สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
27 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
ยาม+นรสิงห์+ว.2...เปลี่ยน

หน้ากากเสือ - ost




ภาพจากอินเตอร์เนต




ผมกับเพื่อนนั่งอยู่ภายในรถกะบะรุ่นเก่า ใกล้ๆกันมีรถกะบะ รถแท็กซี่ รถเก๋ง รถเมล์ รถมอเตอร์ไซด์ และรถเกินกว่าสี่ล้อ กำลังติดไฟแดงอยู่บริเวณสี่แยกมาบุญครอง เซ็นเตอร์พ้อยท์ สยามดิสคัพเวอร์รี่และหอศิลปะแห่งกรุงเทพมหานคร สถาปัตยกรรมหน้าใหม่รูปร่างคล้ายขนมเค๊กขนาดยักษ์ มีเสาคล้ายเทียนที่ดับแล้วแต่ไม่เท่ากันอยู่ด้านหน้าสามสี่ต้น ส่วนยอดของเสาแขวนป้ายไวนิลงานแสดงศิลปะ รอยยิ้มสยามฯ ห้อยลงมาล้อลมและฝุ่นควัน

หอศิลป์แห่งนี้รอคอยกันมานาน บางยุค บางสมัยเคยโดนผู้ว่าชิมไป บ่นไป นำไปดองในไหกระเทียมเสียหลายปี และมีทีท่าจะพับโครงการแปลงพื้นที่นี้เป็นทุน ด้วยเหตุที่ว่าพื้นที่แห่งนี้มีมีมูลค่าทางธุระกิจมหาศาล จำได้ว่าโครงการสร้างหอศิลป์แห่งกรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ฯลฯ เริ่มผุดขึ้นครั้งแรกสมัยผู้ว่ามดงานและมาสำเร็จแบบงงๆในสมัยผู้ว่าหล่อเล็ก รวมแล้วใช้เวลาก่อสร้างร่วมสิบปี

เราสองคนในฐานะจิตรกรต่างจังหวัดที่ติดไฟแดง แหงนดูหอศิลป์แห่งกรุงเทพมหานคร แหงนดูรางรถไฟฟ้า แหงนดูมาบุญครอง แหงนดูสยามดิสคัพเวอร์รี่แล้วก็กลับมาแหงนดูไฟแดง ยังมีเวลาพอที่จะย้อนกลับมาดูหอศิลป์อีกครั้ง

“กูว่าสีแม่งแปลกๆว่ะ” หนึ่งในสองคนเริ่มเปิดประเด็น
“อืม มันซีดๆไปนะ น่าจะเป็นอะไรที่ดูโดดเด่นกว่านี้” อีกคนรับลูกทันที
“น่าจะมีความเป็นไทยอยู่บ้างนะ” ผลัดกันรับ ผลัดกันส่ง
“ไม่ชอบแถบหินอ่อนที่คาดตัวอาคารนั่นเลย ดูไกลๆเหมือนคานปูนที่สร้างยังไม่เสร็จ”
“เออน่ะ เขาคงสร้างให้แมทกับรางรถไฟฟ้า ดูป้ายหอศิลป์ซิ เล็กกะจิ๊ดเดียว สีเหมือนลูกกวาดเลย “
“เอาน่ะได้แค่นี้ก็บุญแล้ว ดีกว่าไม่มี” เริ่มชุลมุน ผลัดกันออกความเห็น
“เขาสร้างเสร็จแล้ว จะมาบอกอะไรตอนนี้”
“นั่นสิ ตอนยังสร้างไม่เสร็จ... ดันไม่มาถามกู”
“ไปเหอะ ไฟแดงแล้ว”

