กันยายน 2555

 
 
 
 
 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
15 พ.ค. 2555 บอกลาฟูจิซัง แล้วแวะเยี่ยมโยโกฮามา ในวันฝนพรำ

ได้เวลาบอกลาฟูจิซังกันแล้ว ไม่รู้ว่าเค้างอนอะไรพวกเราสองคนก็เลยไม่ยอมโผล่มาส่งพวกเรากลับเข้าโตเกียวอากาศก็ไม่เป็นใจให้เรานั่งรถบัสออกเที่ยวรอบๆเมืองเลยฝนเริ่มจะปรอยๆลงมาแล้วก็เลยตัดสินใจว่าพวกเราจะมุ่งหน้าเข้าโยโกฮาม่ากันเลยดีกว่าตกลงกันได้แล้วก็เลยแวะถ่ายรูปรอบๆสถานีอีกนิดหน่อยแล้วก็กระโดดขึ้นรถไฟเพื่อไปโยโกฮาม่า 


กลับมาใช้บริการรถไฟ Thomas Land กันอีกครั้งระหว่างทางกลับมีฝนตกปรอยๆไปตลอดทาง เราเองทำได้แค่ภาวนาว่าไปถึงโยโกฮาม่าฝนจะหยุดตกและให้เราได้เดินเล่นกันสบายๆกลับกลายเป็นว่าฝนตกหนักขึ้นมาอีกหน่อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความพยายามที่จะไปเที่ยวพิพิทธภัณฑ์ราเมงของเราลดลงเลยอุตส่าห์หิ้วท้องไม่ยอมกินข้าวที่อื่นเพื่อจะไปโซ๊ยราเมงที่นี่ นับหนึ่งสองสามตัดสินใจออกจากห้างเดินมาตามท้องถนนเพื่อเสาะหาพิพิทธภัณฑ์แห่งนี้ไม่อยากบอกว่าท้ายที่สุดก็หลงจนได้แต่โชคดี (อีกแล้ว) เจอผู้ใหญ่ใจดีเค้าทั้งบอกทางและกลัวเราหลงทางก็เลยเดินนำมาจนเรามาถึงที่หมายจนได้พาเดินท่ามกลางฝนตกๆเนี่ย รู้สึกว่าคนญี่ปุ่นช่างมีน้ำใจจริงๆ (ซึ้งๆๆๆ) 


มาถึงที่ปั๊บก็จ่ายค่าเข้าชมแล้วก็พุ่งตรงไปเลือกร้านราเมงกินกันเลยเลือกได้ร้านที่เป็นแนวน้ำซุปกระดูกหมูเข้มข้นก็จัดการสั่งมาลองซะเลยอากาศหนาวๆได้น้ำแกงร้อนๆซดแบบนี้โคตรมีความสุขเลย เสร็จจากร้านแรกเดินชมบรรยากาศอีกสักหน่อยก่อนไปต่อด้วยร้านที่สองคราวนี้อยากลองแนวน้ำแกงเผ็ดๆหน่อยแต่ก็แอบผิดหวังว่ามันไม่เป็นอย่างที่คิดร้านแรกอร่อยกว่ากันเยอะเลย แต่ยังไงก็จ่ายตังค์กินไปแล้วก็กินจนหมดเดินออกมาถ่ายรูปดูของที่ระลึกเสร็จก็แวะไปเยี่ยมแถวท่าเรือเล็กน้อยเพื่อดูเรือโบราณ(นิปปอนมารุ) ได้แค่แวะไปเฉียดๆนิดหน่อยเนื่องจากบรรยากาศวังเวงไม่น่าเดินเวลาก็จวนเจียนปิดเต็มทีแถมฝนก็ยังลงเม็ดไม่ขาดสายก็เลยตัดสินใจว่าจะไปเดินย่านไชน่าทาวน์กันต่อดีกว่า


มีเสียงเล่าอ้างว่าไชน่าทาวน์ที่นี่ใหญ่ที่สุดแล้วในญี่ปุ่นถ้ามาเดินที่นี่แล้วก็ไม่ต้องไปเดินไชน่าทาวน์เมืองอื่นแล้วเสียดายที่เรามาเจอฝนวันนี้ทำให้การเดินดูร้านรวงต่างๆเป็นไปด้วยความยากลำบากจริงๆมันไม่สนุกเอาซะเลยเพราะว่าเปียกไปหมด เดินผ่านร้านอาหารซึ่งมีเยอะมากจริงๆละลานตาไปหมดเลยมาหยุดที่ร้านๆหนึ่งเพราะว่ามีคนต่อคิวซื้อกันเยอะมาก มันคือเสี่ยวหลงเป่า (ทอด)นั่นเอง สุดท้ายอดใจไม่ไหวก็เลยสอยมาลองดูสักสี่ชิ้นรสชาดก็อร่อยดีเหมือนกันกินตอนอากาศหนาวๆแบบนี้ช่วยได้เยอะเลยนะเนี่ย เดินอีกสักพักคิดว่าคงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้วในสภาพลูกหมาตกน้ำกันขนาดนี้ตัดสินใจออกจากไชน่าทาวน์เพื่อพุ่งกลับบ้านเพื่อนกันเลยดีกว่า วันนี้หมดสภาพจริงๆอาหารมื้อนี้ของพวกเราก็ฝากท้องไว้ที่บ้านเพื่อนเพราะว่าเหนื่อยมาก




Create Date : 04 กันยายน 2555
Last Update : 4 กันยายน 2555 22:32:15 น.
Counter : 281 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

tabokrabi
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชีวิตคือการเดินทางตลอดเวลา