• และแล้วเราก็มาถึงปาย

และแล้วเราก็มาถึงปาย เย็นๆ อย่างนี้ผู้คนในปายดูคึกคัก อาจเป็นอย่างนี้มาหลายเดือนแล้ว ก็ตอนนี้มันกุมภาพันธ์ ใกล้หมดฤดูหนาวแล้วนี่ นักท่องเที่ยวรอบสุดท้ายอย่างเรา พลอยกระตือรือร้นและมีชีวิตชีวา ที่จะทำความรู้จักกับปายมากขึ้น หลังจากนั้นปายคงได้หลับไหลอีกครั้ง ย้อนไปเมื่อหลายเดินก่อนหน้านี้ เมื่อมาเยือนเชียงใหม่คราวก่อน ทั้งที่ริอ่านขานไข แม้ไม่ได้ตั้งใจแต่คุยกันว่าจะแวะมานอนปายสักคืน แต่ชาตินี้ยังพอจะโชคดีมีหลายคนห่วงใย “ปายช่วงนี้อย่าไปเลย ฝนตกน้ำป่ามันแรง” พี่แอ๋ว เจ้าของบ้านสบาย สปาวิลเลจ ที่เชียงใหม่ เตือนด้วยความเป็นห่วง “เธอจะไปยังงัย ไม่เคยไปเส้นทางก็ไม่ถนัด ค่อยไปคราวหน้าเถอะ” พี่ปุ๊สมทบมีอีกคน เขาว่า จิ้งจกทักยังต้องฟัง นับประสาอะไรนี่คนทักตั้งหลายคน เราเลยตกลงใจกับเพื่อนร่วมทางคราวนั้น ว่าเราจะไปปาย แต่เปล่าเลย ในที่สุดคราวนั้นเราก็ไม่ถึงปาย ไม่ใช่ฟังคำเตือนจึงไม่มา แต่มาไม่ถึง เพราะแวะโน่นชมนี่ระหว่างทางมากไปหน่อย ครั้นจะขับรถเช่า ขึ้นเขาที่ไม่เคยมา พร้อมกับฝนฟ้าพรำๆ ก็เกรงจะไม่ได้มาเล่าให้ใครต่อใครฟังว่าท้ายที่สุดเราได้ถึงปายกันหรือไม่ ปายคราวนั้นเลยเป็นหมันไปในตัว แล้วมามั่วเอาว่า “ผมเชื่อพี่” สักวันหนึ่งเถอะปาย ฉันจะปายห้ายถึง และแล้ววันหนึ่งเราก็กลายเป็นผู้ชายใจง่าย เมื่อเพื่อนสาว (สูงอายุ) เอ่ยปากชวนร่วมทางไปปาย (อาจชวนแค่รักษามารยาท) นาทีนั้นไม่ได้วางฟอร์มอะไร ตอบตกลงไปทั้งที่ไม่ได้ดูปฏิทินงานตัวเอง กลับมาดู ตรูมีงานนี่หว่า เดชะบุญ ช่างหนุนนำ ลูกค้า เลื่อนการจัดงาน ทั้งๆ ที่เบื่อเต็มทีกับงานนี้ที่เลื่อนมาตลอด แต่คราวนี้แม้ปากก่นด่า แต่ในใจ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ปายก็ปาย หนีม่ายพ้นตรูแน่ หกโมงตรงเรายังซดน้ำเกาเหลาที่ร้านอาหารในหัวลำโพง ทั้งที่นั่นคือเวลารถด่วนพิเศษ ชื่อนครพิงค์ จะเริ่มออกเดินทางขึ้นเหนือ “เอ้ย มีคนเรียก” เรียกผ่านลำโพงที่หัวลำโพงซะด้วย เขาเรียกเราขึ้นรถแล้ว เพื่อนเราบางคนยังมีหน้ามาถาม “รถออกตรงเวลาเหรอ” จะบอกว่าไม่แปลกที่รถจะออกตรงเวลาจากสถานีต้นทาง โดยเฉพาะตอนที่จะมีผู้โดยสารสาย รถคงอยากจะออกจากสถานีเร็วเป็นพิเศษ ใครได้เดินทางโดยรถไฟ ตอนเย็นวันที่ 1 กุมภาพันธ์ คงเห็นคนหน้าตาดีห้าคน วิ่งหอบกระเป๋าหน้าตาตื่น และระรื่นไปพร้อมๆ กัน เพื่อขึ้นให้ทันรถไฟ ไม่นานหลังจากนั้น ใครหลายๆ คน ก็กรนกันสะเทือนโบกี้ เปล่านะ ผมไม่ได้กรน มีคนเคยบอกว่าไม้ได้เห็นกะตา ไม่ได้ยินกะหูก็อย่าไปเชื่อคนอื่นเขาง่ายๆ ใช่ ผมไม่เคยได้ยินตัวเองกรน เพื่อนๆ ผมมันเอาอะไรมาพูด นึกชื่นชมการรถไฟอยู่ในใจ “เดี๋ยวนี้ขับได้นิ่ม ไม่สะเทือน เสียงก็ไม่ดัง นอนหลับสบายดีจังเลย” มารู้แจ้งเอาตอนเช้าว่าเรายังไปไม่ถึงไหน นี่แหล่ะข้อเสียของตู้นอน หลงละเมอว่าตื่นมาคงใกล้ปลายทาง ไม่รู้หรอกว่าระหว่างนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง หรือรถจอดกลางทางไปกี่หน จากกำหนดการณ์เจ็ดโมงกว่า แต่ว่ารอบนี้การรถไฟแจกแหลก โปรโมชั่นส่งท้ายปลายหนาว กว่าจะถึงเชียงใหม่ปาเข้าไปเกือบเที่ยง ไม่แปลกที่คุณลุงข้างๆ จะจัดการขนมปังหมดไปได้ทั้งแถว ถ้าจะให้แจ๋วคุณลุงควรจะซื้อชาร้อนหอมๆ ใส่กระป๋องนมมาฝากด้วย จะได้ช่วยกินขนมปัง หลังการรอคอยผ่านค่ำคืนและช่วงเช้าที่หนาวเหน็บ (ของแอ้ม) พวกเราก็ได้เวลาเจอแอ้ม แอ้ม หญิงสาวอารมณ์ดีมีแว่นสายตาเป็นอาวุธประจำกาย เจ้าของคำถามที่ว่าใครเป็นคนบอกว่าโลกกลม และแล้วเธอก็อนุมานว่ากาลิเลโอ (หรือเปล่า) พร้อมกับเครื่องหมายคำถามอีกสามอัน หกคนพร้อมออกเดินทางต่อไป จุดหมายปลายทางคือ “ปาย” แต่มีจุดหมายที่ต้องเริ่มต้นที่สถานีขนส่งอาเขต พร้อมกับไม่ลืมเตือนกันและกัน ว่าพวกเรายังไม่ได้กินข้าวกันเลย เออ นั่นสิ หิวแล้วนะเฟ้ย หลังจากฟาดผัดผัก ก็ได้เวลาฟาดฟันกะนายหน้าหาคนขึ้นรถ ซึ่งมักมีลูกเล่นให้เราได้จ่ายเพิ่มได้ตลอดเวลา ถ้าไม่ระวังตัว แต่ด้วยความเค็มเป็นที่ตั้งเราได้ราคาต่ำกว่ามาตรฐาน คนละ 150 บาท ถึงปาย แล้วยังได้ลดอีก 100 เมื่อถึงที่หมายเพราะแถวหลังแทนที่จะนั่ง 3 สี่สาวเรายอมเบียดเสียดกันไปสี่ และแล้วเราก็มาถึงปาย เย็นๆ อย่างนี้ผู้คนในปายดูคึกคัก อาจเป็นอย่างนี้มาหลายเดือนแล้ว ก็ตอนนี้มันกุมภาพันธ์ ใกล้หมดฤดูหนาวแล้วนี่ นักท่องเที่ยวรอบสุดท้ายอย่างเรา พลอยกระตือรือร้นและมีชีวิตชีวา ที่จะทำความรู้จักกับปายมากขึ้น หลังจากนั้นปายคงได้หลับไหลอีกครั้ง เราพักที่ baan pai riverside ติดริมน้ำปายและใกล้ๆ เมือง เพียงเดินข้ามสะพานไม้ใผ่อันขึ้นชื่อไปอีกฟาก