ผมแยกจากเพื่อนที่หอศิลป์จุฬาเพื่อกลับมาชมหอศิลป์กรุงเทพ เพื่อนมันบอกเคยมาดูแล้ว ผมเดินลัดผ่านมาบุญครอง จริงแล้วมันไม่ได้ลัดเลย งงกับเส้นทางภายในห้างจนต้องขอคำแนะนำจากร.ป.ภของห้างว่าทางออกมันอยู่ตรงไหน ผมเดินข้ามสะพานลอยที่เชื่อมต่อมายังหอศิลป์ด้วยความคาดหวังที่ไม่แน่ชัด ประมาณว่ามันคงจะน่าตื่นตาล่ะน่ะ ตั้งอยู่ในย่านธุระกิจและแฟชั่นทั้งที คงมีคนหนาตาบ้างล่ะเมื่อเปรียบเทียบกับหอศิลป์อื่นๆที่คุ้นเคย มีผู้สันทัดในวงการศิลปะเคยให้ทรรศนะแบบเหน็บแนมวงการศิลปะเมืองไทยไว้ว่า นิทรรศการศิลปะบ้านเรานั้นเปิดแสดงจริงๆอยู่วันเดียว คือวันเปิด หลังจากนั้น.......ฟู่ๆ เสียงใครเป่าสาก ลอยมาตามลม

จิตรกรต่างจังหวัดเดินผ่านเครื่องตรวจอาวุธขึ้นบันใดเลื่อนมาด้วยใจระทึก โอ้แม่จ้าว....... กลิ่นหอมแห่งศิลปะโชยมาแต่ไกล ภายในหอศิลป์บันใดเลื่อนระโยงระยางไปหมด ชั้นแรกที่ดูเหมือนจะยังติดตั้งงานไม่เรียบร้อยดี แต่ก็สามารถเข้าชมได้เกือบทุกห้อง ส่วนมากเป็นงานดีไซน์ผสมแนวคิดแปลกๆ มุมมองที่นำเสนอมันส์ๆดี มีถูกใจอยู่หลายชิ้น

นิทรรศการ “รอยยิ้มสยาม+ศรัทธา+การเมือง+ความรัก”จัดแสดงอยู่ส่วนบนของอาคาร คือจุดประสงค์ที่ตั้งใจมาชม ศิลปินที่คัดมาแสดงได้ข่าวว่าเจ๋งๆทั้งนั้น ก็หวังว่าจะเป็นตามนั้น ในชั้นนี้ผู้คนข้อนข้างมาก มีทั้งไทยและเทศเข้ามาชม ที่น่าแปลกใจคือ บุคคลในเครื่องแบบคล้ายทหารหน้าตาขึงขังเดินไปเดินมาและดูจะมากเป็นพิเศษ มีเสียงวิทยุสื่อสารดังมาเป็นระยะ ในใจคิดว่างานศิลปะครั้งนี้คงมีมูลค่ามหาศาล จึงมีการเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา ผิดกับหอศิลป์ที่เคยชมมาก่อนนี้ซึ่งมีเพียงภัณทรักษ์นั่งอยู่ตามมุมห้อง ด้วยที่ไม่คุ้นเคยกับคนในเครื่องแบบคล้ายทหารจำนวนมากในนิทรรศการศิลปะ ทำให้รู้สึกประหม่า หรือว่าเรากำลังถูกจับตามองจากเขาเหล่านั้นแบบไม่คลาดสายตา

“ว.2...ชั่นห่า...เรียบร้อยดีบ่....เบิ่งให้ทั่วล่ะ...”
“ว.2 บ่มีหยัง...เปลี่ยน”

ผมเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประติมากรรมและจิตรกรรมชิ้นใหญ่ของนาวิน ยืนอ่านแนวความคิดของเขา ผลงานของนาวินเหน็บแนมนักจัดการทางศิลปะเมืองไทยได้แสบทีเดียว ใกล้ๆกันมีฝรั่งแม่ลูกสองยืนชมอยู่ด้วย เคยได้ยินมาว่าในประเทศตะวันตก ประชาชนของเขามีพื้นฐานความเข้าใจในงานศิลปะมากกว่าเรามาก สักครู่คนในเครื่องแบบคล้ายทหารเดินผ่านไปแล้วก็ผ่านมา แล้วเขาก็เดินเข้าไปหาฝรั่งแม่ลูก เสียงว.2...เปลี่ยนยังดังเป็นระยะ เขาพูดอะไรกับหล่อนเป็นภาษาอังกฤษอยู่สักครู่ ซึ่งหล่อนส่ายหัวอย่างเดียว ชายในเครื่องแบบคล้ายทหารเดินจากไปพร้อมเสียงว.2...เปลี่ยน..

