเหมือนตางู”

ไม่อยากจินตนาการต่อว่า ตาของเขาเป็นอย่างไร ได้แต่อึ้งทึ่งกับการเปรียบเปรย

การอ่านหนังสือเล่มนี้ แม้ท่วงทำนองจะค่อย ๆ คืบหน้าแต่อ่านแล้วกลับไม่อยากหยุด ด้วยใคร่รู้ว่า มันจะดำเนินต่อไปในทิศทางใดจะชวนทึ่งได้เพียงใด จะทำให้หายใจติดขัดอีกกี่ตอน –

ฉากที่นางเอกซึ่งเป็นนักเขียนนิยายแนวโรมานซ์ติกา (ผู้เขียนให้นิยามคำนี้ในการบรรยายบนเวทีของนางเอกว่า romantic is a romance with highly descriptive sex scenes) โดนถล่มด้วยคำถามแบบถึงลูกถึงคนเมื่อไปขึ้นเวทีในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งมันเป็นอะไรที่ท้าทายสังคมมาก มันโช๊ะ มันอึ้ง และหายใจขัด

ชอบการตอบคำถามนี้.......

“ไม่อยากให้แฟนเห็นว่าใส่เสื้อผ้าซ้ำกันค่ะ แต่ไม่มีเงินซื้อใหม่แล้ว” ผู้ฟังถามนางเอกที่เป็นวิทยากร

เธอตอบว่า

“เปลี่ยนแฟนใหม่ ใส่ชุดเดิม” 555++++ ชอบค่ะชอบ

และเมื่อไมค์ลอย ลอยไปหาผู้ชายคนนั้น เขาไม่มีคำตอบ เพราะคำพูดของเขาทำให้เธอไร้คำตอบและพึมพำกับตัวเองว่าเกลียดประโยคนั้นของเขา ............เด็ดจริงไรจริงนะพ่อหนุ่ม ทำเอาสาวที่ตอบได้ทุกคำถามจนกับคำถามของเขา----หาอ่านเองนะคะ

เล่มนี้มีการเขียนภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกกระมังที่จขบ.พยายามจะอ่านและแปลความของสิ่งที่ผู้เขียนเขียนโดยไม่ข้ามไปเหมือนตอนอ่านนิยายเล่มอื่นที่มักรู้สึกเซ็งว่าจะเขียนมาทำไมมันนิยายไทยนะโว้ย

ชีวิตของหล่อนมันหดหู่แต่ชีวิตของเขาหดหู่กว่า.............มันเลวชาติจริง ๆ----ขอใช้คำนี้กับพ่อหนุ่มที่เกิดมาอยู่ในตระกูลมาเฟีย ที่เห็นการฆ่าเป็นเรื่องธรรมดา ขนาดว่าตามจีบนางเอก ยังมีขู่ฆ่า...พ่อคุณเอ๊ย...น่ารักหรือน่ากลัวนั่น..........แต่............อะนะ มันแนวเรื่องเขาที่ทำให้คนอ่านค่อย ๆ เปลี่ยนความรู้สึกต่อเขาไปเรื่อย ๆ แบบนางเอกเลย !

นิยายเล่มนี้แฝงด้วยปรัชญาและสัญลักษณ์อะไรมากมายซึ่งบางครั้งก็ยอมรับว่าเข้าไม่ค่อยถึง ....ตรงไหนไม่ถึงก็อ่านเอาอารมณ์ที่สัมผัสได้ไม่เอาความหมายที่ซ่อนเร้น ---เอางั้น

ฉากที่นางเอกกับแม่เปิดใจกัน ...... สะเทือนมากกกกกกก น้ำตาไม่ร่วงแต่เต็มตื้ออยู่ในอก มันแข็ง มันกระด้าง มันเจ็บ

จขบ.อยากบอกว่า........