เราก็ถึงที่พัก อากาศเย็นสบาย สี่โมงอย่างนี้ไม่ถึงกับหนาว ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เราไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า เตรียมตัวทอดน่องท่องปายกันเต็มที่ ก่อนไปไม่ลืมที่จะขอเก็บภาพหน้าบ้านไว้ก่อน ริมน้ำปาย แสงกำลังสวย ปาย ค่ำนี้คราคร่ำด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งที่เป็นวันศุกร์ซึ่งคาดว่าคนน่าจะไม่เยอะ ร้านรวงเปิดอวดโฉมพร้อมต้อนรับลูกค้าเข้ามาอุดหนุน คนมาครั้งแรกยังตื่นตา และเอ่ยปากชมบรรยากาศของปายม่ายหยุดหย่อน ขณะที่คนเคยมาก่อนหน้า ก็เสริมสำทับข้อมูลน่าสนใจอีกมากมาย ค่ำแรกที่ปายเราจึงพบว่าตัวเองอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า พยายามกินทุกอย่างเหมือนกับว่าพรุ่งนี้จะไม่มีให้กินอีก ทั้งๆที่ “พี่อิ่มแล้ว” เดินกลับมาเรายังไม่ลืมหาวิธีดับความหนาวติดไม้ติดมือมาด้วย ก่อนจะมาแวะนั่งผิงไฟทำให้นึกถึงกิจกรรมรอบกองไฟตอนวัยเป็นลูกเสือ เสียดายที่ไม่มีเผือกไม่มีมีมัน ไม่งั้นได้อร่อยแน่ๆ รอบกองไฟ เบญจ์ เช้าวันใหม่ช่างสดสายปายหมด โปรแกรมวันนี้วางไว้หลายที่ อันดับแรกๆ รองจากการอะไรใส่ท้องคือการเช้ารถจักรยานยนต์สำหรับใช้เป็นราชรถประจำทริป ช่างโชคดี เรามีหกคน ขับรถเป็นสาม ซ้อนเป็นอีกสาม ทุกอย่างเลยลงตัวได้ไม่ยากเย็น ช่วงแรกก็วนเวียนวัดต่างๆ ในเมืองปาย เสร็จสรรพ อย่างตั้งใจมุ่งหน้าจะไปน้ำพุร้อน แต่ในที่สุดเราก็แวะดื่มน้ำชาที่บ้านปายนา เจอพี่กบพี่ปัน ที่น่ารัก กับบ้านพักเก๋ๆ ทั้งสี่หลัง ทำให้ตั้งใจอย่างบ้าคลั่งคราวหน้าจะมานอนนี่ จนแล้วจนรอดเรามาถึงน้ำพุร้อนซะที อุณหภูมิน้ำที่นี่ 80 องศา ประมาณว่าลงไปไข่อาจสุก ไม่เชื่อล่ะสิ เชื่อเถอะ แม้มีข้อห้าม แต่นักท่องเที่ยวเช้าชามเย็นสามชามทำมาแล้ว อร่อยจริงๆ ไม่เชื่อลองดูนี่ เดินกลับจกาตัวน้ำพุร้อนอยู่ดีๆ ปรากฏการณ์เกาหลีฟีเวอร์ก็เกิดขึ้น ด้วยมุมมองของสองช่างภาพหน้าตาดี ภาพเหล่านี้จึงปรากฏ เบื้องหลังการถ่ายทำ ออกมาจากน้ำพุร้อน คนคุ้นทางก็พาเราลัดเลาะจนออกมาเจอสะพานประวัติศาสตร์ปาย สร้างขึ้นเมื่อไหร่ อย่างไร โดยใครวิชัยไม่รู้ และไม่ได้ถาม ที่ได้มาคือรูปถ่าย รู้สึกไม่มีเท่าไหร่ที่มาเที่ยวสะพานนี้แบบฉาบฉวย แต่ไม่รู้จะไปถามเอากะใครจริงๆ ขับรถทำเวลากลับผ่านทะลุปายไปอีกฝั่งจุดหมายคือหมู่บ้านวัฒนธรรมจีนยูนนาน ระวห่างทางไม่ลืมที่จะแวะสักการะ พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่วัดน้ำฮู ซึ่งที่นี่เล่ากันว่ามีเจดีย์ที่เก็บอัฐิของพระพี่นางสุพรรณกัลยา หมู่บ้านวัฒนธรรมจีนที่นี่ขึ้นชื่อลือน้ำชา จริงๆ ความหอมรัญจวนทำให้หมู่บ้านนี้ได้เงินพวกเราไปหลายโขอยู่ นอกจากชาที่นี่เรายังได้สหายเป็นม้า และแปลงผักกวางตุ้ง กลับมาตอนค่ำเรามานั่งกิน นั่งคุยและเดินรอบเมืองปายอีกครั้ง คืนนี้ปายยิ่งคึกคัก มีการแสดงหลากหลายให้สัมผัสกันแบบถึงตัว คืนนี้เราบางคนนั่งคุยกันยาว ข้าวที่ตุนไว้เมื่อเย็นเริ่มหมดฤทธิ์ อากาศหนาว จะมีอะไรดีไปกว่าได้ซดอาหารมีน้ำอุ่นๆ ถึงจะไกลหน่อยแต่ก็มั่นใจว่าในเวลาตีสามครึ่ง ในเมือง 7-11 คงยังทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ “เชื่อแล้ว ว่ามาม่าแต่ละถ้วยอร่อยไม่เท่ากัน ที่แน่ๆ มาม่าคืนี้อร่อยเป็นพิเศษจริงๆ อุ่นดีเนอะ” เช้าวันนี้เราตื่นสายหน่อย ก็เมื่อคืนกว่าจะนอนก็เลยค่อนของค่อนคืน ภารดิจเดียวที่ตั้งใจไว้คือการ่อนโปสการ์ดหาเพื่อนพ้องน้องพี่ รอบนี้ก็หลายฉบับอยู่ ได้ฤกษ์อำลาปาย ตอนบ่ายโมงครึ่ง สี่สิบแปดชั่วโมงที่ร่างกายหนาวจับใจ แต่ภายในใจกลับอบอุ่บ ขอบคุณเพื่อน ขอบคุณปาย ขอบคุณหลายๆ คนที่ทำให้วันนี้อะไรอะไรก็ปาย แม้รอบนี้จะเขียนบล็อกยาวไปนิด แต่เพื่อตอบแทนใครก็ตามที่อ่านจนมาถึงตรงนี้ ขอมอบคำเตือนพิเศษสำหรับคนที่จะเดินทางมาเยือนปายโดยเฉพาะถ้าเป็นคนที่หัวใจไม่เข้มแข็งพอ “เพื่อความปลอดภัยของหัวใจ กรุณาอย่ามาปายคนเดียว” เพราะ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อนสนิทจะรู้สึกใกล้ชิดกว่าเก่า แม้เพิ่งพบกันครั้งแรกอาจมีแอบมอบใจ ไม่ใช่!! ไม่ใช่เพราะบรรยากาศในปายพาไป แต่เพราะที่นี่คือ “จุดบรรจบของเส้นพรหมลิขิต” แถมท้ายด้วยภาพมากมายจากปาย แทนคำขอบคุณ จากปายจริง หวังว่าสักวันเราคงได้มาชมแสงตะวันพร้อมกันที่ปาย (อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง)   Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2550 Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2550 14:06:27 น. 40 comments Add to Counter : Pageviews.

