WelcOme wElcomE eVeryOne to mY aRea
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
8 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
รับน้องรัก รักรับน้อง น้องรับรัก

บูม...........
เฮ...................
โฮ...........................
เย้.....................................
โย่ว...........................................

แล้วก็เริ่มขึ้นอีกปี กับเทศกาลรับน้องที่ผู้ใหญ่หลายคน (รวมถึงผู้น้อยบางคน) หวาดผวากันนักหนา
เปิดเทอมที ก็มีข่าวที
น้องป่วยบ้างหล่ะ เจ็บบ้างหล่ะ หรือบางรายโชคร้าย
โดนพี่บ้าอำนาจใส่ ... ก็ตายกันบ้างหล่ะ
ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับรุ่นพี่บ้าอำนาจพวกนี้เหมือนกัน
เพราะถ้าเป็นรุ่นพี่ที่ทำกิจกรรมนี้กันจริงๆ
(เน้น!! ว่าทำกันจริงๆ ตามศีลธรรมอันดีงาม) ตามประเพณีแล้ว
การรับน้องของเรา คือสิ่งที่รุ่นพี่ผู้ทำกิจกรรมนั้นรอคอย
รอคอยที่จะได้เจอน้องใหม่ รอคอยที่จะได้ทำความรู้จักน้อง
รอคอยที่จะได้มีคนใส่ส่งมอบหนังสือที่กองอยู่เต็มบ้าน
รอคอยที่จะได้เทคแคร์น้อง
และสำหรับบางคน ... ก็รอคอยที่จะได้จีบน้องใหม่ (กันตามระเบียบ)


การรับน้องสำหรับเด็กปีสองที่ทำกิจกรรม
คือสิ่งที่โดนรุ่นพี่เฝ้าฝึกฝนมาตลอดเวลา 3 เดือน
คือสิ่งที่ต้องเสียสละเวลานอนอยู่บ้าน มาใช้ชีวิตที่มหา'ลัยแรมเดือน
คือสิ่งที่ต้องเตรียมพร้อม ต้องประชุม ต้องหารือกันในทุกๆ ฝ่าย
คือสิ่งที่ต้องวางแผน ต้องทำให้เป็นขั้นตอน ต้องปรึกษาพี่ ปรึกษาอาจารย์
เค้าจะยอมลำบากเพื่ออะไร .... ถ้าไม่ใช่เพื่อน้อง
เพื่อให้น้องก้าวเข้ามา และออกไปอย่างสมบูรณ์แบบทีสุด
สำหรับเด็กปีสอง การก้าวเข้ามาทำกิจกรรม
ก็เสมือนการยื่นขาข้างหนึ่งเข้าไปในตะรางเรียบร้อยแล้ว
โดยเฉพาะพี่ว้าก พี่พยาบาล ที่จะโดนเพ่งเล็งหนัก หากน้องเป็นอะไรไป
...ไม่คิดบ้างหรอ ว่าพี่พวกนี้ก็ไม่อยากมีปัญหาเหมือนกัน


การรับน้องสำหรับเด็กปีสามที่ทำกิจกรรม
คือการฝึกฝนน้องปีสอง ให้พร้อมต้อนรับน้องปีหนึ่ง
คือการประสานงานกับอาจารย์และน้อง
คือการตัดสินใจแทนอาจารย์ในบางครั้ง
คือการเป็นที่ปรึกษาให้ปีสอง
คือการรับผิดชอบที่มากกว่า เพราะถือว่าคุณเป็นเฮดแล้วนะ
ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ครึ่งตัวก็เข้าไปอยู่ในตะรางเรียบร้อยแล้วเช่นกัน