นิยายเล่มนี้เป็นโศกนาฏกรรมทางอารมณ์ ฆาตกรรมความรู้สึก.....อ่านให้เจ็บหน่วงหัวใจ สัมผัสรสขมละไม และคิดว่า........มีนักเขียนไม่มากหรอกที่ทำให้น่าอ่านได้............สร้อยดอกหมากเป็นหนึ่งในไม่มากนั้น........เก่งจริง ไรจริง

ถึงแม่จะไร้หัวใจ มีการสอนที่ขาดความอ่อนโยน ถึงพ่อจะไม่แมนพอ---แต่ก็ยังโชคดีมีพ่อเลี้ยงที่แสนดี


มีฉากฮาเหมือนกัน แต่เป็นฮาแบบเครียด ๆ

พระเอกใจดำมากก และนางเอกก็.........โอ ใจเธอเป็นอะไรไป

จุดสะดุดแรงงงงง---ผู้เขียนกำหนดให้นางเอกยังเรียนอยู่ปีสุดท้ายแต่.......ปมปัญหาของนางเอกเยอะมากจนทำให้เธอเป็นสาวประเภทไม่ค่อยยี่หระต่อสังคมร่วมสมัย หลุดกรอบ อิสระเสรีซะจนบางอย่าง...........ป้ารับไม่ด้ายยยยยยยค่ะ



***ตรงนี้สปอยล์ตัวเป้ง*******

เจ้าหล่อนนอนกับผู้ชาย เจ้าหล่อนเป็นนักศึกษาที่ไม่แคร์การมี Fในเอกสาร----แรงค่ะป้าจขบ.หัวใจจะวาย

 ******จบสปอยล์*********



เปรียบเทียบกับนิยายค่ายเดียวกัน  --------เล่มนี้เสียดสีได้ปวดหนึบ (ผิดกับ daddy long love เล่มนั้นเสียดสีเหมือนกันแต่ฮากร๊ากกก)

ความสัมพันธ์ของพระนาง ไม่รู้จะเรียกอะไร อะไรก็เจ็บ อะไรก็ปวด

เริ่มต้นความสัมพันธ์ไม่สวยงามนัก

ชอบฉากหนึ่ง..จี๊ดมาก ตอนที่ฝ่ายชายพยายามจะนอนกับฝ่ายหญิง(หลังจากหญิงบอกเลิกไปแล้ว


“แต่ผมต้องการคุณ ผมไม่อยากห่างคุณไปไหน”

“คุณอยากนอนกับฉัน คุณอยากอยู่กับฉัน แล้วคุณอยากแต่งงานกับฉันไหม”

“เพชรลดา”

“แต่งไหม ถ้าไม่แต่งก็ไสหัวไปซะ”

อึ้งพูดไม่ออกเลย----------มันเป็นฉากที่เจ็บปวดและต่อจากนั้น................................เจ็บอีก


นางเอกเป็นประเภทไม่ค่อยแคร์กฎเกณฑ์

“.............ฉันต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตของตัวเองเพราะการเป็นภรรยาของคุณ ฉันจะหย่า”


พาดพิงเรื่องผู้หญิงถูกข่มขืน เสียดสีสังคมที่เห็นแก่ชายมากกว่าหญิงเรื่องเจ็บปวด

มีเรื่องที่ชวนคิดอย่าง สัตว์ทั้งหลายตัวผู้สวยกว่าตัวเมียแต่ทำไมมนุษย์บิดเบือนกลายเป็นสนใจความสวยงามของหญิงมากกว่า ........ทำไม


ความรักของทั้งคู่ดูกระด้าง และหดหู่ ทำร้ายหัวใจกันในบางคราว

การจะรีวิวเล่มนี้ด้วยอารมณ์เดียวกันกับกลวิธีการเขียนสำเร็จถ้าคุณรู้สึกว่า เรื่องนี้คงให้อารมณ์เนิบและปวดหนึบในหัวใจ

บทสนทนายามเดินแยกกันไป มันเรียบแต่บาดลึก

“ฉันคิดว่าคุณอาจจะเบื่อฉันแล้ว และคุณก็ไม่ได้โทร.หาฉัน”

“ถ้าผมโทร.หาคุณ ผมจะพูดแค่ว่า เพชรลดา ผมต้องการคุณ มาหาผมเดี๋ยวนี้คุณจะมาไหม”