	ภาพประกอบทั้งเรื่อง โดย Benjamin / takechi / กิ๊ฟ / พี่เล็ก

โดย: พ่อข้าวปั้น (takechio ) วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:30:03 น.

	ขอมอบคำเตือนพิเศษสำหรับคนที่จะเดินทางมาเยือนปายโดยเฉพาะถ้าเป็นคนที่ท้องไส้ไม่เข้มแข็งพอ... กรุณารับประทานยาแก้เมาก่อนออกเดินทางไปและกลับปาย มิชะนั้น อาจเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ... ดั้งเช่น ใคร บาง คน (แถวๆนี้)

	ภาพสวยสดใสสนุกสนานมีเรื่องราวดีครับ ยังไม่เคยไปปายเลย ไว้มีโอกาสจะไปมั้ง ฮิๆๆ ขอบคุณที่นำมาให้ได้ชมกันครับ

โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:41:51 น.

	ไอ้ทุเรศ!!!!!! ชั้นบอกแล้วว่าอย่าเอารูบนั้นลง ชิชะ... ของตัวเองมีแต่รูปดูดีทั้งนั้นนิ

	แวะมาดูรูปจ้า พี่ถ่ายรูปมาสวยๆทั้งนั้นอ่ะ วิวดีกว่าตอนที่กี้ไปอีกล่ะ ...หุหุ ....นี่ๆ พี่ไปเที่ยวปาย แล้วรู้ไหมว่าชื่อปายมาจากไหน ..วันนี้ขี้เกียจเล่า ไว้จะมาบอกอีกทีละกันน้า 555

โดย: กี้ (chompoo123pinky ) วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:14:59:28 น.

	ภาพสวยๆ ทั้งนั้นเลย ขอไปเที่ยวปายด้วยคนนะครับ

โดย: กะได วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:10:27 น.

	อยากปายปายยยยยยยยยยยย

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:57:00 น.

	อยากไปบ้างจังเรยอ่ะค่ะ อิจฉาๆๆๆๆภาพก้อถ่ายออกมาสวยทุกรูปเรย เเจ่มๆๆๆมั่กๆ

	แค่ไปปาย (ปลาย) ทำเป็นมาคุยแน่จริงไปให้ถึงยอดเด่... ม่ายเห็นมีของฝากมาให้เราเลย..ไม่เป็นไร (แต่จะจำไว้) ถ้าผมลาพักร้อนได้เมื่อไหร่..จะเอารูปมาเย้ย... แต่รูปสวยดีนะ เพราะว่าตัวผมเองก็ยังไม่เคยไปปายเหมียนกัน คงคาดว่าจะเร็วๆนี้ หาข้ออ้างลางานก่อน

	ถ้าได้ไปจริงๆ ก็เอามาเล่าให้ฟังนะคะ จะรออ่านค่ะ

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:17:31:43 น.

	ใครๆ ก็ไปปายมาแล้ว ปีไหนหน้าหนาวของปาย จะเปิดหัวใจรับเราบ้างน้า ภาพสวย เรื่องก็น่าอ่านค่ะ อ่านจนจบเลย ทุกตัวอักษร

โดย: lunapee วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:20:08:21 น.

	ดีใจที่การตัดสินใจชักชวนชัยเข้าร่วมทริปปาย.. เป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพที่ไม่มีวันหมดอายุ.. แม้จะอาจหาญมาค่อนขอดว่าเราเป็นหญิงสาวสูงอายุ ช่างมิได้พิจารณาหน้าตาที่ล้ำหน้ากว่าวัยจริงของตนเอาซะเล้ย!!!