การรับน้องสำหรับอาจารย์ที่ร่วมกิจกรรม
คือแม่ทัพสูงสุด จะทำอะไร วันไหนกิจกรรมแรงแค่ไหน...ต้องรู้หมด
คือที่ปรึกษาตลอด 24 ชั่วโมง ... ปัญหามันเคยเลือกเวลาด้วยหรอ
คือการรับผิดชอบปัญหาทั้งหมด ... ถ้าเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่หมายถึงตะราง
แต่หมายถึงอาชีพการงานในอนาคต
คือการแสดงละครในบางครั้ง ... เพื่ออะไร ถ้าไม่ใช่ให้ลูกศิษย์รักกัน
เพราะถ้าไม่รัก ไม่สนิทกัน มันจะอยู่กันได้ยังไง
อีกสี่ปี คุณจะทำงานกับเพื่อนกลุ่มเดียวตลอดเลยหรือ
แล้วถ้าวันนึงอาจารย์จับกลุ่มทำงานให้ ... คุณก็ทำไม่ได้หรอก
เพราะคุณไม่รู้จักกัน ...

ที่คือการเตรียมพร้อม ที่พี่ๆ พร้อมจะมอบให้น้องใหม่ทุกคน
ให้สามารถใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย และจบออกไปเป็นบัณฑิตได้โดยสมบูรณ์


***บ่มเจ้า ให้เจ้าเป็นน้องข้า***


Create Date : 08 มิถุนายน 2552
Last Update : 8 มิถุนายน 2552 4:40:00 น. 5 comments
Counter : 230 Pageviews.

 
คิดถึงสมัยเป็นเฟรชชี่จัง คิดถึงตอนเป็นพี่ด้วย อยากย้อนเวลากลับไปจัง แง้ว ว่าแต่ว่ารับปริญญาเดือนหน้ารุ่นน้องเราหรือเปล่าน้า


โดย: กล้วยหอมรสนม วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:9:10:35 น.  

 
รับน้องบางอย่าง เราก็เเอบรับไม่ได้-*-

เฮ้อ..สี่ปีผ่านไปไวเกินคาด ยังนึกถึงตอนตัวเองโดนรับน้องอยุ่เลย มาวันนี้เรากำลังจะกลายเป็นพี่บัณฑิตให้น้องบูมไปซะเเล้ว



โดย: Bai Ning วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:22:48:16 น.  

 
แวะมาขอบคุณที่เข้าไปอ่านนิยายนะคะ ไว้มีรูปเล่มแล้วจะมาบอกกันค่ะ ตอนนี้ยังรีไรท์กับทางกองบรรณาธิการอยู่

เห็นมีบล็อกเกี่ยวกับรับน้อง อึม นานาจิตตังนะคะ เราผ่านระบบที่เรียกว่ายึดรุ่นพี่กับรุ่นน้องเหนียวแน่นมาก มีการรับน้องในมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้โหดร้ายแบบพวกอาชีวะ แต่ก็ไม่ได้สบายๆ เช่นต้องวิ่งรอบมหาวิทยาลัย หรือต้องเต้นท่าบ้าๆ บอๆ ร้องเพลงเชืยร์กันจนคอแหบ


บางอย่างเราว่าเข้าท่า เช่นร้องเพลงเชียร์ หากไม่มีรับร้อง พวกเราคงร้องไม่เป็น แต่บางอย่าง ก็อย่าลืมว่ารุ่นพี่อายุห่างจากพวกเราแค่ไม่กี่ปี วุฒิภาวะการคิดยังเด็กมาก เพื่อนเราคนนึง ต้องติดโรคเกี่ยวกับตับไปตลอดชีวิต เพราะดันไปกินน้ำไม่สะอาดจากประชุมเชียร์ ตรงนี้เราก็ไม่เห็นมีรุ่นพี่คนไหนกล้าออกมารับผิดชอบเหมือนกัน อีกคนต้องเข้าห้อง ICU กลางดึก เพราะโดนรุ่นพี่บังคับให้วิ่งรอบสนามจนหัวใจแทบหยุดเต้น (พอดีเขาไม่รู้ตัวว่าเขาเป็นโรคหัวใจค่ะ)

เลยคิดว่าการรับน้องมันเหมือนดาบสองคมนะ จบกิจกรรมพวกเราก็ย้ายออกไปจากกลุ่มคณะแล้ว ส่วนมากไปอยู่ห้องชมรมมากกว่า แอบเห็นด้วยกับความคิดเห็นด้านบน บางอย่างก็ดี แต่ก็มีที่แย่ๆ เยอะเหมือนกัน ต้องระวังตัวเองด้วย เพราะเกิดอะไรไป รุ่นพี่ก็ไม่ได้อยู่ช่วยเราได้อ่ะค่ะ


โดย: ไกลนั้น วันที่: 9 มิถุนายน 2552 เวลา:12:09:19 น.  

