วันที่ 14 มกราคม วันครบรอบวันเสียของแม่

วันที่ 14 มกราคม 2552 ปีนี้เป็นปีที่ 3 แล้วที่แม่เสีย แม่เสียเนื่องจากการลื่นล้มในห้องครัว ศีรษะฟาดพื้น เลือดคั่งในสมอง กว่าจะรู้ว่าเลือดคั่งในสมอง ก็ล่วงเลยเข้าไปวันที่ 5 ของการล้มแล้ว แม่ล้มวันแรก ก็พาแม่ไปหาหมอที่ร.พ.รัฐบาลแห่งหนึ่งซึ่งแม่ไปตรวจรักษาความดันสูงเป็นประจำ เล่าอาการให้หมอฟัง อยากจะให้หมอเอ๊กซเรย์ แต่หมอบอกว่ายังไม่มีอาการใดๆทางสมองแสดงออกมา ให้สังเกตอาการ 24 ชั่วโมง บอกว่าคนไข้วิตกจริตมากเกินไป วันนั้นตกลงแม่ก็ไม่ได้เอ๊กซเรย์ แต่แม่จะบ่นกังวลตลอดเวลาว่าสมองแม่จะเป็นอะไรไปรึเปล่า จนกระทั่งเข้าวันที่ 5 แม่ยังไม่ตื่นนอนลงมา ทั้งๆที่ปกติ แม่จะตื่นเช้า แต่วันนั้นแม่ไม่ลงมาจนต้องขึ้นไปดูกัน แม่บอกว่าลุกไม่ขึ้น มันหนักหัวเป็นยังไงไม่รู้ ก็เลยพาแม่ไปที่ร.พ.เอกชนอีก คราวนี้ก็เล่าให้หมอฟังอีก แต่หมอก็ยังบอกว่าไม่น่าจะใช่จากสมอง เพราะน่าจะเป็นภายใน 24 ชั่วโมงตั้งแต่วันแรกแล้ว และให้ยาแก้หวัดมากินแทน จนตกเย็นแม่ไม่รู้สึกตัวแล้ว แขนขาไม่มีแรง ตอนนั้นแป๊วทำงานยังกลับไม่ถึงบ้าน ที่บ้านโทรมาตามให้กลับบ้านด่วน แม่อาการไม่ดี เลยรีบกลับบ้านวันนั้น พอตามไปถึงร.พ.คราวนี้ก็เล่าให้หมอฟังอีก แต่เป็นหมอคนละคนกับช่วงเช้าที่มา หมอเลยขอเอ๊กซเรย์ ปรากฎว่า เส้นเลือดแตกในสมองเยอะพอสมควร ต้องได้รับการผ่าตัดด่วน พวกเราใจหาย ต่างมองหน้ากันพูดไม่ออก รู้สึกเคืองหมอที่ไปหา 2 ครั้งที่ผ่านมาที่ไม่ได้สนใจรายละเอียดของคนไข้เลย ทั้งๆที่เราขอเอ๊กซเรย์ ก็ยังว่าวิตกจริตไปเอง ผลสุดท้ายก็เป็นอย่างที่พวกเรากังวล ที่สำคัญตัวแม่เองที่กังวลมากกว่าเพื่อน วันนั้นเราต้องติดต่อญาติที่เป็นแพทย์อยู่ที่อีกร.พ.หนึ่งเป็นร.พ.รัฐบาล ขอย้ายตัวด่วน หมอร.พ.เอกชนที่เป็นศัลยแพทย์ก็มาถามว่าจะผ่าตัดรึไม่ ถ้าไม่ผ่าจะไปแล้ว ดูช่างไม่ได้สนใจคนไข้เอาซะเลย พวกเรารอรถจากอีกร.พ.หนึ่งมารับไปคืนนั้น หมอที่รับช่วงไปก็ได้รับการฝากฝังจากญาติที่เป็นหมออยู่ที่นั่นให้ช่วยดูแลให้ด้วย เพราะตัวหมอที่เป็นญาติย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด แต่วันนั้นแม่ก็ยังไม่ได้ผ่าตัดอยู่ดี หมอเช็คประวัติไปเจอว่าแม่เป็นความดันสูง กินยาละลายลิ่มเลือดอยู่ ถ้าผ่าตัดเลือดจะไหลไม่หยุด จึงทำไม่ได้ ได้แต่ให้ยาประคองไปก่อน หมอบอกว่าถ้าอาการไม่ทรุดไปกว่านี้ก็อาจจะไม่ต้องผ่า แต่อยู่ได้ 3-4 วัน อยู่ๆ พยาบาลก็เอาแม่ไปโกนหัว พวกเราก็ใจหาย ว่าแม่ต้องอาการแย่แล้วถึงต้องผ่าตัด ช่วงที่อยู่ร.พ.แม่ก็ไม่ค่อยจะรู้สึกตัวเท่าไหร่ ก่อนเข้าห้องผ่าตัดพวกเราก็ใจคอไม่ดี แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา หลังจากผ่าตัดแล้วแม่ต้องอยู่ในห้อง ICU เป็นเดือน เห็นแม่แล้ว ร้องไห้ทุกวัน สงสารแม่มาก มีสายระโยงระยางเต็มตัวแม่ไปหมด ตอนนั้นหมอบอกคนไข้ไม่มีแรงที่จะหายใจได้เอง เราก็ใจเสียกัน ไปเยี่ยมแม่กันทุกวัน ก็คิดว่าแม่คงจะไม่ได้ออกจากห้อง ICU แล้ว ตอนนั้นแม่ก็พอจะรู้สึกตัวบ้างแล้ว จำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่เขียนหนังสือไม่ได้แล้ว จนกระทั่งผ่านไปเดือนกว่าๆ แม่ถึงได้ออกจากห้อง ICU พวกเราดีใจกันมาก อาการแม่เริ่มดีขึ้น จำได้มากขึ้น จำเพื่อนๆลูกที่มาเยี่ยมได้


จนถึงวันที่หมออนุญาติให้แม่กลับบ้านได้ ตอนนั้นหมอเพิ่งจะมาบอกว่า รู้มั้ยว่าตอนผ่าตัด โอกาสรอดแทบไม่มี ปาฏิหาริย์จริงๆที่คุณป้ารอดมาได้ พวกเราก็อึ้งกันเลยที่เพิ่งจะรู้กันวันจะกลับบ้าน หมอไม่ได้พูดอะไรเลยก่อนจะเข้าห้องผ่าตัด แต่เราต้องให้อาหารแม่ทางสายยาง เพราะแม่ยังต้องเจาะช่องคอเอาไว้ และคอยล้างเสมหะแม่ตลอด ตอนนั้นแม่ยังพอเดินได้บ้าง แต่ต้องคอยพยุงเดิน แม่ต้องเข้า-ออก ร.พ.รัฐบาล 4 ครั้ง เอกชน 4 ครั้ง ครั้งสุดท้ายที่ร.พ.รัฐบาล ตั้งแต่วันที่ 14 ธ.ค.2548 เป็นต้นมา จนกระทั่งวันที่ 14 ม.ค.2549 รวมเป็นระยะเวลา 8 เดือนเศษ อายุ 81 ปี จริงๆก่อนหน้าที่แม่จะมีอาการทรุดลง แม่ยังอาการดีอยู่เลย จนหมอบอกอีก 2-3 วันก็กลับบ้านได้แล้ว ตอนนั้นแม่ก็เริ่มมีเสียงพูดได้บ้างแล้ว แต่จู่ๆ หมอบอกว่าแม่ติดเชื้อในกระแสเลือด หลังจากนั้นไม่นาน หมอบอกให้ทำใจนะ แม่อาการไม่ดีแล้ว พวกเราใจหาย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าการเข้าร.พ.ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายของแม่ ตอนที่รู้ข่าว น้องสาวโทรมาบอก เย็นวันนั้นไม่ได้เข้าไปเยี่ยมแม่ มีพ่อไปกะพี่ชาย พอได้ทราบข่าวจากพ่อโทรมาบอก แป๊วและปุ้มก็รีบออกจากบ้านไปร.พ.เลย ตอนนั้นเราร้องไห้กันไปตลอดทาง ใจเสีย พูดอะไรกันไม่ออก อาทิตย์นั้นพวกเราไปเฝ้าแม่กันทุกวัน แต่แม่หลับตลอด ไม่ลืมตาเลย ไม่รู้สึกตัวแล้ว พวกเราก็ได้แต่บีบนวดแม่ กอดแม่ ร้องไห้กับแม่ วันก่อนที่แม่จะเสีย อยู่ดีๆแม่ก็ลืมตาขึ้นมาได้ มองพวกเราทุกคนได้ ใจนึงก็ดีใจ คิดว่า เป็นปาฏิหาริย์รึเปล่า อีกใจนึงก็ใจเสีย เคยได้ยินมาว่า คนที่ใกล้จะเสีย เค้าจะมีแรงขึ้นมาเฉยๆ ซักพักเดียว เหมือนจะสั่งเสีย ก่อนจะสิ้นลมไป นึกถึงเรื่องที่เคยได้ยินมาก็ใจเสีย กลัวจะเป็นแบบนั้น แม่คงอยากมองดูพวกเราเป็นครั้งสุดท้าย กลับมาบ้านวันนั้นก็รู้สึกสังหรณ์ใจอย่างไรไม่รู้ ร้องไห้หนักเลย จนกระทั่งวันเสาร์ที่แม่จะเสีย วันนั้นแป๊วต้องทำงาน พ่อกับน้องสาวไปเยี่ยม ก็ยังอยากจะไปด้วย พอทำงานไปได้ซักพัก หมอโทรมาบอกว่าเป็นลูกสาวใช่ไหม ตอนนี้แม่หัวใจหยุดเต้นแล้วนะ ให้รีบมา หมอจะยังไม่ถอดเครื่องช่วยหายใจ จะรอให้มาก่อน ตอนนั้นรู้สึกสมองมันตื้อไปหมด วันที่หวาดกลัวว่าแม่จะไป ก็มาถึงจริงๆ พอได้ยินเท่านั้น ทำอะไรไม่ถูกเลย ได้แต่โทรศัพท์ไปบอกที่บ้าน ทั้งๆที่พ่อและน้องสาวเพิ่งจะไปเยี่ยมแม่ เพิ่งจะกลับมาถึงบ้าน ตกใจกันมาก แป๊วก็ขับรถไปร้องไห้ไปตลอดทาง น้ำตามันกลบตาไปหมด ต่อไปนี้ไม่มีแม่แล้วจริงๆ แป๊วไปถึงร.พ.เป็นคนสุดท้าย กอดแม่ น้ำตาไหล นี่แม่ไปแล้วจริงๆ เสียดายที่ไม่ได้อยู่กับแม่จนวาระสุดท้าย อยากกอดแม่อยู่แบบนั้น นานเท่านาน ให้สมกับที่ไม่ค่อยได้กอดแม่เลย มารู้สึกตัวก็สายไปเสียแล้ว แม่ไม่อยู่ให้ลูกได้กอดแล้ว แม่จ๋า ลูกคิดถึงแม่จริงๆ ความรู้สึกในวันนี้ ไม่ต่างจากวันนั้นเลย เขียนไปก็ร้องไห้ไป เพราะความคิดถึงแม่ วันนี้ก็คงไปทำบุญให้แม่ที่ร.พ.สงฆ์เหมือนที่ทำกันเป็นประจำทุกปี


จริงๆ อยากเอาคำไว้อาลัยแม่ มารวบรวมไว้ตรงนี้ แต่เคยได้เอามาลงไว้ ใน Happy Birth Day ของตัวเอง เลยไม่ได้เอามาลงไว้อีก เลยขอเอา link มาไว้แทน คำอาลัยจากลูก
















Create Date : 13 มกราคม 2552
Last Update : 20 มกราคม 2552 20:36:26 น. 95 comments
Counter : 505 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะคุณแป๊วน้องแปงแปง อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับคุณแม่ทั้งหมดแล้วเสียใจด้วยนะคะ อ่านไปแม่ปูยังอดน้ำตาที่จะไหลไม่ได้เลยค่ะเพราะเรื่องราวคล้ายกับเรื่องของคุณแม่ของแม่ปูมากเลยผิดกันตรงที่แม่ของแม่ปูเสียเพราะโรคมะเร็งปอดและยังตรวจสุขภาพทุก 6 เดือนแต่คุณหมอที่ดูแลรักษาผิดมาตลอดจนกระทั่งเข้าระยะสุดท้ายถึงจะมารู้จากคุณหมออีกคนว่าวินิจฉัยโรคผิดมาตลอด สงสารคุณแม่ของแม่แป๊วจริงๆทั้งๆที่ท่านขอเอ๊กซเรย์แล้วนะ น่าเจ็บใจจริงๆกับความไม่เอาใจใส่คนไข้ของหมอสองคนนั้น เสียใจด้วยจริงๆค่ะ ยังไงก็ขอให้มีความสุขด้วยนะคะ


โดย: แม่ปูและน้องอินชอน (Incheon ) วันที่: 13 มกราคม 2552 เวลา:22:51:27 น.  

 
เห็นชื่อบล็อกแล้วตกใจเลยค่ะ


วันนี้ก็เป็นวันครบรอบ 3 ปี ที่คุณแม่ของเราเสียเหมือนกันเลยค่ะ

ไหนๆ มันก็ผ่านมาตั้งสามปี เราว่า คุณแม่ที่อยู่บนฟ้า คงกำลังยิ้มและมองลงมา ให้กำลังให้คนที่ยังอยู่อย่างเราๆ ใช้ชีวิตกันต่อไปมั้งคะ

เพราะตอนที่แม่เสีย เราสัญญากับแม่เอาไว้ดังๆ เลยว่า "จะยืนให้สูงที่สุด แม่จะได้มองลงมาเห็นเราได้ชัดๆ"



ไปทำบุญให้คุณแม่กันดีกว่าเนอะ ^^


โดย: ยิ่งยง นั่งยองยอง วันที่: 13 มกราคม 2552 เวลา:23:42:50 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่แป๊ว....
จ๊อกขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณแม่ของพี่แป๊ว...จ๊อกก็ผ่านจุดนี้มาแล้วเหมือนกันค่ะ...

แต่จ๊อกโชคดีกว่าพี่ตรงที่..จ๊อกได้อยู่ดูแลปรนนิบัติตั้งแต่แรก-จนวาระสุดท้าย...ของท่านเลยค่ะ...ได้ส่งท่านไปสู่ที่สุขคติ....ได้บอกกับท่านว่า "แม่จ๋าหลับให้สบายนะไม่ต้องห่วงทางนี้" พี่เชื่อมั๊ยคะ หลังจากที่จ๊อกพูดคำนี้แล้ว...แม่นิ่งไปเลยค่ะ..คุณแม่หยุดหายใจค่ะ...จ๊อกเลยไม่รู้ว่าที่จ๊อกพูดออกไปอย่างนั้นเราทำถูกหรือเปล่า...เพราะตลอดเวลาที่จ๊อกนอนเฝ้าแม่จ๊อกไม่เคยพูดคำนี้เลยค่ะ ....แต่วันนั้นจ๊อกสงสารแม่ค่ะ..เพราะเมื่อคืนนั้นทั้งคืนแม่หายใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่...คืนนั้นจ๊อกแทบไม่นอนเลยค่ะเฝ้าอยู่กับหลาน 2 คนขอเค้าเป็นกรณีพิเศษเค้าก็อนุโลมนะคะให้เราอยู่เฝ้าได้.....ตั้งแต่แม่นอนโรงยาบาลมาแม่ไม่เคยใช้เครื่องช่วยหายใจเลยค่ะหายใจเองมาตลอดแม่อดทนมาก..เข้มแข็งมาก...แม่ไปแบบเงียบ..นิ่งๆมากค่ะ...ก่อนหน้านี้คุณหมอเคยถามจ๊อกว่าถ้าคุณแม่หยุดหายใจ...จะให้ปั๊มหัวใจหรือเปล่า...แต่พี่น้องทุกคนลงความเห็นว่าไม่ให้ปั๊มสงสารแม่...แล้วญาติ(หลานของคุณแม่)ที่เป็นพยาบาลอยู่ที่นั่นก็แนะนำว่าถ้ายายหยุดหายใจ...ก็ควรปล่อยให้แกไปสบายๆนะไม่ต้องทรมารแก...
เพราะการปั๊มหัวใจคือเจ้าหน้าที่จะต้องขึ้นไปเอามือกดบนอก..แล้วโถมตัวลงไปตรงอกด้านซ้ายเพื่อให้หัวใจกลับมาทำงานได้อีก...
สาเหตุนี้เราจึงไม่ปั๊มหายใจให้คุณแม่เมื่อเวลานั้นมาถึงแล้วจริงๆ...
เพราะแม่นอนโรงพยาบาลมาแล้วเกือบ 4 เดือนเต็ม แม่ไม่พูดเลยแต่มองเราและหันตามเสียงเรียกที่แม่คุ้นเคยคือเสียงของลูกของแม่...และหลานๆ ตอนนั้นแม่เหมือนเด็กๆเลยค่ะ นอนลืมตาแป๋วแหวว....
ยิ่งนอนนานโรคแทรกซ้อนก็มากมายค่ะและแล้ว...แม่ก็จากพวกเราไปค่ะ
จ๊อกรู้สึกว่าวันนั้นตัวเองมีสติมากไม่สติแตกแบบที่กลัวเพราะเห็นรายอื่นๆเค้าเป็นกันช่วงนั้นชีวิตจ๊อกกินนอนที่โรงพยาบาล...เลยแหล่ะค่ะ

คิดถึงแม่จังเลยค่ะพี่แป๊ว...


โดย: คนชุมแสง วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:0:23:20 น.  

 
อันเกิดแก่ เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมชาติ จะหลบลี้หนีไปหาได้พ้น

แม่ผมเองก็เป็นมะเร็งปอดตายไปปีหว่า แต่กว่าหมอจะยืนยันว่าเป็นมะเร็ง ก็ปาเข้าไปครึ่งปี


โดย: ขุนพลน้อยโค่วจง วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:11:36:12 น.  

 


โดย: sushiboy69 วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:11:49:58 น.  

 
ไม่รู้ว่าจุดเหมาะมันจะอยู่ตรงไหนนะ
เคยดูจากหนัง ถ้าหมอคิดเยอะหน่อย
พาคนไข้ไปตรวจจนครบ แต่ผลออกมาไม่เป็นไร ก็จะโดนว่าว่าทำเกินกว่าเหตุ ทำให้คนไข้เสียเงินค่ารักษาแพงเกินความจำเป็น
แต่ถ้าหมอคิดน้อย ไม่ระแวงสงสัยอะไรเลย คนไข้ก็อาจจะเป็นมากขึ้นทั้งที่ป้องกันแต่แรกได้
เราก็ไม่มีความรู้ซะด้วย ดูจากในหนังมา เลยพาให้กังวลไปด้วยว่า ถ้าเป็นเราป่วยหรือคนใกล้ชิดป่วย จะไปเจอแบบไหนเข้า


โดย: ========> (seasiri ) วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:14:20:19 น.  

 
14 มกราคม..เป็นวันที่คุณแม่จากไป..แต่..

14 มกราคม..เป็นวันคล้ายวันเกิดของแม่ก้อยของผมครับ..

แม่บอกว่า..ตอนคุณตาต้องเข้าออกโรงพยาบาล..คงมี..ความหลังไม่ต่างจากน้าแป๋ว..เท่าไรหรอกครับ แม่ผมเข้าใจความรู้สึก..เหล่านี้ดี..

แม่บอก..ตอนนี้เมื่อครบวันจากไปของคุณตา..ก็ได้ได้ทำบุญ..ส่งไปให้ท่าน..

ครอบครัวเราก็ไม่มีความรู้เรื่องการรักษา..ดีเท่าหมอ..ก็อาศัยหมอ..เป็นที่พึ่ง..แต่ผลสุดท้าย..ก็ไม่ต่างกันหรอกครับ..การดูแลจากสถานพยาบาล..ที่เราไม่มีญาติ...น่าเศร้าเป็นที่สุด..

ปล..จนอยากเรียนหมอ..ซะด้วย..ซ้ำ..เผื่อ พ่อจะได้อยู่กะเรานานๆๆ..(แม่บอก)


โดย: ขนมตะโก้ วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:17:02:32 น.  

 
ขอบคุณมากครับ
เนื่องจากที่แวะไปblogของผม
และมีการ Comment ให้เป็นคนแรก
ในฐานะผมเด็กใหม่ในbloggang
รู้สึกปลื่มปิติและซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่งครับ

ปล.blogผมทำเรื่องหนัง การ์ตูนและเพลง แวะไปอ่านมั้งนะครับ ฮ่ะฮา ผมพูดเล่นน่ะครับ ขอบคุณมากอีกครั้งครับ



โดย: MC Boyd-KillinGs เจ้าพ่อเพลงเกาหลี (Boyd619 ) วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:20:33:41 น.  

 

ขอร่วมแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
ในความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของชีวิต
อนิจจัง วัฎสังขารานะคะ

อากาศหนาวเย็นดูแลสุขภาพดีๆ นะคะ โชคดีและมีแต่ความสุขค่ะ

ราตรีสวัสดิ์ ... ฝันดีนะคะ


โดย: ทิวาจรดราตรี วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:22:02:28 น.  

 
15 พ.ย. ปีนี้ก็ครบ 2 ปีแล้วฮะสำหรับแม่ผม

ปล.นอนหลับฝันดีราตรีสวัสดิ์นะครับ


โดย: ขุนพลน้อยโค่วจง วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:0:03:06 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: แม่ปูและน้องอินชอน (Incheon ) วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:0:52:49 น.  

 
เหตูการณ์คล้ายกับคุณตาที่เสียไปเลยอะคะ
ท่านล้มแล้วเลือดคลั่งในสมอง พอไปถึงโรงพยาบาลแล้ว 2-3 ชม. แพทย์ไม่ได้สงสัยอะไรจนมาดูที่หมอนเห็นเลือดซึมจึงรู้พาไปสแกนสมอง แล้วทำการผ่าตัดในคืนนั้น แต่หลังจากนั้นท่านก้อไม่รับรู้อะไรอีก จน 4 วันท่านก้อจากไปอย่างสงบ

เข้าใจความรู้สึกเลยคะ เสียใจด้วยนะคะ

ช่วงนี้อากาศหนาวแล้วยังไงก้อดูแลรักษาสุขภาพนะคะ


โดย: suchja วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:11:00:23 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งนะคร๊า ขอให้คุณเข้มแข็งมากกๆๆนะคร๊า
เป็นกำลังใจให้นะคร๊า


โดย: Borken วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:16:16:20 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่กรุณาไปอวยพรวันเกิดในบล็อก

ขอคุณจงได้รับกลับ จงมีแต่ความสุขกายสบายใจ สุขภาพแข็งแรง ประสบแต่สิ่งที่ดีงามตลอดไปค่ะ

น้องแปงแปงน่ารักมากค่ะ ขอให้โตเป็นเด็กดี มีสุขภาพแข็งแรง เรียนเก่งๆ และเป็นลูกที่คุณแม่ภาคภูมิใจตลอดไปค่ะ

ขนมของขวัญจากคุณสวยงามมาก น่าทานทุกอย่างเลยค่ะ


โดย: sirivinit วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:17:06:53 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกค่ะ

ถ้ามีโอกาสก็อยากไปจัดกิจกรรมให้น้อง ๆ อีกเช่นกันค่ะ


โดย: เจ้าแห่งน้ำคือพระจันทร์ วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:20:06:53 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมที่บล็อกค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ เพราะเหตุการณ์นี้คล้ายๆ กับแม่ตัวเองเลย

ตอนนี้แม่ก็เสียไปได้สี่ปีกว่าแล้ว
เวลาจะช่วยให้เราทำใจได้ ตอนนี้ก็
พยายามทำดีที่สุดแบบที่แม่สอนไว้ค่ะ ^^


โดย: อุ่นตะวัน วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:22:25:15 น.  

 
RIP - she'll always be inside your heart.

much love
m


โดย: The Zephyr วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:22:30:57 น.  

 
เสียใจด้วยนะครับกับการจากไปของคุณแม่นะครับ อุตส่าห์ผ่านขั้นตอนยากๆมาแล้่วด้วย
เข้าใจความรู้สึกของลูกๆที่ต้องเสียแม่ไปดีครับ ตอนแม่เสียเราก็ยังโชคดีที่ได้อยู่กับแม่
ได้บีบหนวดแม่เหมือนกัน ทำใจลำบากมาก เลยช่วงนั้น
เป็นกำลังใจให้นะครับ ถือว่าท่านไปสบายนะครับ
หมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านนะครับ


โดย: น้องเหนือเมฆ วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:23:11:39 น.  

 
มาส่งแม่น้องปองแปงเข้านอนนะคะ

เสียใจด้วยค่ะ ทำบุญอุทิศส่วนกุศล
และแผ่เมตตาไปให้ท่านนะคะ

ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


โดย: พ่อระนาด วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:23:20:38 น.  

 



ปล. อ่านเรื่องราวของคุณแม่แล้วรู้สึกรักคุณแม่มากที่สุดในโลกมากว่าเดิมเลยค่ะ ยิ่งวันนี้เป็นวันเกิดของแหม่มด้วย อยากจะทำทุกวันให้แม่มีความสุขด้วยค่ะ


โดย: mamminnie วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:23:23:19 น.  

 
..แวะมาเยี่ยมค่ะ

อ่านแล้วเศร้าจังเลย



โดย: รอยคำ วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:23:26:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่เเวะไปเยี่ยมที่บล็อกนะคะ
ได้อ่านเรื่องราวของคุณเเม่คุณเเป๋วเเล้ว คุณยังมีโอกาสได้อยู่ำไกล้คุณเเม่นะคะ เมย์ไม่ค่อยได้เจอเเม่เลย กลัวเหมือนกันค่ะ กลัวว่าวันหนึ่งจะเกิดอะไรขึ้น
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ


โดย: may (mayistheone ) วันที่: 15 มกราคม 2552 เวลา:23:54:04 น.  

 
หมอที่นี่ก็เป็นค่ะ..แม่สามีเสียเพราะมะเร็งลำไส้ ไปหาหมอก่อนหน้านี้สองครั้ง หมอไม่ทำอะไรให้นึกว่าปวดท้องธรรมดา..จนอีก แปดเดือนให้หลัง...ไปอีกทีเปลี่ยนหมอ..คราวนี้แจ๊คพ็อต..แต่กว่าจะเจอก็สายเกินไปแล้ว..อ่านแล้วเศร้าเลยค่ะ


โดย: BLACK BERRIES วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:1:45:43 น.  

 
แวะมาระลึกถึงคุณแม่ด้วยคนค่ะ


โดย: gadeja วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:2:43:26 น.  

 
ถึงจะผ่านไปสามปี พี่ว่าก็ยังยากที่จะทำใจ ขอแสดงความเสียใจด้วยนะค่ะ

พี่เข้าใจความรู้สึก เพราะพี่สูญเสียเตียก็คล้ายกับน้องค่ะ ท่านเดินแล้วล้มฟาดกับพื้น แต่อยู่ไม่ถึงวันก็จากไปค่ะ อาการเหมือนคุณแม่น้องเลย ใกล้สิ้นใจท่านอาการดีเอามาก ๆ จนน้องชายพี่คิดว่ารุ่งขึ้นก็กลับบ้านได้แล้ว พอตอนตีสีโทรฯไป ทางหมอบอกว่าสิ้นใจแล้ว ไม่มีใครอยู่กับท่านวินาทีสุดท้ายเลยค่ะ


โดย: jiney (สวยตลอดกาล ) วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:5:06:02 น.  

 


ขอร่วมอาลัยในโอกาสครบสามปีของการจากไปของคุณแม่ด้วยนะครับ


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:8:24:42 น.  

 
ก้าวต่อไปคือชัยชนะ
จำไม่ได้ว่าใครเคยว่าไว้
หวัดดีครับ
เด็กคนนี้น่ารักจัง


โดย: bondsp วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:11:43:57 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันค่ะ

ยุ่งไหมเอ่ย

Photobucket


โดย: Vannessa วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:14:51:41 น.  

 
ส่วนตัวก็รักคุณแม่มากๆ คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่แต่ผ่าตัดสมองไปเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้จำลูกไม่ได้ แตดีใจ่ท่านก็ยังอยู่กับเรา

คนรักแม่


โดย: อาติ๊ (Ti_psu ) วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:16:56:03 น.  

 
ส่งแล้วแต่มีปัญหาส่งใหม่ค่ะ

ร่วมรำลึกความรักที่มีต่อแม่ด้วยค่ะ
ส่วตัวก็รักแม่มากเหมือนกัน
คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ
ท่านเคยผ่าตัดก้อนในสมองเมื่อหลายปีก่อน
ตอนนี้จำลูกๆไม่ได้
แต่ก็ดีใจที่ท่านยังอยู่กับเรา

คนรักแม่


โดย: อาติ๊ (Ti_psu ) วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:17:02:42 น.  