“ไม่”

“แล้วผมจะโทร.ไปทำไม”

เป็นไงล่ะ พระนางคู่นี้..........เจ็บและเด็ดทั้งคู่

อีกตอน.........แอบกรี๊ดนะนั่น

“”ผมคิดถึงคุณ”

“ฉันก็คิดถึงคุณ”

“เท่านี้แหละที่ผมอยากได้ยิน”

“ทำไมคุณไม่ให้ฉันมาอยู่กับลูก กับคุณ”

“เพราะผมมีลูกคนที่สองกับคุณได้ แต่ไม่อยากมีเมียคนที่สอง”

ไหมล่ะ.....เจอวาทะนี้เข้า ไปไหนล่ะนั่น

อีกวาทะ ฝ่ายหญิงไม่ยิ่ง ไม่หย่อน

“ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมผู้หญิงทั่วไปถึงไม่อยากแต่งงานกับคุณ”

“คุณอยากให้ผมเป็นผู้ชายที่ดีกว่านี้ไหม”

“ไม่”

“ทำไม”

“ผู้ชายดีไม่มีใครรักฉัน”

อ่านแล้วอึ้งค่ะ และฉากหวานของเรื่องนี้ก็แนวปะทะคารมกันทำนองนี้แหละค่ะ แต่ชอบแฮะไม่เหมือนชาวบ้านดี 555++

ทั้งคู่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว มีลูกหนึ่งคน จู่ ๆ ก็จะลุกขึ้นมาทำพิธีแต่งงานอืมม์................

โอ..........

มีเรื่องราวให้คนอ่านได้รับรู้............

มีประโยคเสียดแทงใจผู้หญิงในบทท้ายเรื่อง

“ผู้ชายนอนกับผู้หญิงที่รักเขาได้ง่ายกว่าผู้หญิงที่เขารัก”

แล้วรู้ไหมว่าเขาป้อนคำหวานกันอีท่าไหน

“ต่อไปคุณจะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ แต่สัญญาได้ไหมคะว่าคุณจะนอนกับผู้หญิงที่คุณรักมากกว่าฉันเท่านั้น”

“แล้วผมจะหาที่ไหนได้”

“เรื่องของคุณ”

ให้รู้ว่า

เพียงกลีบดอกไม้ล่องลอยไปในสายลม...........ทำไมผู้เขียนต้องตั้งชื่อนิยายยาวขนาดนี้..............

มันมีความหมายในเรื่องราวเล่มนี้

สรุปความเห็นส่วนตัวของจขบ.----------- เนชั่น เปิดตัวได้สวยงามสำหรับนิยายประโลมโลกย์ 2 แนว 2รสแต่เอาอยู่ทั้งคู่

**หมายเหตุ...คำว่าชอบหนังสือเล่มนี้ เป็นการชอบลีลาการเขียนสำนวนที่ใส่ ปรัชญาที่แทรก แต่ไม่ได้ชอบพฤติกรรมบางอย่างของตัวละครค่ะ

สุดท้าย อึ้งและทึ่งเมื่อเห็นประวัติผู้เขียนด้านหลัง ผิดคาดจขบ.คิดว่า งานเขียนขนาดนี้ น่าจะอายุมากกว่านี้เยอะมากกกกกกก

แต่นี่...........เทียบกับงานแล้วถือว่าน้อยมากกกกกกกกก------------สร้อยดอกหมาก..............เขียนหนังสือดี ไม่ใช่แค่คำร่ำลือ..............อ่านเล่มนี้แล้วเห็นด้วย


ดี .............แบบไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง

ดี..............หาคนเลียนแบบได้ไม่ง่าย


แนะนำ แนะนำ แนะนำค่ะ





Create Date : 10 ธันวาคม 2555
Last Update : 10 ธันวาคม 2555 8:22:07 น. 29 comments
Counter : 2411 Pageviews.