 
ชอบการเล่นคำจัง ~ รับน้องรัก รักรับน้อง น้องรับรัก ~

เราชอบรับน้องเมเจอร์มากกว่าอันนั้นได้สนิทและรักกันจริงๆ รู้ประเพณีต่างๆของเมเจอร์ที่ถ่ายทอดกันมา ส่วนใหญ่เน้นว๊าก น่ากลัว แต่เป็นอะไรที่น่าจดจำ แต่รับน้องคณะ รู้สึกเฉยๆนะ เป็นแนวสนุกๆ ฮาๆ ซะมากกว่า ส่วนรับน้องมหาลัย ( มช ) เป็นอะไรที่ดีเกินบรรยาย " รับน้องขึ้นดอย ( สุเทพ ) " พิธีการจริงจัง ขลัง เหนื่อย (ที่สุดในชีวิต ) แต่ผลที่ได้มันคุ้มค่า อยู่ในความทรงจำศิษย์เก่าทุกคน

การรับน้องของแต่ละสถาบัน แล้วแต่นะว่าประเพณี หรือวิธีการแบบไหน... แต่พวกที่เน้น เสี่ยง วัดใจรุ่นน้องนี่ไม่ไหวจริงๆ


โดย: Thundergirl วันที่: 14 มิถุนายน 2552 เวลา:11:51:58 น.  

 
แวะมาขอบคุณที่เข้าไปทักทายนะคะ

อ่านแล้วนึกถึงบรรยากาศเก่า ๆ สมัยเรียนเลยค่ะ


โดย: kookjung วันที่: 19 มิถุนายน 2552 เวลา:1:47:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

imaNanPotter
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กน้อยตาดำดำ
มีความหวัง และความฝันจะค้นหา
เป็นเด็กน้อยตัวจ้อย ไม่ช่างเจรจา
นิสัยเฮฮา บ้าบอ และงอแง

เวลาว่างชอบนั่งอ่านหนังสือ
อีกมือหนึ่งถือกล้องไว้ไม่หันเห
ถ่ายเป็นบ้าง ไม่เป็นบ้างตามพื้นเพ
ก็เพียงแค่อยากเก็บไว้ในความจำ




กำลังเรียน
เรียนทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เรียนการใช้ชีวิต เรียนภาษา
เรียนการคุยกับคน เรียนการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
เรียนวิธีการดูแลตัวเอง เรียนการติดต่อกับเพื่อน
เรียนวิธีการกลับบ้านที่รถไม่ติด
ทำให้ทุกวันเป็นการเรียนรู้



กำลังรอ
รอตามความฝันของตัวเองอยู่
หนูอยากบินได้
ไขว่คว้าหาโอกาสกันเข้าไป



กำลังทำ
ทำยังไงให้ฝันของตัวเองเป็นจริง
แต่แอบรู้สึกว่าตัวเองตั้งใจน้อยเกินไป
ต้องตั้งใจให้มากกว่านี้



กำลังอ่าน
ตอนนี้กำลังบ้าอ่านนิยายบนเว็บ
อ่านจบได้วันละเรื่อง
อ่านไปร้องไห้ไป
เจริญจริงๆ ชีวิต



กำลังฟัง
ฟังแต่เรื่องของชาวบ้าน
ถ้าถามว่าตอนนี้ฟังอะไรอยู่บ้าง
"หนูม่ายรู้ๆๆๆๆๆ"


กำลังหา
หากล้อง DSLR เป็นของตัวเองซักตัว
ทำงานแล้ว ... ไม่น่าจะเกินปีหน้านะ






Friends' blogs
[Add imaNanPotter's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.