 




ขอบคุณสำหรับคำอวยพร วันเกิดค่ะ


โดย: นู๋หญิงจ๋า วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:17:59:28 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ เสียใจเรื่องคุณแม่ด้วยนะคะ สิ่งที่เราสามาถทำได้ในตอนนี้ คือ ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านอย่างสม่ำเสมอ อย่าให้ใจเศร้าหมองเลยนะคะ ท่านจากเราไปแล้วบุญเท่านั้นที่จะทำให้ท่านรับได้ เป็นกำลังใจให้ค่ะ้


โดย: พี่ปูนิ่ม วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:18:23:16 น.  

 
เสียใจเรื่องคุณแม่ด้วยนะครับ เข้มแข็งนะครับ...


โดย: น้องกระชาย (กระชายน้อย ) วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:9:06:56 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจัง
ถึงจะผ่านมาหลายปีแล้ว
ก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ



โดย: kai (aitai ) วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:9:35:36 น.  

 
เสียใด้วยค่ะ
อยากขอบคุณสำหรับคำอวยพรในวันเกิดด้วยนะคะ ยินดีมากที่ได้รู้ักนะคะ


โดย: coji วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:10:40:37 น.  

 

ขอบคุณนะค่ะ สำหรับคำอวยพรในวันเกิดแฟง ยังไงก็ขอให้คำอวยพรนั้นกลับ ย้อนคืน ขอให้มีแต่ความสุขนะค่ะ


โดย: d_regen วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:16:03:05 น.  

 
คุณแม่ยังอยู่กับเรา ในจิตใจตลอดไป

เปนกะลังจัยให้ จ๊ะ


โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:22:28:40 น.  

 


ฮีโรตัวจริง..เป็นๆ

US Airways airplane crashes in Hudson River
Hero pilot Chesley Sullenberger III saves all aboard



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:22:52:21 น.  

 
สวัสดีครับ

ขอแสดงความเสียใจเรื่องคุณแม่ด้วยนะครับ
แม้ท่านจะจากไป 3 ปีแล้ว
แต่เชื่อแน่ว่าท่านคงมองดูลูกหลานจากสวรรค์เบื้องบนนะครับ


ขอบคุณสำหรับการแสดงความยินดี
เรื่องรางวัลของผมด้วยครับ
ขอบคุณมากๆเลยครับ




โดย: กะก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 17 มกราคม 2552 เวลา:22:57:36 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ


โดย: Yolanrita วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:0:11:44 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

อ่านแล้วเศร้าและอาลัยด้วยค่ะ
เขียนอะไรไม่ออกค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:0:39:26 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ฝันดีจ้ะ


โดย: แอบสวยแอ๊บๆสวย (Opey ) วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:1:32:32 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึม~

คุณพ่อย่าเสียเพราะหกล้มเหมือนกันค่ะ รักษาพยาบาลแบบเดียวกันเลยค่ะ รักษากันเป็นปีสุดท้ายท่านก็เสีย


โดย: ดา ดา วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:4:21:31 น.  

 
แวะมาขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตค่า...
ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ...ขอบคุณอีกครั้งค่า...


โดย: lozocat วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:6:18:30 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

เรานี่บางทีแม่บ่นเรื่องสุขภาพก็แอบคิด แต่ไม่กล้าคิด ไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีแม่จะเป็นยังไงนะ


โดย: KOok_k วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:7:31:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมค่ะ


โดย: kobnon วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:7:47:05 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ ถึงแม้ว่าจะผ่านมา
3 ปีแล้วแต่เรื่องราวเกี่ยวกับคุณแม่ไม่ว่าจะผ่านไป
กี่ปีก็คงไม่มีวันลืมเลือนได้น่ะคะ เพราะความรัก
และความคิดถึงไม่มีเวลาและวันหยุดจริงๆ ...


เป็นกำลังใจให้สำหรับทุกครั้งที่คิดถึงคุณแม่นะคะ
เชื่อว่าท่านอยู่ไม่ไกลค่ะ คงกำลังดูแลและส่ง
กำลังใจถึงคนข้างหลังตลอดเวลา สิ่งดีๆที่คุณแม่แปงแปง
ได้ทำพร้อมกับคนอื่นๆ ในครอบครัว เชื่อว่าคุณแม่
กำลังยิ้มให้คุณอยู่เสมอ ๆค่ะ


ขอบคุณที่แวะไปแสดงความยินดีด้วยนะคะ


โดย: JewNid วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:10:40:25 น.  

 
แวะมาทักทายเช่นกัน

อ่านแล้วก็รู้สึกเสียใจ

จะขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ


โดย: shigamaru วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:14:04:26 น.  

 
สงบนิ่ง... ขอเป็นเพื่อนอยู่เคียงข้างครับผม


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:14:33:47 น.  

 
ยอมรับเลยว่าอ่านได้แค่ครึ่ง อ่านต่อไม่ไหวค่ะ

สะเทือนใจมาก


เสียใจด้วยนะคะ



โดย: มาดามอุ้ย วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:14:49:41 น.  

 
แวะมาขอบคุณ น้องน่ารักมากๆๆๆ
คุณยายจ้าขอชมเชยblogสวยงาม border=0 /></a><br /><a href=[


โดย: คุณยายจ้า (คุณยายจ้า ) วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:19:02:58 น.  

 


ขอขอบคุณมากๆค่ะคุณแม่น้องแปงแปง ที่ไปยินดีด้วยกันที่บ้าน

Photobucket



โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:21:09:28 น.  

 






และขอแสดงความเสียใจด้วยกับความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ค่ะ


โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:21:11:03 น.  

 


ขอบคุณมากนะคะที่แวะไปแสดงความยินดีที่บล๊อค แล้วก็ขอแสดงความเสียใจกับการสูญเสียคุณแม่ด้วยค่ะ



โดย: haiku วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:21:40:37 น.  

 


ขอบพระคุณคุณแม่น้องแปงแปงที่แวะไปทักทายและแสดงความยินดีกับป้า
ป้าขออนุญาต แ อ ด บ ล็ อ ก คุณแม่น้องแปงแปงนะคะ
หวังว่าต่อไปเราจะมีโอกาสได้ทักทายกันบ่อยๆด้วย


ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของคุณแม่
แต่ถึงอย่างไรดวงวิญญาณอันบริสุทธิ์ของท่านก็สู่สุคติ
และในช่วงที่ท่านยังอยู่คุณก็ได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีสมบูรณ์ที่สุดแล้ว

ไม่มีลูกคนใดอยากให้เกิดเรื่องจากพรากแบบนี้
แต่เพราะคำว่าเกิด มาพร้อมกับคำว่า ตาย
ทุกชีวิตเมื่อเกิดมาแล้วจึงไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือหนีพ้น
เพราะนี่คือสัจธรรม

แม้คุณแม่ท่านจะจากคุณไปแล้ว
แต่เลือดเนื้อและคำสอนของท่านยังอยู่ในตัวคุณ

ท่านคงจะยินดีและปีติเป็นที่สุดหากจะได้ทราบว่า
เลือดเนื้อทุกหยาดหยดของท่านในตัวคุณ
และคำสอนดีๆที่ท่านพร่ำสอนสั่งคุณตลอดมา
นอกจากคุณจะได้ส่งทอดสืบต่อแก่น้องแปงแปงแล้ว
ยังนำมาใช้เพื่อประโยชน์แก่สังคมส่วนรวมด้วย

หลับสบาย ฝันดี มีความสุขค่ะ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:22:44:25 น.  

 


อ่านแล้วลิตช์ขอแสดงความเสียใจด้วยจริง ๆ ค่ะ...คุณแป๊ว
เรื่องความสะเพร่าของหมอนี่ ลิตช์ก็เจอมาเหมือนกัน
แม่ลิตช์เป็นมาเลเรียหมอ รพ.เอกชน ตรวจไม่เจอ
บอกให้กลับบ้านไปดูอาการไปก่อน จนแม่ลิตช์อาการหนัก
เลยพาไป รพ.รัฐ เค้าเจาะไขสันหลังไปตรวจจนรู้เป็นโรคอะไร
ก็รักษาถูกจุดก็หายค่ะ เรื่องคนสูงอายุกับการลื่นล้ม
ในห้องน้ำนี่ ส่วนใหญ่เท่าที่ลิตช์เจอมามักไม่รอดค่ะ
ปู่กับยายลิตช์ล้มในห้องน้ำ ก็เลือดคั่งในสมอง เสียชีวิต
ไปเหมือนกัน คนไม่เจอกับตัวเองจะไม่เข้าใจถึงความสูญเสีย
วันที่พ่อลิตช์ตายคาตา ลิตช์วิ่งเข้าไปกอดท่าน แต่ท่านไปแล้ว
ตอนนั้นคงอารมณ์เดียวกับคุณแป๊ว เพราะลิตช์ไม่เคยกอดพ่อเลยค่ะ
นี่ถ้าพ่อไม่ตาย ชาตินี้ลูกแย่ ๆ คนนี้คงไม่ได้กอดพ่อ...


โดย: ลิตช์ (Litchi ) วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:23:51:32 น.  

 

คุณพ่อผม ท่านก็จากไปประมาณ 3 ปี แล้วเช่นกันครับ

ผมขอขอบคุณที่ไปแสดงความยินดีที่บล๊อกของผมครับ

ขอขอบคุณ ขอขอบคุณมากๆ





โดย: yyswim วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:1:30:56 น.  

 
เสียใจด้วยนะค่ะ


โดย: Candydolls วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:1:37:48 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ และขอบคุณมากที่เข้าไปเยี่ยมบล็อก นึกว่าจะไม่มีใครสนใจซะแร้วซิ อ้อ!ตอนนี้กำลังจะได้เป็นคุณพ่อเหมือนกันครับ


โดย: คุณหลง วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:1:39:32 น.  

 

สวัสดีวันจันทร์ครับ... แม่น้องแปงแปง

มีความสุขมาก ๆ นะครับ





โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:7:45:24 น.  

 
อ่านแล้วร้องไห้ไปด้วยเลยค่ะ

เราเองยังไม่สูญเสียแม่ แต่อ่านแล้วอินมากๆ เพราะเราผูกพันกับแม่มากๆ

เป็นเราเราคงโกรธหมอ 2 คนแรกมากมายน่ะ น่าฟ้องมากๆ เลย

อย่างไรคุณแม่ก็พ้นทุกข์ไปแล้วนะคะ เคยมีคนบอกว่า คนคนหนึ่งจะไม่มีวันตาย ตราบเท่าที่เขายังอยู่ในความทรงจำของเราค่ะ ทำบุญให้ท่านบ่อยๆ นะคะ ทำอะไรดีๆ ก็นึกถึงท่าน




ขอบคุณที่ไปร่วมแสดงความยินดีนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:8:57:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อคน่ะค่ะ

น้องแปงแปงในกล่องเม้นท์น่ารักมากๆๆค่ะ

ตอนนี้ยังปวดหลังอยู่มั้ยคะ? ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ




โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:9:14:41 น.  

 
เพื่อนจุที่เสียไป เพื่อนอีกคนบอกว่า เราช่วยเขาได้มากกว่านั้น ถ้าเขาเข้า รพ.ดีๆ มันจะไม่เป็นอย่างนี้....


ส่วนจุ... กลับคิดว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด อยู่ที่ว่า เราจะตั้งรับมันยังงัย เพราะเรื่องมันเกิดไปแล้ว...


ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมจุนะคะ


โดย: กระจ้อน วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:9:23:12 น.  

 
เสียใจด้้วยนะคะ

ตอนนี้ท่านไปสบายแล้วค่ะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: Baby I love you วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:9:35:14 น.  

 





ดี.เอาขนมเครือข่ายมิตรภาพจากครัวคุณโล่มาขอบคุณค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ



โดย: d__d♥ (มัชชาร ) วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:9:38:23 น.  

 


ครัวคุณโอเล่ค่ะ
ดี.พิมพ์ผิด
ขอโทษค่ะ


โดย: d__d♥ (มัชชาร ) วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:9:39:21 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยม blog ค่ะ น้องแปงแปงน่ารักมากๆ

หลังจากอ่าน blog นี้แล้ว คิดขึ้นมาทันทีว่า "เย็นนี้จะรีบกลับบ้านไปหาแม่ค่ะ"


โดย: ThE BooK@HoLiC วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:10:01:57 น.  

 
คนเข้ามาคอมเมนท์เยอะมากค่ะ....อ่านแล้วน้ำตาซึมค่ะ...ไงท่านไปสบายแล้วค่ะ...คนเราพอถึงเวลาจะไปจะมีเหตุการณ์หลายๆ เหตุการณ์พาให้ต้องไปค่ะ...อย่าคิดมากเลยค่ะใครทำอะไรไว้จะได้รับในสิ่งที่ทำนั้น หรือ เรียกว่า "กรรม" ค่ะถ้าหากหมอทำด้วยเจตนาสะเพร่า หรือปัดความรับผิดชอบในหน้าที่ที่ควรจะทำอย่างรอบคอบและมีเหตุผล แค่เอ๊กซ์เรย์ตามคนไข้ร้องขอไม่น่าจะมีปัญหา เพราะตามปกติแล้ว เมื่อมีคนไข้ที่ได้รับการกระทบกระเทือนตรงศีรษะ หมอจะขอคนไข้เอ๊กซ์เรย์นะคะส่วนมาก หมอที่นี่แปลกดีอ่านแล้วทำปากขมุบขมิบเลยค่ะ...แปลกดี..เอาไว้ให้เกิดกับญาติหมอๆ ถึงจะรู้สึกมั๊งคะ..แต่อย่างว่าคนเราเมื่อถึงวาระก็ต้องไปท่านก็ต้องไปค่ะ...อีกอย่างท่านอายุมากแล้ว 81 ปีเรี่ยวแรงสู้โรคภัยคงน้อยลงแต่กำลังใจจากลูกๆ และครอบครัวมีมากถึงทำให้ท่านอดทนตั้ง 8 เดือนอย่าคิดมากเลยนะคะคิดในทางดีว่า ดีนะที่คุณแม่ยังอยู่ให้เราได้ดูแลตั้ง 8 เดือนและอย่าไปโกรธหมอทุก รพ. ที่ทำกับคนไข้แบบนั้น คิดในทางดีว่าดีนะที่เรามีประสบการณ์ได้มาบอกต่อใครๆ อีกหลายคนให้รับรู้เรื่องราวว่ามีแบบนี้เป็นอุทธาหรณ์ให้คนเป็นหมอและคนไข้ได้ระวัง...คิดถึงท่านมีทางเดียวคือ เป็นคนดีและทำบุญให้ท่าน ท่านจะได้มองลงมาแล้วอมยิ้มนะคะ...