 
ได้ยินชื่อเสียงนักเขียนนามนี้อยู่พักหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่เคยลิ้มลอง

เล่มนี้น่าสนมาก จขบ.รีวิวซะอยากถูกฆาตกรรมความรู้สึกทีเดียว หุหุ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:10:47:59 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วแอบกลัวค่ะ
เคยอ่านงานของสร้อยดอกหมากเล่มหนึ่งค่ะ
จำชื่อไม่ได้ค่ะ

อ่านไม่จบ...
งานหม่นมาก และดูเหมือนจะขับเคลื่อนด้วยความหม่นหมองของตัวละครยังไงก็ไม่รู้


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:11:11:01 น.  

 
ถ้านางเอกแรงขนาดนี้คงไม่ไหวอ่ะค่ะ หากเป็นแบบแต่งงานสองหน เรายังรับได้นะ แต่ไม่แคร์สื่อไม่แคร์สังคม นอนกับผู้ชาย หรือติด F ก็ไม่แคร์ อันนี้รับไม่ค่อยได้ค่ะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:11:30:26 น.  

 
ขอบคุณสปอยล์ค่ะทำให้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้นหลังจากสองจิตสองใจอยู่นาน
คนเขียนคนนี้สำนวนดีค่ะ แต่สำนวนมีความเป็นส่วนตัวสูง ถ้าชอบก็ชอบเลย
ถ้าไม่ชอบก็อาจไม่ชอบเลยได้เช่นกัน เราชอบ กุหลาบในสายลมหนาว กับ จอมใจจอมคน


โดย: ดุจจันทร์ IP: 27.55.138.252 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:11:34:22 น.  

 
อ่านเรื่องนี้แล้วค่ะ ชอบบทที่พระเอกถามแล้วนางเอกตอบไปมามากกก มันแสดอาการขวางโลกของนางเอกดี นางเอกคิดอะไรไม่เหมือนคนอื่น อ่านแล้วรู้สึกว่าคนแต่งมีกึ๋นดี เจ๋งดี แต่เรื่องนี้แอบหม่นจริงๆ บางช่วงถึงกับขอเปิดข้ามไปเลย

ลองหาเรื่องอื่นของคุณสร้อยดอกหมากมาอ่านด้วยสิคะ พญามังกร จอมใจจอมคน พระเอกเป็นเจ้าพ่อมาเฟีย สนุกดีค่ะ


โดย: nanaspace วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:12:01:14 น.  

 
งานเขียนสร้อยดอกหมากไม่เหมือนใครดี
อ่านกุหลาบในสายลมหนาวแล้วถึงกับอึ้งและทึ่ง(ในสำนวนและพล๊อต) สังเกตว่าตัวนางเอกแต่ละเรืองของเค้าบุคลิกมักเป็นคนไม่แคร์สื่อนะคะ ในเรื่องกุหลาบฯนางเอกก็แรงเช่นกันค่ะ


โดย: มันแกว IP: 171.7.96.17 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:12:02:41 น.  

 
ไว้จะลองหาเรื่องนี้มาอ่านดูบ้างค่ะ

ตอนนี้นิยายดองยังรอคิวอ่านเพียบเลย หุหุ



โดย: มันแกว IP: 171.7.96.17 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:13:29:22 น.  

 
ประทับใจนักเขียนท่านนี้จากจอมใจจอมคนค่ะ หลังจากนั้นก็ได้อ่านเรื่องกุหลาบในสายลมหนาว รู้สึกเหมือนคุณมันแกวคืออึ้งและทึ่ง แบบว่าช่างกล้าเขียน! 555+

อ่านรีวิวเรื่องนี้แล้วน่าจะแนวเดียวกันกับกุหลาบฯ หรือเปล่าไม่รู้นะคะ แต่บุคลิกนางเอกเหมือนกันเลย ตอนนี้อยากอ่านพญามังกรกับครีษมายัน อมันตรา เรื่องหลังเห็นเค้าว่าสนุกกัน


โดย: เบบูญ่า วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:13:31:38 น.  