เรายืนอยู่ใกล้กันมาก ผมพยามฟังแต่ก็ไม่เข้าใจพร้อมกับเก็บความสงสัยนั้นไว้ เมื่อเดินครบตามเส้นรอบวงของตัวอาคารมาถึงที่เคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์ก็ถึงบางอ้อ จึงพอคาดเดาได้ว่า คนในเครื่องแบบคล้ายทหารนั้นแนะนำหล่อนว่า มีวิทยากรอาสาพาชมและอธิบายผลงานนะ แต่จะด้วยสำเนียงอังกฤษแบบไทยกระมัง ฝรั่งจึงส่ายหัวลูกเดียว

จากชั้นนั้น เดินขึ้นบันไดลอยเลื่อนที่พาดข้ามช่องตรงกลางอาคารสู่ชั้นต่อไป มองลงมาเห็นชั้นล่างสุดให้เสียววูบ ขาอ่อนโดยพลัน นึกเสียดายพื้นที่ที่หายไป ช่องว่างตรงกลางตัวอาคารมากจริงๆ ความสวยงามกับความเสียดายพื้นที่ใช้สอยชั่งน้ำหนักอยู่ภายในใจของจิตรกรต่างจังหวัด ผมเข้าใจว่านี่คงเป็นเรื่องของระบบแสงและการประหยัดพลังงานภายในตัวออาคารแต่...

งานศิลปะชิ้นใหญ่ๆหลายชิ้น ถูกติดตั้งแนบกับผนังคล้ายรังนกนางแอ่นที่เกาะตามผนังถ้ำ งานชิ้นใหญ่ๆเท่าที่ร่ำเรียนมาต้องใช้พื้นที่ระยะในการชมพอสมควร แต่นี่แทบไม่มีพื้นที่ให้ถอยไปชมงานเลย ขืนถอยไปไม่ดูหลังอาจพลาดท่าตกมาคอหักตายสิ...เอาเหอะ ดีกว่าไม่มี

นิทรรศการศิลปะ”รอยยิ้มสยาม”ครั้งนี้มีผลงานหลากหลาย มีงานสะสม งานเก่าเก็บหลายชิ้นที่ยากจะมีโอกาศได้ชม แต่ก็ยังเสียดายที่การติดตั้งผลงานหลายชิ้น ทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม สื่อผสม ต้องมากระจุกตัวอยู่ในพื้นที่จำกัด ผลงานที่นำมาแสดงโดยรวมนับว่าเป็นที่น่าพอใจ ด้วยความใหม่กับการจัดการใช้พื้นที่กระมัง ที่ทำให้จัดวางผลงานบางชิ้นรู้สึกอึดอัดและขาดอรรถรสในการชมไปอย่างน่าเสียดาย เช่น
ผลงานของอ.โชคชัย ตักโพธิ์ ชื่อ”เดินจงกรม”สื่อถึงสมาธิ วิปัสนา แต่มาวางไว้ไกล้ๆกับงานวีดีโออาร์ต จอทีวีจากงานนั้นส่งเสียงแคว๊กๆรบกวนสมาธิอยู่ตลอดเวลา