	อิอิ... ในชีวิตนึง อยากได้ไปสัมผัสและทำอะไรแบบนี้บ้างจัง อยากไปเที่ยวเหนือ... นานแล้วที่ไม่ได้ไป.... ^^" ถ่ายรูปสวยมากๆเลยค่ะ ชอบๆ

	รูปก้อสวย คนก้องาม สถานที่แจ๋ว ขาดอย่างเดียว ความรู้สึกและบรรยากาศหนาวๆ ถ้าได้สัมผัสทางจอ มอนิเตอร์ได้คงจะวิเศษสุดเลยนะ อิอิ คือไม่ต้องไปเอง แต่ได้ครบทุกความรู้สึกน่ะ แบบว่าประตูวิเศษของเจ้า แมวข้าวปุ้น เอ๊ย โดราเดม่อนอ่ะ

	ภาพสวยดีค่ะ ถ้ามีโอกาสคงจะไปเที่ยวสักครั้ง และก็ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆๆด้วยค่ะ เอาไว้ไปเที่ยวจะได้พาหนุ่มๆๆ ไปด้วย จะได้หายหนาว แต่นี่พี่จ๋า ไปเที่ยวเมืองหนาวน่ะ ผิวน่าจะขาวบ้างน๊าแนะนำให้ไปใช้โอเลย์น่ะ กันแดดด้วย และที่สำมะคัญทำให้ผิวขาว และหน้าไม่แก่ก่อนวัยด้วยจ้า

	ชอบบรรยากาศบ้านพักมาก.. แล้ววันหนั่งจะหาโอกาสไปเที่ยวด้วย

	ภาพสวยจัง ชอบมากๆแล้วจะแวะมาชมภาพอีกนะคะ คงไม่ว่ากัน

	สวัสดีค่ะ จขบ. เข้ามาแอบดูลาดเลาอยู่สองวัน แต่ว่าไม่ได้ลง Comment สักที ไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะ ชอบงานเขียนนะ รู้สึกเหมือนกับ จขบ.พาไปเที่ยวด้วยเลย ภาพแต่ละภาพที่ถ่ายออกมา สวยมากทีเดียวค่ะ ฝีมือดีจังเลย ชักอยากจะเป็นนางแบบบ้างแล้วสิ หลายภาพเลยนะ ที่เห็นแล้วยังอดที่จะประทับใจไปด้วยไม่ได้ จึงไม่น่าแปลกใจนัก ทำไมจขบ.ถึงหลงมนต์เสน่ห์ได้มากมาย ขอบคุณนะ ที่พาไปเที่ยวปาย โดยผ่านทางความรู้สึก เห็นทีคงต้องหาเวลา ไปสัมผัสด้วยตัวเสียแล้ว แค่อยากจะบอกว่า.... สักวันเราคงได้ไปดูแสงตะวันที่ปายด้วยกันนะคะ pai miss you

	เคยไปแล้วแต่อยากไปอีกค่า มีรักดีๆ ทุกวันนะคะ^^...

โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:15:27:11 น.

	ภาพสวยมากจริงๆค่ะ.. .มีน้องที่ติดต่อด้วยชวยเพื่อนป้า..ไปปาย...ประสาสาวโสด...ป้ายังงงว่ามันอยู่ที่ใหน...แต่เห็นจากรูปที่คุณลง... ...อยากไปมากๆๆๆๆ....ถึงมากที่สุดค่ะ... ปล.ขอบคุณที่ไปเยี่ยมค่ะ...

โดย: nong_taky วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:04:55 น.

	หนูชอบและประทับใจรูปกาน้ำที่สุดเลยค่ะ แต่ว่ารุปอื่น ๆ ก็สวยมาก ว่าแต่ว่าคราวหน้าเอาหนูไปเป็นนางแบบนะ

โดย: DiamondTom วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:20:56:28 น.

	ไม่ทันแล้วหละนะ ก็เพราะเพิ่งปายและกลับมา เดินทางไปพร้อมหัวใจที่เข้มแข็งและกลับมาพร้อมหัวใจดวงเดิม ไม่รู้ซิว่าทำไมไปปายถึงต้องไปเป็นคู่ คงไม่ใช่เฉพาะปาย ที่ไหนๆ หากได้ไปกับคนรู้ใจ ทุกที่ก็เป็นปายได้ทั้งนั้น

โดย: เกดจัง วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:39:15 น.