 
เหมือนเคยอ่านคุณสร้อยในเนทเรื่องนึง
ครีษมายัน อมันตรา (อาจจะอ่านไม่ครบถ้วน)

แต่ยอมรับว่าทึ่ง และปลาบปลื้มมาก...
คือรู้สึกว่า เป็นนิยายที่มีคุณภาพมากบนบล็อกแกงค์


โดย: nikanda วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:14:36:03 น.  

 
จดรายการไว้ เห็นคำชมมาหลายเว็บแล้วค่ะ



โดย: อิมาอิซัง วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:15:58:36 น.  

 
เล่มนี้ยังหาอ่านไม่ได้เลย T_T

เราชอบงานเขียนของคุณสร้อยดอกหมากนะคะ
เราว่าเธอมีเอกลักษณ์สูงมาก เทียบกับนักเขียนรุ่นๆเดียวกัน เธอโดดเด่นในด้านของภาษาและอารมณ์ของเรื่องมากๆ

ผลงานของคุณสร้อยที่เราอ่านแล้วชอบมากที่สุดคือ ครีษมายัณ อมันตรา เป็นนิยายแนวสงครามที่หม่นได้ใจมาก ยิ่งตอนจบนี่ real สุดๆ อ่านจบแล้วเศร้า+อินไปหลายวันเลย อ้อ..แต่นางเอกเรื่องนี้นิสัยดีและค่อยมีพฤติกรรมสมกับความเป็นนางเอกนิยายไทยหน่อย แต่ก็ทำให้นางเอกเรื่องนี้แหวกแนวจากทุกเรื่องของคุณสร้อยไป 555

อีกเรื่องคือ ความทรงจำของความรัก (เล่มนี้ไม่ค่อยมีใครพูดถึงแฮะ) เรื่องนี้ค่อนข้างเก่าแล้ว เป็นเล่มบางๆ ประมาณร้อยหน้านิดๆ ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ปริ๊นเซส(เครือสถาพร) เนื้อหาเกี่ยวกับความรักของวัยรุ่นมัธยมญี่ปุ่นคู่หนึ่ง(นางเอกเป็นคนเล่าเรื่อง) พระเอกเป็นนักดนตรีหน้าตาดีสาวกรี๊ด (ประมาณนักร้อง J-rock ยุครุ่งเรือง) เนื้อหาและภาษาปรัชญามากๆ ตอนจบก็แบบว่าอึ้งๆๆ ใครสนใจลองหาอ่านดูนะคะ

นิยายเก่าของคุณสร้อยที่ยังหาอ่านไม่ได้เลยคือ พญามังกร กับ กุหลาบในสายลมหนาว

ป.ล.
- แอบคิดอยู่คนเดียวว่าฝึกฝีมืออีกสักหน่อย งานเขียนของคุณสร้อยน่าจะเข้าใกล้ทางของทมยันตีได้อยู่นะ(ในแง่ของภาษาและปรัชญาที่สอดแทรก)
- นักเขียนอีกคนที่เราว่าเขียนผลงานแนวหม่นๆได้ดีคือ อินธน์ จากเรื่องพิษปรารถนา และรักผลาญใจ ถ้าใครชอบอ่านแนวหม่นๆ แนะนำให้ลองหา 2 เรื่องนี้มาอ่านดูค่ะ


โดย: องค์หญิงเอ๋อ IP: 118.172.173.163 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:16:33:20 น.  

 
คุณอิมาอิซัง...อ่านเพราะคำชมหลายเวปเหมือนกันค่ะ

คุณ nikanda...อยากอ่านครีษมายัน อีกแล้ว

คุณเบบูญ่า...ทำให้อยากอ่านไปทุกเรื่องอีก

คุณมันแกว...ไม่แคล้วต้องหากุหลาบฯมาอ่าน

คุณ nanaspace...ขอจด พญามังกร จอมใจจอมคน ไว้ก่อน ขอบคุณค่ะ

คุณดุจจันทร์...จด กุหลาบในสายลมหนาว กับ จอมใจจอมคน ไว้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ

คุณ Sab Zab'...ไม่ได้สำส่อนนะคะ แต่เป็นแบบ "ไม่ยี่หระ"--ไม่แคร์สือ ทั้งที่ยังเรียนอยู่

คุณเหมือนพระจันทร์...ถ้าเคยไม่ชอบ เล่มนี้คงไม่โดนค่ะ

คุณแม่ไก่...น่าลองนะคะ อาจเป็นแนว เพราะมันฆาตกรรมความรู้สึกจริง ๆ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:16:34:13 น.  