ขณะที่ผมเดินเสพงานศิลป์อยู่เพลินๆ ชายในเครื่องแบบคล้ายทหารเดินออกมาจากหลืบหลังบอร์ดแขวนภาพผ่านหน้าไป วิทยุสื่อสารว.2...เปลี่ยน ดังขึ้นเป็นระยะ คราวนี้มากันสามคน เขาหยุดอยู่ที่หน้าผลงานจิตรกรรมของประสงค์ ลือเมือง ผลงานชื่อ”สัตว์เป็นสัตว์”ขนาดสูงสามเมตรยาวเกือบห้าเมตร ศิลปินได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ผลงานชิ้นนี้คงสร้างปัญหาอะไรบางอย่างแก่พวกเขา ในมือเขาถือบันทึกประจำวัน หนึ่งในนั้นกำลังจดรายละเอียดบางอย่างที่อธิบายภาพจิตรกรรมชิ้นนั้น ปัญหาของเขาคืออะไรหรือว่าเขากำลังทำวิจัยทางศิลปะว.2....เปลี่ยน

ชายในเครื่องแบบคล้ายทหารคนหนึ่ง แยกตัวมาชมผลงานของลุงหวัน คราวนี้ลุงหวันมาแปลก เห็นไกลๆครั้งแรกผมก็ไม่รู้ว่านี่คืองานของใคร แกวาดซิลเวสเตอร์แรมโบ้, อาร์โนลคนเหล็กและอีกดารานักบู๊หลายคนล้อมรอบเศียรพระ ผมไม่ทราบได้ว่าลุงหวันมีแนวความคิดอย่างไรกับรูปวาดขนาดใหญ่ชิ้นนี้ แต่ดูๆแล้วชายในเครื่องแบบคล้ายทหารคนนั้นดูจะชื่นชอบภาพนี้เอามาก ว.2....เปลี่ยน

ผลงานอีกชิ้นหนึ่งที่ผมชื่นชอบในแนวความคิดของศิลปิน คือ งานปั้นพระพุทธรูปปางต่างๆจากเศษธนบัตร์เก่าที่ถูกทำลายแล้วของคามิน ใกล้ๆกับผมมีฝรั่งแก่ๆสองสามคนมายืนชมงานด้วยความสนใจ ด้วยผลงานมีหลายชิ้นมากจึงต้องใช้เวลาในการชม คามิน มีหนังสือเล่มเล็กๆอธิบายพระพุทธรูปปางต่างๆเพื่อความเข้าใจแนวความคิดแก่ผู้ชม

ถัดจากนั้นเป็นงานหนังสั้น”นรสิงห์ อวตาร”ของผู้กำกับไฟแรง ผมยืนชมด้วยความสนใจ ชายในเครื่องแบบเดินใกล้เข้ามา ว.2...เปลี่ยนอีกแล้ว คราวนี้เขาหยิบคู่มือชมผลงานของคามินขึ้นเปิดดู เปรียบเทียบรูปปั้นนั้นกับรูปภาพในหนังสือ แล้วตรวจดูผลงานตรงหน้าว่ายังอยู่ดีหรือเปล่า ฝรั่งเดินเลี่ยงไปชมงานชิ้นอื่น คนในเครื่องแบบคล้ายทหารเดินเดินกลับไปพร้อมเสียงว.2...เปลี่ยน

“นรสิงห์ อวตาร”ใกล้จะจบ ชายในเครื่องแบบเดินกลับมายืนที่จุดเดิม เปิดหนังสือเล่มเดิม ทำท่าทางแบบเดิม ว.2...ยังคงดังอยู่เป็นระยะเหมือนเดิม นรสิงห์จบลง ผมเดินไปชมงานชิ้นอื่น คนในเครื่องเดินเดินผ่านหน้าผมไป มือขวาถือว. มือซ้ายล้วงเข้าไปในกางเกงใน เกาก้นแกรกๆ แล้วหายไปในซอกหลืบหลังตัวหนังตะลุงขนาดใหญ่พร้อมกับเสียงว...2....เปลี่ยน



นรสิงห์ที่พูดถึง


หวาดเสียวกับบางส่วนที่หายไป
ใช้เพลงหน้ากากเสือเพราะหานรสิงห์ไม่ได้ อีกนัยหนึ่งเพื่อความหน้าตื่นตาตื่นใจของหอศิลป์หน้าใหม่และการพบกันของจิตรกรต่างจังหวัด


Create Date : 27 ตุลาคม 2551
Last Update : 29 ตุลาคม 2551 2:26:30 น. 35 comments
Counter : 1645 Pageviews.