	สวัสดีวันแห่งความรัก

โดย: เกดจัง วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:39:50 น.

	sorry I can not type thai for now. my computer can not connect the internet. I don't know why is the reason. I type this message in cafe. Ohhhhh.... You get to Pai with many friends. Look so happy I hope we have this time togetter in next trip too Umm.. mear rai com tuu ja chai dai wa !!! so many problem happen indeed wai roon seng !!!

	อืมมมมมมมมมมมมม เค้าว่ากันว่าปายยสวยมากบรรยากาศดีทั้งกลางวันและกลางคืน แงงงงงงงงงงงง อยากปายยยย ปายยยยยยยยยยยยยยอะ

โดย: ความเจ็บปวด (ความเจ็บปวด ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:12:05:04 น.

	อยากไปมั่งจริงๆอ่ะ หาโอกาสไปเที่ยวมั่งดีกว่า แต่ว่า...กว่าจะไปได้คงเป็นเมษาหน้าร้อน จะหนีไปร้อนที่เหนือดีกว่า ไม่เคยไปช่วงนั้นเลยไปรู้จะเป็นไงบ้าง ยังงัยตั้งใจแล้วต้องไปให้ได้ ตอนนี้อยู่ในช่วงเก็บรวบรวมปัจจัยอยู่ ช่วงนี้คงได้ไปแต่สำเพ็ง พาหุรัด เยาวราช ซึ่งละลายทรัพย์ข้าพเจ้าไปเยอะเหมือนกัน ดีใจนะคะที่เห็นพี่เอนจอยในทริปนี้ รูปสวยทุกรูปเลยค่ะ สุขสันต์ในทุกๆวันนะคะ คนที่มีรักในใจ

	สวัสดีค่ะ แวะมาเที่ยวหาจ้ะ /สุขสันต์วันแห่งความรักที่ผ่านมาด้วยนะค้ะ ปล.ถ่ายภาพได้สวยมั่กๆเลยค่ะ สถานที่ก็สวยมั่กๆเช่นกันค่ะ เห็นแล้วอยากไปเที่ยวบ้างจัง

โดย: วิ (ชะตาฟ้า ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:20:08 น.

	ขอมอบคำเตือนพิเศษสำหรับคนที่จะเดินทางมาเยือนปาย โดยเฉพาะถ้าเป็นคนที่หัวใจไม่เข้มแข็งพอ “เพื่อความปลอดภัยของหัวใจ กรุณาอย่ามาปายคนเดียว” เพราะ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อนสนิทจะรู้สึกใกล้ชิดกว่าเก่า แม้เพิ่งพบกันครั้งแรกอาจมีแอบมอบใจ ไม่ใช่!! ไม่ใช่ เพราะบรรยากาศในปายพาไป แต่เพราะที่นี่คือ “จุดบรรจบของเส้นพรหมลิขิต” งืออออออออออออออ แบบว่าจี๊ด โดนจายยยยยย แหะๆ เตือนช้าไปแล้นอ่ะค่ะพี่ทาเคชิ บังเอิญหนูเดินทางไปพบ “จุดบรรจบของเส้นพรหมลิขิต” ที่ปายเข้าเต็มเปาแล้วอ่ะพี่ ทำไงดี ช่วยด้วยยยย เฮ้ออ ใครๆก็หนีร้อนไปพบร้ากกกกะปายเนอะ 555 ว่าแล้วก็ชนแก้ว(กาแฟ) พร้อมเปล่งเสียงร้องว่า "come pai , come pai" ฉลองการมาเยือน เอ้า ... ลงมือเขียนและส่ง ปายษณียบัตร ชวนให้คนมาหลงรักที่นี่ร่วมกันดีกว่า ...

โดย: LunarLilies* วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:52:35 น.

	อ้อๆ ลืมไปเลย ว่าจะมาอวยพรปีใหม่ มัวแต่ใจระทวยกะเรื่องปายซะได้ 555 " ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ซินเจิ้งหรูอี้ ซินเหนียนฟาไฉ " ปีใหม่ขอให้ทุกอย่างสมหวัง ปีใหม่ขอให้ร่ำรวย ขอให้ประสบโชคดี ขอให้มั่งมีปีใหม่ เฮง เฮง เฮง นะค้า

โดย: LunarLilies* วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:56:26 น.