 
คุณองค์หญิงเอ๋อ...มาเม้นท์แบบจัดเต็ม ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ สำหรับข้อมูล า"เธอมีเอกลักษณ์สูงมาก เทียบกับนักเขียนรุ่นๆเดียวกัน เธอโดดเด่นในด้านของภาษาและอารมณ์ของเรื่องมากๆ "----เห็นด้วยอย่างมากเลยค่ะเรื่องนี้

ครีษมายัณ อมันตรา---คงเป็นเรื่องที่พลาดไม่ได้ ใคร ๆ ก็แนะนำ

อินธน์ จากเรื่องพิษปรารถนา และรักผลาญใจ------ยังไม่เคยอ่านงานเขียนของอินธน์เลยค่ะ----ไว้จะลองดูนะคะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:16:38:18 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านงานของคนนี้เหมือนกันค่ะ แต่ดูหม่นๆอมเศร้าเนอะ เราชอบงานเฮฮากุ๊กกิ๊กวี๊ดวิ๊วมากกว่า 555
แต่ชอบประโยคที่แสดงถึงความใจกว้างของนางเอกที่อนุญาิตให้พระเอกนอนกับหญิงอื่นได้ แต่ต้องเป็นคนที่พระเอกรักกว่าตัวเองเท่านั้น...แอบคิดเหมือนกันว่า แหม...แล้วอีตาพระเอกจะไปหาจากที่ไหนล่ะนั้น...


โดย: Aneem IP: 171.4.171.187 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:16:47:19 น.  

 
เคยอ่านงานของน้องเค้ามาบ้างนะคะ ตัวตนชัดเจนดี

เรื่องนี้เหมือนคนเขียนใส่อารมณ์อาร์ตเต็มที่ เลยแหวกขนบไปบ้าง ใครจะว่านางเอกไม่รักนวลฯ เราไม่แคร์นะ เพราะเรื่องนี้เค้าแหวกขนบมาแต่แรกแล้ว นางเอกความคิดล้ำขนาดนั้นแล้ว เธอคงไม่ยึดเอาค่านิยมสังคมมาใช้โดยไม่มองว่าเหมาะกับตัวเองรึเปล่าหรอก

ติงนิดเดียวในการเดินเรื่อง ที่ตัดเหตุการณ์หน้าหลังแปลกๆ เลยไม่ปะติดปะต่อ กับตอนท้ายเรื่องที่ไม่เข้าใจว่าทำไมนางเอกก็ออกจะแกร่ง แต่ไฉนจึงปล่อยให้พระเอกเอาลูกไปให้คนอื่นเลี้ยงโดยไม่คิดแย้ง

ส่วนเรื่องอื่นของคนเขียนได้อ่านบ้างประปราย เรื่องพญามังกร เคยอ่านฉบับแรกเริ่ม ก่อนที่คนเขียนจะตัดสินใจรีไรท์ ซึ่งพอรีไรท์แล้ว... วิญญาณการเขียนหายไปพอตัว

แต่อย่างไร สร้อยดอกหมาก ก็เป็นนักเขียนที่กล้าที่จะเป็นตัวเองดีในสังคมนี้


โดย: napicha IP: 125.27.197.251 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:19:24:47 น.  

 
รอคิวอ่านอยู่ค่า...แต่มาแิอบอ่านรีวิวไว้ก่อน


โดย: Serverlus วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:19:48:01 น.  

 
คุณ serverlus...น่าจะชอบนะคะ

คุณ napicha...เห็นด้วยเรื่องอาร์ตและแหวกขนบค่ะ//แต่บางเรื่องเห็นต่างอยู่นิด จขบ.แคร์เพราะสถานะนางเอกคือ นักศึกษาน่ะค่ะ ถ้าไม่ใช่ก็คงรับได้


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:20:09:47 น.  