 
เสพงานศิลป์ผ่านสายตาจิตรกร ได้อารมณ์มาก ๆ เลยค่ะ
แต่เสียง ว.2 เปลี่ยนนี่มันเป็นของจริงหรือสื่อสัญลักษณ์ภาพรวมของงานกันคะ

แค่อ่านยังรับรู้ได้ถึงความน่ารำคาญ
ตาพรานบุญบรรยายได้เก่งค่ะ


โดย: ชิงดวง วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:20:57:52 น.  

 
กร๊ากกกกกกกกกกก...คิดว่าไปทำหรัยที่บางกอก
ที่แท้ก็ไปยืนแลพี่"ซะเคียวริตี้"เกาโบง"แกรกๆ"นะเอง
ลงทุนอย่างแรงเลยตาพราน...๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


โดย: พราย...หุหุหุ IP: 117.47.84.242 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:0:11:08 น.  

 
อรุณสวัสดีจ๊ะตาพรานฯ
-----------------------------------
อืม!
ว.2 (ทราบ) ว.8 (เปลี่ยน) ว.00 (ขอบคุณ)

ว. อะคึ่ ๆ

ปล. บันไดเลื่อนมองแล้วเสียววูบบบบ


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:8:38:46 น.  

 
ว.2 ม.2(เข้าท่ากว่า...เพราะยังดัดฟัน...ตกกระ กลิ่นอายสารเคมียังไม่มาก)
ว.8 ทราบแล้วเปลี่ยน

มีแววเจ๊งแฮะ...อี ว.2 ว.8 เนี่ย
เพื่อนลูกพี่เปิดร้านชื่อนี้แหละ ว.กันอยู่นั่นแหละ
เลยต้องปิดปรับปรุง (วงแตก)
อ๊ะ.....กว่าจะมีหอศิลป์ได้ แทบตาย จะแตกได้ไงเนอะ
ไอ้ตัวขวางก็นอนเกามะเร็งขั้วตับอยู่บำรุงราษฏร์ม่ายช่ายเหรอ

เหอ...เหอ...ม่ายด้ายแช่ง......แต่ศิลปินหลายคนมีองค์นะเฟ้ย....ไอ้.......(เติมเอา)

จะไปออนทัวร์แถวเชียงใหม่....โอนตังก์มาเลย 3 หมื่นก็ได้
น่าจะพอ....เดี๋ยวจะแมสเสจเบอร์ธนาคารให้
ธารดาวเขาว่า
..........................
ตังค์พอใช้ป่าว
บอกมาเลยไม่ต้องเกรงใจ

(แค่ถามดู)


โดย: ตาพรานบุญ 27 ตุลาคม 2551 1:07:03 น.


ผู้มาเยือนคนที่ 25

อะโธ่ ไม่แน่จริงนี่พี่พราน

โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 27 ตุลาคม 2551 7:55:34 น.

.........................

"คนจริงอ๊ะป่าว....ผู้บ่าวเอ๋ย"
มีสาโทแม่อิง...ชิมแล้วใช้ได้ หวานเล็กน้อย
ถ้าไม่แพงมาก (ค่าส่ง) จะส่งไปให้ชิม...เนอะ...เนอะ



โดย: ปลายแปรง วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:12:58:58 น.  

 
แง้วๆ


โดย: ชิบุ IP: 203.172.234.149 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:10:38:20 น.  

 
สบายดีนะครับ
ฟังเพลงนี้ ได้อารมณ์นักสู้เลยครับ


โดย: pu_chiangdao วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:12:13:14 น.  