	................ *** ว่าแต่ว่า .......... มีโปสการ์ดถึงหนูหรือป่าวอ่ะ ???

โดย: DiamondTom วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:17:09:53 น.

	เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ อย่าไปปายคนเดียว เพราะจะเหงามากกกก ..ถ่ายรูปสวยจังค่ะ ..

โดย: iSIs_OsiRis วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:08:17 น.

	หวัดดีค่ะ พ่อข้าวปั้น(takechio) และผองเพื่อน ตามเพื่อนคนที่ 2 ของ bua ja มาแล้วเจออะไรเนี่ย... น่ารักจังทั้งเรื่องราวและภาพถ่าย ดูเหมือนหนังเกาหลีจริงด้วย วิวนะ เฉพาะวิวนะ (อ่ะ ล้อเล่งงงง) ...ถ่ายภาพได้น่ารักจริงใจ เพราะตากล้อง นายแบบ นางแบบ กะลังมีความรัก(ปาย) และมีความสุขเพราะสายตาจะส่งประกายสุกสุกออกมา ยกเว้นพี่คนนึงผ้าพันคอสีแดง (พี่เค้าอาจกำลังคิดว่า เฮ้ นายอย่าถ่ายเราหล่อกว่าตัวจริงนะเราไม่ชอบ!) อิอิ จะโดนตื๊บตั้งแต่วันแรกที่แวะมามั๊ยเนี่ย ไปเที่ยวปาย 2 ปีติด ยังหลงรักปายอยู่ไม่รู้เบื่อ อยากไปทุกปีถ้าโอกาสอำนวย ... ตอนนี้ขอกลับไปหัดทำ blog ต่อก่อนนะ เกือบลืมมาเชิญคนน่ารักไปเป็นเพื่อน bua ja ด้วย

โดย: bua ja (bua ja ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:25:56 น.

	รูปสวยจัง ชอบรูปคุณลุงใส่งอบจีน ไข่ต้มก็ชวนหิวเอามั่กๆ อยากไปปาย แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปล. ขอบคุณสำหรับโปสการ์ดค่า

โดย: ทะเลอาบแสงจันทร์ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:17:24:21 น.

	แวะมาส่งความคิดถึงค่ะ Happy Chainese New Year ..ย้อนหลังด้วยนะค้ะ

โดย: ชะตาฟ้า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:23:16:42 น.

	ชัดแจ๋วแหวว เลยคร๊าบบ

โดย: thaibanana วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:0:02:19 น.

โดย: DiamondTom วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:56:51 น.

	เด็กแมว...กลับมาแย้วนะจ๊ะ หายไปพักผ่อนมานานเลยอะ ตามไปเที่ยวปายด้วยคนนะค่ะ....ไม่เคยไปเลยอะ ชอบภาพเทน้ำชา...เห็นแย้วน่าดื่มมากๆ ส่วนไข่ต้ม...ถ้ามีแม๊กกี๊ หยอดไปนิดนึง...หย่อยเลยเนอะ อิอิ ถ่ายรูปสวยๆ ทั้งนั้นเลย ชอบๆๆ

โดย: เด็กแมว (UStogetheR ) วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:21:53:41 น.

	ยุ่งมากเหรอ เมื่อไหร่จะว่างพาน้องไปดูหนัง ???

โดย: DiamondTom วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:50:48 น.

	จุดบรรจบของเส้นพรหมลิขิต อาจจะไม่เกี่ยวกับเวลาหรือสถานที่ เราว่ามันเป็นจังหวะของชีวิต ที่ต้องเดินทางมาบรรจบกันในวันหนึ่ง อ่านแล้วอิจฉามาก อยากไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกดินที่ท้องนา เมืองปาย อีกครั้ง (เช่นกัน) >_<

	ไปด้วยกันอีกนะคะ สามวันก็ไปได้ ปายหน้าฝนอะ สวยน้า

Name Opinion *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก รหัสส่งข้อความ กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]