โดย: deeplove วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:10:33:51 น.  

 
สัตว์โรคย่อมเป็นไปตามกรรมค่ะ..
ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นโลกธรรม
ไม่มีใครจะอยู่ค้ำฟ้า คุณแม่ของคุณถือว่าท่านมีกำไรชีวิตแล้วค่ะ เพราะอายุท่านตั้ง 81 ปี น้อยนักที่คนจะมีอายุยืนได้ขนาดนี้..
สิ่งที่ดีที่สุดที่เราควรจะคิดพิจารณามากกว่าสาเหตุการตายของท่าน ก็คือ
ให้พิจารณาว่า คนเราทุกคนเกิดมาต้องตาย หนีความตายไปไม่พ้น..
เราควรเตรียมตัวและเตรียมใจรับและเผชิญกับมันอย่างกล้าหาญ

พูดพร่ามไปเรื่อย อย่าถือสานะคะ
ขอบคุณมากที่เข้าไปทักทายที่บ้านฝันหวาน..
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: ทองหลาง (นิยายฝันหวาน ) วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:11:24:19 น.  

 
วันนี้เศร้าจังเลย ติ๊กก็ไม่มีแม่แล้วเหมือนกัน พออ่านแล้วก็คิดถึงวันที่แม่จะจากเราไป และก็จากไปจริงๆ ก็คงมีความรู้สึกเดียวกันเนอะ มีพ่ออยู่ก็ไม่เหมือนแม่
มาคุยเรื่องแก่งกระจานเถอะ จะได้ไม่เศร้า พะเนินทุ่งอยู่เลยเขื่อนขึ้นไปอีก 53 กม. ทางขึ้นไม่ดีเท่าไร ไม่มีสัญญานโทรศัพท์ ไฟฟ้าก็ไม่มี เวลาดึกๆ จะเข้าห้องน้ำต้องใช้ไฟฉาย อาหารก็มีแม่บ้านทำขาย แต่บรรยากาศดีมาก ธรรมชาติจริงๆ รถเก๋งขึ้นไม่ได้นะคะ


โดย: ไผ่สวนตาล วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:11:55:54 น.  

 
แวะมาทักทายครับ


โดย: nobitalk วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:13:36:55 น.  

 
ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดครับ

เสียใจด้วยนะครับ

เข้าใจว่าการสุญเสียคนที่รักไปมันเป็นยังไง

ผมก็เสียทั้งคุณพ่อ คุณแม่ไปทั้งสองคน

คุณแม่ เสียก่อนคุณพ่อ เสียไปได้ 10 ปีแล้ว ตอนนั้นยังเรียน ม.ต้น อยู่เลย

ได้ดูแลคุณแม่ เรียกว่า ใช้ชีวิต ตอนกลางคืน เฝ้าคุณแม่ อยู่ที่ รพ. แล้วก็ไปเรียนในตอนเช้า

แต่ตอนนั้นก็เข้าใจได้ และทำใจไว้ล่วงหน้า ถึงจะเด็กแต่ก็พอจะเข้าใจเรื่องแบบนี้

เพราะคุณแม่ป่วยเป็นมะเร็ง ระยะสุดท้าย แล้วด้วย

ท่านก็อยู่กับเรา เป็นปีได้ ก่อนจะจากไป

ส่วนคุณพ่อนี่ก็มาเสียตอนเรียน อยู่ปี 1 ป่วยเช่นเดียวกัน

แต่ไม่มีโอกาสได้ดูแลท่านมากนัก เพราะต้องมาเรียนต่างจังหวัด

แต่เสาร์ อาทิตย์ก็กลับไปดูแลท่าน

เรียกว่าการดุแลคนป่วย เป็นเรื่องทีได้เรียนรู้มาตลอดก็ว่าได้

ทุกปีก็จะทำบุญให้ท่าน และระลึกอยู่เสมอ

ยังไงก็ดำเนินชีวิตต่อไปในวิถีทางที่ดีที่สุด

ท่านก็คงจะมองเราจะเบื้องบน ภูมิใจในตัวเรา

แค่เราเป็นคนดี ทำเพื่อท่าน ถึงท่านจะจากไปแล้ว

แต่เราก็ยังคงนึกถึงท่านตราบจนวันตาย


โดย: aobab1984 วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:14:21:06 น.  

 
ทำบุญให้ท่านบ่อยๆนะครับ อธิษฐานให้ท่านได้หลุดพ้นจากวิบากกรรม อย่าได้พบได้เจอวิบากกรรมเช่นนี้อีก และขอให้ดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุคติ


โดย: JohnV วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:14:56:46 น.  

 
ขอบคุณทุกๆท่านเลยนะคะ ที่แวะเข้ามาที่บล็อก มาร่วมแสดงความเสียใจจากการจากไปของคุณแม่ ที่เพิ่งจะมาเขียนระลึกถึงท่าน ก็เพราะเพิ่งจะมีบล็อกของตัวเอง หลังจากคุณแม่เสียไปได้ 2 ปีแล้วค่ะ ปีนี้ครบรอบ 3 ปีกับการจากไป ก็เลยอยากจะรำลึกถึงความรู้สึกเก่าๆด้วย อยากให้เป็นอุทาหรณ์ด้วยค่ะ ไม่ว่าจะเป็นที่คุณหมอที่ไม่ได้ตรวจเช็คให้ละเอียด หรือการที่เราผู้เป็นลูกๆ ได้กอดแม่ บอกรักแม่ ทำอะไรให้แม่แล้วรึยังในยามที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ตัวผู้เขียนเอง แม้ว่าจะรักคุณแม่ แต่ไม่ค่อยได้แสดงความรักด้วยการกอดคุณแม่เลยค่ะ นานๆทีอย่างวันแม่ วันเกิดแม่ถึงจะได้กอดท่านสักครั้ง แต่เมื่อถึงเวลาที่สูญเสียท่าน แล้วให้มานึกเสียใจที่เราน่าจะกอดท่านบ่อยๆ บอกรักท่านบ่อยๆ ตามความรู้สึก ไม่ใช่มารู้สึกตัวก็ตอนที่ไม่มีแม่ให้กอดแล้ว


โดย: แม่น้องแปงแปง วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:14:58:06 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะแม่น้องแปงแปง

กรณีนี้น่าเคืองคุณหมอจริงๆนะคะเนี่ย


โดย: พจมารร้าย วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:15:29:04 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังเลยค่ะ ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ...เราอยู่ที่นี่ก็ไกลแม่ ก็เป็นห่วงแม่มากนะคะ แล้ววันที่ 12 มกรานี่ก็เป็นวันเกิดแม่เรา ไม่ได้ไปหาเมื่อตอนวันเกิดแม่มาหลายปีแล้วค่ะ...ยิ่งมาอ่านเรื่องของคุณแม่น้องแปงแปงแล้วเศร้าจังเลยค่ะ....