 
เดี๋ยว Up Blog เรื่องนี้ก่อนแล้วจะมาเชิญ อ่านสนุกดีค่ะ


โดย: เพื่อนบล๊อค IP: 124.121.224.117 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:13:26:34 น.  

 
มาเสพงานศิลป์ผ่านคำบรรยายของจิตรกรต่างจังหวัดค่ะ

ว.2 ว.8

ไม่ได้แวะมาเยือนดินแดนแห่งนี้นานแสนนาน(ตามความรู้สึก)
สบายดีนะคะ


โดย: ปางหวัน วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:14:00:40 น.  

 
ไปดูมาเหมือนกันค่ะ
รู้สึกเช่นเดียวกันว่า คุณพี่ซีเคียวฯ เยอะมากจริงๆ เดินป่วนเปี้ยนเต็มไปหมด


โดย: Neilnuch_T วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:18:30:26 น.  

 
สวัสดีครับตาพรานบุญ


เสียดายที่ไม่รูปประกอบที่เอ่ยถึงหลายรูป

แต่ละคนน่าสนใจทั้งนั้น

เคยชอบงานประสงค์ ลือเมืองสมัยหนุ่มๆ
(สมัยผมหนุ่มๆนะ)

เดี๋ยวนี้ไม่รู้ว่างานเขาเป็นอย่างไรบ้าง

ไม่ได้เห็นนานแล้ว


วันนี้หอศิลป์ จามจุรี แถวจุฬาแสดงงานของกลุ่มกังหัน
ผมยังไม่ได้อยู่ดูเลย เพราะมาเชียงดาวเสียแล้ว


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:18:34:25 น.  

 
เออเนาะ ยังไม่ได้ไปเลยจ้ะตาพราน ดูไฮโซๆๆยังไงไม่รุ๊
ย่านนั้นเราต้องมีองค์ ถึงจะเข้าไปได้ 555
เราไปชมงานเกาหลีฯที่หอศิลป์สมเด็จฯ
ไม่มียามนะ มีแต่หนุ่มเฝ้าหล่อๆ 5555
หอศิลป์ของ กทม. เราก็ว่าไม่โดนเลยเรื่องสถาปัตยกรรม
นั่นดิ ทำไมไม่มาถามศิลปินมั่งเนาะ อิอิ


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:10:19:49 น.  

 
ไม่ได้แวะมานาน สบายดีนะคะ


โดย: teansri วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:1:40:00 น.  

 
อยากกินเค้กช็อกโกแลต

เอาสีช็อกแลตไปราดท่าจะน่าอร่อยขึ้นอีกเยอะ


โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:18:02:55 น.  

 
หึหึ ไม่รู้จะขำหน่วยรักษาความปลอดภัย หรือขำศิลปินต่างจังหวัดดี...
ให้มันรู้ซะมั่งถิ่นไผ ว.2 ว.8
ว่าก็ว่าเถอะ งานเขียนชิ้นนี้ได้กลิ่นประชดประชันและเสียดสีแบบใครบางคนที่อยู่ปะทิว
----
แวบๆ พี่ปลายแปรง ณ ปลายฟ้าข้างบน ทำให้เิริ่มเข้าใจว่า ศิลปินเค้ามีภาษาเป็น
ของตัวเอง 555! ว.2 ว.8


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.225 วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:19:41:54 น.  

 
บาดแผลที่กรีด หาใช่ผู้ใดชี้นำ กระบี่อยู่ในมือข้า


โดย: ตาพราน IP: 117.47.81.182 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 เวลา:3:15:24 น.  

 
บาดแผลที่กรีด หาใช่ผู้ใดชี้นำ กระบี่อยู่ในมือข้า

โดย: ตาพราน IP: 117.47.81.182 1 พฤศจิกายน 2551 3:15:24 น.
--------------------------------------------------

ตูว่าแล้วเชียว....เห็นเลือดตาพรานไหลโจ๊กๆยังกะพลังเสื้อแดง
ที่แท้ตวัดกระบี่พลาดซัดเข้าหน้าแข้งตัวเอง....