 
เคยอ่านครีษมายัณ อมันตรา แล้วชอบสำนวน ภาษามากค่ะ
เล่มนี้คนละแนว แต่อาจจะลองดูค่ะ


โดย: สารพัดช่าง IP: 124.120.114.34 วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:21:11:10 น.  

 
ไปยืนอ่านบทแรกๆ แล้วต้องวาง เพราะเรื่องที่สปอยล์เลยค่ะ
รับไม่ได้จริงๆ กับพฤติกรรมทางเพศของนางเอก ไม่ต้องบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ถึงขนาดนี้ แรงไป และอายุในเรื่องก็น้อยด้วย
ยิ่งเล่าเรื่องในมุมของนางเอก ที่เธอมีทัศนคติแบบไม่แคร์สื่อ ไม่แคร์โลกยิ่งรู้สึกแรง

แต่ในแง่ของนิยาย สำนวนงานเขียนของสร้อยดอกหมากน่าสนใจมากจริงๆ (ไม่งั้นคงไม่จับเล่มนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกทั้งๆที่ยังรับไม่ได้)
และคิดว่า คงจะไปหาผลงานอื่นของนักเขียนท่านนี้มาอ่านแทน


โดย: ฟ้าใส ในเงาจันทร์ วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:21:48:50 น.  

 
ชอบประโยคนี้ของคุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~ อะค่ะ
'นิยายเล่มนี้เป็นโศกนาฏกรรมทางอารมณ์ ฆาตกรรมความรู้สึก'
ตรงใจมาก ๆ ค่ะ เหตุการณ์ในเรื่องบางฉากเป็นแบบนั้นจริง ๆ ด้วยล่ะค่ะ อ่านแล้วอึ้งกับความแรงและเสียดสีสังคมจริง ๆ ค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 10 ธันวาคม 2555 เวลา:23:10:00 น.  

 
คุณหวานเย็นฯ...เล่มนี้เราใจตรงกันค่ะ--อ่านแล้วรู้สึกอย่างนั้นเลย

คุณฟ้าใส...คิดเช่นกันว่าแรงเพราะตัวละครอายุน้อยไป ---ยังไงรออ่านรีวิวเล่มอื่นนะคะ เผื่อลอกตาม


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 11 ธันวาคม 2555 เวลา:10:03:58 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านนักเขียนคนนี้ แต่รับไม่ได้อะนางมั่วอะ ติด f ยังพอทนแต่ทนไม่ได้อะตรงเรื่องนอนกับอืนคนที่ไม่ใช่พระเอก หากโดนขืมข่นยังพอทนแต่ไม่แคร์สังคมฉันทนไม่ได้

ปล. เห็นด้วยกับคุณพุดเรื่องมีภาษาอังกฤษ บางคน(อย่างข้าพเจ้า น่าอายจัง)ไม่สันทัดภาษาอังกฤษ เวลาอ่านมันทำให้อารมณ์ในช่วงนั้นลดลงอะ ขนาดชื่อตัวละครเป็นภาษาไทยยังอ่านยากเลย ยังไงถ้ามีประโยคภาษาอังกฤษสวยๆช่วย *แล้วแปลให้ด้วยจะเป็นพระคุณอย่างสูง


โดย: คุณนาย IP: 125.26.79.123 วันที่: 11 ธันวาคม 2555 เวลา:10:14:53 น.  

 
คุณ คุณนาย...สงสัยทำให้เข้าใจผิด...นางเอกไม่ได้มั่วค่ะ ---ยังไงลองไปเปิด ๆ ดูในร้านก่อนนะคะ เผื่อจะโดนใจกับสำนวน


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 11 ธันวาคม 2555 เวลา:17:19:11 น.  