โดย: Suessapple วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:22:14:39 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ อ่านเรื่องของคุณแม่แล้วเสียใจด้วยนะคะ


โดย: lovely_ung วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:23:25:56 น.  

 
อ่านแล้วอยากร้องไห้ค่ะ
ยายฝนก็เพิ่งเสียไปเหมือนกัน
หมอเค้าส่งตัวกลับบ้าน ทั้งๆที่ยายยังไม่หายดี
เค้าบอกว่าอยู่รพ. นานเดี๋ยวจะติดเชื้อแรง
กลับมานอนบ้านได้สองคืน ก็ไม่รู้สึกตัว เรียกไม่ตอบ เหมือนจะเพ้อๆ
ก็ส่งรพ. อยู่ได้ไม่กี่วันค่ะ ท่านก็เสีย

ระหว่างนั้นหมอเค้าเหมือนไม่อยากรักษาแล้วอ่ะค่ะ พร่ำพูดตลอดเวลาว่าอวัยวะเสี่อมหมดแล้วนะ ถึงฆ่าเชื้อได้ก็ไม่หายหรอก

ชีวิตของคน อยู่ในกำมือหมอจริงๆ ค่ะ


โดย: Einniar วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:0:25:04 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจกับแม่น้องแปงแปงด้วยนะคะ

อ่านแล้วเศร้าจังเลย ทำให้นางฟ้าคิดถึงแม่ด้วยค่ะ
แม่นางฟ้าเสียไปได้เกือบ ๒ ปีแล้ว
เพราะโรคมะเร็งน่ะค่ะ

ถึงชีวิตท่านจะจากเราไปแล้ว แต่ท่านยังคงอยู่ในใจเราตลอดไปนะคะ






โดย: นางฟ้าของชาลี วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:5:23:40 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ


โดย: เจนิอุส (~GeNiuS~ ) วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:8:43:00 น.  

 
แสดงความเสียใจด้วยครับ คุณแม่ของคุณก็ไปดีแล้ว หมอนี่เราต้องระวังให้ดี คุณภาพของหมอค่อนข้างจะมีความแตกต่างกัน


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:9:46:44 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของคุณแม่ด้วยค่ะ
ไม่ว่าจากกันไปนานแค่ไหน คุณแม่ก็ยังอยู่ในใจลูกๆทุกคนเสมอค่ะ

เป็นกำลังใจด้วยคนนะคะ


โดย: Shallow Grave วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:9:55:26 น.  

 
เสียใจด้วยค่ะ สู้ๆ น่ะคะ


โดย: magicwork วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:14:53:18 น.  

 
ขอบคุณแม่แป๊วของแปงๆที่ให้กำลังใจป้ามด
ได้อ่านคำไว้อาลัยแล้วนึกถึงวันที่ป้ามดสูญเสียคุณแม่ ช่างเหมือนกันเหลือเกินค่ะ


โดย: ป้ามด วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:14:57:47 น.  

 
เสียใจด้วยนะค่ะเรื่องคุณแม่ แต่ยังไงคุงพี่ก็ยังเหลือคนที่รักอีกมากมายนะค่ะ รวมถึงเพื่อนๆที่อยู่ในบล็อกนี้อีกนะค่ะ เมนูที่พี่แอบเข้าไปดูไม่มีไรหรอกค่ะคุงพี่ ลดสิ่งที่เคยทำ เคยทาน น้ำ ว่ายังไงก็ผอมอิอิ (ให้กำลังใจตัวเอง 555+)


โดย: ณธารา วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:16:42:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยม

อ่านแล้วรู้สึกเศร้าจังเลย

ไม่เป็นไรนะคะ อย่าร้องไห้เลยน้า

เสียใจด้วยกับเรื่องที่ผ่านมานะคะ


โดย: littlephantom วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:19:07:45 น.  

 
Savasdee ka p'peaw I'm so sorry naka to hear about ur mom naka. I hope u and ur family are fine naka. p'peaw take care naka. nong pang pang too naka. Don't worries about any thing every will be fine ka


โดย: Stjerne Ng วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:19:11:25 น.  

 
สวัสดีค่ะ

แวะมาทักทาย

ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

ในรูป ลูกคุณหรอค่ะ

น่ารักน่ะค่ะ


โดย: สถานีรถไฟกะป้ายรถเมล์ (สถานีรถไฟกะป้ายรถเมล์ ) วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:19:31:03 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ ยังไงคุณแม่ก็ยังอยู่ในใจลูกๆเสมอครับ

ขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดให้นะครับ


โดย: Ploffy วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:22:02:50 น.  

 
ไอขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง...กับการจากไปของมารดาคุณแม่น้องแปงแปงด้วยนะคะ

ไอขอให้ดวงวิญญาณคุณยายน้องแปงแปงไปสู่สรวงสวรรค์

ความดีจะเป็นเกราะ และภูมิคุ้มกัน ทำให้เรา เผชิญหน้า กับทุก ๆ เรื่องไปได้ค่ะ

ขอให้ยืนหยัดเพื่อรอวันฟ้าใสที่สวยงามนะคะ..ยังไงก็ยังมีอีกหลาย ๆ คน ที่จะยืนอยู่ข้าง ๆ คุณแม่น้องแปงแปงค่ะ


โดย: I_sabai วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:22:24:04 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจัง แต่คุณแม่ก็ยังอยู่ในใจเราเสมอนะคะ

ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดที่บล็อกนะคะ ขอให้พรนั้นกลับคืนมาร้อยเท่าพันทวีค่ะ



โดย: หญ้าหนวดแมว วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:22:35:57 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณแม่น้องแปงแปง
อ่านแล้วรู้สึกตื้นตันใจ ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ ถึงท่านจะจากไปแล้วแต่ท่านยังคงอยู่ในใจของลูกเสมอ


โดย: sangseetong วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:22:45:04 น.  

 

คืนนี้ 20 มค.2552 เที่ยงคืน อเมริกาจะก้าวเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
กับการเข้าทำพิธีสาบานตนของ Barack Obama
ในตำแหน่งประธานาธิบดี คนที่ 44
และเป็นประธานาธิบดีผิวสีคนแรกของ USA.
ก็ต้อง up blog ให้ทันเหตุการณ์ซะหน่อย





โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:23:36:12 น.  

 
ดีค่ะๆๆ


เพิ่งหลงเข้ามา ..
แหะๆ
ไง ต้องแสดงความเสียใจจริงๆนะคะๆ
ไม่ว่านานแค่ไหน
แม่จะอยู่ในใจเราเสมอ...

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: canonchan IP: 58.8.107.149 วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:21:14:10 น.  

 
สวัสดีค่ะ เสียใจด้วยนะคะ

สำหรับพิมเอง ปีนี้ก็จะเป็นปีที่ 10 ที่แม่เสียค่ะ

แต่รู้สึกกลับเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นาน
ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงแม่เลย

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดนะคะ

พรทุกประการขอส่งกลับยังผู้ให้ด้วยค่ะ


โดย: ม่านฟ้านาคราช วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:0:14:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่น้องแปงแปง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]






แป๊ว แม่น้องแปงแปง






Photo Flipbook Slideshow Maker


Photo Flipbook Slideshow Maker


Photo Flipbook Slideshow Maker





Group Blog
 
 
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
13 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่น้องแปงแปง's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.