*******************
แวบๆ พี่ปลายแปรง ณ ปลายฟ้าข้างบน ทำให้เิริ่มเข้าใจว่า ศิลปินเค้ามีภาษาเป็น
ของตัวเอง 555! ว.2 ว.8
ธารดาวจ๊ะ

ไม่ใช่ภาษาศิลปินจ๊ะ...ศิลปลิ้นที่ข้างกลม.....เหอ...เหอ


อ้าว.....นี่ม่ายช่ายบ้านเราเหยอ

โทษที....โทษที เพิ่งตื่นน่ะ
สมองมันเคว้งๆด้วย...คันหัว หงอกขึ้นหลายเส้น เดี๋ยวแดดออกจะไปซื้อยาย้อมผมซะหน่อย
หงอกเกินสองเส้นนี่อันตรายต่อชีวิตและจิตใจอิชั้นมาก

ดูสตาร์วอร์ต่อดีกว่า...เมื่อวานเพิ่งดูแอทแทคออฟเดอะโคลน...ซันนี้ดูต่อ เหลืออีกตั้ง 4 ภาค

สตาร์วอร์ชอบทุกอย่าง...ขัดใจแต่พระเอกอย่างเดี๋ยว
ทั้งภาคลูก ภาคพ่อ หน้าไม่เข้าเปคสักคน....หน่าย

สู้ลอร์ดม่ายด้าย.....
วันนี้เน็ตวิ่ง...ก็วิ่งซะยาวๆเนอะ....เผื่อตาพรานจะได้หายคิดถึงอิชั้น
แล้วเมื่อไหรจะว่างขึ้นมาละยะหล่อนจะได้ไปติดต่อพรรคพวกที่แม่สลองไว้.....ทิ้งเล สู่ภูซะมั่งหล่อน
จะได้สำรองบ้านพักอ้ายตั้มให้หล่อนฮันนี่มูน


โดย: ปลายแปรง วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:40:01 น.  

 


......ดูอะไร อะไร ก็เป็นศิลปไปหมด

นี้แหละตัวจริงเลยครับ


มองยังไงนะพี่..


โดย: ใบไม้ดนตรี (benjarong9 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:05:23 น.  

 


...ขอบคุณมากครับ

...พี่พรานบุญ

..ขอผมไปเมาด้วยคนนะครับ

อิอิ


โดย: .ใบไม้ดนตรี IP: 124.121.247.151 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:27:51 น.  

 
เมาด้วยดิ...^^
เวียนแวะมาด้วยความเมา
เอ๊ย ความระลึกถึงจ้ะพ่อพราน


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:48:55 น.  

 
มาเสพงานศิลป์ด้วยคนคร้า สายตาคนศิลป์ มองอย่างศิลป์ คิดอย่างศิลป์

อยากทำคิดอย่างศิลป์ด้วยคนอ่ะค่ะ


โดย: เงาตะวันฉาย วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:32:13 น.  

 
...แวะมาสวัสดีครับ...คุณพราน...

...ผมยังไม่ได้ไปแถวนั้นเลย...55
...อ่านสนุกดีครับ มีอารมณ์ ขันดีครับ...


โดย: นายนุ (nai-nu-19 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:00:54 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่า

ได้ข่าวว่าหอศิลป์สร้างเสร็จแล้วเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้ย่างกรายไปสักที ดูท่าหลายอย่างจะไม่ค่อยลงตัวดี คิดว่าผู้บริหารคงยังต้องปรับปรุงไปเรื่อยๆ แต่เอาเหอะ ยังไงก็เป็นสิ่งที่ดีมากๆที่มีหอศิลป์อยู่ใจกลางกทม.