 
เราลองอ่านในเว็บแล้วค่ะ อ่านช่วงแรกๆก็เข้าใจว่านางเอกแรงได้ใจ รับไม่ค่อยจะได้

แต่พออ่านไปนานๆ เอ้า นี่มันนางเอกธรรมเนียมโรแม้งของฝรั่งเลยนี่นะ แม้เธอจะแรงและรักอิสระแต่ก็ภายนอก แต่เธอยังบริสุทธิ์ เธอโดนบังคับ กรี๊ดดดดดดด จิกหมอนแบบนัวร์ๆ แถมอ่านไปบางทีฮาขึ้นมาซะงั้น นิยายอะไรสำนวนเสียดสีได้ใจค่ะ

เราว่าสร้อยดอกหมากเขียนเรื่องนี้แล้วเกิดค่ะ เราคงจะต้องสอยสักเล่ม


โดย: J^_^J IP: 27.55.0.137 วันที่: 18 ธันวาคม 2555 เวลา:4:41:11 น.  

 
คุณ J^_^J---เจอคนติดใจอีกแล้ว


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 18 ธันวาคม 2555 เวลา:8:48:47 น.  

 
เราเป็นแฟนคุณสร้อยตั้งแต่ จอมใจ จอมคน แล้วค่ะ
มีทุกเล่มของเธอ
เธอมีความเป็นตัวตนสูง อายุนิดเดียว ฝีมือการเขียน
ดีมากกกกกกกกก

เมื่อไม่กี่วันก่อน พึ่งเอาครีษมายัน อนันตรา
มาอ่านเป็นรอบสองค่ะ เล่มหนามาก
อยากให้คุณสร้อยออกเล่ม หนาๆ แบบนี้อีก

อ่านเพียงกลีบดอกไม้ ล่องลอยไปในสายลม
ไม่จุใจค่ะเลย สั้นไปนิด


โดย: พี่หมูแม่น้องกีต้าร์ IP: 58.64.80.12 วันที่: 20 ธันวาคม 2555 เวลา:12:11:20 น.  

 
คุณพี่หมูฯ...อยากอ่านครีษมายันฯ เหมือนกัน มีแต่คนชม


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 23 ธันวาคม 2555 เวลา:9:12:01 น.  

 
สรุปแล้วนางเอกไม่จิ้นก่อนมาเจอพระเอกใช่มั๊ยคะ อยากทราบก่อนสอยมาอ่านค่ะ


โดย: ลักษณ์ IP: 120.136.24.114 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:20:46:03 น.  

 
นางเอกจิ้นนะคะ แค่เคยมีคนรักมาสองคน แต่ยังไม่เคยมีอะไรกัน
จนมาเจอพระเอกนี่แหละ


โดย: pp IP: 171.6.133.14 วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 เวลา:18:51:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
BlogGang Popular Award#10


 
~:พุดน้ำบุศย์:~
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 51 คน [?]




อ่านแล้วเขียนรีวิวนิยาย เพื่อมาแลกเปลี่ยนความเห็นกับคนชอบอ่านแนว ๆ เดียวกัน

ปีนี้ตั้งใจว่า จะอ่านของนักเขียนที่ไม่คุ้นเคยให้มากขึ้น และอาจทำให้ห่าง ๆ นักเขียนที่คุ้นเคยไปบ้าง

การรีวิวของบ้านนี้ เป็นเพียงการบอกเล่า อารมณ์ ความรู้สึกขณะอ่าน ความชอบ หรือไม่ชอบ เป็นทัศนะส่วนตัวโดยมีรสนิยมส่วนตัวเป็นตัวชี้วัดเลยค่ะ

ที่สุดแล้ว เรื่องความชอบนี่ ---ลางเนื้อชอบลางยาง

**สงวนสิทธิ์ข้อเขียนทั้งหมดในบล็อกนี้**

คุยกันในเฟซบุ๊ค
หน้าเฟซบุ๊ค น้ำบุศย์ บุลฉัตร

ติดตามความเคลื่อนไหวรีวิวจากแฟนเพจ
หน้าแฟนเพจ น้ำบุศย์ บุลฉัตร commentator

 
Friends' blogs
[Add ~:พุดน้ำบุศย์:~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.