ฟังเพลงหน้ากากเสือแล้วนึกถึงความหลัง เป็นการ์ตูนที่ประทับใจมากเลยค่ะ แต่เราชอบเพลงช้ามากกว่า ไม่รู้ชื่อเพลง พยายามไปค้นมาจนเจอเลยเอามาฝากค่ะ



โดย: haiku วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:13:01 น.  

 
มาอ่านดูเผื่อมีโอกาสได้ไป...ครับ..


โดย: ค่ำคืนหน้าหนาว วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:0:28:11 น.  

 
ดีจ๊ะตาพรานฯ
----------------
หายมึนหรือยังละ
กาแฟขม ๆ สักแก้วนะ จะรู้สึกดีขึ้น

เพิ่งค้นหาหนังสือเล่มนี้เจอจ๊ะ


ว.2 ว.8 อะคึ่ ๆ


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:29:02 น.  

 



...ดีครับ ขอบคุณพี่พรานบุญมากเลยนะครับ

ที่นำข่าวสารมาบอก นะครับ อย่างนี้จะพลาดได้ไงละครับ

...มีข่าวน่าสนใจ หรอพี่พรานบุญอยู่ไกลไปไม่ได้

บอกผมได้นะครับ น้องบาวจะจัดการ..





โดย: ใบไม้ดนตรี (benjarong9 ) วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:26:40 น.  

 
สวัสดีครับ ตาพรานบุญ

แวะมาเยี่ยม
ได้อ่านแล้วได้มุมมองของศิลปะแถมาอีกด้วย
ยังสบายดีน่ะครับ



โดย: ดอกเสี้ยวขาว วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:45:48 น.  

 
อะโห...อะโหย
ผู้สาวขอนแจ้นช่างสรรหามาแต้ๆน๊อ....อะโห....อะโหย

ไปละ
แค่นี้แหละ


โดย: ปลายแปรง (ปลายแปรง ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:02:36 น.  

 
สวัสดียามแลงจ๊ะ ตาพรานฯ
-----------------------------------------------

สุขสันต์วันลอยกระทง ขอให้โชคดีนะจ๊ะ
โอมมมเพี้ยง......


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 12 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:03:44 น.  

 
หวู๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.....พี่น้องงงงงงงงงงงงงง..เอ๊ยยยยยย...
กลับมานะคับพี่น้องงงงงงงง...อย่าติดไปกับกระทง...อิอิอิ...


โดย: พราย...หุหุหุ IP: 117.47.205.2 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2551 เวลา:0:16:02 น.  

 
ตาพรานบุญสบายดีนะครับ...


โดย: pu_chiangdao วันที่: 13 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:42:09 น.  

 



พี่บาวว


งานยุ่งมั้ยครับ



โดย: ใบไม้ดนตรี (benjarong9 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:10:25 น.  

 
มาแย้ววววววว....
มาใหม่อีกแย้วววววววววว......

ลูกพี่เป็นแมงโบ้งไปแล้ว...

รู้จัก "แมงโบ้ง" ไหม?
อยากรู้ถามสาวเหนือดูเด่ะ....แต่อย่าหาแฟนสาวเหนือนะ
จั๊กเดี๋ยวงามกว่าข้อย...ม่ายอาว

หนาวง่ะ...


โดย: ปลายแปรง แห่งปลายทางช้างเผือก IP: 124.157.158.128 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:07:49 น.  

 
สบายดีนะคะ มาทักทายค่ะ


โดย: ปางหวัน วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:52:43 น.  

 
ชื่อดังนะค่ะไปตรงไหนก็เจอ เพิ่งมาใหม่ ยังเซ่อๆอยู่เลยค่ะ


โดย: Um'sure วันที่: 3 มิถุนายน 2552 เวลา:6:39:55 น.  

 
ยังไม่เคยไปเลยค่ะ


โดย: tantawan IP: 58.137.191.18 วันที่: 6 สิงหาคม 2553 เวลา:14:37:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ตาพรานบุญ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ให้งานแนะนำตัวเอง
Friends' blogs
[Add ตาพรานบุญ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.